Αν ένας γλυκός καφές έχει κατά μέσο όρο τρεις κουταλιές ζάχαρης, τότε αναψυκτικό των 330 ml έχει σχεδόν την τριπλάσια ποσότητα!
Σε γενικές γραμμές, τα αναψυκτικά τύπου κόλα περιέχουν ατά μέσο όρο 10,6 γραμμάρια ζάχαρη ανά 100 ml που σημαίνει ότι ένα κουτί των 330 ml έχει 8,3 κουταλάκια του γλυκού (ένα κουταλάκι έχει περίπου 4,2 γρ.) ή 35 γραμμάρια ζάχαρη.
Αντίστοιχα, η Fanta και το Sprite έχουν λιγότερη ζάχαρη από τα αναψυκτικά τύπου κόλα, κάτι παραπάνω από πέντε κουταλάκια του γλυκού στο κουτί των 330 ml.
Ενδεικτικά, λοιπόν, ένα αναψυκτικό με ζάχαρη συγκριτικά με ένα χωρίς ή υποκατάστατο, διαφέρει κατά 150 περίπου θερμίδες. Αν, λοιπόν, καταναλώνετε ένα κουτάκι την ημέρα, και δεν κόβετε τις θερμίδες από αλλού, τότε, μοιραία, σε ένα χρόνο θα έχετε πάρει 7 κιλά.
Και ενώ θα περίμενε κανείς οι φρουτοχυμοί να είναι πιο υγιεινοί, μία έρευνα του βρετανικού οργανισμού Action on Sugar που εδρεύει στο Πανεπιστήμιο Queen Mary του Λονδίνου, δείχνει ότι το 25% των φρουτοχυμών του εμπορίου έχουν ίση ή μεγαλύτερη ποσότητα.
Με δεδομένο αυτό, ο πρόεδρος του Action on Sugar, καθηγητής Γκράχαμ ΜακΓκρέγκορ, σχολίασε πως είναι "πραγματικό σκάνδαλο" ότι τα ποτά αυτά διατίθενται στο εμπόριο για τα παιδιά και τους γονείς τους σαν να ήταν υγιεινά.
Δείτε τον συγκριτικό αναλυτικό πίνακα
Πηγή: http://www.boro.gr
Συχνά οι άνθρωποι χρησιμοποιούν τους όρους Θλίψη - Μελαγχολία ή Κατάθλιψη, θέλοντας να περιγράψουν παρόμοιες συναισθηματικές καταστάσεις. Υπάρχουν όμως ουσιαστικές διαφορές μεταξύ τους. Η θλίψη προέρχεται από κάποια απώλεια και είναι υγιής και χρήσιμη. Ο άνθρωπος είναι αναγκασμένος να βιώνει απώλειες, έστω και μικρές, από την αρχή της ζωής του, οι οποίες συνοδεύονται από αντίστοιχα αισθήματα θλίψης (π.χ. η απώλεια του αποκλειστικού ενδιαφέροντος των γονέων με την έλευση ενός δεύτερου παιδιού, ο σταδιακός αποχωρισμός από τους γονείς, κ.λπ).
Στην ενήλικη ζωή, παραδείγματα απωλειών μπορεί να είναι ο χωρισμός από μια συντροφική σχέση, κατά τον οποίο το άτομο βιώνει αισθήματα θλίψης που σχετίζονται με την απώλεια του αγαπημένου προσώπου. Άλλο παράδειγμα αποτελεί η απώλεια της εργασίας, που είναι ιδιαίτερα συχνή στις μέρες μας, και προκαλεί αισθήματα θλίψης. Η θλίψη είναι μια μορφή πένθους. Όταν νιώθουμε θλίψη, έχουμε έντονα αρνητικά συναισθήματα αλλά νιώθουμε ζωντανοί. Η συναισθηματική επεξεργασία μιας απώλειας, όποια κι αν είναι αυτή, βοηθάει το άτομο να προχωρήσει στη ζωή του.
