Αν τα παιδιά σας σας παρακαλάνε να τους αγοράσετε κινητό τηλέφωνο, να ξέρετε πώς δεν είστε οι μόνοι.
Τι λένε όμως τα στατιστικά; 64% των γονέων πιστεύουν ότι μεταξύ 10-14 ετών είναι η κατάλληλη ηλικία για ένα παιδί να πάρει το πρώτο του κινητό τηλέφωνο, όπως αποκαλύπτει μια μελέτη από την American Express, ενώ το 10% των γονέων πιστεύουν ότι κάτω από 10 ετών είναι εντάξει. Εσείς θυμάστε σε ποια ηλικία πήρατε το πρώτο κινητό τηλέφωνο; Μάλλον ο αριθμός είναι διψήφιος. Είναι λοιπόν γεγονός πώς στις μέρες μας είτε για λόγους ανάπτυξης είτε λόγω ανησυχίας των γονέων, τα παιδιά έχουν στην τσέπη τους κινητό τηλέφωνο σε πολύ μικρή ηλικία. Εμείς πάντως σας συμβουλεύουμε να αγοράσετε αυτό το αξεσουάρ στα παιδιά όταν θα αισθανθείτε άνετοι με αυτήν σας την απόφαση και σίγουρα όταν το παιδί σας είναι αρκετά ώριμο. Αν το ένστικτό σας λέει ότι είναι ακόμα πολύ μικρά για κινητό τηλέφωνο, τότε μάλλον θα πρέπει να εμπιστευτείτε το ένστικτό σας. Ιδού οι λόγοι!
Εντολές του γιατρού
Τα παιδιά σήμερα περνούν κατά μέσο όρο επτά ώρες την ημέρα σε μέσα ψυχαγωγίας, σύμφωνα, με την Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής. Είναι η δουλειά σας ως γονείς να το διαχειρίζεστε, να το παρακολουθείτε και να περιορίσετε αυτές τις ώρες όσο εσείς νομίζετε.
Αν όμως εφοδιάσετε ένα παιδί με ένα smartphone, καταλαβαίνετε ότι έτσι δεν θα μπορείτε να το ελέγχετε όσο χρειάζεται και αφήνετε τις ενέργειές στην τύχη τους.
Ο κίνδυνος του Διαδικτύου
Το πρόβλημα με το Διαδίκτυο είναι ότι ποτέ δεν είστε εντελώς ανώνυμοι. Ακόμα κι αν έχετε ενεργοποιήσει τις πιο αυστηρές ρυθμίσεις απορρήτου στους λογαριασμούς κοινωνικών δικτύων των παιδιών σας, υπάρχει πάντα η πιθανότητα να αλλάξουν αυτά.
Μπορεί να γινόμαστε υπερβολικοί, αλλά ο κόσμος εκεί έξω είναι τρομακτικός οπότε προστατέψτε τα παιδιά όσο περισσότερο γίνεται. Με ένα smartphone μπορούν εύκολα να αποκτήσουν πρόσβαση στα social media και στο Διαδίκτυο χωρίς να ξέρετε τι αναζητήσεις κάνουν και ποιες σελίδες επισκέπτονται.
Η κοινωνική τους ζωή επαναπροσδιορίζεται
Σίγουρα, η τεχνολογία μας συνδέει με τους υπόλοιπους με μεγαλύτερη ευκολία - αν δεν ήταν το Facebook, τότε δεν θα είχατε καμία επικοινωνία με τους συμμαθητές σας, έτσι δεν είναι; Αλλά μπορεί να κάνει την επικοινωνία υπερβολικά εύκολη.
Το chat για παράδειγμα αντικαθιστά την βόλτα έξω με κάποιο αγαπημένο μας πρόσωπο για να πούμε τα νέα μας. Και πώς θα αισθάνονται τα παιδιά στο μέλλον, ενδεχομένως σε μια τηλεφωνική επικοινωνία, όταν έχουν μάθει να λένε τα νέα τους στέλνοντας μήνυμα; Μερικές φορές δεν υπάρχει υποκατάστατο για την συζήτηση πρόσωπο με πρόσωπο. Και τα παιδιά σας πρέπει να το γνωρίζουν αυτό.
Οι εφαρμογές είναι στη διάθεσή τους (σοβαρά τρομακτικό)
Μπορεί οι δικές σας αγαπημένες εφαρμογές να αφορούν τις καιρικές συνθήκες ή κανένα παιχνίδι γνώσεων. Τα παιδιά όμως εύκολα μπορούν να παρασυρθούν και να κατεβάσουν εφαρμογές που δεν είναι κατάλληλες για την ηλικία τους.
