Ο ίλιγγος είναι μία αίσθηση περιστροφής περί τον εαυτό, ακόμη κι όταν κάποιος είναι απόλυτα ακίνητος. Είτε προκαλείται αυτομάτως ή μετά από τραυματισμό, έχει την τάση να διαρκεί πολλές ώρες ή και ημέρες, πριν εξαφανισθεί.
Τι προκαλεί τον ίλιγγο;
Υπάρχει ένας αριθμός διαφόρων αιτίων που προκαλούν τον ίλιγγο. Ο ίλιγγος, κατ’ αρχάς, μπορεί να ορισθεί ανάλογα με την αιτία που τον προκαλεί, σε κεντρικής αιτιολογίας και περιφερικής αιτιολογίας. Ο ίλιγγος κεντρικής αιτιολογίας, οφείλεται σε αίτια που βρίσκονται στον εγκέφαλο ή στον νωτιαίο μυελό, ενώ ο περιφερικής αιτιολογίας, σε προβλήματα που εντοπίζονται εντός του έσω ωτός. Σ’ αυτή την περίπτωση, μπορεί να εμφανισθεί φλεγμονή στο έσω ους λόγω μιας ασθένειας, ή όταν οι μικροσκοπικοί ωτόλιθοι, που βρίσκονται φυσιολογικά εντός του έσω ωτός, υποστούν κάποια μετατόπιση και προκαλέσουν έναν ερεθισμό στα μικρά τριχωτά κύτταρα που βρίσκονται στους ημικύκλιους σωλήνες, προκαλώντας έτσι τον ίλιγγο.
Η νόσος του Meniere (Μενιέρ), η οποία χαρακτηρίζεται από ίλιγγο, βαρηκοΐα και εμβοές (βουητό), προκαλείται από συσσώρευση υγρού εντός του έσω ωτός, αγνώστου αιτιολογίας. Κακώσεις του κρανίου, μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρή βλάβη του έσω ωτός και να αποτελέσουν αιτία ιλίγγων. Λιγότερο συχνά, εγκεφαλικά επεισόδια που προσβάλλουν ορισμένες περιοχές του εγκεφάλου, καθώς επίσης η κατά πλάκας σκλήρυνση ή διάφοροι όγκοι, μπορεί να οδηγήσουν στην έναρξη ιλίγγου. Τέλος, μερικοί ασθενείς που πάσχουν από ένα τύπο ημικρανίας, που ονομάζεται ημικρανία της βασικής αρτηρίας, μπορεί να εμφανίσουν σαν σύμπτωμα τον ίλιγγο.
Ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση του ιλίγγου;
Οι κρανιακές κακώσεις, μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο εμφάνισης ιλίγγου. Επίσης, διάφορα φάρμακα, περιλαμβανομένων ορισμένων αντιεπιληπτικών, αντι-υπερτασικών, αντικαταθλιπτικών, ακόμη και η ασπιρίνη. Οτιδήποτε μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου (υπέρταση, καρδιοπάθειες, διαβήτης, κάπνισμα), μπορεί επίσης να αυξήσει τον κίνδυνο για ίλιγγο. Σε μερικά άτομα, η κατανάλωση αλκοόλ, μπορεί να προκαλέσει ίλιγγο. Διάφορες μελέτες έχουν δείξει, ότι ποσοστό 2% έως 3% του πληθυσμού, βρίσκεται σε κίνδυνο εμφάνισης ιλίγγου, με τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, να εμφανίζουν μεγαλύτερη πιθανότητα.