Μπορούμε να πούμε ότι συμβαίνει το αντίθετο στην περίπτωση της κατάθλιψης. Ο άνθρωπος που πάσχει από κατάθλιψη δεν αισθάνεται θλίψη. Αυτό μπορεί να ακούγεται οξύμωρο, δεδομένου ότι οι άνθρωποι που έχουν κατάθλιψη, βιώνουν μια πολύ δυσάρεστη κατάσταση, που είναι πραγματική και πολύ σοβαρή. Το άτομο δεν κατάφερε – είτε γιατί δεν του επιτρεπόταν, είτε γιατί βίωσε τραυματικές καταστάσεις που ήταν δύσκολο να διαχειριστεί – να επεξεργαστεί τις απώλειες στη ζωή του κι έτσι «μονώθηκε» συναισθηματικά.
Μην μπορώντας το άτομο να βιώσει θλίψη, αποκλείει κι άλλα συναισθήματα, και τελικά νιώθει κενό. Τα αισθήματα κενού που αισθάνονται οι άνθρωποι με κάτάθλιψη είναι μια σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο εννοιών. Το άτομο καταλήγει να εναποθέτει την επίλυση όλων των προβλημάτων στους άλλους – κάτι το οποίο όμως το οδηγεί να βιώνει συνεχείς ματαιώσεις και ενισχύει τα συναισθήματα κενού. Ο άνθρωπος που αισθάνεται «νεκρωμένος» συναισθηματικά, καταλήγει να παραιτείται από τη ζωή. Συμπερασματικά αναφέρουμε ότι η θλίψη είναι μια υγιής συναισθηματική κατάσταση, ενώ η κατάθλιψη αποτελεί σοβαρή, και αρκετά συχνή, ψυχική διαταραχή, που μπορεί όμως να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά με την κατάλληλη θεραπεία.
Πηγή: http://blog.nowdoctor.gr
Ένας θρόμβος αίματος στο πόδι ή στους πνεύμονες μπορεί να παρουσιαστεί σε οποιονδήποτε και σε οποιαδήποτε ηλικία.
Τις περισσότερες φορές, η θρόμβωση είναι ασυμπτωματική, δηλαδή δεν υπάρχουν προειδοποιητικές ενδείξεις ή συμπτώματα.
Γι' αυτό είναι σημαντικό να γνωρίζει κανείς τους παράγοντες κινδύνου, αλλά και ό,τι μπορεί να προκαλέσει τον σχηματισμό ενός θρόμβου αίματος.
Τρεις είναι οι βασικοί παράγοντες κινδύνου για τη δημιουργία θρόμβωσης:
1. Η παραμονή στο νοσοκομείο για μεγάλο χρονικό διάστημα, η οποία είναι η αιτία για περισσότερο από τα δύο τρίτα όλων των περιπτώσεων θρομβώσεων στο πόδι. Αποτελεί συχνή και ύπουλη αιτία θανάτου στους νοσηλευόμενους ασθενείς, η οποία όμως μπορεί να προληφθεί σε μεγάλο ποσοστό.
2. Η χειρουργική επέμβαση, ιδιαίτερα στο ισχίο και στο γόνατο, αλλά και για την αντιμετώπιση του καρκίνου, εκθέτουν τον ασθενή σε μεγαλύτερο κίνδυνο.
3. Η ακινησία για μεγάλο χρονικό διάστημα, λ.χ. η παραμονή στο κρεβάτι για ανάρρωση ύστερα από κάποια ασθένεια ή ατύχημα, ή τα πολύωρα αεροπορικά ταξίδια.
Για τις γυναίκες ειδικά, αυξημένος κίνδυνος θρόμβωσης υπάρχει όταν παίρνουν οιστρογόνα φάρμακα (όπως αντισυλληπτικά χάπια ή θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης), κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή όταν έχουν γεννήσει πρόσφατα – κυρίως όταν υπάρχουν και άλλοι παράγοντες κινδύνου.