Μεγάλος κίνδυνος το bulling μέσω Διαδικτύου
Πέραν,του εκφοβισμού πρόσωπο με πρόσωπο, τα τελευταία χρόνια έχουν αρχίσει να αυξάνονται οι περιπτώσεις του διαδικτυακού εκφοβισμού (cyberbullying). Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, το cyberbullying είναι πρώτο στη λίστα των καταγγελιών στις γραμμές βοήθειας για θέματα που σχετίζονται με το Διαδίκτυο, ενώ στην Ελλάδα είναι στη δεύτερη. Ένα Smartphone λοιπόν, διευκολύνει στην πρόσβαση στο Διαδίκτυο. Αναβάλλετε το όσο το δυνατόν περισσότερο.
Ο εθισμός ξεκινά από νωρίς
Το ίδιο το παιδί που δεν μπορεί να αποχωριστεί μια εφαρμογή στο κινητό του τηλέφωνο είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα μετατραπεί σε ένα εξαρτημένο χρήστη του YouTube και αργότερα στην αποστολή των γραπτών μηνυμάτων. Ο χρόνος στην οθόνη είναι ένα αναπόφευκτο μέρος της ζωής τους, αλλά όσο περισσότερο μπορείτε να το ελέγξετε, τόσο το καλύτερο.
Πηγή: http://www.baby.gr
Υπάρχουν περισσότερα από 100 διαφορετικοί τύποι.
Αν και η αρθρίτιδα αναφέρεται συχνά ως μία μόνο ασθένεια, στην πραγματικότητα υπάρχουν περισσότεροι από 100 διαφορετικοί τύποι που επηρεάζουν το μυοσκελετικό σύστημα, ειδικά τις αρθρώσεις όπου συναντώνται δύο ή περισσότερα οστά.
Οι κύριες μορφές αρθρίτιδας είναι οι:
Αντιδραστική αρθρίτιδα (σύνδρομο Reiter)
Πιστεύεται ότι η νόσος αυτή οφείλεται στην αντίδραση προς ορισμένες λοιμώξεις του αναπαραγωγικού και πεπτικού συστήματος. Η αντιδραστική αρθρίτιδα είναι μία αυτοάνοση κατάσταση. Πολλές φορές η λοίμωξη έχει ήδη θεραπευτεί πριν καν εμφανιστούν τα συμπτώματα ή είναι σε ύφεση σε χρόνιες περιπτώσεις, καθιστώντας έτσι δύσκολο τον προσδιορισμό της αρχικής αιτίας.
Νεανική αρθρίτιδα
Είναι ένας γενικότερος όρος που αφορά οποιονδήποτε τύπο αρθρίτιδας επηρεάζει νέους κάτω των δεκαέξι ετών. Η αιτία της νεανικής αρθρίτιδας παραμένει άγνωστη, ενώ η πιο συχνή μορφή της νόσου σχετίζεται με πρησμένα δάκτυλα ποδιών, αστραγάλους, αγκώνες και ώμους, και φυσικά, συνοδεύεται με αρκετό πόνο.
Ουρική αρθρίτιδα (ποδάγρα)
Είναι μια παθολογική κατάσταση που χαρακτηρίζεται συνήθως από επαναλαμβανόμενα επεισόδια οξείας φλεγμονώδους αρθρίτιδας - διογκωμένες αρθρώσεις που παρουσιάζουν ευαισθησία, ερυθρότητα και αίσθηση θερμότητας.
Οστεοαρθρίτιδα
Είναι μια εκφυλιστική νόσος των αρθρώσεων. Μπορεί να προκαλέσει δυσφορία στον πάσχοντα όταν χρησιμοποιεί στο πλαίσιο της σωματικής κινητικότητάς του τις επηρεαζόμενες αρθρώσεις, όπως για παράδειγμα πόνο κατά το λύγισμα του γόνατος ή του μηρού ή δυσκαμψία στις αρθρώσεις των δακτύλων.
Ρευματοειδής αρθρίτιδα
Είναι χρόνια, συμμετρική, πολυαρθρική, αλλά και συστηματική φλεγμονώδης νόσος, που προσβάλει κυρίως τον αρθρικό υμένα των μικρών αρθρώσεων. Μπορεί να προκαλέσει παραμόρφωση των αρθρώσεων και χρόνια αναπηρία και είναι δυνατόν να συνοδεύεται από εξωαρθρικές εκδηλώσεις (ρευματοειδή οζίδια, αγγειίτιδα) ως αποτέλεσμα της προσβολής διαφόρων ιστών και οργάνων.