Ποια είναι τα σημεία και τα συμπτώματα του ιλίγγου;
Τα συμπτώματα του ιλίγγου, περιλαμβάνουν την αίσθηση της περιστροφής ή της κίνησης. Τα συμπτώματα αυτά είναι παρόντα, ακόμα κι αν κάποιος είναι απολύτως ακίνητος. Κίνηση της κεφαλής ή του σώματος, όπως περιστροφή στο κρεβάτι, μπορεί να επιδεινώσει τα συμπτώματα. Τα συμπτώματα είναι διαφορετικά από την αίσθηση της λιποθυμίας. Πολλά άτομα, εμφανίζουν συγχρόνως ναυτία ή έμετο. Κατά την εξέταση, εμφανίζονται συχνά ανώμαλες κινήσεις των οφθαλμών και το σημείο αυτό ονομάζεται νυσταγμός. Μερικοί ασθενείς, μαζί με τον ίλιγγο, εμφανίζουν και διαταραχή της ισορροπίας. Εάν αυτή η διαταραχή, διαρκέσει περισσότερο από λίγες ημέρες, ή εάν ο ίλιγγος συνοδεύεται από αδυναμία ή από έλλειψη συντονισμού της μιας πλευράς του σώματος, τότε η υποψία για εγκεφαλικό επεισόδιο ή άλλο πρόβλημα στον εγκέφαλο, είναι πολύ μεγαλύτερη. Στις περιπτώσεις αυτές, απαιτείται λεπτομερής εξέταση και αξιολόγηση.
Πώς γίνεται η διάγνωση του ιλίγγου;
Μετά από την λήψη του πλήρους ιστορικού του ασθενούς και την λεπτομερή σωματική εξέταση (η οποία περιλαμβάνει πλήρη ωτορινολαρυγγολογικό και νευρολογικό έλεγχο), μπορεί να απαιτηθούν διάφορες παρακλινικές εξετάσεις, όπως μαγνητική τομογραφία, αξονική τομογραφία, ακοομετρικός έλεγχος και μερικές φορές, ηλεκτρο-νυσταγμογραφία (ηλεκτρική αξιολόγηση του ιλίγγου, που μπορεί να βοηθήσει στην διάκριση κεντρικού και περιφερικού ιλίγγου).
Ποια είναι η θεραπευτική αγωγή του ιλίγγου;
Μερικές από τις πλέον αποτελεσματικές τεχνικές για την θεραπεία του περιφερικού ιλίγγου, είναι οι τεχνικές της επαναφοράς των ωτολίθων, στην φυσιολογική τους θέση. Η γνωστότερη απ’ αυτές τις τεχνικές, είναι η τεχνική Epley. Επειδή οι κινήσεις αυτές, μπορεί αρχικά να επιδεινώσουν τον ίλιγγο, θα πρέπει να εκτελούνται από ειδικά εκπαιδευμένο και πεπειραμένο ιατρό. Επίσης, υπάρχουν και οι ασκήσεις Cawthorne, οι οποίες είναι μία σειρά κινήσεων των ματιών και της κεφαλής, που πρέπει να εκτελούνται από τον ασθενή σε κανονική βάση, για καλύτερα αποτελέσματα.
Τέλος, υπάρχουν διάφορα φάρμακα που προσφέρουν σημαντική ανακούφιση.
Πηγή: http://www.boro.gr
H κυτταρίτιδα παρατηρείται στο 80-90% των γυναικών και πολύ σπάνια στους άνδρες. Οι πάσχουσες περιοχές είναι συνήθως η περιοχή των μηρών, των γλουτών, των γοφών και της κοιλιάς. Δεν έχει άμεση σχέση με το πάχος διότι κυτταρίτιδα παρατηρείται τόσο σε παχύσαρκα όσο και σε αδύνατα άτομα. Ο βαθμός βελτίωσης του προβλήματος είναι ανάλογα με το πρόβλημα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Έτσι μπορούμε να περιμένουμε ένα αποτέλεσμα της τάξης του 40-70% καλύτερο από το υπάρχον πρόβλημα. Τα αποτελέσματα ειδικά στο τοπικό πάχος και την διαμόρφωση του περιγράμματος του σώματος, μπορεί να είναι και μόνιμα.
Το Proshock Shape περιέχει ισχυρή και αποκλειστική σύνθεση με φυτικά ένζυμα και ενεργοποιητές του μεταβολισμού για την καταπολέμηση της ινωτικής κυτταρίτιδας.
