Οι ειδικοί εξηγούν γιατί το φρούτο δεν πρέπει να λείπει από το καλοκαιρινό διαιτολόγιο.
Το πεπόνι είναι ένα από τα πιο δροσιστικά και αγαπημένα φρούτα του καλοκαιριού. Ωστόσο, άτομα που προσέχουν τη διατροφή τους ή κάνουν προσπάθεια απώλειας βάρους, αποφεύγουν την κατανάλωσή του επικαλούμενοι έναν ακόμη διατροφικό μύθο, ότι δηλαδή παχαίνει.
Ας δούμε λοιπόν ποια είναι η διατροφική αξία του πεπονιού.
Το πεπόνι έχει μεγάλη περιεκτικότητα σε νερό (περίπου 90%) και επομένως η κατανάλωσή του συμβάλλει στην αύξηση της πρόσληψης υγρών προκειμένου να αναπληρωθούν οι απώλειες λόγω ζέστης. Από την άλλη, οι θερμίδες που αποδίδει είναι λίγες, αναλογικά με τη θρεπτική του αξία, καθώς ένα φλιτζάνι πεπόνι κομμένο σε κύβους αποδίδει περίπου 54 θερμίδες.
Όσον αφορά στα θρεπτικά του συστατικά είναι πλούσιο σε αντιοξειδωτικές ουσίες, όπως η βιταμίνη C και το β-καροτένιο, συμβάλλοντας έτσι στην ενίσχυση της άμυνας του οργανισμού και την προστασία του από καρδιαγγειακά νοσήματα και διάφορες μορφές καρκίνου. Επιπλέον, είναι καλή πηγή καλίου, βοηθώντας έτσι στην καλύτερη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης, καθώς επίσης και πλούσιο σε αδενοσίνη, μια ουσία με αντιπηκτικές ιδιότητες που δρα προστατευτικά ενάντια στα εγκεφαλικά επεισόδια. Τέλος, περιέχει επίσης βιταμίνη Β6, η οποία είναι απαραίτητη για την καλή λειτουργία του νευρικού συστήματος.
Επομένως, το πεπόνι είναι ένα φρούτο που δεν θα πρέπει να λείπει από το καλοκαιρινό μας διαιτολόγιο, καθώς συνδυάζει υψηλή διατροφική αξία με χαμηλό περιεχόμενο σε θερμίδες, κάτι που σε καμία περίπτωση δεν το καθιστά απαγορευτικό για όσους βρίσκονται σε δίαιτα.
Ερευνητές υποστηρίζουν ότι δημιούργησαν πρωτεΐνη που μιμείται τη γεύση και τη δομή του λίπους.
Κέικ, γλυκά και τυριά με λιγότερο λίπος θα μπορούν να παρασκευάζονται χάρη σε μια τροποποιημένη πρωτεΐνη που μιμείται το λίπος.
Βρετανοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι δημιούργησαν μια πρωτεΐνη που μιμείται στην εντέλεια τη γεύση και τη δομή του λίπους. Οι τροποποιημένες αυτές πρωτεΐνες θα μπορέσουν να βοηθήσουν τη βιομηχανία τροφίμων στην αφαίρεση του μεγαλύτερου μέρους του λίπους που χρησιμοποιείται στα τρόφιμα χωρίς να ζημιωθεί η ποιότητα, η γεύση και η υφή του προϊόντος.
Η ομάδα των ερευνητών από το Πανεπιστήμιο Heriot – Watt και το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου δημιούργησε τροποποιημένες πρωτεΐνες που διασπώνται εύκολα σε μικρά σωματίδια, μιμούμενα με αυτό τον τρόπο τη συμπεριφορά του λίπους, κατά τη διαδικασία παρασκευής τροφίμων.
Η ιδέα της υποκατάστασης του λίπους με πρωτεΐνες δεν είναι καινούργια, αλλά μέχρι τώρα έχει περιοριστεί σε προϊόντα όπως τα γιαούρτια, ενώ στα κέικ και τα τυριά δεν ήταν τόσο εύκολο να επιτευχθεί ένα καλό αποτέλεσμα.
Ωστόσο οι ερευνητές μελετώντας τη χημική δομή των πρωτεϊνών, ανέπτυξαν μια λεπτομερή γνώση του πώς συμπεριφέρονται όταν υφίστανται θερμική ή άλλη επεξεργασία. Η γνώση αυτή αποτέλεσε τη βάση για την τροποποίηση των πρωτεϊνών έτσι ώστε να χρησιμοποιηθούν ως αποτελεσματικά υποκατάστατα λίπους.
