Η συγκλονιστική συνέντευξη μιας μαίας που εργάστηκε σε νοσοκομείο των Γιατρών Χωρίς Σύνορα.
Η Μάρτζι είναι μαία. Πρόσφατα δούλεψε για επτά εβδομάδες σε ένα νοσοκομείο των Γιατρών Χωρίς Σύνορα (MSF) στο βόρειο τμήμα της Συρίας . Το νοσοκομείο περιλαμβάνει ένα χειρουργείο όπου αντιμετωπίζονται τραύματα από τον πόλεμο και μεγάλα εγκαύματα, ένα τμήμα επειγόντων περιστατικών και ένα μαιευτήριο, όπου δούλευε η ίδια.
- Γιατί άνοιξαν μαιευτήριο οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα;
Διότι οι γυναίκες στη Συρία δεν έχουν πρόσβαση σε επαρκή υγειονομική περίθαλψη σε αυτόν τον τομέα. Όσες αντιμετωπίζουν επιπλοκές κύησης, είναι σχεδόν αδύνατον να λάβουν επείγουσα μαιευτική περίθαλψη. Υπάρχουν ακόμα κάποιες μαίες στην κοινότητα που παρέχουν υποστήριξη σε φυσιολογικούς τοκετούς, αλλά στην περίπτωση που προκύψουν επιπλοκές, τότε η παραπομπή σε κάποιο πιο εξειδικευμένο νοσηλευτικό κέντρο καθίσταται προβληματική. Ορισμένες μονάδες υγείας έχουν καταστραφεί από τις εχθροπραξίες, ενώ όσες παραμένουν ακόμα, δεν λειτουργούν ικανοποιητικά. Υπάρχουν και μερικά ιδιωτικά νοσοκομεία, αλλά σε αυτά δεν μπορεί να έχει πρόσβαση η πλειοψηφία των ανθρώπων.
Παλαιότερα υπήρξε ένα δίκτυο από μαίες που παρείχαν προγεννητική φροντίδα, αλλά πλέον φαίνεται ότι πολλές έγκυες γυναίκες δεν παίρνουν οποιαδήποτε προγεννητική φροντίδα. Οι συγκρούσεις έχουν μειώσει επίσης την πρόσβαση των γυναικών σε καλό φαγητό, ενώ πολλές γυναίκες έχουν εκτοπιστεί από τις εστίες τους. Όλα αυτά δημιουργούν άγχος, που μπορεί να επηρεάσει άμεσα την εγκυμοσύνη.
- Υπήρξαν ιδιαίτερα δύσκολες περιπτώσεις;
Πραγματοποιήσαμε πολλές φυσιολογικές γέννες, ωστόσο υπήρξαν κάποιες δύσκολες περιπτώσεις . Για παράδειγμα, μια γυναίκα που είχε ήδη γεννήσει τέσσερα υγιή μωρά, έχασε ένα μωρό σχεδόν ετοιμόγεννη. Όπως πολλές άλλες γυναίκες που συναντήσαμε, η γυναίκα αυτή είχε αναγκαστεί να εγκαταλείψει το σπίτι της και ζούσε με ολόκληρη την οικογένειά της σε ένα δωμάτιο σχολείου. Όταν ήρθε στην κλινική μας, ήταν έγκυος και έπασχε από σοβαρή προεκλαμψία, δηλαδή πολύ υψηλή πίεση. Προφανώς ήταν σε αυτή την κατάσταση για αρκετό χρονικό διάστημα, καθώς το μωρό της ήταν ελλιπώς ανεπτυγμένο. Το μωρό τελικά πέθανε καθώς προσπαθούσαμε να σώσουμε τη ζωή της. Ήταν μια από τις περιπτώσεις εκείνες των γυναικών που δεν μπορούσαν να έχουν πρόσβαση στην περίθαλψη με συνέπειες τραγικές. Επειδή η ίδια της η ζωή ήταν σε κίνδυνο, η ζωή του μωρού της ήρθε σε δεύτερη προτεραιότητα- ένα πολύ δύσκολο δίλημμα να αντιμετωπίσει μια μητέρα. Αλλά αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ήταν η ανθεκτικότητα της και ο τρόπος που θρηνούσε ενώ ταυτόχρονα ήταν τόσο ευγνώμων για την φροντίδα και την υποστήριξη που έλαβε η ίδια. Αυτό ήταν πολύ εντυπωσιακό.