Ψωριασική αρθρίτιδα
Είναι μια χρόνια φλεγμονώδης νόσος η οποία προσβάλει κυρίως αρθρώσεις των άνω και κάτω άκρων, την σπονδυλική στήλη αλλά και το δέρμα. Συγκεκριμένα, μπορεί να προκαλέσει οίδημα στις αρθρώσεις και να δημιουργήσει λεπιδώδεις πλάκες στο δέρμα ομοιάζοντες ελαφρώς με το έκζεμα με τη διαφορά ότι μπορεί να έχουν πολύ μεγαλύτερη έκταση.
Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα
Είναι χρόνια νόσος της σπονδυλικής στήλης. Ανήκει στην ομάδα των αυτοάνοσων νοσημάτων στη ίδια ομάδα δηλαδή που ανήκει και η ρευματοειδής αρθρίτιδα. Προσβάλει τις αρθρώσεις, τους πρόσθιους επιμήκεις συνδέσμους της σπονδυλικής στήλης και τις ιερολαγόνιες αρθρώσεις. Είναι επίσης γνωστή και ως νόσος του Bechterew ή σύνδρομο Bechterew ή νόσος Marie Strumpell.
Πηγή: http://www.news.gr
Όταν η παροχή του αίματος σε μία περιοχή του εγκεφάλου σταματήσει, τα κύτταρα που δεν παίρνουν οξυγόνο πεθαίνουν.
Η βλάβη του εγκεφάλου που ακολουθεί ονομάζεται εγκεφαλικό. Ένα εγκεφαλικό επεισόδιο μπορεί να είναι ελαφρύ ή πολύ σοβαρό και τα αποτελέσματά του προσωρινά ή μόνιμα. Η σοβαρότητα ενός εγκεφαλικού επεισοδίου εξαρτάται από την έκταση και τον εντοπισμό της καταστροφής των νευρικών κυττάρων.
Διαφορετικές περιοχές του εγκεφάλου ελέγχουν διαφορετικές λειτουργίες κι έτσι τα συμπτώματα εξαρτώνται από την περιοχή η οποία θα υποστεί τη βλάβη. Ακόμα και ένα ελαφρύ εγκεφαλικό μπορεί να είναι καταστροφικό, εάν επηρεάσει ένα κρίσιμο σημείο του εγκεφάλου.
Αιτίες
Σε περίπτωση εγκεφαλικού επεισοδίου διαταράσσεται αιφνίδια η ροή του αίματος προς τον εγκέφαλο.
Τύποι εγκεφαλικού επεισοδίου:
• Ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο. Αυτό συμβαίνει όταν ένα αιμοφόρο αγγείο που καταλήγει στον εγκέφαλο αποφραχθεί ξαφνικά και σταματήσει η ροή του αίματος.
• Αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο. Αυτό συμβαίνει όταν αιμοφόρο αγγείο στον εγκέφαλο υποστεί ρήξη, προκαλώντας αιμορραγία.
Το αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο προκαλείται, όταν στα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων που φτάνουν στον εγκέφαλο, δημιουργούνται ανευρύσματα τα οποία είτε μετά απο κάποιο τραυματισμό στο κεφάλι ή κάποια έντονη συναισθηματική φόρτιση, παθαίνουν ρήξη, με αποτέλεσμα η αιμορραγία στον εγκέφαλο.
Το ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο όμως προκαλείται από απόφραξη αρτηριών, συνήθως απο κάποιο θρόμβο με αποτέλεσμα την διακοπή της ροής του αίματος στον εγκέφαλο. Με τον ίδιο τρόπο προκαλείται και το έμφραγμα του μυοκαρδίου.
Όταν γίνει αιφνιδίως απόφραξη μιας εκ των καρωτιδικών αρτηριών, τα κύτταρα του εγκεφάλου δεν λαμβάνουν αρκετό οξυγόνο. Δεν μπορούν να λειτουργήσουν πλέον και πεθαίνουν αν δεν αποκατασταθεί σύντομα η παροχή αίματος. Τα κύτταρα του εγκεφάλου είναι πολύ ευαίσθητα στην έλλειψη οξυγόνου. Αν γίνει απόφραξη μιας μεγάλης αρτηρίας, θα προκληθεί μεγαλύτερη βλάβη σε σύγκριση με μια μικρότερη αρτηρία.
Τα εγκεφαλικά επεισόδια μπορεί να οδηγήσουν σε αναπηρία η οποία συνήθως επηρεάζει δραματικά την κοινωνική και επαγγελματική ζωή του ασθενούς. Η ξαφνική αλλαγή στις ικανότητες και δραστηριότητες του ατόμου επηρεάζει άμεσα όχι μόνο τον ίδιο τον ασθενή αλλά και το οικογενειακό και φιλικό του περιβάλλον.