Άλλοι παράγοντες κινδύνου είναι η μεγάλη ηλικία (ένας 80χρονος διατρέχει πέντε έως έξι φορές μεγαλύτερο κίνδυνο για θρόμβωση από έναν 40χρονο), το οικογενειακό ιστορικό και η παχυσαρκία.
Μελέτες δείχνουν ότι οι παχύσαρκοι με Δείκτη Μάζας Σώματος μεγαλύτερο από 30 διατρέχουν δύο έως τρεις φορές μεγαλύτερο κίνδυνο φλεβικής θρομβοεμβολής σε σύγκριση με τους μη παχύσαρκους.
Αν ανήκετε στις ομάδες υψηλού κινδύνου, πρέπει να συνεννοηθείτε με τον γιατρό σας για τα μέτρα πρόληψης μιας πιθανής θρόμβωσης.
Πηγή: http://www.boro.gr
Τα κολοκυθάκια αποτελούν πολύτιμο σύμμαχο της καθημερινής μας διατροφής. Μπορεί να μην έχουν πληθώρα θρεπτικών συστατικών όπως άλλα λαχανικά, ωστόσο είναι εξαιρετικά χαμηλά σε θερμίδες ενώ πλούσια σε βιταμίνες.
Οι κολοκυθιές είναι ένα από τα πιο εύκολα στην καλλιέργεια φυτά. Τα κολοκυθάκια έρχονται σε ποικιλία μεγεθών, χρωμάτων και σχημάτων. Κατά κανόνα κάθε κολοκυθιά παράγει μεγάλο αριθμό από κολοκυθάκια. Τα πράσινα κολοκυθάκια ανήκουν στην οικογένεια Cucurbitaceae και αποτελούν ένα συγγενές είδος με τα αγγούρια και το πεπόνι. Ένα από τα περισσότερο μελετημένα οφέλη τους στην υγεία είναι η ικανότητα τους να εφοδιάζουν τον οργανισμό μας με αντιοξειδωτικά συστατικά χάρη στην πλούσια περιεκτικότητά τους σε αυτά.
Αποτελούν εξαιρετική πηγή χαλκού, μαγνησίου, φωσφόρου, καλίου, ενώ περιέχουν βιταμίνες C, Α, Κ, φυλλικό (ή φολικό) οξύ και βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Επίσης περιέχουν αντιοξειδωτικά συστατικά όπως η β-καρωτίνη. Πέρα από την υψηλή περιεκτικότητά τους σε γνωστά αντιοξειδωτικά συστατικά περιέχουν και μια ποικιλία ασυνήθιστων αντιοξειδωτικών συστατικών, μεταξύ των οποίων τα καροτενοειδή λουτεΐνη και ζεοξανθίνη. Αυτά τα συστατικά είναι γνωστά για τα οφέλη τους στην όραση και ιδιαίτερα στην προστασία που παρέχουν έναντι της σχετιζόμενης με την ηλικία εκφύλισης της ωχράς κηλίδας και του καταρράκτη. Αποτελούν εξαιρετική πηγή χαλκού, μαγνησίου, φωσφόρου, καλίου, ενώ περιέχουν βιταμίνες C, Α, Κ, φυλλικό (ή φολικό) οξύ και βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Επίσης περιέχουν αντιοξειδωτικά συστατικά όπως η β-καρωτίνη.
