Αποτοξίνωση μετά το φαγοπότι.
Η αποτοξίνωση παρότι είναι μια λέξη που φοβίζει πολύ κόσμο, στην πραγματικότητα είναι μια απολύτως φυσιολογική διαδικασία.
Γίνεται από τον ίδιο μας τον οργανισμό, ο οποίος έχει τη δυνατότητα μέσω του λεμφικού συστήματος, της διούρησης, του ιδρώτα, της αφόδευσης, να αποβάλλει τα άχρηστα παραπροϊόντα του μεταβολισμού μας. Πολλές φορές όμως, ιδιαιτέρως μετά από υπερφόρτωση του συστήματος, όπως γίνεται για παράδειγμα μετά από γιορτές, αυτό «μπλοκάρει». Τότε λοιπόν πρέπει να βοηθήσουμε, να διευκολύνουμε τον οργανισμό μας, παρέχοντας του τα συστατικά που χρειάζεται και μειώνοντας αυτά που δεν χρειάζεται, να ενισχύσει τους φυσικούς μηχανισμούς αποτοξίνωσής του.
Ας δούμε κάποια από τα τρόφιμα και τα ροφήματα που θα βοηθήσουν σε αυτήν την προσπάθεια :
Νερό και αφεψήματα
Η πρόσληψη υγρών είναι απαραίτητη, ώστε να βοηθήσουμε τον οργανισμό μας να διώξει τις περιττές τοξίνες.
Καφές
Ο καφές έχει συσχετιστεί με ενεργοποίηση της φυσικής μας αποτοξίνωσης, τόσο γιατί αυξάνει την κινητικότητα του εντέρου όσο και γιατί ενισχύει τους μηχανισμούς διούρησης και αποβολής των περιττών τοξινών. Μελέτες τελευταία συνδέουν την κατανάλωσή του με καθαρισμό του ήπατος από το λίπος. Προτιμείστε είδη καφέ που δεν απαιτούν μεγάλα ποσά ζάχαρης και γάλακτος, όπως ο ελληνικός καφές.
Φρέσκα φρούτα και λαχανικά
Είναι πλούσια σε νερό, φυτικές ίνες και αντιοξειδωτικά συστατικά. Φυσική αποτοξίνωση χωρίς φρούτα και λαχανικά δεν νοείται. Προτιμείστε σπιτικές σούπες λαχανικών, για ακόμη μεγαλύτερη πρόσληψη υγρών.
Μπαχαρικά και αρωματικά
Ξύδι, λεμόνι, πιπέρι, αλλά και βασιλικός, μαϊντανός κ.λ.π. ενεργοποιούν τους βιολογικούς μηχανικούς αποτοξίνωσης, ενώ παράλληλα μας βοηθούν να περιορίσουμε το αλάτι, το οποίο ευθύνεται σε σημαντικό βαθμό για την κατακράτηση υγρών και τοξινών στο σώμα μας.
Ψάρι
Αποτελεί μια άπαχη μορφή πρωτεΐνης, που μας δίνει τη δυνατότητα να υποκαταστήσουμε την πρωτεΐνη ζωικών προϊόντων, όπως το κρέας και τα πουλερικών που έχουν αρκετές τοξίνες. Προσοχή φυσικά σε κονσέρβες και καπνιστά που περιέχουν αλάτι.
Πηγή: http://www.neadiatrofis.gr
Η κορύφωση της σεξουαλικής διέγερσης χωρίς αναισθητικό…
Υπήρξαν εποχές που ο οργασμός ήταν ένα άδηλο μυστήριο, καλά κλεισμένο στον κόσμο των ερωτοτροπιών που τον γεννούσε.
Κανείς δεν συζητούσε γι’ αυτόν, καθώς παρά τη συχνότητα εμφάνισής του στις ανθρώπινες ζωές, το θέμα παρέμενε ταμπού στα συντηρητικά ήθη των παλιότερων κοινωνιών.
