«Από το πρωί που ξυπνώ με κατατρέχει η ανησυχία για την δουλειά, την σχολική επίδοση των παιδιών, για το εάν θα καταφέρω να προλάβω τις καθημερινές υποχρεώσεις. Και το Σάββατο που έχω τραπέζι πώς να το διακοσμήσω;…Αχ, πήγε 9.00 η ώρα! Να τηλεφωνήσω στον Μιχάλη να δω αν έφτασε καλά στη δουλειά κτλ, κτλ, κτλ…»
- «Τέτοιες είναι οι σκέψεις που κατακλύζουν το μυαλό μου και νιώθω σαν να κάθομαι σε αναμμένα κάρβουνα, σαν να μη με χωράει ο τόπος! Ξέρω ότι δεν έχω σοβαρούς λόγους να είμαι στην τσίτα… μόνιμη δουλειά έχω, ο γιος μου είναι καλός μαθητής και ο άντρας μου με βοηθά. Όμως ο διακόπτης δεν κλείνει ακόμα και το βράδυ, που πέφτω κατάκοπη να κοιμηθώ.»
Oι άνθρωποι που υποφέρουν από Γενικευμένη Διαταραχή Άγχους (ΓΔΑ) βιώνουν τουλάχιστον για 6μήνες και σχεδόν καθημερινά διάχυτο άγχος και ανησυχία, που δυσκολεύονται πολύ να ελέγξουν ή να σταματήσουν. Η διαρκής ανησυχία είναι συνήθως υπερβολική και αφορά μια σειρά από καθημερινά ζητήματα – όπως επαγγελματικά, οικονομικά, οικογενειακά, κοινωνικά, θέματα υγείας – που όμως δεν αποτελούν σημαντικά προβλήματα, που χρειάζεται να λύσουν. Μπορεί να βρίσκονται σε υπερένταση, να είναι ευερέθιστοι, να δυσκολεύονται να συγκεντρωθούν και κάποιες στιγμές μπορεί να αισθάνονται το μυαλό τους κενό ή άδειο. Το σώμα τους είναι σφιγμένο, οι μύες μπορεί να πονούν, μπορεί να εμφανίζουν σωματικά συμπτώματα άγχους όπως ταχυπαλμία, δυσκολία στην αναπνοή, κόμπο στον λαιμό, ζάλη, ναυτία, εξάψεις, τρέμουλο, ιδρώτα, συχνουρία, πονοκεφάλους, εύκολη κόπωση, έντονη κούραση και δυσκολίες στην επέλευση ή στην διατήρηση του ύπνου. Συχνά καταστροφολογούν για μελλοντικά κακά και φαντάζονται τα πράγματα πιο δύσκολα από ότι είναι στην πραγματικότητα. Εξαιτίας των παραπάνω μπορεί να απέχουν ή να περιορίζουν καθημερινές ευχάριστες δραστηριότητες όπως κοινωνικές εξόδους, γυμναστική, χόμπι.
Σε πολύ πρόσφατη επιδημιολογική μελέτη που έγινε στη χώρα μας η ΓΔΑ βρέθηκε να είναι η πιο συχνή διαταραχή άγχους στον γενικό πληθυσμό. Αναπτύσσεται σταδιακά και συνήθως ξεκινά στην εφηβική ηλικία ή στην αρχή της ενήλικης ζωής, με τα συμπτώματα να αυξομειώνονται στο χρόνο και να γίνονται χειρότερα σε περιόδους στρες.
