Μεγαλύτερος ο κίνδυνος για όσους έχουν χαμηλότερη εργασιακή εξειδίκευση.
Έως και 23% αυξημένο κίνδυνο να υποστούν έμφραγμα ή άλλη σοβαρή καρδιολογική βλάβη, αντιμετωπίζουν όσοι βιώνουν καθημερινά εργασιακό στρες.
Οι αυξημένες επαγγελματικές απαιτήσεις λόγω οικονομικής κρίσης, οι σφιχτές χρονικές προθεσμίες, ο φόρτος εργασίας που δύσκολα διαχειρίζεται κανείς στο εργασιακό ωράριο, αλλά και η ευθύνη λόγω «θέσης» στον επαγγελματικό χώρο, όλα αυτά εξοντώνουν την καρδιά και τα αγγεία, σύμφωνα με έρευνα του University College του Λονδίνου (UCL).
Οι ερευνητές που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «The Lancet», μελέτησαν επί σχεδόν 7,5 χρόνια 200.000 ανθρώπους από επτά ευρωπαϊκές χώρες (Βέλγιο, Δανία, Φινλανδία, Γαλλία, Ολλανδία, Σουηδία και Βρετανία), οι οποίοι δεν είχαν στο παρελθόν καρδιολογικά προβλήματα.
Η μελέτη -που αξιολόγησε τα ευρήματα 13 προηγούμενων σχετικών ερευνών- κατέληξε στο συμπέρασμα ότι περίπου το 3,4% των εμφραγμάτων μπορεί να αποδοθεί στο εργασιακό στρες, ένα όχι αμελητέο ποσοστό, αλλά πάντως πολύ μικρότερο από το 36% που αποδίδεται στο κάπνισμα και το 12% που αποδίδεται στην έλλειψη σωματικής άσκησης.
Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι οποιαδήποτε εργασία ή επάγγελμα μπορεί να οδηγήσει σ’ επικίνδυνο στρες, όμως το φαινόμενο είναι ακόμα συχνότερο σε όσους έχουν χαμηλότερη εργασιακή εξειδίκευση. Για παράδειγμα, οι γιατροί, που έχουν μεγαλύτερα περιθώρια ελευθερίας στη λήψη αποφάσεων, είναι λιγότερο πιθανό να στρεσαριστούν σε σχέση με ένα βιομηχανικό εργάτη.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η τρέχουσα οικονομική κρίση σχεδόν σίγουρα ενισχύει τη σχέση ανάμεσα στο εργασιακό στρες και τον κίνδυνο για την καρδιά.
Πηγή: http://www.healthpress.gr
Τα τελευταία χρόνια έχουμε παρατηρήσει πως όλο και περισσότεροι γονείς έρχονται στο γραφείο μας ή καλούν στη Συμβουλευτική Γραμμή Σεξουαλικής Υγείας για να ενημερωθούν και να ζητήσουν κατεύθυνση σχετικά με τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους.
Η αλλαγή αυτή, αποτελεί θετική κοινωνική εξέλιξη αφού δείχνει ότι οι νέοι γονείς είναι πιο συνειδητοποιημένοι αναφορικά με το γονεϊκό τους ρόλο και επιθυμούν να ενημερώνονται περισσότερο γύρω από θέματα σεξουαλικής φύσεως και διαπαιδαγώγησης. Ακόμα και σήμερα όμως η ερώτηση «πώς θα μιλήσω στο παιδί μου για το σεξ;» συνεχίζει να προκαλεί άγχος στους περισσότερους γονείς.
Το γεγονός πως ο ίδιος ο γονέας πιθανότατα να μην είχε πληροφορηθεί από τους δικούς του γονείς για το σεξ, κάνει ακόμα πιο δύσκολη την προσπάθεια του να μιλήσει στο παιδί του για σεξουαλικά θέματα, ενώ συχνά οδηγείται στην αποφυγή. Πολλές φορές μάλιστα είναι το ίδιο το παιδί που θέτει ερωτήματα και απορίες γύρω από το σεξ, φέρνοντας τον «αποφευκτικό γονέα» που δεν έχει προετοιμαστεί σε ακόμα πιο δύσκολη θέση.