Πλέον ο οργασμός έχει περισσότερους από 30 ορισμούς που περιγράφουν τις σωματικές και συναισθηματικές εκδηλώσεις του, καθώς από το «δεν ξέρω, δεν απαντώ» περάσαμε στην υπερανάλυση.
Πέρα όμως από τις μυϊκές συσπάσεις, τα αυξημένα επίπεδα καρδιακών παλμών και αρτηριακής πίεσης αλλά και την υπέρτατη ηδονή που τον συνοδεύει, ο οργασμός συνεχίζει να αποτελεί τον μεγάλο άγνωστο…
Οργασμός και σπέρμα
Όταν το αρσενικό φτάσει σε οργασμό, τότε η ουρήθρα και οι μύες του πέους συσπώνται, με τελική κατάληξη την εκσπερμάτιση. Σε κάθε σεξουαλική επαφή, το παραγόμενο σπερματικό υγρό κυμαίνεται κατά μέσο όρο από 1,5-5 ml. Τι σημαίνει αυτό; Έχει υπολογιστεί ότι ένας μέσος άντρας θα έχει τόσους οργασμούς στη ζωή του που θα μπορούσε να γεμίσει άνετα ένα δοχείο 53 λίτρων! Όσο για τον αριθμό των σπερματοζωαρίων, αυτός ποικίλει καθοριστικά και κυμαίνεται μεταξύ 20-100 εκατομμυρίων σπερματοζωαρίων ανά χιλιοστόλιτρο σπέρματος…
Περί g-spot η κουβέντα
Την ώρα που είναι ευρύτατα γνωστό ότι οι γυναίκες διαθέτουν πληθώρα από ερωτογενείς θέσεις g, το φαινόμενο απαντάται και στον άντρα. Κι αν ο αδένας του προστάτη είναι το ανδρικό αντίστοιχο του g spot, με τον ίδιο ερωτογενή τρόπο λειτουργεί και το περίνεο (η επιφάνεια ανάμεσα στην ηβική σύμφυση και στον κόκκυγα) αλλά και ο χαλινός του πέους (το λεγόμενο λαϊκά «πετσάκι», η δερματική πτυχή μέσω της οποίας συνδέεται η βάλανος με την ακροποσθία)…
Οργασμός και έμμηνος ρήση
Για τους περισσότερους άντρες, κάθε στιγμή είναι ιδανική για έναν οργασμό, αν και για τις γυναίκες κάποιες φορές είναι σαφώς καλύτερες από άλλες. Έχει όμως βρεθεί (επιστημονικά πάντα!) ότι η καλύτερη στιγμή για κείνη, σε όρους απόλαυσης, είναι κατά τη διάρκεια της περιόδου. Εκείνης δηλαδή της στιγμής που οι περισσότερες γυναίκες (αλλά και πολλοί άντρες) δεν νιώθουν ακριβώς άνετα για σεξουαλικές περιπτύξεις. Γιατί είναι καλύτερος ο οργασμός κατά τη διάρκεια της εμμηνόρροιας; Μα λόγω της αυξημένης κυκλοφορίας του αίματος στη βουβωνική χώρα…
Η ανοργασμική εξομολόγηση της Μέριλιν
Όταν μια από τις κορυφαίες σεξοβόμβες που πέρασαν από τον 20ό αιώνα και διαχρονικό σύμβολο του σεξ εξομολογήθηκε ότι δεν είχε ποτέ οργασμό με κάποιον από τους διάσημους εραστές της (Τζον Κένεντι, Φρανκ Σινάτρα, Τζο ΝτιΜάτζιο κ.λπ.), η αποκάλυψη έπεσε κεραυνός εν αιθρία στην οικουμένη! Ήταν λίγο πριν από τον πρόωρο θάνατό της που είπε στον ψυχίατρο που την παρακολουθούσε, τον Dr. Ralph Greenson, την παρακάτω ιστορία: «Καλά να είστε γιατρέ, όλα αυτά τα χρόνια δεν είχα ποτέ έναν. Τι χαμένα χρόνια! Πώς μπορώ να περιγράψω σε σας, έναν άντρα, τι αισθάνεται μια γυναίκα όταν έχει οργασμό; Σκεφτείτε έναν διακόπτη φωτός με ροοστάτη ελέγχου. Καθώς αρχίζετε να τον ενεργοποιείτε, η λάμπα αρχίζει να φωτίζει, στη συνέχεια γίνεται πιο φωτεινή και μετά ακόμα πιο φωτεινή και στο τέλος καταλήγει σε μια εκτυφλωτική λάμψη. Είναι τόσο ωραίο...».