Η κατανάλωση των κολοκυθιών ενισχύει επίσης την πρόσληψη του μαγγανίου, ενός βασικού μετάλλου. Οπως η βιταμίνη C, έτσι και το μαγγάνιο προστατεύει τους ιστούς από τις βλαβερές ελεύθερες ρίζες. Υποστηρίζει τη λειτουργία των γλυκοζυλοτρανσφερασών, μίας οικογένειας πρωτεϊνών που προάγουν την υγιή ανάπτυξη οστίτη ιστού (του ιστού που βρίσκεται στα οστά). Το μαγγάνιο βοηθά, επίσης, το σώμα να παράγει κολλαγόνο απαραίτητο για την αποτελεσματική επούλωση των πληγών. Κάθε φλιτζάνι ψιλοκομμένο κολοκύθι μπορεί να υπερηφανεύεται ότι διαθέτει 0,22 mg μαγγανίου, πράγμα που σημαίνει ότι παρέχει το 12% και το 10% της συνιστώμενης ημερήσιας πρόσληψης για γυναίκες και άνδρες αντίστοιχα.
Οι φυτικές ίνες στο κολοκύθι, βοηθούν επίσης στη διατήρηση της χαμηλής χοληστερίνης. Οι ίνες, προσκολλώνται στα οξέα της χολής, που εκκρίνονται από το συκώτι με τη διαδικασία της χώνεψης, με αποτέλεσμα να «εμποδίζουν» τα οξέα να κάνουν «σωστά» τη δουλειά τους, ωθώντας το συκώτι να παράγει ακόμα περισσότερα και άρα να συμβάλλουν στην πτώση των επιπέδων της χοληστερόλης.
Η υψηλή περιεκτικότητα του κολοκυθιού σε ίνες, εμποδίζει τις καρκινογόνες τοξίνες να εγκατασταθούν στην περιοχή του μεγάλου εντέρου. Ακόμη, οι βιταμίνες C και Α, μαζί με το φυλλικό οξύ, που επίσης συναντάται στο κολοκύθι, λειτουργούν σαν ισχυρά αντιοξειδωτικά ενάντια στο οξειδωτικό stress, που είναι ικανό να προκαλέσει ποικίλες μορφές καρκίνου.
Μεταξύ άλλων τα πράσινα κολοκυθάκια φαίνεται να έχουν αντιφλεγμονώδεις και αντιμικροβιακές ιδιότητες, οι οποίες με τη σειρά τους συμβάλλουν στην αντικαρκινική προστασία που αυτά παρέχουν. Επίσης, φαίνεται να συμβάλλουν στον καλύτερο έλεγχο των επιπέδων σακχάρου στο αίμα.
Σύμφωνα με σχετικές μελέτες, τα φυτοθρεπτικά συστατικά που βρίσκονται στο κολοκύθι, βοηθούν στη μείωση των συμπτωμάτων που οδηγούν στην καλοήθη υπερτροφία του προστάτη, μια κατάσταση κατά την οποία ο προστατικός αδένας μεγεθύνεται, προκαλώντας προβλήματα στην ούρηση και τη σεξουαλική λειτουργία των ανδρών.
Το κολοκυθάκι ως αλκαλική τροφή εξισορροπεί το επίπεδα των οξέων στη διατροφή και ενισχύει τον μεταβολισμό.
Τα κολοκυθάκια περιέχουν νερό κατά 90% και σε 100 γραμμάρια αντιστοιχούν μόλις 15 θερμίδες. Είναι επιπλέον διουρητικά και αντιοξειδωτικά.
Τα κολοκυθάκια περιέχουν:
•Φυτικές ίνες
•Κάλιο – αντίστοιχο με τη μπανάνα
•Ασβέστιο
•Φυλλικό οξύ
•Σίδηρο
•Ψευδάργυρο
•Μαγγάνιο
•Φώσφορο
•Βιταμίνη C
•Νιασίνη (Β3)
•Καροτονοειδή
Πρόσφατα ερευνητικά δεδομένα επιβεβαίωσαν τη διατήρηση ενός μεγάλου μέρους του αντιοξειδωτικού περιεχομένου τους μετά από το μαγείρεμά τους στον ατμό ή ακόμα και μετά τη διατήρησή τους στην κατάψυξη. Αυτά τα ευρήματα επισημαίνουν ότι τα αντιοξειδωτικά οφέλη των πράσινων κολοκυθιών είναι στη διάθεσή μας ακόμα και όταν αυτά δεν είναι διαθέσιμα στην αγορά.