Μια άλλη περίπτωση που είχε ισχυρή επίδραση πάνω μου, ήταν μια γυναίκα που ήρθε για προγεννητική φροντίδα. Όταν τη ρώτησα για προηγούμενες γέννες, ανέφερε ότι είχε επτά παιδιά, αλλά τέσσερα από αυτά είχαν πεθάνει πρόσφατα σε μια έκρηξη βόμβας σε κοντινή πόλη. Ωστόσο, την βοηθήσαμε να γεννήσει ένα υγιές μωρό. Το να βλέπεις αυτή τη γυναίκα να αγκαλιάζει το νέο μωρό, μετά από όλα όσα είχε περάσει, ήταν μια πολύ μεγάλη ανταμοιβή για εμένα.
- Τι είδους υπηρεσίες παρέχονται στο μαιευτήριο;
Παρέχουμε ασφαλείς τοκετούς, συμπεριλαμβανομένης της επείγουσας μαιευτικής περίθαλψης, ενώ οι γυναίκες που χρειάζονται καισαρική παραπέμπονται στο χειρουργείο του νοσοκομείου. Αρκετές από τις γυναίκες έχουν πολλά παιδιά- μερικές 10 ή 11- και αρκετά από αυτά έχουν ήδη γεννηθεί με καισαρική τομή, το οποίο δίνει μια εικόνα για το επίπεδο της υγειονομικής περίθαλψης που παρέχονταν πριν τις συγκρούσεις . Το μαιευτήριο των Γιατρών Χωρίς Σύνορα παρέχει επίσης προγεννητική φροντίδα, συμπεριλαμβανομένης της προφυλακτικής θεραπείας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης π.χ. για την αναιμία, και άμεση μεταγεννητική φροντίδα.
Δεν παρέχουμε όμως μόνο υπηρεσίες μαιευτικής. Προσφέρουμε επίσης γυναικολογικές υπηρεσίες, καθώς είναι αρκετά δύσκολο για τις γυναίκες να έχουν πρόσβαση σε γυναικολόγο στη Συρία . Οι συγκρούσεις έχουν μειώσει τα είδη ιατρικής περίθαλψης που παρέχονται, και επειδή μιλάμε για ένα ισλαμικό πλαίσιο, οι γυναίκες δεν θα απευθυνθούν σε γυναικολόγο αν δεν είναι γένους θηλυκού.
Περίπου οι μισές ασθενείς που είδαμε κατά πάσα πιθανότητα προέρχονταν από τα γύρω χωριά. Τις περισσότερες φορές ερχόντουσαν με κάποια άλλη γυναίκα που προηγουμένως είχε επισκεφθεί το μαιευτήριο μας, ενώ πολλές γυναίκες είχαν ακούσει από εμάς από στόμα σε στόμα.
- Εργαστήκατε με ντόπιους γιατρούς στη Συρία;
Ναι, δούλευα με μια υπέροχη ομάδα με τέσσερις μαίες από τη Συρία. Κάθε εβδομάδα πραγματοποιούσαμε μέχρι 12 τοκετούς και περίπου 50-60 ιατρικές συνεδρίες. Οι συνάδελφοί μου διαχειρίζονταν τους φυσιολογικούς τοκετούς, αλλά αν προέκυπταν επιπλοκές τότε τις υποστήριζα εγώ για να βελτιώσουν την κατάρτιση και τα προσόντα τους καθώς είχαν διαφορετικό επίπεδο εκπαίδευσης και εμπειρίας. Εκτιμούσαν ιδιαιτέρως την ευκαιρία που είχαν να μάθουν νέες δεξιότητες, καθώς άλλη μια συνέπεια των συγκρούσεων είναι ότι οι άνθρωποι αναγκάζονται να διακόψουν την εκπαίδευσή τους. Λόγω της έλλειψης εξειδικευμένου προσωπικού, μία από τις μαίες στην ομάδα αν και είχε ολοκληρώσει την εκπαίδευσή της στη νοσηλευτική, είχε κενά στη μαιευτική. Ήταν σαν σφουγγάρι. Ο,τιδήποτε της έλεγα, το εφάρμοζε στην πράξη. Ήταν πολύ ενθαρρυντικό να βλέπεις αυτό το είδος της αφοσίωσης.
Σημειώνεται ότι οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα λειτουργούν έξι νοσοκομεία στη Βόρεια Συρία. Από τον Ιούνιο 2012 μέχρι τον Αύγουστο 2013, οι ομάδες των Γιατρών Χωρίς Σύνορα έχουν πραγματοποιήσει περισσότερες από 66.900 ιατρικές εξετάσεις, 3.400 χειρουργικές επεμβάσεις και 1.420 τοκετούς. Επίσης παρείχαν περισσότερες από 200.240 συνεδρίες σε Σύριους πρόσφυγες σε γειτονικές χώρες.