Ένα, δύο, τρία, γονιμοποιήστε!
Η μέση ταχύτητα εκσπερμάτισης κατά τη διάρκεια του ανδρικού οργασμού αποκρυσταλλώνεται στα 45 χλμ/ώρα. Άντε να το πιάσει αυτό ο Γιουσέιν Μπολτ! Η αστραπιαία ταχύτητα της απελευθέρωσης του σπέρματος έρχεται όμως σε τραγική αντίθεση με τον αργό και σταθερό ρυθμό κίνησης των σπερματοζωαρίων μέσα στη μήτρα: τα σπερματοζωάρια μετακινούνται με ταχύτητα 5 χιλιοστών ανά δευτερόλεπτο έντονης κολυμβητικής δραστηριότητας (αν και είναι πολύ πιο γρήγορο απ’ όσο ακούγεται: αν μια φάλαινα ταξίδευε με τέτοιο ρυθμό, αναλογικά μιλώντας, τότε θα μετακινούταν με ταχύτητα 24.000 χιλιομέτρων/ώρα!). Η ώθηση που παίρνουν από τον οργασμό δίνει ένα καλό χεράκι βοήθειας λοιπόν στα σπερματοζωάρια, καθώς έχουν να διανύσουν πολύ δρόμο ακόμα μέχρι τον τελικό τους προορισμό (7,5-10 εκατοστά)…
Γιατί και τα ζόμπι έχουν οργασμό
Επιστημονικώς μιλώντας, ο οργασμός δεν προσιδιάζει μόνο στους ζωντανούς! Αν τα ιερά νωτιαία νεύρα της σπονδυλικής στήλης παραμένουν οξυγονωμένα και διεγερμένα, τότε δεν υπάρχει κανένας λόγος που να εμποδίζει έναν νεκρό να φτάσει στη σεξουαλική κορύφωση…
Δυνατά και… οργασμικά
Δεν πυροδοτούν όλες οι γυναίκες τα ίδια επίπεδα οργασμού στους άντρες. Και είναι στην πραγματικότητα οι πιο εκφραστικές φωνητικά γυναίκες που προκαλούν το επιθυμητό αποτέλεσμα στον άντρα σε σταθερή βάση. Οι μελέτες εδώ έχουν υποδείξει ότι ο άντρας κορυφώνει στο 59% των φορών όταν η παρτενέρ του ουρλιάζει παραδομένη στην έκσταση, την ίδια ώρα που όταν αυτή παραμένει ήσυχη-ήσυχη και μετρά τα σκασίματα στο ταβάνι το ποσοστό ηδονικής επιτυχίας καταποντίζεται στο 2%...