Τα βασικά συστατικά του Proshock Shape είναι ενα μείγμα φυτικών ενζύμων και ενεργοποιητών του μεταβολισμού που επιτίθεται στη δομή του ινώδους ιστού του υποδόριου στρώματος, την πηγή της ινωτικής κυτταρίτιδας και μειώνει την όψη “φλοιού πορτοκαλιού” της επιδερμίδας.
Η ενέσιμη θεραπεία Proshock Shape ενδείκνυται για αντιμετώπιση της κυτταρίτιδας σε όλα τα στάδια διότι δημιουργεί κολλαγενάση η οποία αποτελείται από εκχυλίσματα carica papaya, δεντρολίβανο και εκχυλίσματα φύκους gelidium καθώς και για την αντιμετώπιση του τοπικού λίπους.
Η θεραπεία μπορεί να λειτουργήσει συνδυαστικά με άλλες θεραπείες αντιμετώπισης της κυτταρίτιδας και του τοπικού λίπους όπως είναι το LPG Endermologie και το 3D LIPO.
Ο ρυθμός των θεραπειών εξαρτάται από το στάδιο της κυτταρίτιδας. Τα αποτελέσματα είναι ορατά απο τις πρώτες κιόλας εφαρμογές.
Πηγή: http://www.boro.gr
Δύο ποτήρια χυμός κράνμπερι την ημέρα μπορεί να μειώνουν τον κίνδυνο εκδηλώσεως εμφράγματος, εγκεφαλικού και διαβήτη, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.
Η μελέτη, που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Journal of Nutrition», διεξήχθη σε 56 άνδρες και γυναίκες, μέσης ηλικίας 50 ετών, και έδειξε ότι ο χυμός σχετίζεται με μείωση της αρτηριακής πιέσεως, της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης, των τριγλυκεριδίων και του σακχάρου.
Η C-αντιδρώσα πρωτεΐνη είναι μία ουσία που δείχνει τα επίπεδα της φλεγμονής στο σώμα, ενώ τόσο αυτή όσο και οι υπόλοιποι δείκτες έχουν σημασία για την καρδιαγγειακή και την μεταβολική υγεία.
Στην πραγματικότητα, οι ερευνητές λένε πως όσο χειρότεροι (υψηλότεροι) είναι οι δείκτες αυτοί σε έναν άνθρωπο, τόσο πιθανότερο είναι να εκδηλώσει αργότερα στη ζωή του κάποιο πρόβλημα όπως ο σακχαρώδης διαβήτης, η στεφανιαία νόσος και το εγκεφαλικό επεισόδιο.
Στόχος της μελέτης, που διεξήχθη από επιστήμονες του Αμερικανικού Υπουργείου Γεωργίας (USDA), ήταν να εξεταστεί κατά πόσον τα κράνμπερι, τα οποία είναι πλούσια στις αντιοξειδωτικές πολυφαινόλες, μπορούν να διαφυλάξουν την υγεία του οργανισμού.
Έτσι, ζήτησαν από 30 γυναίκες και 26 άντρες να πίνουν δύο φορές την ημέρα είτε 240 γραμμάρια χυμό κράνμπερι λίγων θερμίδων είτε 240 γραμμάρια από έναν χυμό με παρόμοιο χρώμα και γεύση που όμως δεν περιείχε πολυφαινόλες.
Η κατανάλωση των χυμών γινόταν επί οκτώ εβδομάδες.
Κατά την έναρξη και στο τέλος της μελέτης, οι επιστήμονες υπέβαλλαν σε εξετάσεις τους εθελοντές τους, διαπιστώνοντας πως όσοι έπιναν τον χυμό κράνμπερι παρουσίασαν βελτίωση σε όλους τους προαναφερθέντες δείκτες.