Τα κολοκυθάκια είναι νόστιμα και μπορείτε να τα απολαύσετε με πολλούς τρόπους. Μπορείτε να τα απολαύσετε στον ατμό ή βραστά καθώς και ωμά σε σαλάτες ή ψητά στη σχάρα.
Επίσης σε πολλές περιοχές, χρησιμοποιούν και μαγειρεύουν τα άνθη της κολοκυθιάς.
Απολαύστε τα στην εποχή τους βοηθώντας σας στην δίαιτα ή την αποτοξίνωση.
Πηγή: http://www.boro.gr
• Τι εννοούμε με τον όρο φλεβική ανεπάρκεια; Tι ακριβώς είναι οι κιρσοί;
Οι κιρσοί δημιουργούνται όταν αυξάνεται η διάμετρος των αιμοφόρων αγγείων τα οποία επαναφέρουν το αίμα στην καρδιά (φλέβες). Πολύ συχνά προσβάλλονται οι επιφανειακές φλέβες των ποδιών (επιπολής φλεβικό δίκτυο).
Για να μπορούν οι φλέβες να μεταφέρουν το αίμα στην καρδιά ακόμα και όταν κάποιος στέκεται όρθιος, διαθέτουν τις επονομαζόμενες φλεβικές βαλβίδες οι οποίες επιτρέπουν τη ροή μόνο προς την κατεύθυνση της καρδιάς παρεμποδίζοντας με αυτό τον τρόπο την προς τα κάτω παλινδρόμηση του αίματος. Την κυρίως επαναφορά του αίματος εξασφαλίζουν τα εν τω βάθει φλεβικά στελέχη τα οποία βρίσκονται ανάμεσα στους μύες του ποδιού.
Με τη δημιουργία των κιρσών διογκώνονται οι επιφανειακές φλέβες κατά τέτοιο τρόπο ώστε να δυσχεραίνει ακόμα περισσότερο η σύγκλειση των βαλβίδων. Με τον όρο φλεβική ανεπάρκεια επομένως εννοούμε κυρίως την ανεπάρκεια κάποιων από τις βαλβίδες της μεγαλύτερης σε μήκος φλέβας του επιπολής φλεβικού δικτύου των ποδιών (μείζων σαφηνής)
• Ποια η συχνότητα της πάθησης; (επιδημιολογικά στοιχεία)
Υπολογίζεται ότι το 72% των γυναικών και το 42% των ανδρών ηλικίας άνω των 60 ετών έχουν ή θα αναπτύξουν κιρσούς κάτω άκρων.
• Αν υπάρχουν, ποιοι οι προδιαθεσικοί παράγοντες ;
Διάφοροι παράγοντες είναι σε θέση να επηρεάσουν τον κίνδυνο εμφάνισης των κιρσών. Ανάμεσά τους ενοχοποιούνται το οικογενειακό ιστορικό, η ηλικία του ασθενούς, το φύλο, η παχυσαρκία, η εγκυμοσύνη και η μειωμένη δραστηριότητα του ατόμου (έλλειψη κίνησης)
• Ποια είναι ακριβώς η κλινική εικόνα; Για ποιες ενοχλήσεις/συμπτώματα παραπονείται ο ασθενής;
Η κλινική συμπτωματολογία ποικίλλει ανάλογα με το βαρύτητα της φλεβικής ανεπάρκειας. Πέρα επομένως από την ύπαρξη κιρσών και πιθανού οιδήματος, ο ασθενής μπορεί να υποφέρει από πόνους, να παραπονείται για αίσθημα τάσης και καύσο, σε προχωρημένα στάδια να φέρει αλλοιώσεις του δέρματος καθώς και να ταλαιπωρει΄ται από επαναλαμβανόμενες θρομβοφλεβίτιδες. Η πάθηση αυτή μπορεί δυνητικά να εξαπλωθεί και στο εν τω βάθει φλεβικό σύστημα με συνέπεια μία πιθανή εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση η οποία αν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα με την κατάλληλη αντιπηκτική αγωγή μπορεί να οδηγήσει σε πνευμονική εμβολή, μία κατάσταση άκρως απειλητική για τη ζωή του ασθενούς.