Για να ενημερωθείτε για τη δράση των Γιατρών Χωρίς Σύνορα για τον πληθυσμό της Συρίας κάντε κλικ εδώ.
Γυναίκα με το μωρό της σε νοσοκομείο όπου εργάζονται οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα στη Συρία. 2013 (Φωτογραφία: Kathy Janssens/MSF)
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Η πρόσληψη τροφής δε σχετίζεται πάντα με πραγματική πείνα.
Πείνα ονομάζεται το αίσθημα που σηματοδοτεί την ανάγκη του οργανισμού να τραφεί. Η πείνα ξεκινά όταν ορισμένες θρεπτικές ουσίες αρχίζουν να εκλείπουν από το αίμα, και στέλνεται ένα μήνυμα στο τμήμα του εγκέφαλου που ελέγχει την πείνα.
Τρώμε όμως μόνο όταν πεινάμε;
Συχνό φαινόμενο είναι οι άνθρωποι να μην αντιλαμβάνονται και να μην ανταποκρίνονται σωστά στα σημάδια πείνας και κορεσμού. Η πρόσληψη τροφής δεν σχετίζεται πάντα με πραγματική πείνα. Οι άνθρωποι δεν τρώνε μόνο για να ικανοποιήσουν την όρεξή τους, αλλά τρώνε και για την ικανοποίηση της γεύσης, τη μείωση της έντασης και της κοινωνικής πίεσης, λόγω βαρεμάρας αλλά και λόγω κοινωνικών υποχρεώσεων (π.χ. γενέθλια, γιορτή, επαγγελματικό δείπνο).
Το αίσθημα της πληρότητας ή κορεσμού χαρακτηρίζεται από έλλειψης πείνας, ενώ παράλληλα αυτό το άτομο είναι άνετο, ικανοποιημένο και έχει τη δυνατότητα να ασχοληθεί με πράγματα διαφορετικά από το φαγητό, χωρίς να το σκέφτεται και να το επιθυμεί. Αντίθετα, το αίσθημα της όρεξης διακρίνεται από μία εσωτερική δύναμη για ψάξιμο, επιλογή, κατανάλωση και πέψη τροφής, ενώ επηρεάζεται από τις ανθρώπινες αισθήσεις. Μπορεί κάποιες φορές να είναι πιο ισχυρή και από την πείνα και την όρεξη, και το άτομο να συνεχίζει να τρώει ακόμη κι όταν έχει πραγματικά χορτάσει. Αυτό συμβαίνει κυρίως σε στρεσογόνες καταστάσεις ή σε άτομα που νοσούν.
Έρευνες έχουν δείξει ότι ο τερματισμός ενός γεύματος σημαίνει είτε κορεσμό, είτε απουσία πείνας που συνοδεύεται από το αίσθημα ικανοποίησης στο στομάχι. Άλλος λόγος είναι η μη συμπάθεια του γεύματος που καταναλώνεται. Όμως, γεύματα ιδιαίτερα γευστικά μπορεί να οδηγήσουν σε μεγαλύτερη κατανάλωση τροφής από αυτή που πραγματικά χρειάζεται το άτομο.
Ο τερματισμός ενός γεύματος επηρεάζεται από μικρής διάρκειας σημάδια, όπως η διάταση του στομάχου και η παραγωγή ορμονών στο έντερο (χολοκυστοκινίνη και GLP-1). Βέβαια, αυτά τα σημάδια επηρεάζονται από τα επίπεδα λεπτίνης, ινσουλίνης και γκρελίνης. Για παράδειγμα, σε ένα άτομο που ακολουθεί ένα πολύ αυστηρό διαιτολόγιο, μετά από ημέρες περιορισμένης ενεργειακής πρόσληψης, συναντώνται χαμηλά επίπεδα λεπτίνης, τα οποία μπορούν να μειώσουν την ικανοποίηση, με αποτέλεσμα μετά να έχουμε αρκετά μεγάλη πρόσληψη τροφής μέχρι να επιτευχθεί αυτή. Αυτό μπορεί να εξηγήσει και την παθοφυσιολογία της παχυσαρκίας.