Στην περίπτωση που το ίδιο το παιδί δεν έχει θίξει το θέμα του σεξ τότε αρκετές φορές είναι ωφέλιμο να το φέρει στην επιφάνεια ο ίδιος ο γονέας. Ένας εύκολος τρόπος για να το καταφέρει αυτό είναι να χρησιμοποιήσει καθημερινές καταστάσεις όπως ερωτικές σκηνές στην τηλεόραση, σε κάποια ταινία είτε σε ντοκιμαντέρ, ή με αφορμή κάποιο άλλο σχετικό πλαίσιο. Για παράδειγμα, σκεφτείτε πως περπατάτε με την κόρη σας στο δρόμο και εκείνη παρατηρεί μια έγκυο γυναίκα σχολιάζοντας το πόσο μεγάλη κοιλιά έχει! Η εικόνα αυτή αποτελεί μια καλή αφορμή για να μπορέσετε να μιλήσετε για την αναπαραγωγική διαδικασία.
Οι πιο συχνές και ουσιαστικές ερωτήσεις που μας απευθύνουν οι γονείς περιγράφονται στη συνέχεια και αποτελούν τα πρώτα βήματα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης των παιδιών.
• Για ποια θέματα πρέπει να του μιλήσω πρώτα; Οι διαφορές ανάμεσα στα δύο φύλα αποτελούν ίσως το πρώτο θέμα συζήτησης με το παιδί σας που θα πρέπει να διασαφηνιστεί. «Πως διαφέρουν τα κορίτσια από τα αγόρια;». Μόλις αυτό γίνει κατανοητό από το παιδί, η αμέσως επόμενη απορία του συνήθως είναι «μαμά πως γίνονται τα παιδιά;». Οι απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά γίνονται συχνός εφιάλτης για τον νεαρό γονιό που έχοντας να διαλέξει ανάμεσα στον «πελαργό» και στην πραγματικότητα πολλές φορές διαλέγει το πρώτο. Όταν όμως αποφασίσει το δεύτερο είναι σημαντικό πάντα να λάβει σοβαρά υπόψη την ηλικία και το επίπεδο ωριμότητας του παιδιού του.
• Πόσα να πω; Το παιδί δεν χρειάζεται υπερβολικά πολλές πληροφορίες και επεξηγήσεις που ούτως ή άλλως θα το μπερδέψουν και δεν θα είναι δυνατό να τις κατανοήσει. Οι απαντήσεις πρέπει να είναι σύντομες και στοχευμένες στην ερώτηση που απευθύνει το παιδί.
• Πότε να κάνω τη «μεγάλη κουβέντα»; Όσο πιο νωρίς γίνει η πρώτη συζήτηση γονιού και παιδιού γύρω από σεξουαλικά θέματα τόσο πιο άνετοι θα αισθάνονται οι γονείς αλλά και το ίδιο. Έτσι, το παιδί όταν μεγαλώσει θα νιώθει την ασφάλεια να απευθυνθεί σε εσάς με ανάλογες ανησυχίες. Επομένως, η «μεγάλη κουβέντα» δεν θα είναι μία αλλά πολλές μέσα στα χρόνια που θα ακολουθήσουν ανάλογα με το τι ζητάει η κάθε περίοδος η οποία διανύει. Μπορούμε να ξεκινήσουμε να μιλάμε στο παιδί από την ηλικία των τεσσάρων έως έξι χρόνων ή ακόμα να του δείξουμε βιβλία με απλές εικόνες που δείχνουν τις ανατομικές διαφορές των δύο φύλων. Στην ηλικία των έξι ετών το παιδί είναι χρήσιμο να ενημερώνεται με επιστημονικό και προσαρμοσμένο στην ηλικία του τρόπο για την ανατομία και τη φυσιολογία των γεννητικών του οργάνων, τη σημασία τους, τη φροντίδα τους, τη μοναδικότητα του σώματός του, τις ομοιότητές και διαφορές των δύο φύλων. Όσο θα μεγαλώνει το παιδί οι ερωτήσεις θα γίνονται όλο και πιο «δύσκολες». Ο γονέας θα πρέπει να απαντήσει σε θέματα όπως η περιγραφή της σεξουαλικής επαφής, η περίοδος στο κορίτσι, η ονείρωξη, ο αυνανισμός, η αντισύλληψη.