Δεν είναι λίγες οι φορές που οι πάσχοντες πρώτα επισκέπτονται παθολόγο παραπονούμενοι για πονοκεφάλους, πόνους στο σώμα ή προβλήματα στον ύπνο. Μπορεί να πάρει αρκετές επισκέψεις μέχρι ο γιατρός να αποκλείσει τις άλλες αιτίες και να καταλάβει ότι πρόκειται για μία ψυχική διαταραχή. Εφόσον πάντως διαγνωσθεί η ΓΔA αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά από Ψυχίατρο ή/και από Ψυχολόγο με ψυχοθεραπεία, φαρμακοθεραπεία ή τον συνδυασμό τους. Τα φάρμακα που δίνονται είναι αγχολυτικά και αντικαταθλιπτικά. Κάποια αγχολυτικά έχουν άμεση δράση όμως η μακρόχρονη χρήση τους μπορεί να προκαλέσει εξάρτηση. Τα αντικαταθλιπτικά μπορούν να βοηθήσουν, εφόσον υπάρχει επιβαρυμένο συναίσθημα, αλλά χρειάζονται χρόνο για να ενεργήσουν και δεν είναι ελεύθερα παρενεργειών. Για τους παραπάνω λόγους η έναρξη, η συνέχιση και η σταδιακή διακοπή οποιωνδήποτε φαρμακευτικών σκευασμάτων θα πρέπει να γίνεται πάντοτε υπό την στενή παρακολούθηση Ψυχιατρου.
Η Θεραπεία Συμπεριφοράς ή/και η Γνωσιακή Συμπεριφορική Θεραπεία είναι οι ψυχοθεραπείες επιλογής για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της ΓΔΑ υπερέχοντας μακροπρόθεσμα (όπως και στις υπόλοιπες διαταραχές άγχους) των φαρμάκων. Η Ψυχοθεραπεία έχει μηδενικές παρενέργειες, όμως απαιτεί την καθημερινή καταβολή σεβαστού ποσού ενέργειας από την πλευρά του πάσχοντα για να τελεσφορήσει.
Πηγή: http://www.boro.gr
Θεραπευτική αντιμετώπιση ΓΟΠΝ στα παιδιά
Η δίοδος γαστρικού περιεχομένου στον οισοφάγο (ΓΟΠ) είναι φυσιολογικό φαινόμενο που συμβαίνει καθημερινά σε υγιή βρέφη, παιδιά και ενήλικες. Γαστροοισοφαγική παλινδρομική νόσος (ΓΟΠΝ) συμβαίνει όταν η παλινδρόμηση γαστρικού περιεχομένου προκαλεί συμπτώματα και επιπλοκές.
Επιδημιολογικές μελέτες αναφέρουν ότι η συχνότητα της ΓΟΠΝ στους ενήλικες κυμαίνεται στο 10-20%. Στα παιδιά η συχνότητα της ΓΟΠΝ δεν είναι ακριβώς γνωστή. Από μελέτη προκύπτει ότι το 19% των γονιών με βρέφη 6-μηνών αναφέρουν ότι αυτά έχουν σοβαρό πρόβλημα παλινδρόμησης. Αναζητούν συχνά για το λόγο αυτό υπηρεσίες υγείας, παιδιάτρους, ειδικούς και εξετάσεις, με αποτέλεσμα να γίνεται χρήση-κατάχρηση φαρμάκων-εξετάσεων.
Η τυπική εικόνα της ΓΟΠΝ στους ενήλικες ορίζεται με το συνδυασμό αναγωγών και οπισθοστερνικού καύσους. Στα παιδιά τα συμπτώματα αυτά δεν ειναι σαφή παρά μόνο στην ηλικία άνω των 8 ετών. Πως μπορούμε να διαχωρίσουμε τη φυσιολογική παλινδρόμηση από την παλινδρομική νόσο.
Τα συμπτώματα της παιδικής ΓΟΠΝ διακρίνονται σε εκδηλώσεις από τον οισοφάγο ανάλογα με την ηλικία (παιδιά άνω των 8 ετών, σε μικρότερα παιδιά-βρέφη), σε εκδηλώσεις με επιβεβαιωμένη οισοφαγική βλάβη και τέλος σε εξωοισοφαγικά αίτια. Συγκεκριμένα :
α. Εκδηλώσεις από τον οισοφάγο στο παιδί άνω των 8 ετών: περιλαμβάνονται οι επίμονες αναγωγές, έμετοι, οπισθοστερνικό καύσος, επιγαστραλγία, αιματέμεση, δυσφαγία και διαταραχές ύπνου.
β. Εκδηλώσεις από τον οισοφάγο στα βρέφη και μικρά παιδιά: τα συμπτώματα είναι πολλές φορές μη ειδικά όπως επίμονες αναγωγές, έμετοι, ανεπαρκές βάρος, ανησυχία, δυσκολία σίτισης, αιματέμεση διαταραχή ύπνου.