Γενικότερα, η απαγόρευση τροφίμων από τη διατροφή ενός ατόμου οδηγεί στα αντίθετα αποτελέσματα. Συγκεκριμένα, έρευνα σε παιδιά έδειξε ότι η αυστηρότητα και η απαγόρευση «γευστικών» τροφίμων οδηγεί σε πολλές περιπτώσεις σε υπερκατανάλωση τροφής και σε περαιτέρω αύξηση του βάρους των παιδιών.
Περιβαλλοντικοί παράγοντες, όπως η θερμοκρασία του φαγητού επηρεάζει την όρεξη του ατόμου. Συγκεκριμένα, τα ζεστά πιάτα μειώνουν τα επίπεδα όρεξης σε σχέση με τα κρύα πιάτα. Τα άτομα που παραμένουν πολλές ώρες νηστικά όταν ξεκινάνε το γεύμα τους, οδηγούνται σε μεγαλύτερη κατανάλωση τροφής. Συχνά αυτά τα άτομα επιλέγουν μεγάλες μερίδες φαγητού, ενώ προμηθεύονται μεγάλες ποσότητες τροφής (π.χ. διπλές συσκευασίες) από τα σούπερ μάρκετ. Επίσης, άλλες διατροφικές συνήθειες έχει ένα άτομο που τρώει μόνο του και άλλες με παρέα. Συνήθως, τα άτομα που τρώνε σε μία παρέα καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες φαγητού.
Για σωστή ανταπόκριση στα σημάδια πείνας και κορεσμού καλό είναι να ξεκινάει σωστά η ημέρα με ένα καλό πρωινό και στη συνέχεια τα γεύματα να είναι μικρά και συχνά, ώστε να προλαμβάνεται η εξάντληση του οργανισμού και η υπερβολική κατανάλωση τροφής αργότερα. Καλό είναι κατά τη διάρκεια του γεύματος, το άτομο να αφοσιώνεται σ’ αυτό και να μην παρακολουθεί τηλεόραση ή διαβάζει εφημερίδα, έτσι ώστε να καταλαβαίνει πόση τροφή έχει καταναλώσει. Επιπλέον, αποφεύγουμε τις μεγάλες μερίδες φαγητού, ιδιαίτερα στα εστιατόρια, που συχνά σερβίρουν και διπλάσια ποσότητα από το συνιστώμενο. Επίσης, τρώμε από όλα αλλά με μέτρο. Τέλος, καλό είναι όταν το άτομο που βρίσκεται σε ένταση να περιμένει να χαλαρώσει και μετά να καταναλώσει το γεύμα του.
Πηγή: http://www.mednutrition.gr
Ικανοποιημένος από τη λειτουργία του ο Άδωνις Γεωργιάδης.
Την ενίσχυση του νοσοκομείου Χανίων με ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, ανακοίνωσε ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης. Ο υπουργός επισκέφθηκε το πρωί το νοσηλευτικό ίδρυμα της πόλης και κατά τη διάρκεια σύσκεψης ενημερώθηκε για όλα τα θέματα που αφορούν στη λειτουργία του νοσοκομείου, αλλά και για τα προβλήματα που υπάρχουν στην υγειονομική περίθαλψη όλης της περιφερειακής ενότητας.
«Άκουσα όλα τα αιτήματα για ενίσχυση σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό και στο πλαίσιο των δυνατοτήτων του κράτους μας, εντός του 2013 θα έχουμε και κάποιες προσλήψεις γιατρών, αλλά θα έχουμε και προσλήψεις αλλά και μεταφορά νοσηλευτών στο νοσοκομείο Χανίων, ώστε να μπορέσει να συνεχίσει αυτή την καλή προσπάθεια που κάνει», δήλωσε ο κ. Γεωργιάδης. Επίσης, ανακοίνωσε ότι προχωρούν οι διαδικασίες για την προμήθεια αξονικού και μαγνητικού τομογράφου στο νοσοκομείο.
Ειδικότερα και σε ό,τι αφορά στην πρόσληψη ιατρικού προσωπικού ο κ. Γεωργιάδης ανέφερε: «Μου έθεσαν το αίτημα και από αυτούς που ζητούν -17 στο σύνολο-, ελπίζω μέχρι το τέλος του χρόνου να μπορέσουμε να φέρουμε μέχρι 10. Ήδη έχουμε φέρει έναν».
Ο υπουργός Υγείας εμφανίστηκε ικανοποιημένος από τη λειτουργία του νοσοκομείου Χανίων και συνεχάρη το προσωπικό και τη διοίκηση του ιδρύματος, καθώς, όπως είπε, «σε αυτές τις πολύ δύσκολες ώρες έχουν πετύχει να έχουν μεγάλη εξοικονόμηση δαπανών -κάτι που χρειάζεται το κράτος μας- χωρίς να έχουν έκπτωση στις παρεχόμενες υπηρεσίες».