Ο βασικός στόχος της φυσικοθεραπείας στην αποκατάσταση των εγκεφαλικών επεισοδίων είναι η βελτίωση των κινητικών δυσλειτουργιών των ασθενών με σκοπό την ανεξαρτησία τους και την επανένταξή τους στο οικογενειακό και επαγγελματικό τους περιβάλλον.
Τα προβλήματα που συνήθως παρουσιάζονται μετά από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο είναι τα εξής
• Ημιπληγία η οποία μπορεί να είναι σε όλη την πλευρά ή μόνο στο πόδι ή το χέρι. Η αδυναμία ή παράλυση παρατηρείται στο αντίθετο τμήμα του σώματος από ό,τι είναι η βλάβη στον εγκέφαλο. Δηλαδή αν η βλάβη είναι στο αριστερό τμήμα του εγκεφάλου η παράλυση ή πάρεση εμφανίζεται στο δεξί τμήμα του σώματος
• Σπαστικότητα, μυϊκή δυσκαμψία και επώδυνους μυϊκούς σπασμούς
• Διαταραχές στην ισορροπία και την νευρομυική συναρμογή
• Προβλήματα έκφρασης και κατανόησης του γραπτού και προφορικού λόγου
• Άγνοια για την ύπαρξη του άλλου μισού του σώματός του
• Πόνος
• Προβλήματα μνήμης, σκέψης, προσοχής και εκμάθησης
• Διαταραχές ούρησης και αφόδευσης
• Κόπωση
• Δυσκολία στον έλεγχο των συναισθημάτων
• Κατάθλιψη
• Δυσκολίες στην αυτοεξυπηρέτηση
Αποκατάσταση
Η αποκατάσταση ενός ημιπληγικού ασθενούς μπορεί να χωριστεί σε δυο στάδια το αρχικό και το στάδιο της σχετικής ανάρρωσης.
Οι στόχοι και οι παρεμβάσεις της φυσικοθεραπείας σε αυτά τα δύο σταδία είναι διαφορετικοί ενώ μερικές φυσιοθεραπευτικές παρεμβάσεις του αρχικού σταδίου να μπορεί συνεχισθούν και στο επόμενο στάδιο αν τις έχει ανάγκη ο ασθενής.
Πρέπει να τονισθεί ότι η φυσικοθεραπεία δεν στοχεύει στην θεραπεία των νεκρών νευρικών κυττάρων του εγκεφάλου αλλά στη διόρθωση όσο είναι δυνατόν των νευρομιυκών λειτουργιών του ασθενούς εκπαιδεύοντας άλλα τμήματα του εγκεφάλου και δραστηριοποίηση ικανοτήτων οι οποίες βρίσκονταν σε αχρηστία.
Η πορεία της αποκατάστασης ενός ασθενούς με εγκεφαλικό επεισόδιο δεν είναι ίδια για όλους τους ασθενείς. Η παρούσα περιγραφή για τη φυσικοθεραπεία στα εγκεφαλικά επεισόδια είναι γενική και δεν μπορεί να εμβαθύνει περισσότερο τη φυσιοθεραπευτική προσέγγιση γιατί κάθε ασθενής ύστερα από σωστή φυσιοθεραπευτική αξιολόγηση πρέπει να ακολουθεί ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα.
Πηγή: http://www.rodiaki.gr
Τι είναι η Σκλήρυνση Κατά Πλάκας; Η Σκλήρυνση Κατά Πλάκας (ΣΚΠ) είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα το οποίο επηρεάζει το νευρικό σύστημα. Σχετίζεται με την εμφάνιση φλεγμονών στο σώμα και καταστροφή της μυελίνης, της πρωτεΐνης που λειτουργεί σαν μονωτικό υλικό στο νευρικό σύστημα προστατεύοντας τη μεταφορά των νευρικών σημάτων. Αιτία; Άγνωστη. Γενετικοί παράγοντες και το περιβάλλον φαίνεται να είναι υπεύθυνοι. Συχνότητα εμφάνισης; 2.500.000 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως πάσχουν, 500.000 εξ αυτών βρίσκονται στον Ευρωπαϊκό χώρο, εκ των οποίων 8.000- 10.000 στην Ελλάδα. Αγγίζει κυρίως τις γυναίκες 20-40 ετών και σε μικρότερο ποσοστό στους άνδρες. Τι ρόλο μπορεί να παίξει η διατροφή; Η διατροφή μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο στην ποιότητα ζωής, δηλαδή στην διατήρηση της υγείας του σώματος σε επίπεδα τέτοια που η ασθένεια θα έχει την ελάχιστη δυνατή επίπτωση στην καθημερινότητα.