γ. Σύνδρομα με επιβεβαιωμένη οισοφαγική βλάβη:
Οισοφαγίτιδα
Στένωση
Οισοφάγος Barrett
δ. Εξωοισοφαγικές εκδηλώσεις:
Το σύνδρομο Sandifer’s και οι οδοντικές διαβρώσεις έχει βρεθεί να έχουν αποδεδειγμένη συσχέτιση με ΓΟΠΝ. Για την ιγμορίτιδα, την φαρυγγίτιδα, την καταρροική ωτίτιδα και την πνευμονική ίνωση δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία στα παιδιά ότι η ΓΟΠΝ είναι η αιτία. Ο χρόνιος βήχας, η χρόνια λαρυγγίτιδα και το βράγχος φωνής έχουν πολυπαραγοντική αιτιολογία και η ΓΟΠΝ μπορεί να είναι «επιβαρυντικός παράγοντας». Τέλος το άσθμα μπορεί να συνδέεται με ΓΟΠΝ κυρίως όταν συνυπάρχουν δυσπεπτικά συμπτώματα ή είναι νυκτερινό άσθμα ή κορτικοεξαρτώμενο («δύσκολο να ελεγθεί άσθμα»). Η άπνοια μπορεί να συνδέεται με ΓΟΠΝ όταν τα επεισόδια συμβαίνουν σε εγρήγορση και χαρακτηρίζονται από αποφρακτική άπνοια, ενώ η συνδρομή παρ’ ολίγον αιφνιδίου θανάτου ή η άπνοια των προώρων που συνοδεύονται με αλλαγή χρώματος, απώλεια μυικού τόνου απαιτούν διερεύνηση άλλων αιτίων και η ΓΟΠΝ συσχετίζεται με αυτά σε ποσοστό κάτω του 5%.
Αντιμετώπιση
Η θεραπεία συνίσταται σε:
γενικές οδηγίες με ενθάρρυνση, εκπαίδευση γονέων και τροποποίηση συχνότητας και όγκου γευμάτων.
Τροποποίηση της διατροφής αν το βρέφος δε θηλαζει, με γάλατα με πηκτικό παράγοντα ή δοκιμή 2-4 εβδομάδων με υποαλλεργικό γάλα.
Αποφυγή καφείνης, σοκολάτας, αναψυκτικών, αντιμετώπιση παχυσαρκίας στα μεγάλα παιδιά.
Φαρμακευτική θεραπεία: Τα φάρμακα διακρίνονται σε :
α) Αναστολείς της γαστρικής έκκρισης όπως οι Η2-ανταγωνιστές και οι αναστολείς αντλίας πρωτονίων. Τα συνήθη χορηγούμενα είναι τα εξής : ι/ Ρανιτιδίνη ιι/ Ομεπραζόλη ιιι/Λανσοπραζόλη ιιιι/ Εσομεπραζόλη
β) Eξουδετερωτικά της γαστρικής έκκρισης: Αντιόξινα και Σουκραλφάτη. Τα αντιόξινα χρησιμοποιούνται μόνο για βραχυχρόνια «ανακούφιση» για διαλείποντα συμπτώματα ΓΟΠΝ σε μεγάλα παιδιά και εφήβους.
γ) Γαστροκινητικοί παράγοντες: Δομπεριδόνη, Μετοκλοπραμίδη. Εχει βρεθεί ότι έχουν αμφίβολη δράση στη ΓΟΠΝ
Συμπερασματικά η ΓΟΠ είναι συχνό αίτιο αναζήτησης υπηρεσιών υγείας στην παιδική ηλικία, η υπερδιάγνωση παλινδρομικής νόσου οδηγεί σε υπερθεραπεία γιαυτό είναι απαραίτητη η αξιολόγηση κάθε περίπτωσης βασισμένη σε κατευθυντήριες οδηγίες.
Πηγή: http://www.boro.gr
Το μπούκωμα της μύτης και η συνεχής καταρροή είναι πολύ ενοχλητικές καταστάσεις. Είτε οφείλονται σε κρυολόγημα, είτε σε ρινοκολπίτιδα ή σε αλλεργία, όταν κάποιος δεν μπορεί να αναπνεύσει από τη μύτη, νιώθει πως πνίγεται!