Στη συνάντηση του υπουργού Υγείας με τη διοίκηση του νοσοκομείου παραβρέθηκαν ο βουλευτής Χανίων της ΝΔ Μανούσος Βολουδάκης, ο διοικητής της 7ης ΔΥΠΕ (Διοίκηση Υγειονομικής Περιφέρειας) Κρήτης Αντώνης Γρηγοράκης, στελέχη της ΔΥΠΕ και εκπρόσωποι των εργαζομένων του νοσοκομείου.
Την πρωτοβουλία αναλαμβάνουν οι γιατροί του νοσοκομείου.
Κοινωνικό ιατρείο θα λειτουργήσει από την 1η Οκτωβρίου στο χώρο του ιατρείου Γενικής Ιατρικής/Παθολογικό Ιατρείο του νοσοκομείου Έδεσσας με πρωτοβουλία του σωματείου εργαζομένων του νοσοκομείου και της Ένωσης Νοσοκομειακών Ιατρών Πέλλας (ΕΝΙΠ), με την υποστήριξη της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας (ΟΕΝΓΕ).
Το κοινωνικό ιατρείο θα λειτουργεί κάθε Τρίτη από τις 17.30 μέχρι τις 20.30 και θα εξυπηρετεί ανασφάλιστους και άτομα προερχόμενα από ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, ενώ υπηρεσίες θα παρέχουν εθελοντικά νοσοκομειακοί ιατροί διαφόρων ειδικοτήτων εκτός του εργασιακού τους ωραρίου. Επίσης τις υπηρεσίες τους θα προσφέρουν και γιατροί του τακτικού ορθοπεδικού ιατρείου.
«Η Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας εκτίμησε ότι απ’ το 2011 το 20% του πληθυσμού της χώρας δεν έχει πρόσβαση στο ΕΣΥ. Ο πρόεδρος του ΕΟΠΥΥ, μόλις την προηγούμενη εβδομάδα δήλωσε ότι 3.068.000 είναι οι καταγεγραμμένοι ανασφάλιστοι κι άλλοι τόσοι υπολογίζονται οι μη ταυτοποιημένοι. Ο υπουργός δηλώνει ότι δεν γνωρίζει πόσοι είναι οι ανασφάλιστοι κι ύστερα τρέχει στα εγκαίνια ενός εθελοντικού ιατρείου, την αναγκαιότητα του οποίου δημιουργεί η πολιτική του. Η αμφισβήτηση του δικαιώματος της δωρεάν περίθαλψης ξεκίνησε απ’ τους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Τώρα μας αφορά όλους. Θέλουμε να κάνουμε κάτι γι’ αυτό. Κάτι ελάχιστο. Έτσι αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε το Κοινωνικό Ιατρείο-Οδοντιατρείο. Ελπίζουμε να καταφέρουμε τη δημιουργία και Κοινωνικού Φαρμακείου στο άμεσο μέλλον. Δεν έχουμε αυταπάτες. Οι δυνατότητές μας είναι λίγες. Δεν μπορούμε να αντικαταστήσουμε ούτε κατ’ ελάχιστο τις κρατικές υγειονομικές δομές. Πιστεύουμε όμως ότι με τη βοήθεια της κοινωνίας και των φορέων της, μπορούμε ν’ ανοίξουμε την αγκαλιά μας στους ταπεινωμένους και καταφρονεμένους», ανέφερε το μέλος του Γενικού Συμβουλίου της ΟΕΝΓΕ και του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΝΙΠ, διευθυντής Ακτινολογικού στο νοσοκομείο Έδεσσας, Ισαάκ Γεναρίδης.
Παράλληλα είπε ότι για τη λειτουργία του κοινωνικού ιατρείου ενημερώθηκαν πριν από 3 με 4 μήνες ο διοικητής του γενικού νοσοκομείου Πέλλας και αναπληρωτής διοικητής του νοσοκομείου Έδεσσας.
Πηγή: http://www.seleo.gr
Φταίνε τα γονίδια...
Στους περισσότερους έχει συμβεί οι γονείς του να μην «εγκρίνουν» το/τη σύντροφο που έχει επιλέξει ο κανακάρης ή η πριγκιπέσσα τους.