Μάλιστα η βελτίωση αυτή ήταν τόσο σημαντική, ώστε μακροπρόθεσμα θα μπορούσε να μειώσει κατά 10% τον κίνδυνο καρδιοπάθειας και κατά 15% τον κίνδυνο εγκεφαλικού - ένα όφελος εφάμιλλο με αυτό που επιτυγχάνεται κ.χ. όταν κάποιος κάνει ειδική δίαιτα για να ρίξει την πίεσή του.
Οι πολυφαινόλες είναι ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό που υπάρχει σε πολλά φρούτα, όπως τα μήλα, τα μούρα, στα σταφύλια και τα κεράσια. Ωστόσο τα κράνμπερι έχουν ιδιαιτέρως υψηλή περιεκτικότητα σε αυτές.
Πηγή: http://www.boro.gr
Ερευνητές υποστηρίζουν ότι ο ύπνος δε βοηθά να ξεχαστεί ένα τραύμα.
Το να παραμείνει κανείς ξύπνιος μετά από μια τραυματική εμπειρία μπορεί να είναι ο καλύτερος τρόπος για να σταματήσουν οι ενοχλητικές αναδρομές στο παρελθόν, υποστηρίζουν ερευνητές.
Οι επιστήμονες βρήκαν, ότι μια περίοδος έλλειψης ύπνου μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση των λεγόμενων «ενοχλητικών αναμνήσεων».
Μια ομάδα ειδικών από το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης υποστηρίζουν, ότι ενώ ο ύπνος βοηθά στην ταξινόμηση και αποθήκευση των αναμνήσεων, μπορεί να μην είναι και τόσο αποτελεσματικός στην περίπτωση ενός δυσάρεστου γεγονότος που θέλει κανείς να ξεχάσει.
Το εύρημα αυτό μπορεί να βοηθήσει τους γιατρούς στην καλύτερη θεραπεία ασθενών, καθώς συνήθως συνταγογραφούν υπνωτικά χάπια σε ανθρώπους που προσπαθούν να αντιμετωπίσουν οδυνηρά επεισόδια/εμπειρίες.
Οι ερευνητές έδειξαν στους συμμετέχοντες ένα φιλμ με συναισθηματικά τραυματικές σκηνές, προτού τους εμποδίσουν να κοιμηθούν ή τους επιτρέψουν να κοιμηθούν φυσιολογικά το βράδυ στο σπίτι τους.
Η Dr Katharina Wulff σχολίασε σχετικά: «Η ομάδα που στερήθηκε τον ύπνο βίωσε λιγότερες ενοχλητικές αναμνήσεις, σε σχέση με αυτούς που ήταν σε θέση να κοιμηθούν κανονικά. Γνωρίζουμε, ότι ο ύπνος βελτιώνει την αποδοτικότητα της μνήμης, συμπεριλαμβανομένης της συναισθηματικής μνήμης, όμως μπορεί να υπάρχουν στιγμές που η υπενθύμιση γεγονότων να μην είναι βοηθητική».
Όπως αναφέρει δημοσίευμα της MailOnline, οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι απαιτείται να γίνουν περαιτέρω έρευνες, καθώς τα λεγόμενα «flashbacks» είναι έχουν κατανοηθεί πλήρως και τα πραγματικά τραυματικά γεγονότα δε μπορούν να αναπαραχθούν σε συνθήκες εργαστηρίου. Τα συμπεράσματα της ερευνητικής εργασίας δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Sleep.
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Επιδεινώνει την ικανότητά μας να συμπάσχουμε με τους άλλους.
Το άγχος επιδεινώνει την ικανότητα των ανθρώπων να συμπάσχουν με άλλους ανθρώπους, υποστηρίζει μια ομάδα επιστημόνων από τις ΗΠΑ.
Οι αμερικανοί ερευνητές ισχυρίζονται, ότι σύμφωνα με όσα έδειξε μια νέα κοινωνική έρευνα, το άγχος μπορεί να μειώνει την ικανότητα των ανθρώπων να συμπάσχουν με τους άλλους και να κατανοούν τα συναισθήματά τους.