Τα τοπικά αποσυμφορητικά σε μορφή σταγόνων ή sprays μπορούν να δώσουν άμεση λύση και πραγματικά «ξεβουλώνουν» τη μύτη γρήγορα και αποτελεσματικά. Οι διαφημίσεις στην τηλεόραση λένε αυτή τη φορά την αλήθεια! Δεν λένε όμως τις παρενέργειες!
Η ανακούφιση που νιώθει κανείς με τα τοπικά αποσυμφορητικά είναι τόσο μεγάλη που δυσκολεύεται να σταματήσει να τα χρησιμοποίει και καταλήγει να κάνει κατάχρηση.
Τότε ξεκινάει ένας φαύλος κύκλος: ενώ το κρυολόγημα έχει γίνει καλά, η μύτη έχει …εθιστεί στο αποσυμφορητικό και αν ο ασθενής δεν το χρησιμοποίει συνεχώς, η μύτη παθαίνει …στερητικό σύνδρομο και βουλώνει χωρίς λόγο!
Ο ασθενή τότε αναγκάζεται να ξαναβάλει αποσυμφορητικό, ολοένα και πιο μεγάλη δόση, ολοένα και πιο συχνά και πλέον καταλήγει να προκαλεί Φαρμακευτική Ρινίτιδα, δηλαδή συνεχές μπούκωμα που οφείλεται στην καταχρηση των αποσυμφορητικών και …παραδόξως ανακουφίζεται μόνο με ολοένα και μεγαλύτερες δόσεις αποσυμφορητικών.
Και επιπλέον, προκαλείται μόνιμη υπερτροφία των κογχών, που απαιτεί επέμβαση για να διορθωθεί.
Η Φαρμακευτική Ρινίτιδα είναι ένας φαύλος κύκλος συμφόρησης και αναγκαστικής κατάχρησης ρινικών sprays
Ο Μύθος
«Δεν χρησιμοποιώ το spray πολλές φορές, 1-2 φορές τη μέρα μόνο εδώ και μήνες, αλλά δεν έχω πρόβλημα» ή «έχω σοβαρό πρόβλημα αναπνοής και μόνο με το spray μπορώ να αναπνεύσω».
Η Αλήθεια
Φαρμακευτική ρινίτιδα ξεκινάει να δημιουργείται ήδη σε 5 ημέρες αφού ξεκινήσει να χρησιμοποίει κανείς το αποσυμφορητικό spray. Μετά τις 7 μέρες, αρχίζει να γίνεται ζημιά και ξεκινάει ο φαύλος κύκλος. Είτε το βάζει 1 είτε 10 φορές τη μέρα, αν συνεχίσει κανείς να χρησιμοποιεί το spray πάνω από μια εβδομάδα, θα δυσκολευτεί να το διακόψει.
Επίσης, η δικαιολογία πως κάποιος έχει πρόβλημα (σκολίωση διαφράγματος, υπερτροφικές κόγχες κτλ.) προκειμένου να κάνει κατάχρηση αποσυμφορητικών είναι σαν να λέει πως …πίνει γιατί έχει προβλήματα!
Μετά από λίγο καιρό, το πρόβλημα είναι το ποτό! Πρέπει να λύσει κανείς το ανατομικό πρόβλημα και όχι να το αναβάλλει με …καταστροφικές συνήθειες όπως η κατάχρηση αποσυμφορητικών.
Τι να κάνετε εσείς
Για να αποφύγετε τη φαρμακευτική ρινίτιδα, ακολουθήστε πιστά τις οδηγίες του ειδικού Ωτορινολαρυγγολόγου και κανενός άλλου! Αν από τα παραπάνω νομίζετε πως πάσχετε ήδη από φαρμακευτική φινίτιδα, πρέπει να μιλήσετε με έναν ειδικό Ωτορινολαρυγγολόγο. Μόνο αυτός μπορεί να σας βοηθήσει.