Πόσοι πολλοί είναι πολλοί;
Δεν είναι λίγες οι γυναίκες που διαθέτουν την ικανότητα πολλαπλών οργασμών. Οι περισσότεροι που έχουν μάλιστα καταγραφεί επιστημονικώς άγγιξαν τους 134 την ώρα! Ναι, μιλάμε για λίγο περισσότερους από 2 οργασμούς το λεπτό. Ακόμα πιο ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι κάποιες κυρίες μπορούν να κορυφώσουν ακόμα και μέσα σε απλά και τετριμμένα πράγματα της καθημερινότητας, όπως βουρτσίζοντας τα δόντια τους, τρίβοντας τα γόνατά τους ή ακόμα και σκεφτόμενες απλώς έναν οργασμό…
Φυσική επιλογή
Ο οργασμός δεν είναι παρά εξελικτικό βήμα της Μητέρας Φύσης. Ήταν το 1967 όταν ο ζωολόγος Desmond Morris κυκλοφόρησε το φοβερό και αμφιλεγόμενο σύγγραμμά του «Ο Γυμνός Πίθηκος» («The Naked Eye»), στο οποίο μπήκε στο στόχαστρο ο γυναικείος οργασμός. Ο ζωολόγος ισχυρίστηκε ότι ο σκοπός του οργασμού δεν είναι απλά επιτελεστικός, ότι δεν υπάρχει δηλαδή μόνο και μόνο για να αυξάνει το ενδιαφέρον στη σεξουαλική δραστηριότητα, αλλά κυρίως για να αυξήσει τα επίπεδα εξάντλησης του θηλυκού αναγκάζοντάς τη να παραμείνει σε οριζόντια θέση (και να αποτραπεί έτσι το ενδεχόμενο διαρροής του σπέρματος). Μέσα στο πλαίσιο αυτό, ο συγγραφέας παρατήρησε ότι η δυσκολία κορύφωσης των γυναικών με συγκεκριμένους άντρες είναι αποτέλεσμα φυσικής επιλογής: μόνο οι πιο υπομονετικοί, εφευρετικοί και ευαίσθητοι άντρες έχουν καλύτερες πιθανότητες να προκαλέσουν οργασμό στη σύντροφό τους και να τη βοηθήσουν έτσι να συλλάβει παιδί…
Περί αυτοϊκανοποίησης
Δεν είναι καν απαραίτητο να βγει το έμβρυο στον έξω κόσμο για να αυτοϊκανοποιηθεί: ο αυνανισμός παρατηρείται ακόμα και σε προγεννητικά υπερηχογραφήματα! Και βέβαια δεν είναι καθόλου ασυνήθιστο να βρεις ένα παιδί μικρής ηλικίας να επιδίδεται σε κάποια μορφή αυτό-διέγερσης, η οποία μπορεί να καταλήξει ακόμα και σε οργασμό. Αν και εδώ δεν παρατηρείται φυσικά η συνήθης ενήλικη δραστηριότητα, καθώς τα αναπαραγωγικά όργανά τους είναι ακόμα άγουρα…
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Νέα έρευνα ανατρέπει αυτά που πιστεύαμε μέχρι σήμερα.
Τις τελευταίες στιγμές πριν από το θάνατο, η καρδιά του ανθρώπου παίζει καθοριστικό ρόλο. Δηλαδή, η καρδιά σταματά να χτυπά και το αίμα σταματά να ρέει, οπότε όλο το σώμα καταρρέει. Ωστόσο, μία νέα μελέτη δείχνει ότι μπορεί τελικά να μη συμβαίνει αυτό που νομίζαμε μέχρι σήμερα.
Ερευνητές μελέτησαν τη δραστηριότητα της καρδιάς και του εγκεφάλου ποντικιών λίγες στιγμές πριν πεθάνουν από έλλειψη οξυγόνου και ανακάλυψαν ότι ο εγκέφαλος στέλνει πάρα πολλά σήματα στην καρδιά προκαλώντας μη αναστρέψιμες ζημιές στα όργανα και θάνατο.
Όταν οι ερευνητές μπλόκαραν αυτά τα σήματα, η καρδιά επιβίωσε για περισσότερη ώρα.
Σε περίπτωση που μία αντίστοιχη διαδικασία συνέβαινε και σε ανθρώπους, ίσως θα ήταν δυνατό να επιβιώσουν αφού σταματήσει η καρδιά, μπλοκάροντας ουσιαστικά τα σήματα του εγκεφάλου, σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύτηκε πριν από μερικές ημέρες.
Όπως εξηγεί ένας εκ των ερευνητών, οι άνθρωποι επικεντρώνονται στην καρδιά πιστεύοντας ότι αν σώσεις την καρδιά σώζεις και τον εγκέφαλο, όμως στην πραγματικότητα πρέπει να μπλοκάρεις τον εγκέφαλο από την καρδιά ώστε να σώσεις την καρδιά, σε αντίθεση με ό,τι γίνεται στα επείγοντα όλων των νοσοκομείων.