Ακόμη και σε εκείνους τους πολιτισμούς, όπου ακόμη κρατά γερά η παράδοση οι γονείς να επιλέγουν τους συντρόφους των παιδιών τους, δεν είναι λίγες οι φορές που οι δύο πλευρές βρίσκονται αντιμέτωπες.
Για τους επιστήμονες της εξέλιξης αυτή η «μάχη» παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Γιατί, από τη στιγμή που αυτή η κατάσταση προκαλεί τόσο άγχος, πίεση, καυγάδες και σε ορισμένες ακραίες περιπτώσεις οδηγεί μέχρι και σε θάνατο (ας πάρουμε για παράδειγμα την ιστορία του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας), γιατί... δεν παίρνουν το μάθημά τους οι νέοι;
Σύμφωνα με έρευνα του πανεπιστημίου του Μπρίστολ και του Γκρόνιγκεν, την οποία επικαλείται σε άρθρο της η Francine Russo στο Time, και η οποία δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό έντυπο Evolution & Human Behavior, για όλα φταίνε... τα γονίδια!
Η θεωρία της εξέλιξης υποδηλώνει ότι οι γονείς θέλουν για τις κόρες και για τους γιους τους έναν καλό και προστατευτικό/υποστηρικτικό σύντροφο. Αυτό θα τούς αρκούσε.
Όμως τελικά δεν είναι έτσι. Οι γονείς θέλουν ακόμη περισσότερα.
Σύμφωνα με τον Tim Fawcett, βιολόγο από το πανεπιστήμιο του Μπρίστολ, αυτό το μοντέλο γονικής συμπεριφοράς και συμπεριφοράς από την πλευρά των παιδιών, στηρίζεται στο γεγονός ότι οι γονείς θεωρούν ισάξια όλα τα παιδιά τους (και κατ’ επέκταση την επιβίωση των γονιδίων τους).
Έτσι, οι γονείς θέλουν να καταλήξει κάθε τους παιδί με το «μερίδιο» που τού αξίζει.
Αν όμως, για παράδειγμα, η μία κόρη παντρευτεί έναν αναξιόπιστο τύπο και η άλλη έρθει στο σπίτι με γαμπρό έναν αφοσιωμένο τραπεζίτη, ενδεχομένως να χρειαστεί να επενδυθεί περισσότερος χρόνος, χρήμα και συναισθηματική υποστήριξη στην πρώτη, με αποτέλεσμα τα υπόλοιπα παιδιά να... πάρουν μικρότερο μερίδιο από τους γονείς τους σε αυτούς τους τομείς.
Σύμφωνα με τον Fawcett «η συμπεριφορά αυτή οφείλεται στο εξελικτικό τους συμφέρον».
Οι κόντρες ξεκινούν όταν οι κόρες επιλέγουν για σύντροφο κάποιον που τούς παρέχει λιγότερα απ’ όσα οι ίδιοι οι γονείς τους θα έκαναν ιδανικά.
«Με άλλα λόγια, οι γονείς νιώθουν την ανάγκη να συμπληρώσουν το κενό για το παντρεμμένο παιδί με τον αναξιόπιστο σε σχέση με την κόρη που παντρεύτηκε τον πλούσιο τραπεζίτη, έτσι ώστε αυτή τους η κόρη και ο σύντροφός της να έχουν την ευκαιρία να κάνουν οικογένεια και να μεγαλώσουν παιδιά που θα συνεχίσουν τη διάδοση των γονιδίων» εξήγησε ακόμη.
Σε ό,τι αφορά τώρα τις κόρες, εκείνες επιλέγουν το σύντροφο που τίς ελκύει περισσότερο και συμπληρώνουν το κενό που αφήνει εκείνος με τους γονείς τους. Έτσι δεν νιώθουν απαραίτητα την πίεση να βρουν και να παντρευτούν κάποιον που θα «εγκρίνουν» οι γονείς τους.
Άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι οι γονείς έτειναν να δίνουν μεγαλύτερη σημασία στην κοινωνική τάξη και το οικογενειακό παρελθόν των μελλοντικών γαμπρών τους, ενώ οι κόρες πρόσεχαν περισσότερο την εξωτερική εμφάνιση, το πόσο τίς έλκυε, το χιούμορ, ακόμη και τη μυρωδιά ενός άντρα. Μερικοί μάλιστα επιστήμονες πιστεύουν ότι η μυρωδιά βοηθά τους ανθρώπους να εντοπίσουν το ταίρι με το οποίο τα γονίδιά τους είναι συμβατά.