Διατροφή μύθοι και αλήθειες: Καθώς η ιατρική επιστήμη προσπαθεί να ανακαλύψει τα αίτια και τη θεραπεία για την καλπάζουσα στο σύγχρονο κόσμο νόσο της ΣΚΠ, αρκετές υποθέσεις γίνονται για το πως η διατροφή επηρεάζει τόσο την εμφάνιση όσο και την εξέλιξη της πάθησης. Σκεπτόμενοι την παθοφυσιολογία της ΣΚΠ διατροφικές συνήθειες οι οποίες επηρεάζουν την παρουσία φλεγμονών στο σώμα ή επιβαρύνουν τη λειτουργία του νευρικού συστήματος είναι εκείνες οι οποίες αποτελούν στόχο στην πρόληψη και τη θεραπεία. Έτσι πολλές μελέτες έχουν πραγματοποιηθεί εξερευνώντας τον ρόλο των ωφέλιμων και των βλαβερών λιπαρών, την παρουσία φρούτων λαχανικών και αντιοξειδωτικών συστατικών στη δίαιτα, αλλά και την κατανάλωση ζάχαρης και αλκοόλ. Μάλιστα μία από τις δίαιτες για την ΣΚΠ η οποία απέκτησε πολλούς υποστηρικτές κατά τη δεκαετία του 1940, η δίαιτα Swank, πρότεινε την ελάχιστη κατανάλωση κορεσμένων λιπαρών (έτοιμα & γεύματα σνακ, κόκκινο κρέας, ολόπαχα γαλακτοκομικά) και την ελεγχόμενη κατανάλωση ωμέγα λιπαρών (20-50 γραμμάρια ημερησίως) ως θεραπεία για την ΣΚΠ. Τα αποτελέσματα όμως κλινικών μελετών έδωσαν αμφιλεγόμενα αποτελέσματα και έτσι η δημοφιλία της συγκεκριμένης διατροφής άρχισε να φθίνει. Το ίδιο συνέβη και με άλλες ακραίες δίαιτες οι οποίες προσπάθησαν ανεπιτυχώς να αποδείξουν πως ο αποκλεισμός ενός συστατικού όπως η γλουτένη, ή μίας ομάδας συστατικών, μπορεί να μειώσει την πιθανότητα εμφάνισης ΣΚΠ. Ακόμα και οι μελέτες για το καλά ωμέγα 3 λιπαρά των ψαριών δεν μπορούν να καταλήξουν με βεβαιότητα στο συμπέρασμα πως μία συγκεκριμένη δόση μπορεί να μειώσει την συχνότητα εμφάνισης των συμπτωμάτων της ΣΚΠ. Η δυσκολία διεξαγωγής σαφών συμπερασμάτων ίσως κρύβεται στο μεγάλο βαθμό εξατομίκευσης κάθε περιστατικού ΣΚΠ. Όπως συχνά παρομοιάζεται κάθε ασθενής με ΣΚΠ διαφέρει από έναν άλλο, όσο διαφέρουν και τα δακτυλικά τους αποτυπώματα.
Η διατροφή, όπως ήδη αναφέρθηκε στην εισαγωγή, είναι καταλύτης στη ζωή ενός ατόμου με ΣΚΠ ίσως όμως δεν αρκεί να εξετάσουμε τα μεμονωμένα συστατικά αυτής αλλά το σύνολό της. Πρόσφατη μελέτη η οποία σημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nutritional Neuroscience καταδεικνύει πως άτομα με ΣΚΠ τα οποία ακολουθούσαν ισορροπημένες διατροφικές συνήθειες (λιπαρά, φρούτα & λαχανικά) είχαν 30% λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν κάποια αναπηρία. Το δεδομένο αυτό επιβεβαιώνει την ανάγκη για διερεύνηση της διατροφής ως μία ολότητα. Βασικά σημεία ενός ολοκληρωμένου διατροφικού προτύπου είναι πάντα:
- Κατανάλωση φρούτων και λαχανικών, πλούσιων σε συστατικά που από τη μία συμβάλλουν στον έλεγχο του βάρους και την μείωση τις πιθανότητας εμφάνισης καρδιαγγειακών και μεταβολικών παθήσεων, και από την άλλη περιέχουν αντιοξειδωτικά συστατικά που λειτουργούν σαν ασπίδα προστασίας για τα κύτταρα του νευρικού συστήματος.
- Κατανάλωση ωμέγα 3 λιπαρών (λιπαρά ψάρια, ξηροί καρποί, σπανάκι) στη θέση κορεσμένων και trans λιπαρών (κόκκινο κρέας, ολόπαχα γαλακτοκομικά, τσιπς, γλυκά, μπισκότα, σάλτσες, έτοιμα γεύματα, βιομηχανοποιημένα τρόφιμα, τηγανητά).