Τι να μην κάνετε
Μη χρησιμοποιείτε αποσυμφορητικά sprays χωρίς συνταγή ιατρού. Διακόψτε τα μετά από 6-7 ημέρες και αν ακόμα δεν είστε καλά, επισκεφτείτε ξανά τον Ωτορινολαρυγγολόγο σας.
Τι κάνουμε εμείς
Με στενή παρακολούθηση και στοχευμένη εναλλακτική αγωγή, καταφέρνουμε σχεδόν πάντα να «σπάσουμε» το φαύλο κύκλο, να διακόψει ο ασθενής το αποσυμφορητικό spray χωρίς όμως να ταλαιπωρηθεί από μπούκωμα κατά τη διάρκεια της …απεξάρτησης. Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί και μικρή χειρουργική «επιδιόρθωση» των κογχών ή διόρθωση κάποιου άλλου ανατομικού προβλήματος που μπορεί και να προϋπήρχε.
Πηγή: http://blog.nowdoctor.gr
Η έλλειψη ύπνου αποδεικνύεται μία πολύ σημαντική απώλεια.
Η εβδομάδα έχει 7 ημέρες, η ημέρα έχει 24 ώρες και η βιολογία, αλλά και η κουλτούρα των ανθρώπων περιστρέφεται γύρω από αυτό το δεδομένο.
Σε αυτό περιλαμβάνονται περίπου 8 ώρες ύπνου την ημέρα, όμως σύμφωνα με έρευνες που έχουν γίνει πολλοί άνθρωποι, εξ αιτίας των υποχρεώσεων, κοιμούνται λιγότερες από 7 ώρες την ημέρα.
Αυτό έχει σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία.
Οι άνθρωποι που δεν κοιμούνται αρκετά παραπονιούνται για εκνευρισμό, αλλά και για πονοκεφάλους. Οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν ακόμη γιατί η στέρηση ύπνου προκαλεί πονοκεφάλους, ωστόσο είναι κάτι που οι γιατροί έχουν παρατηρήσει εδώ και πολύ καιρό.
Η αϋπνία έχει επίσης υπάρξει θέμα για τους εφήβους και μία μελέτη έχει δείξει ότι οι μαθητές τα πάνε καλύτερα στα μαθήματα όταν το σχολείο ξεκινά πιο αργά. Όμως η ικανότητα μάθησης δεν αφορά μόνο τα παιδιά, καθώς η αϋπνία χειροτερεύει τη βραχυπρόθεσμη μνήμη και των ενηλίκων.
Επίσης, η έλλειψη ύπνου έχει συνδεθεί με την αύξηση του βάρους, αλλά και τη μειωμένη όραση. Όσο περισσότερο μένετε ξύπνιοι, τόσο χειροτερεύει η όραση.
Η έλλειψη ύπνου έχει συνδεθεί και με καρδιακές ασθένειες. Επιστήμονες κράτησαν ξύπνιους ανθρώπους για 88 ώρες, με αποτέλεσμα να αυξηθεί η αρτηριακή τους πίεση - πράγμα λογικό. Όμως σε άλλο πείραμα, άνθρωποι που κοιμόντουσαν για 4 ώρες κάθε νύχτα είχαν αυξημένους καρδιακούς παλμούς σε σχέση με ανθρώπους που κοιμόντουσαν 8 χώρες κάθε νύχτα.
Έχει επίσης αποδειχτεί ότι οι άνθρωποι που δεν κοιμούνται αρκετά είναι πιο επιρρεπείς στις μολύνσεις, ενώ είναι και άνθρωποι που παίρνουν μεγαλύτερα οικονομικά ρίσκα. Επίσης, έχουν συχνοουρία, ενώ είναι και αφηρημένοι.
Οι συνέπειες στην υγεία από την έλλειψη ύπνου είναι απεριόριστες. Ειδικοί υποστηρίζουν ότι ότι τα εμβόλια είναι λιγότερο αποτελεσματικά, ενώ είναι πιο επιρρεπείς στα κρυώματα, αλλά και σε γαστρεντερικά προβλήματα.