Έχει αποδειχτεί όταν ένας άνθρωπος παθαίνει καρδιακή ανακοπή χάνει τις αισθήσεις του και παρότι δε δίνει ζωτικά σημάδια, ο εγκέφαλος συνεχίζει να λειτουργεί. Από την έρευνα προκύπτει ότι όταν η καρδιά πεθαίνει γεμίζει σήματα από τον εγκέφαλο, πιθανότατα σε μία απελπισμένη προσπάθεια να σωθεί η καρδιά.
Ενδεχομένως τα σήματα αυτά να ευθύνονται για τις μεταθανάτιες εμπειρίες που έχουν κάποιοι άνθρωποι.
Βέβαια, όλη αυτή η έρευνα έγινε σε ποντίκια, οπότε και είναι άγνωστο αν το ανθρώπινο σώμα θα μπορούσε να συμπεριφερθεί με αυτόν τον τρόπο.
Αν ισχύει θα φέρει επανάσταση στον τρόπο που αντιμετωπίζονται οι ασθενείς στα επείγοντα.
Περπατούν λιγότερο και δε βρίσκουν κίνητρα για να αλλάξουν τρόπο ζωής.
Οι βλαβερές συνέπειες του καπνίσματος είναι γνωστές και δε χρειάζεται να τις απαριθμούμε μία μία για άλλη μια φορά.
Αυτή τη φορά θα εστιάσουμε περισσότερο σε μια άλλη «συνέπεια» του καπνίσματος, που δεν είναι άλλη από την… τεμπελιά.
Σύμφωνα με ερευνητές από τη Βραζιλία, οι καπνιστές είναι πιο τεμπέληδες από αυτούς που δε βάζουν στο στόμα τους τσιγάρο.
Όπως αναφέρει δημοσίευμα της Daily Mail, οι ερευνητές διαπίστωσαν μέσα από την έρευνά τους ότι όσοι καπνίζουν είναι λιγότερο ενεργοί και δραστήριοι σωματικά και δεν κινητοποιούνται το ίδιο σε σχέση με τους μη καπνιστές ως προς αυτόν τον τομέα.
Βρήκαν ακόμη ότι έχουν περισσότερες πιθανότητες να υποφέρουν από άγχος και να εμφανίσουν συμπτώματα κατάθλιψης.
Οι ερευνητές από το κρατικό πανεπιστήμιο της Londrina στη Βραζιλία, ανέφεραν ότι η έρευνά τους είναι η πρώτη που αποδεικνύει ότι οι καπνιστές είναι λιγότερο δραστήριοι σωματικά σε σχέση με τους μη καπνιστές.
Οι ίδιοι ζήτησαν από 60 καπνιστές και 50 μη καπνιστές να φορέσουν ένα βηματόμετρο για τουλάχιστον 12 ώρες την ημέρα επί έξι ημέρες.
Τα αποτελέσματα του πειράματος αυτού αποκάλυψαν ότι οι καπνιστές περπατούσαν λιγότερο σε καθημερινή βάση και η λειτουργία των πνευμόνων τους ήταν μειωμένη, κάτι που σήμαινε ότι ήταν λιγότερο ικανοί να γυμναστούν.
Όταν τους ζητήθηκε να αξιολογήσουν την ποιότητα της ζωής τους σε σχέση με την κατάσταση της υγείας τους, οι καπνιστές ανέφεραν ότι ένιωθαν περισσότερο κουρασμένοι και παραδέχτηκαν ότι δεν έβρισκαν κανέναν κίνητρο για να αλλάξουν τον τρόπο ζωής τους.
«Απ’ όσο γνωρίζουμε είναι η πρώτη έρευνα που καταδεικνύει μια μειωμένη σωματική δραστηριότητα στην καθημερινότητα των καπνιστών, συγκριτικά με τους μη καπνιστές» ανέφερε στην εφημερίδα η ερευνήτρια Dr Karina Furlanetto.