• Γιατί πρέπει να είμαι εγώ αυτός που πρέπει τον ενημερώσω; Όταν βρισκόμαστε σε δύσκολη θέση αξίζει να θυμόμαστε ότι τα θέματα αυτά θα τα πληροφορηθεί κάποια στιγμή το παιδί από παρέες, τηλεόραση και φυσικά το ίντερνετ. Όταν τα επικοινωνήσουμε εμείς στο παιδί μας, ουσιαστικά βάζουμε την σφραγίδα της εγκυρότητας και της αλήθειας των πληροφοριών αυτών χωρίς το παιδί να αμφιταλαντεύεται για το ποια είναι η αλήθεια ή να παραπληροφορείται από διάφορα προγράμματα της τηλεόρασης και του διαδικτύου. Άλλωστε για κάθε παιδί, ο γονιός είναι αυτός που αποτελεί την πιο αξιόπιστη πηγή για το ίδιο. Εμείς το μόνο που μένει να κάνουμε είναι να επιβεβαιώσουμε την προσδοκία του αυτή.
• Τι πρέπει να γνωρίζω; Για να είναι εφικτή όμως η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση των παιδιών είναι απαραίτητη προϋπόθεση ο ίδιος ο γονέας να έχει επαρκείς γνώσεις σεξουαλικής αγωγής. Η δική του σωστή ενημέρωση και γνώση αποτελεί ευθύνη που φέρει σήμερα ο πιο συνειδητοποιημένος γονέας για να επικοινωνήσει την αλήθεια στο παιδί του. Για παράδειγμα, μια μητέρα η οποία δεν γνωρίζει ακριβώς τη φυσιολογία των γεννητικών της οργάνων είναι λογικό να αισθάνεται αμήχανα να μιλήσει για αυτό στην κόρη της. Επίσης ένας πατέρας που ενοχοποιεί τον αυνανισμό θεωρώντας τον κάτι παθολογικό, είναι φυσικό να μην μπορέσει να ανταποκριθεί στο κάλεσμα του γιου του για βοήθεια όταν εκείνος περάσει το κατώφλι της εφηβείας. Τα παιδιά διαισθάνονται πότε οι γονείς τους νιώθουν άβολα με κάτι. Αν αντιληφθούν επομένως κάτι τέτοιο, τότε είναι πολύ πιθανό να μην εκφράσουν ανοιχτά μελλοντικές απορίες τους ή ακόμα και να θεωρήσουν ότι «το σεξ είναι κάτι που κάνει την μαμά και τον μπαμπά να νιώθουν άβολα, άρα θα είναι κάτι κακό».
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Στην Αμερική γίνεται όλο και πιο δημοφιλής συνήθεια.
Είναι πολλοί οι λόγοι που μπορεί να κάνουν τους ανθρώπους να σκεφτούν την πιθανότητα να κοιμούνται σε διαφορετικά κρεβάτια. Κάτι οι διαφορετικές ασχολίες του καθενός, κάτι το ροχαλητό που γίνεται πολύ ενοχλητικό μέσα στην ησυχία της νύχτας, κάτι ότι ο ένας σύζυγος μπορεί να κλέβει το πάπλωμα και ο άλλος μένει ξεσκέπαστος, κάτι που ένας από τους δυο ενοχλείται από τη συχνή επίσκεψη του άλλου στην τουαλέτα, κάτι που ένας ανοίγει το φως ξαφνικά ενώ ο άλλος κοιμάται και τον ξυπνάει, όλα αυτά μοιραία δημιουργούν σκέψεις για ξεχωριστά κρεβάτια.
Δεν είναι εύκολη απόφαση, παρόλο που ο ύπνος είναι πολύ σημαντικός για όλους τους ανθρώπους, ενώ σημασία δεν έχουν μόνο οι ώρες που θα κοιμηθεί κάποιος, αλλά και η ποιότητα του ύπνου. Αδιαμφισβήτητα το να κοιμάται κανείς μόνος του είναι υπέροχο, καθώς απολαμβάνει πολύ χώρο, κοιμάται στη σιωπή και ξεκουράζεται πραγματικά.