- Ποικιλία πρωτεϊνικών πηγών (θαλασσινά, πουλερικά, όσπρια, συνδυασμός σιτηρών) & ολικής άλεσης δημητριακά.
- Έλεγχο της ποσότητας που χρειάζεται κάθε άνθρωπος για να καλύψει τις ενεργειακές του ανάγκες.
Δώστε τροφή στις δικές σας ανάγκες: Ένα μεγάλο κομμάτι της διατροφικής θεραπείας ασθενών με ΣΚΠ αφορά τη διαχείριση καθημερινών συμπτωμάτων όπως η απώλεια όρεξης ή στον αντίποδα η αύξηση του βάρους, η κόπωση, η δυσκολία στην κίνηση, η δυσκαταποσία, η ναυτία, η ξηροστομία και άλλα.
- Δώστε ενέργεια στην ημέρα σας: Παρά την κόπωση που συχνά μπορεί να αισθάνεται ένας ασθενής είναι σημαντικό να μην αμελήσει τη διατροφή του. Εάν χρειαστεί, το διαιτολόγιο μπορεί να προσαρμοστεί σε 6 ή και παραπάνω μικρά γεύματα, ορισμένα από τα οποία μπορεί να δίδονται υπό τη μορφή milk shake/ smoothies. Η βοήθεια των ανθρώπων του περιβάλλοντος είναι καθοριστικής σημασίας στο κομμάτι αυτό βοηθώντας στην προετοιμασία των γευμάτων, αλλά και υπενθυμίζοντας τη σημασία ενός γεύματος.
- Δυσκολία στην κίνηση: Η δυσκολία στην κίνηση είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους ένα άτομο με ΣΚΠ μπορεί να βάλει επιπλέον κιλά. Οι επιπτώσεις της αύξησης βάρους σε συνδυασμό με το επιβαρυμένο νευρικό σύστημα λειτουργούν σαν φαύλος κύκλος για συστήματα του οργανισμού όπως η καρδιά, τα οστά και οι μύες. Ελέγξτε το βάρος σας περιορίζοντας τροφές πλούσιες σε θερμίδες ή μειώνοντας την ποσότητα της τροφής.
- Το ουροποιητικό σύστημα: Μία καθημερινή ανάγκη του ανθρώπου όπως η ούρηση γίνεται πολύ συχνή σε άτομα με ΣΚΠ, με αποτέλεσμα τα ίδια να περιορίζουν τα υγρά τα οποία λαμβάνουν. Παρενέργεια της μειωμένης κατανάλωσης υγρών είναι η ξηροστομία, η απώλεια διάθεσης και όρεξης, η δυσκοιλιότητα και άλλα. Ένα μπουκαλάκι με νερό είναι ο καλύτερος σύντροφος για την ενυδάτωση του οργανισμού σας.
- Το πεπτικό σύστημα: Οι επιπτώσεις στο πεπτικό σύστημα πολλές και το κάθε σύμπτωμα θέλει ειδικό χειρισμό. Η ναυτία χρειάζεται μικρά, τακτικά, χωρίς έντονες γεύσεις και λιπαρά γεύματα. Η δυσκοιλιότητα χρειάζεται αδιάλυτες δυτικές ίνες (προϊόντα ολικής άλεσης, σπόροι, κολοκύθια, μπρόκολο, κρεμμύδι, ντομάτες) και νερό, ενώ η διάρροια διαλυτές (δημητριακά, φράουλες, καρότα) φυτικές ίνες. Η δυσφαγία απαιτεί τροφές με την κατάλληλη σύσταση (παχύρρευστα υγρά, όχι τραγανές τροφές ή τροφές με μικρά κομμάτια) για την αποφυγή περιστατικών εισρόφησης & πνιγμού.