«Πέρα από χειρότερη λειτουργία των πνευμόνων, ικανότητα άσκησης, ποιότητα ζωής και εμφάνιση συμπτωμάτων άγχους και κατάθλιψης, οι καπνιστές περπατούσαν λιγότερο σε σχέση με τους μη καπνιστές στην καθημερινότητά τους» πρόσθεσε η ίδια.
Προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ακόμη, ότι οι καπνιστές κοιμούνται λιγότερες ώρες και πως ο ύπνος τους είναι λιγότερο ξεκούραστος από όσων δεν καπνίζουν.
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Έρευνα δείχνει ότι οι κίνδυνοι από τη χρήση τους αντισταθμίζουν τα οφέλη.
Οι αντιμικροβιακές χημικές ουσίες είναι πλέον πανταχού παρούσες. Η χρήση τους είναι τόσο εκτεταμένη, που σύμφωνα με μια πρόσφατη έρευνα, ίχνη τους βρέθηκαν στα ούρα εγκύων και στο αίμα του ομφάλιου λώρου νεογέννητων, υποδηλώνοντας ότι οι κίνδυνοι που εγκυμονούν μπορεί να αντισταθμίζουν τα οφέλη τους.
Τα αντιμικροβιακά χημικά αποσκοπούν στην εξόντωση των βακτηρίων και άλλων μικροοργανισμών και δεν υπάρχουν μόνο στα σαπούνια, αλλά και σε μια πληθώρα άλλων προϊόντων καθημερινής χρήσης, όπως: οδοντόκρεμες, καλλυντικά και πλαστικά.
Υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν, ότι τα χημικά δεν είναι πάντα αποτελεσματικά και μάλιστα, μπορεί να είναι επιβλαβή για τους ανθρώπους που εκτίθενται συνεχώς σε αυτά.
Ένας τέτοιος αντιβακτηριακός παράγοντας, η ουσία τρικλοζάνη (triclosan), έχει εντοπιστεί σε πολλά σωματικά υγρά, ενώ όπως αναφέρει δημοσίευμα του The Atlantic, πρόσφατη έρευνα βρήκε ίχνη από τρικλοζάνη, τρικλοκαρβάνη και βουτυλ παραβένιο (triclosan, triclocarban, butyl paraben) στα ούρα εγκύων και στο αίμα του ομφάλιου λώρου νεογνών.
Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Environmental Science and Technology. Επιστήμονες από το πανεπιστήμιο της Αριζόνα και το Τμήμα Δημόσιας Υγείας του πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, βρήκαν ίχνη τρικλοζάνης στο 100% των δειγμάτων ούρων που πήραν από 180 γυναίκες και ίχνη τρικλοκαρβάνης στο 87% αυτών. Από τα 33 δείγματα αίματος από ομφάλιο λώρο, οι ερευνητές εντόπισαν ίχνη τρικλοζάνης στο 46% αυτών και τρικλοκαρβάνης στο 23%.
Η τρικλοζάνη και τρικλοκαρβάνη είναι, όπως εξηγεί ο Dr. Rolf Halden, ενδοκρινικοί διαταράκτες. Αυτό σημαίνει, ότι ο κίνδυνος που υπάρχει από αυτά τα χημικά είναι ότι μπορούν να μιμηθούν τις θυρεοειδικές ορμόνες και να διαταράξουν δυνητικά το μεταβολισμό, προκαλώντας αύξηση του σωματικού βάρους ή απώλεια βάρους.
Η έρευνα αυτή, βέβαια, έγινε σε πολύ μικρό δείγμα γυναικών σε μια συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή. Σύμφωνα με τον Dr Halden, οι άνθρωποι δεν πρέπει να ανησυχήσουν. «Αρκεί να δρουν με την κοινή λογική. Το να μη χρησιμοποιούν υγρά, αντιβακτηριακά σαπούνια, είναι το πρώτο βήμα, μέχρι τουλάχιστον οι επιστήμονες να ανακαλύψουν περισσότερα γύρω από το θέμα αυτό».
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