Υπάρχουν πολλά στοιχεία που δείχνουν ότι ο ξεχωριστός ύπνος γίνεται όλο και πιο δημοφιλής συνήθεια, τουλάχιστον στην Αμερική, μια τακτική που φαίνεται να ακολουθούν όσο περνάει ο καιρός και οι Βρετανοί. Στην Αγγλία, η Εθνική Ένωση Κατασκευαστών Κατοικιών αναφέρει ότι αναμένει το 60% των σπιτιών να έχουν διπλά υπνοδωμάτια (δηλαδή το ζευγάρι να κοιμάται χώρια) μέχρι το 2015. Αν αυτό το στοιχείο είναι ενδεικτικό του αριθμού των ζευγαριών που κοιμούνται μαζί, τότε αποκτά άλλη σημασία.
Μια αμερικανική έρευνα του 2005 απέδειξε ότι περίπου ένα στα τέσσερα ζευγάρια κοιμούνται σε ξεχωριστά κρεβάτια, κυρίως γιατί έτσι απολαμβάνουν καλύτερο ύπνο. Μπορείτε να πιστεύετε ότι αυτό το κάνουν μόνο ζευγάρια που δεν τα πάνε καλά μεταξύ τους και οδεύουν προς το διαζύγιο, αλλά δεν είναι έτσι τα πράγματα, καθώς ο καλός ύπνος είναι πολύ σημαντικός για την υγεία συνολικά.
Μια έρευνα 70.000 γυναικών άνω των 16 ετών που δημοσιεύτηκε το 2005 έδειξε ότι οι γυναίκες που κοιμόντουσαν πέντε ή λιγότερες από πέντε ώρες κάθε βράδυ είχαν τριπλάσιες πιθανότητες να πάρουν περίπου 15 κιλά από ό,τι εκείνες που κοιμόντουσαν πιο πολύ. Επομένως, φαίνεται ότι όταν το ζευγάρι κοιμάται μαζί, οι γυναίκες παχαίνουν. Υπάρχει επιστημονική εξήγηση γιατί συμβαίνει αυτό, καθώς ύστερα από μόλις λίγες μέρες που ένας άνθρωπος δεν κοιμάται καλά, οι ορμόνες που ελέγχουν την όρεξη προκαλούν τον άνθρωπο να φάει περισσότερο, γι' αυτό και οι γυναίκες που κοιμούνται λιγότερο τρώνε πιο πολύ.
Το αποτέλεσμα αυτής της συνέπειας στο βάρος των ανδρών δεν είναι γνωστό, ωστόσο, η έλλειψη ύπνου εξηγεί γιατί οι άνδρες έχουν χειρότερη μνήμη. Έρευνες στο πανεπιστήμιο της Βιέννης το 2006 έδειξαν ότι όταν μοιράζεται κανείς το κρεβάτι του με το/τη σύντροφό του, μειώνεται η δύναμη του μυαλού του. Οι άνδρες που συμμετείχαν είχαν χαμηλότερη απόδοση σε διανοητικά τεστ από ό,τι εκείνοι που κοιμόντουσαν μόνοι τους.
Ένας ειδικός επί του ύπνου στη Βρετανία ο γιατρός Neil Stanley, ο οποίος δεν μοιράζεται το ίδιο κρεβάτι με τη σύζυγό του, υπερασπίζεται με πάθος αυτήν την τακτική. Οι έρευνές του αποδεικνύουν ότι κατά μέσο όρο, τα ζευγάρια παρουσιάζουν κατά 50% περισσότερες διαταραχές ύπνου όταν μοιράζονται το ίδιο κρεβάτι.
Οι διαταραχές του ύπνου έχουν σημαντική επίδραση στην υγεία, καθώς αυξάνουν τις πιθανότητες περιστατικών κατάθλιψης, εγκεφαλικού, καρδιακού προβλήματος και αναπνευστικής ανεπάρκειας.