Λίγα λόγια για τη βιταμίνη D: Μπορεί να τονίστηκε πως δεν πρέπει να δίνεται έμφαση σε μεμονωμένα συστατικά αλλά στο σύνολο των διατροφικών συνηθειών, όμως η βιταμίνη D αποτελεί εξαίρεση στον κανόνα. Οι πρώτες παρατηρήσεις στη συσχέτιση μεταξύ βιταμίνης D και ΣΚΠ έγιναν από επιστήμονες οι οποίοι μελέτησαν τη γεωγραφική συχνότητα εμφάνισης της νόσου. Τα δεδομένα των μελετών αυτών έδειξαν πως όσο απομακρυνόμαστε από τον ισημερινό τόσο μεγαλύτερα είναι τα ποσοστά εμφάνισης ΣΚΠ. Αυτό σύντομα αποδόθηκε στην περιορισμένη έκθεση στον ήλιο ατόμων που ζούσαν σε «ανήλιαγες» χώρες, καθώς η βιταμίνη D είναι μία από τις ελάχιστες βιταμίνες που συνθέτει το ανθρώπινο σώμα στα κύτταρα του δέρματος όταν αυτό εκτεθεί στον ήλιο. Έκτοτε έχουν πραγματοποιηθεί σημαντικές έρευνες και έχει αναλυθεί μεγάλος όγκος κλινικών δεδομένων. Μπορεί να μην υπάρχει ακόμα ένα ασφαλές συμπέρασμα σε ό,τι αφορά το μηχανισμό δράσης ή την απαιτούμενη δόση βιταμίνης D για την πρόληψη και θεραπεία της ΣΚΠ οι επιστήμονες όμως με βεβαιότητα μιλούν για συσχέτιση των δύο παραγόντων και το μέλλον προμηνύεται άκρως ενδιαφέρον. Από διατροφικής πλευράς πρέπει να συνυπολογίζεται η ποσότητα βιταμίνης D που λαμβάνεται από τη διατροφή και από συμπληρώματα διατροφής, καθώς η ανώτατη ημερήσια πρόσληψη είναι 2.000 IU. Τρόφιμα πλούσια σε βιταμίνη D είναι:
- Τα γαλακτοκομικά, ακόμα και εκείνα που δεν περιέχουν λακτόζη.
- Τα ψάρια που τρώγονται με τα κόκαλα. Πηγή και ωμέγα 3 ωφέλιμων λιπαρών.
- Εμπλουτισμένα τρόφιμα όπως δημητριακά.
Η διατροφή ενός ατόμου με ΣΚΠ πρέπει να διαθέτει ισορροπία η οποία θα τροφοδοτήσει το σώμα και το νευρικό σύστημα, δίνοντας ενέργεια και προστατεύοντας από καθημερινές «φθορές» το σώμα. Συμβουλευτείτε έναν διαιτολόγο για μία εξατομικευμένη λεπτομερή προσέγγιση της διατροφής σας.
Πηγή: http://www.healthview.gr
Τι είναι η Κοινωνική Φοβία;
Ο παραπάνω όρος αναφέρεται στο φόβο του ατόμου ότι θα γίνει αντικείμενο παρατήρησης και κριτικής από τους γύρω του. Το άτομο που υποφέρει από κοινωνική φοβία αισθάνεται ότι στις κοινωνικές του συναναστροφές αποτελεί το επίκεντρο της προσοχής, ότι οι γύρω του παρατηρούν και σχολιάζουν αρνητικά τα λόγια, τις πράξεις του και γενικά την παρουσία του, γεγονός που του προκαλεί άγχος και ντροπή. Τα παραπάνω είναι συναισθήματα και σκέψεις που ίσως κατά καιρούς έχουν απασχολήσει αρκετούς από εμάς. Αναφερόμαστε στον όρο κοινωνική φοβία όταν οι σκέψεις και τα συναισθήματα αυτά είναι τόσο έντονα που μας απασχολούν πάντα σε καταστάσεις στις οποίες θεωρούμε ότι γινόμαστε αντικείμενο κριτικής και παρατήρησης από τους άλλους και τις οποίες οι άλλοι αντιμετωπίζουν με λιγότερο άγχος.
Θα πρέπει εδώ να επισημάνουμε τη διαφορά κοινωνικής φοβίας και ντροπαλότητας. Τα ντροπαλά άτομα μπορεί να μη νιώθουν άνετα ανάμεσα σε πολύ κόσμο αλλά δεν βιώνουν το έντονο άγχος και ανάλογα σωματικά συμπτώματα (τάση για εμετό κτλ.) που βιώνει ένα άτομο που υποφέρει από κοινωνική φοβία σε μια ανάλογη περίσταση. Επιπλέον, δεν αποφεύγουν μια κοινωνική κατάσταση στην οποία θα αισθάνονται το επίκεντρο της προσοχής (π.χ. στην παρουσίαση μιας εργασίας), ενώ αντίθετα τα άτομα με κοινωνική φοβία είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα το κάνουν. Τα άτομα με κοινωνική φοβία επίσης μπορεί να μην είναι ντροπαλά στις προσωπικές τους σχέσεις αλλά κάτω από ορισμένες συνθήκες (π.χ. όταν πρόκειται να μιλήσουν μπροστά σε κοινό) να αισθάνονται εντονότατο άγχος.