Η αϋπνία έχει υπάρξει σε πολλές περιπτώσεις αιτία ατυχημάτων με το αυτοκίνητο, ενώ επηρεάζει και την παραγωγή ορμονών, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται διαταραχές που έχουν άμεσες συνέπειες στη σεξουαλική ζωή.
Τέλος, έχει αποδειχτεί ότι επηρεάζει το μεταβολισμό, ενισχύει ασθένειες, όπως το διαβήτη, ενώ επιστήμονες έχουν αρχίσει να μελετούν τη σχέση ανάμεσα στην αϋπνία και κάποιες μορφές καρκίνου.
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Οι καρδιοπροστατευτικές της ιδιότητες και η συμβολή της στη μακροζωία.
Σίγουρα γνωρίζετε πως η μεσογειακή διατροφή αποτελεί ένα από τα πλέον υγιεινά διατροφικά πρότυπα παγκοσμίως.
Η διερεύνηση της σχέσης της με πλήθος δεικτών υγείας, καθώς και με τον κίνδυνο εμφάνισης χρόνιων νοσημάτων, έχει οδηγήσει στη δημοσίευση τεράστιου αριθμού επιστημονικών άρθρων, ο οποίος εξακολουθεί να αυξάνεται, εξετάζοντας νέα μονοπάτια κι επεκτείνοντας το φάσμα των ευεργετικών της ιδιοτήτων.
Ο όρος μεσογειακή διατροφή δεν αναφέρεται σε κάποιο συγκεκριμένο διαιτολόγιο, αλλά περιλαμβάνει ένα σύνολο διαιτητικών συνηθειών που ακολουθούνται στις χώρες της Μεσογείου. Ειδικότερα, το πρότυπο της Μεσογειακής δίαιτας χαρακτηρίζεται κυρίως από υψηλή κατανάλωση ολικής άλεσης δημητριακών και ψωμιού, φρούτων, λαχανικών και οσπρίων, μέτρια έως υψηλή κατανάλωση ψαριών, μέτρια κατανάλωση γάλακτος, γαλακτοκομικών προϊόντων και πουλερικών, μέτρια κατανάλωση αλκοόλ με τη μορφή του κόκκινου κρασιού, χαμηλή κατανάλωση κρέατος και χρήση ελαιόλαδου ως κύριο προστιθέμενο λίπος στο φαγητό.
Η Μεσογειακή διατροφή έγινε αρχικά γνωστή για τις «καρδιο-προστατευτικές» της ιδιότητες, λόγω της συσχέτισής της με μείωση του κινδύνου εμφάνισης καρδιαγγειακών νοσημάτων. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότερες μελέτες δείχνουν πως η ευεργετική δράση του Μεσογειακού προτύπου διατροφής, δεν περιορίζεται μόνο στο καρδιαγγειακό σύστημα. Ποια είναι λοιπόν, τα σημαντικότερα οφέλη της Μεσογειακής διατροφής για την υγεία;
- Προάγει τη μακροζωία, καθώς συνδέεται με μείωση της συνολικής θνησιμότητας κατά περίπου 10%.
- Μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών νοσημάτων, όπως η περιφερική αρτηριοπάθεια, το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου και το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο.
- Βελτιώνει το λιπιδαιμικό προφίλ συμβάλλοντας στη μείωση των επιπέδων ολικής χοληστερόλης, «κακής» χοληστερόλης και τριγλυκεριδίων, ενώ παράλληλα μπορεί να οδηγήσει και σε αύξηση των επιπέδων «καλής» χοληστερόλης.
- Βοηθά στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης.
- Μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης σακχαρώδη διαβήτη.
- Συμβάλλει στον καλύτερο γλυκαιμικό έλεγχο σε άτομα που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη.
- Βοηθά στη ρύθμιση του σωματικού βάρους.
- Σχετίζεται με μείωση του κινδύνου εμφάνισης διαφόρων μορφών καρκίνου, όπως του παχέος εντέρου, του προστάτη, του φάρυγγα, του οισοφάγου και του μαστού.
- Δρα προστατευτικά ενάντια στην εμφάνιση εκφυλιστικών νόσων του νευρικού συστήματος, όπως η άνοια και η νόσος Alzheimer.
Πηγή: http://www.neadiatrofis.gr