«Ο κακός ύπνος προκαλεί προβλήματα στη φυσική, πνευματική και συναισθηματική υγεία. Δεν υπάρχει τίποτα καλό όταν κάποιος δεν κοιμάται καλά», αναφέρει ο Stanley. Ο ίδιος επισημαίνει ότι η συνήθεια των ζευγαριών να κοιμούνται χωριστά είναι σχετικά πρόσφατη πολιτιστική εξέλιξη. Οι άνθρωποι άρχισαν να κοιμούνται σε διπλά κρεβάτια στην αρχή της εποχή της βιομηχανικής επανάστασης, όταν οι οικογένειες μετακόμισαν σε πόλεις κι άρχισαν να έχουν προβλήματα χώρου. Στην αρχαία Ρώμη, το νυφικό κρεβάτι ήταν μέρος για σεξ κι όχι για ύπνο.
Ο Stanley δεν συμμερίζεται την ιδέα ότι οι άνθρωποι θα πρέπει να κοιμούνται μαζί λόγω της επιθυμίας τους για οικειότητα. «Ο ύπνος είναι το πιο εγωιστικό πράγμα στον κόσμο. Οι άνθρωποι λένε ότι τους αρέσει η αίσθηση ότι έχουν το σύντροφό τους δίπλα τους όταν κοιμούνται. Ωστόσο, θα πρέπει να είσαι ξύπνιος για να το νιώσεις αυτό. Όλοι γνωρίζουμε τι σημαίνει να είσαι στο ίδιο κρεβάτι με κάποιον και να νιώθεις την αγκαλιά. Αλλά από ένα σημείο και έπειτα θέλεις να κοιμηθείς. Σε αυτό το σημείο, γιατί απλώς να μην πας σε ένα άλλο κρεβάτι»;
Ωστόσο, δεν είναι εύκολο κανείς να το αποφασίσει, όσο κι αν το θέλει ή το χρειάζεται, γιατί το νυφικό κρεβάτι είναι σύμβολο. Συμβολίζει την οικειότητα, την ένωση, το γάμο, γιατί χωρίς αυτό, στο τέλος της μέρας, ένα ζευγάρι είναι απλώς δυο άνθρωποι που βρίσκονται κάτω από την ίδια στέγη. Είναι κατά βάση συναισθηματικό το ζήτημα, καθώς η αίσθηση που αφήνει σε όλους η αγκαλιά του συντρόφου το βράδυ ή ακόμα κι ένα τυχαίο άγγιγμα μέσα στη νύχτα είναι μια απόδειξη και ένα είδος ασφάλειας για όλους, ακόμα και για μερικούς που δεν είναι τόσο συναισθηματικοί.
Βέβαια, δεν είναι για όλα τα ζευγάρια τόσο ευχάριστη εμπειρία να μοιράζονται το κρεβάτι με το σύντροφό τους. Σύμφωνα με έρευνα, μόνο το 8% των ζευγαριών στην ηλικία των 40 και των 50 ετών κοιμούνται σε ξεχωριστά δωμάτια, γιατί ο πειρασμός μεγαλώνει όσο περνάνε τα χρόνια, καθώς πάνω από το 40% των ζευγαριών άνω των 70 ετών κοιμούνται χώρια.
Ένας οικογενειακός σύμβουλος αναφέρει ότι «το μεγαλύτερο πρόβλημα σε κάθε ζευγάρι είναι η αποσύνδεση που μειώνει την οικειότητα. Ξεκινάει με τη δικαιολογία ότι ο ένας θα πάρει το ένα παιδί σε ένα δωμάτιο και ο άλλος θα αναλάβει το άλλο σε άλλο δωμάτιο». Ωστόσο, ο ύπνος σε ξεχωριστά κρεβάτια σηματοδοτεί φυσική απόσταση που οδηγεί σταδιακά και σε συναισθηματική απόσταση.
Βλαβερή ακόμα και σε επίπεδα που έως σήμερα θεωρούνταν ασφαλή.
Μελέτη που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στην εφημερίδα Nature Communications παρουσιάζει συγκλονιστικά στοιχεία για τις αρνητικές συνέπειες της πρόσληψης ζάχαρης σε επίπεδα που έως σήμερα θεωρούνταν ασφαλή.