• Πως τίθεται η ακριβής διάγνωση της πάθησης;
Η ακριβής διάγνωση τίθεται από τη λεπτομερή λήψη ιστορικού, την κλινική εξέταση και τη διενέργεια triplexφλεβών κάτω άκρων όπου διαπιστώνεται η παλινδρόμηση του αίματος (reflux) λόγω της ανεπάρκειας των φλεβικών βαλβίδων.
• Ποιοι είναι οι ενδεδειγμένοι τρόποι θεραπείας/αντιμετώπισης;
Οι θεραπευτικοί στόχοι της οποιασδήποτε θεραπείας επιλεγεί πρέπει να είναι οι ακόλουθοι : το άριστο αισθητικό αποτέλεσμα, ο έλεγχος των δυσάρεστων ενοχλημάτων, η αποφυγή της επιδείνωσης δερματικών τροφικών αλλοιώσεων καθώς και η επούλωση των ελκών αν υφίστανται.
Η συμβατική χειρουργική των κιρσών των κάτω άκρων (απολίνωση σαφηνομηριαίας συμβολής, σαφηνεκτομή και τοπικές κιρσεκτομές) που, ως τεχνική, μονοπωλούσε για χρόνια την παρεμβατική αντιμετώπιση της φλεβικής ανεπάρκειας, πρόσφατα απειλείται από την επιτυχή εισαγωγή νέων τεχνικών που ανήκουν στις ελάχιστα επεμβατικές μεθόδους αντιμετώπισης των κιρσών όπως ο ενδοαυλικός αποκλεισμός της ανεπαρκούς μείζονος σαφηνούς φλέβας με τη χρήση θερμικής ακτινοβολίας laser.
• Θα μας πείτε λίγα λόγια για τη διαδικασία της θεραπείας με laser;
Γίνεται με τη βοήθεια ειδικού ενδοαυλικού laser (ELVeS, VenaCure) κάτω από ταυτόχρονη υπερηχογραφική καθοδήγηση. Γίνεται χαρτογράφηση της φλέβας και υπερηχογραφική μέτρηση της διαμέτρου της και ακολουθεί διαδερμική φλεβοκέντηση υπό υπερηχογραφικό έλεγχο. Τοποθέτηση –προώθηση οδηγού σύρματος, θηκαριού και τελικά καθετήρα που φέρει την οπτική ίνα laser κατά μήκος της ανεπαρκούσας μείζονος σαφηνούς μέχρι 2 cm περιφερικά της σαφηνομηριαίας συμβολής. Ακολούθως γίνεται εφαρμογή διογκωτικής τοπικής αναισθησίας πέριξ της σαφηνούς φλέβας, καθ’ όλο το μήκος της, που δρα προστατευτικά για τους περιφλεβικούς ιστούς και το δέρμα. Ο καθετήρας Laser αποσύρεται κατά περίπου 3 mm μετά από κάθε χορήγηση του ενεργειακού κύματος. Η δέσμη φωτός laser μέσω μίας οπτικής ίνας οδηγεί στη συρρίκνωση του φλεβικού τοιχώματος με τελικό αποτέλεσμα το σφράγισμα του πάσχοντος φλεβικού στελέχους.