Επικεφαλής της έρευνας ήταν ο καθηγητής Andrew Todd από το πανεπιστήμιο της Άιοβα, ο οποίος διεξήγαγε πειράματα σε ανθρώπους αυξάνοντας τα επίπεδα άγχους τους με τεχνητό τρόπο, ζητώντας τους να θυμηθούν αγχωτικά γεγονότα που είχαν βιώσει στο παρελθόν τους. Από άλλους συμμετέχοντες ζητήθηκε να θυμηθούν εντελώς ουδέτερα περιστατικά, ή γεγονότα που τους προκαλούσαν θυμό ή αηδία.
Αρχικά οι ερευνητές εξέτασαν τις ικανότητες των υποκειμένων να λαμβάνουν υπόψη τους τις προοπτικές άλλων. Τους παρουσίασαν μια εικόνα ενός άνδρα που κάθεται σε ένα τραπέζι με ένα βιβλίο στα αριστερά του (στα δεξιά σε σχέση με τα υποκείμενα της έρευνας). Στη συνέχεια τους ρώτησαν σε ποια πλευρά ήταν το βιβλίο. Περισσότεροι από τους μισούς από την ομάδα των μη-αγχωμένων απάντησαν, ότι το βιβλίο ήταν στην αριστερή πλευρά, υποδηλώνοντας ότι είχαν λάβει υπόψη τους την προοπτική του ανθρώπου μέσα στην εικόνα. Από την ομάδα των αγχωμένων, μόνο το ένα τέταρτο έδωσε την ίδια απάντηση, κάτι που φανέρωνε ότι η ψυχική τους κατάσταση είχε επηρεάσει την ικανότητά τους να βλέπουν τα πράγματα από την πλευρά των άλλων.
Το δεύτερο πείραμα περιστρεφόταν γύρω από ένα σενάριο με έναν πρωτοετή φοιτητή, το Νικ, ένα δευτεροετή φοιτητή, το Ντέιβιντ και το καθηγητή Τζόουνς. Εν αγνοία του Νικ, ο καθηγητής Τζόουνς στο παρελθόν είχε υπάρξει αγενής απέναντι στον Ντέιβιντ.
Ο Νικ έστειλε ένα email στο Ντέιβιντ, ρωτώντας τον αν θα ήταν καλό να παρακολουθήσει ένα μάθημα του καθηγητή και ο Ντέιβιντ απάντησε: «Ναι, ο καθηγητής Τζόουνς είναι πολύ καλός άνθρωπος».
Οι ερευνητές ζήτησαν στη συνέχεια από τους συμμετέχοντες να ερμηνεύσουν αν η απάντηση που έδωσε ο Ντέιβιντ ήταν σαρκαστική ή ειλικρινής.
Οι αγχωμένοι ήταν πιο πιθανό από τους μη-αγχωμένους να πιστεύουν, ότι ο Νικ ήταν σαρκαστικός, παρότι ο Νικ δεν είχε ιδέα για την προηγούμενη σχέση ανάμεσα στον καθηγητή και το δευτεροετή φοιτητή κι επομένως, θα ήταν σχεδόν απίθανο να θεωρήσει ο ίδιος ότι ο Ντέιβιντ ήταν σαρκαστικός.
Όπως αναφέρει δημοσίευμα του βρετανικού Independent, σύμφωνα με τους ερευνητές, αυτό δείχνει ότι το άγχος μπορεί να «τυφλώνει» τους ανθρώπους, ως προς τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά τους απέναντι στους άλλους.
Αυτή η αρνητική επίδραση του άγχους μπορεί να επηρεάζει τους ανθρώπους σε διάφορες κοινωνικές καταστάσεις, όμως όντας ενήμερος κανείς για τις επιπτώσεις αυτές και προσπαθώντας να το ξεπεράσει, θα μπορούσε να είναι σε θέση να συμπάσχει λίγο καλύτερα με τους συνανθρώπους του, καταλήγει η έρευνα.
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