Υπάρχουν 2 κατηγορίες κοινωνικής φοβίας . Η πρώτη κατηγορία είναι η ειδική κοινωνική φοβία όπου το άτομο φοβάται να προβεί σε συγκεκριμένες δραστηριότητες όταν το παρατηρούν άλλα πρόσωπα, π.χ. πολλά άτομα αποφεύγουν να τρώνε μπροστά σε τρίτους, να γράφουν, να μιλάνε μπροστά σε κοινό, να απευθύνονται σε άτομα κύρους κ.α. Η δεύτερη κατηγορία είναι η γενικευμένη κοινωνική φοβία όπου το άτομο φοβάται την κριτική από τρίτους σε μια πληθώρα καταστάσεων της καθημερινής ζωής.
Πόσο συνηθισμένο πρόβλημα είναι η κοινωνική φοβία;
Η κοινωνική φοβία αποτελεί ένα από τα πιο συνηθισμένα ψυχολογικά προβλήματα και απαντάται εξίσου συχνά τόσο σε άνδρες όσο και σε γυναίκες. Έρευνες δείχνουν ότι 3% ως 13% των ανθρώπων θα εμφανίσουν αυτή τη διαταραχή κατά την διάρκεια της ζωής τους. Τις περισσότερες φορές η κοινωνική φοβία εμφανίζεται στις ηλικίες από 5 έως 13 χρονών, ωστόσο αρκετές φορές εμφανίζεται και μετά τα 25 χρόνια.
Πώς δημιουργείται η κοινωνική φοβία;
Βασικό χαρακτηριστικό των ατόμων με κοινωνική φοβία είναι ο έντονος φόβος κριτικής και ταπείνωσης. Ο φόβος αυτός μπορεί να έχει δημιουργηθεί είτε μέσω ενός τραυματικού γεγονότος είτε μέσω μιας διαδικασίας μάθησης από ένα πρότυπο (πχ. Γονέας).
Στην περίπτωση που η έναρξη του προβλήματος συσχετίζεται με ένα τραυματικό γεγονός, ο μηχανισμός μέσω του οποίου αναπτύχθηκε και συντηρείται η Κοινωνική Φοβία είναι ο εξής: αν το άτομο κάποια στιγμή που μίλησε μπροστά σε κοινό π.χ. στο σχολείο ένιωσε να υποτιμάται και να γελοιοποιείται από τον καθηγητή ή τους συμμαθητές του με αποτέλεσμα να βιώσει έντονο άγχος και δυσάρεστα συναισθήματα, αυτό ίσως είχε ως συνέπεια να αποφύγει μια παρόμοια κατάσταση -ομιλία μπροστά σε κόσμο- στο μέλλον. Στο παραπάνω παράδειγμα θα μπορούσε πράγματι ο καθηγητής να είχε μιλήσει προσβλητικά προς το συγκεκριμένο άτομο ή το ίδιο το άτομο να θεώρησε ότι οι άλλοι σκέφτονται υποτιμητικά για το ίδιο. Σημασία ωστόσο δεν έχει τόσο αυτό που συνέβη στην πραγματικότητα όσο το ότι το άτομο ερμήνευσε την εμπειρία αυτή ως αρνητική για τον εαυτό του και σκέφτηκε ότι έγινε ρεζίλι. Η σκέψη αυτή του δημιούργησε αρνητικά συναισθήματα (έντονο άγχος, ντροπή και φόβο) και ίσως να είχε ως αποτέλεσμα να θεωρεί ότι δεν μπορεί να τα καταφέρει σε καταστάσεις που οι άλλοι μπορούν να τον κρίνουν (σε μία παρέα, όταν μιλάει με άτομα κύρους, όταν βρίσκεται με πολύ κόσμο και μπορεί να το παρατηρήσουν, όταν χρειαστεί ξανά να μιλήσει μπροστά σε ακροατήριο) και να τις αποφεύγει. Η αποφυγή βραχυπρόθεσμα έχει θετικές συνέπειες -ανακούφιση από το άγχος-, σταδιακά όμως ενισχύει την αντίληψή του ότι δεν μπορεί να τα καταφέρει σε ανάλογες καταστάσεις (π.χ. φιλικές συγκεντρώσεις, σχέσεις με συναδέλφους, συναναστροφή με πολλούς ανθρώπους).
Στην περίπτωση που το πρόβλημα δημιουργήθηκε μέσω μιας διαδικασίας μίμησης κάποιου προτύπου το άτομο έμαθε να φοβάται κοινωνικές καταστάσεις στις οποίες μπορεί να δεχθεί κριτική, παρατηρώντας σε πρώτο στάδιο τις αντιδράσεις σημαντικών για αυτό προσώπων και σε δεύτερο στάδιο υιοθετώντας τις αντιλήψεις που στηρίζουν τις συμπεριφορές αυτών των ατόμων (πχ. μην μπλέκεις σε αντιπαραθέσεις γιατί αυτό δεν ξέρεις που μπορεί να οδηγήσει).
Πηγή: http://www.boro.gr