• Ποια είναι , αν υπάρχουν, τα σημαντικά πλεονεκτήματα της ενδοαυλικής αντιμετώπισης με laser; (laser ablation / ενδοφλεβική εξάλειψη με laser)
H ενδοαυλική χρήση Laser για την αντιμετώπιση των μεγάλων επιπολής φλεβικών στελεχών των κάτω άκρων διενεργείται υπό τοπική αναισθησία και χωρίς τη δημιουργία δερματικών τομών. Η διάρκειά της κυμαίνεται γύρω στα 45 min και έχει αποδειχθεί μια εύχρηστη, ασφαλής, ταχεία και αποτελεσματική, εναλλακτική της κλασσικής χειρουργικής αντιμετώπισης, μέθοδος με βελτιωμένο αισθητικό αποτέλεσμα, μειωμένη ταλαιπωρία των ασθενών, εφαρμογή ακόμη και σε εξωτερικούς ασθενείς και εξασφαλίζει γρήγορη επιστροφή στις καθημερινές δραστηριότητες, παράμετρος που μειώνει το πραγματικό κόστος της μεθόδου.
• Mπορούν όλοι οι πάσχοντες ασθενείς να αντιμετωπιστούν με την ενδοαυλική μέθοδο (laser);
Η θεραπεία με laser (laser ablation) αντενδείκνυται στις ακόλουθες περιπτώσεις : αδυναμία εισόδου στη φλέβα ή προώθησης του καθετήρα Laser (π.χ. εκτεταμένη ελίκωση της μείζονος σαφηνούς φλέβας), κατάσταση υπερπηκτικότητας, θρομβοφιλία, παρανεοπλασματική εκδήλωση, μεταθρομβωτικό σύνδρομο, καθώς και γενικές αντενδείξεις για εφαρμογή τοπικής αναισθησίας.
• Πότε ενδείκνυται η σκληροθεραπεία των κιρσών με αφρό
Μία επιπλέον, υπό προϋποθέσεις, δυνατότητα αντιμετώπισης της φλεβικής ανεπάρκειας αποτελεί η σκληροθεραπεία. Κατά τη διαδικασία αυτή γίνεται έγχυση σκληρυντικής ουσίας, πολύ συχνά χρησιμοποιείται polidocanol (Aethoxysklerol) αναμεμιγμένο με συγκεκριμένη ποσότητα αέρα, στην πάσχουσα φλέβα. Η μέθοδος έχει το πλεονέκτημα της υπερηχογραφικής αν χρειαστεί παρακολούθησης της έγχυσης. Ο εγχυόμενος αφρός ερεθίζει έντονα το φλεβικό τοίχωμα και οδηγεί στην σύμπτυξη και το οριστικό σφράγισμα του διευρυμένου φλεβικού κλάδου. Η σκληροθεραπεία με αφρό ενδείκνυται στις ακόλουθες περιπτώσεις : απομονωμένοι επιφανειακοί κιρσοειδείς φλεβικοί κλάδοι, υποτροπή κιρσών μετά χειρουργική αντιμετώπιση, ιδιαίτερα ελικοειδείς κιρσοί, ασθενείς που αρνούνται να χειρουργηθούν, ασθενείς με κιρσούς και λεμφοίδημα, κιρσοί συνοδευόμενοι από άτονα φλεβικά έλκη, σε ασθενείς με αντένδειξη για χειρουργείο.
• Πως αντιμετωπίζονται οι ευρυαγγείες;
Η μικροσκληροθεραπεία (έγχυση αμιγώς σκληρυντικής ουσίας) είναι σήμερα η πλέον ενδεδειγμένη και ασφαλής θεραπεία. Συνήθως απαιτούνται μερικές συνεδρίες, Η εμπεριστατωμένη γνώση της φλεβικής παθολογίας, η επιμονή, η υπομονή και η εμπειρία του εξειδικευμένου ιατρού οδηγούν σε εξαιρετικό αισθητικό αποτέλεσμα. Ο/η ασθενής δε χρήζει κάποιας προφύλαξης ή περιορισμού.
Πηγή: http://blog.nowdoctor.gr