Εκτιμάται ότι τα νέα προϊόντα χαμηλών λιπαρών με την τεχνική της υποκατάστασης του λίπους με πρωτεΐνες θα φτάσουν στο ράφι του σούπερμαρκετ σε δυο χρόνια.
Πηγή: http://www.vita.gr
Έρευνα νοσοκομείου της Φιλαδέλφεια.
Όσο ο καιρός γίνεται πιο ζεστός, τόσο οι άνθρωποι, μικροί και μεγάλοι, θα έχουν συχνότερα πέτρες στα νεφρά λόγω αυξημένης αφυδάτωσης, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, που αναδεικνύει μια μάλλον απρόσμενη επίπτωση της κλιματικής αλλαγής για τη δημόσια υγεία. Οι επιστήμονες προβλέπουν ότι όσο η κλιματική αλλαγή ανεβάζει το θερμόμετρο στη Γη, τόσο συχνότερα τα παιδιά -αλλά και οι ενήλικοι- θα εμφανίζουν πέτρες στα νεφρά.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον ουρολόγο και επιδημιολόγο Γκρέγκορι Τάζιαν του Νοσοκομείου Παίδων της Φιλαδέλφεια, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό περιβαλλοντικής υγείας «Environmental Health Perspectives», σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο, ανέλυσαν στοιχεία από τα ιατρικά αρχεία για πάνω από 60.000 ενηλίκους και ανηλίκους που εμφάνισαν πέτρες στα νεφρά και μετά συσχέτισαν αυτά τα ιατρικά στοιχεία με μετεωρολογικά δεδομένα.
Η έρευνα έδειξε ότι όσο διαχρονικά αυξάνεται στις πόλεις η μέση ημερήσια θερμοκρασία (κυρίως λόγω της κλιματικής αλλαγής), τόσο αυξάνεται και ο αριθμός των ασθενών που ζητούν θεραπεία για πέτρες στα νεφρά. Μετά από μια μέρα καύσωνα, η εισαγωγή σε νοσοκομείο για πέτρα στα νεφρά κορυφώνεται μέσα στο επόμενο τριήμερο, ενώ τα περιστατικά παραμένουν αυξημένα έως 20 μέρες μετά. Η μελέτη έδειξε ότι όσες πιο πολλές «καυτές» μέρες μέσα στο έτος έχει μια πόλη ή περιοχή, αυξάνονται περισσότερο τα σχετικά ιατρικά περιστατικά από ό,τι αν έχει μια υψηλότερη μέση ετήσια θερμοκρασία.
Περίπου ένας στους δέκα ανθρώπους έχει πέτρα στα νεφρά (περισσότεροι άνδρες από ό,τι γυναίκες) και η κλιματική αλλαγή, σύμφωνα με τους αμερικανούς επιστήμονες, αυξάνει τον κίνδυνο ιδίως για όσους έχουν τη σχετική προδιάθεση. Οι υψηλότερες θερμοκρασίες βοηθάνε στην αφυδάτωση, η οποία οδηγεί σε μεγαλύτερη συγκέντρωση ασβεστίου, φωσφόρου και άλλων μετάλλων στα ούρα, με συνέπεια να σχηματίζονται πέτρες στα νεφρά. Όσο λιγότερα υγρά πίνει κανείς, τόσο εντείνεται το πρόβλημα.
Οι πέτρες στα νεφρά, που είναι μια επώδυνη πάθηση, έχουν αυξηθεί σημαντικά παγκοσμίως κατά τις τελευταίες τρεις δεκαετίες. Αν και είναι πιο συχνές στους ενηλίκους, έχουν επίσης αυξηθεί κατακόρυφα στα παιδιά. Οι αιτίες γι' αυτή την αύξηση ποικίλλουν και αφορούν σε σημαντικό βαθμό τις αλλαγές στη διατροφή και την κατανάλωση ποτών, καθώς και την ελλιπή σωματική δραστηριότητα. Όταν οι πέτρες δεν φεύγουν μόνες τους, τότε μπορεί να καθίσταται αναγκαία η χειρουργική αφαίρεση.
Το κερκιδικό νεύρο που προέρχεται, όπως και το μέσο και το ωλένιο, από το βραχιόνιο πλέγμα, το οποίο δημιουργείται από τα νεύρα (ρίζες) που εξέρχονται από τους σπονδύλους του αυχένα όταν πάσχει (πάρεση) εκδηλώνεται κινητικά στο χέρι (άκρα χείρα).
Αιτία: Συνήθης αιτία πάρεσης του κερκιδικού νεύρου, είναι ή κάκωση, ή κάταγμα ή εγχείρηση στην μεσότητα του βραχιονίου οστού, ή στην περιοχή του αγκώνα, απ΄ όπου διέρχεται.
Συμπτώματα: Η διάγνωση της πάρεσης του κερκιδικού νεύρου, τίθεται συνήθως από τα συμπτώματα: εκτός από την αιμωδία κυρίως στον αντίχειρα και στην ραχιαία επιφάνεια του χεριού, κύριο σύμπτωμα είναι η αδυναμία του καρπού να κάνει έκταση, δηλαδή ο καρπός πέφτει
αδυναμία εκτάσεως των δακτύλων (μούτζα)
και αδυναμία του αντίχειρα να κάνει ωτοστόπ
Διάγνωση: Εκτός απ΄ αυτή τη χαρακτηριστική κλινική εικόνα, η διάγνωση και το μέγεθος της βλάβης επιβεβαιώνεται με ΗΜΓμα, που θα αναδείξει και το ύψος της βλάβης.
Θεραπεία: η θεραπεία εξαρτάται από την αιτία. Εάν πρόκειται για κάκωση ή κάταγμα, αναμένει κανείς για έξη (6) εβδομάδες να αναφανεί στο ΗΜΓμα βελτίωση. Σε περιπτώσεις εγχειρήσεων, μερικές φορές το μετεγχειρητικό οίδημα προκαλεί ένα είδος πάρεσης, που πρέπει να βελτιώνεται μετά τις έξι εβδομάδες.
Σε όλες τις περιπτώσεις πάρεσης, πρέπει να διορθώνεται η θέση του χεριού με νάρθηκα, για να μην υποστεί, μέχρι ν΄ αποκατασταθεί το νεύρο, μόνιμη παραμόρφωση.
Αυτό τουλάχιστον ισχύει στους χιμπατζήδες, σύμφωνα με ερευνητές.
Επιστήμονες φαίνεται ότι κατάφεραν να δώσουν μια απάντηση σο επίμαχο ζήτημα του κατά πόσον η ευφυΐα είναι κληρονομική από τη γέννηση κάποιου ή αποκτάται μέσω της εκπαίδευσης… τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τους χιμπατζήδες.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η εξυπνάδα στα πρωτεύοντα οφείλεται στα γονίδια και όχι στην ανατροφή, γεγονός που υποδηλώνει ότι η Φύση και όχι ο τρόπος ανατροφής διέπει την ευφυή συμπεριφορά στους στενούς εν ζωή συγγενείς μας.
Οι ειδικοί αμφιταλαντεύονται εδώ και πολλές δεκαετίες επάνω στη γενετική βάση της ανθρώπινης νοημοσύνης, βασιζόμενοι σε τεστ IQ και μελέτες μονοζυγωτικών διδύμων που ανατράφηκαν χωριστά. Τώρα μια μελέτη αναφέρει ότι η γνωστικές ικανότητες των χιμπατζήδων διέπονται ως επί το πλείστον από τα γονίδιά τους και όχι το περιβαλλοντικό υπόβαθρό τους.
Τα ευρήματα αυτά, όπως αναφέρει δημοσίευμα του Independent, θα μπορούσαν να είναι πολύ σημαντικά για την κατανόηση της ανθρώπινης νοημοσύνης και τις γνωστικές ικανότητες, επειδή όσα τα γονίδια εμπλέκονται στη συμπεριφορά των χιμπατζήδων, είναι πιθανό να έχουν κοινή προέλευση με αυτά που σχετίζονται με τις ανθρώπινες διανοητικές ικανότητες, υποστηρίζουν οι ερευνητές.
«Όπως συμβαίνει και με τους ανθρώπους, τα γονίδια παίζουν σημαντικό ρόλο σε ό,τι έχει να κάνει με τις γνωστικές ικανότητες στους χιμπατζήδες. Αυτό φυσικά δε σημαίνει ότι είναι ο μοναδικός παράγοντας που καθορίζει τις γνωστικές ικανότητες, όμως δε μπορεί να αγνοηθεί» δήλωσε ο William Hopkins από το ερευνητικό κέντρο Yerkes National Primate Research Centre, ο οποίος ηγήθηκε της έρευνας που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Current Biology.
«Το ποια συγκεκριμένα γονίδια βρίσκονται πίσω από τις παρατηρούμενες, ατομικές διαφορές στις γνωστικές λειτουργίες δεν είναι ξεκάθαρο, όμως αν συνεχίσουμε να αναζητούμε την απάντηση σε αυτό το ερώτημα ίσως οδηγηθούμε σε πιθανά γονίδια, που άλλαξαν κατά την εξέλιξη του ανθρώπου και επέτρεψαν την εμφάνιση ορισμένων, συγκεκριμένων ανθρώπινων γνωστικών ιδιοτήτων» πρόσθεσε ο ίδιος.