Ερευνητές του Πανεπιστημίου της Γιούτα τάισαν ποντίκια με 25% επιπλέον ζάχαρη ημερησίως και διαπίστωσαν ότι τα θηλυκά ποντίκια είχαν δύο φορές περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν και να γεννήσουν λιγότερα παιδιά από αυτά που τρέφονταν με κανονική διατροφή, χωρίς πρόσθετη ζάχαρη. Τα αρσενικά είχαν 25% λιγότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν φυσιολογική συμπεριφορά και να αναπαραχθούν.
Παρά την επιπλέον πρόσληψη ζάχαρης, τα ποντίκια δεν έγιναν παχύσαρκα και δεν εμφάνισαν σημαντικά συμπτώματα στο μεταβολισμό. Ωστόσο οι αρνητικές συνέπειες στην υγεία τους ήταν εμφανείς.
Ο επικεφαλής της συντακτικής ομάδας της μελέτης, καθηγητής βιολογίας Wayne Potts επεσήμανε τη σχέση των αποτελεσμάτων της με τους ανθρώπους. «Τα αποτελέσματά μας παρέχουν στοιχεία ότι η επιπλέον ζάχαρη που καταναλώνεται σε ποσότητες που έως σήμερα θεωρούνταν ασφαλείς, έχει δραματικές συνέπειες στην υγεία των θηλαστικών». Πρόσθεσε δε ότι ο ίδιος έχει μειώσει την πρόσληψη κατεργασμένης ζάχαρης και ενθάρρυνε την οικογένειά του να κάνει το ίδιο.
Σημειώνεται ότι η ζάχαρη αυτή δεν αφορά ποσότητες που βρίσκονται φυσικά σε φρούτα, λαχανικά ή άλλα μη επεξεργασμένα τρόφιμα.
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Ενισχύουν την άμυνα του οργανισμού μας.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, οι διακοπές είναι απαραίτητες όχι μόνο για να «γεμίσουμε τις μπαταρίες μας», αλλά και για να ενισχύσουμε την άμυνα του οργανισμού μας. Μάλιστα έρευνες έχουν δείξει ότι ο ανθρώπινος οργανισμός χρειάζεται το ελάχιστο δύο βδομάδες συνεχόμενων διακοπών για να μπορέσει να αποβάλει από το σύστημά του τις ψυχικές τοξίνες και να γεμίσει τις μπαταρίες του οργανισμού του.
Οι διακοπές τονίζουν το ανοσοποιητικό μας σύστημα: η ξεκούραση, η επαφή με την φύση, με την οικογένεια, το γέλιο, οι γευστικές απολαύσεις αυξάνουν την άμυνα του οργανισμού και μπορούμε να ανταπεξέλθουμε καλύτερα σε στρεσογόνες καταστάσεις αλλά και οργανικά προβλήματα. Δεν έχουμε λεφτά για διακοπές; Μπορούμε να ήμαστε καλά παντού αν έχουμε θετική διάθεση και φροντίζουμε τον εαυτό μας!»
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Συγκεντρώσαμε επτά ζωτικής σημασίας λόγους, για τους οποίου πρέπει να κάνουμε διακοπές και να τις χαρούμε, ωφελώντας παράλληλα τον οργανισμό μας.
1. Η καρδιά λειτουργεί καλύτερα
Οι διακοπές ακόμα και αν δεν φύγουμε βοηθάνε έμμεσα την λειτουργία της καρδιάς: Η κατάσταση ηρεμίας και απραγίας εκτός εργασίας ρίχνουν την πίεση μειώνοντας την έκκριση ορμονών του στρες όπως η κορτιζόλη. Οι στατιστικές δείχνουν ότι οι γυναίκες που παίρνουν τουλάχιστον 2 εβδομάδες άδεια διακοπών τον χρόνο έχουν 8 φορές λιγότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν στεφανιαία νόσο. Αντίθετα, οι άντρες που αρνούνται να πάνε διακοπές, έχουν 32% περισσότερες πιθανότητες να πάθουν καρδιακά νοσήματα. Τα νούμερα μιλούν από μόνα τους.
2. Βελτίωση της ποιότητας του ύπνου
Συνήθως, οι περισσότεροι περιμένουμε μόλις λίγα δευτερόλεπτα πριν ξαπλώσουμε στο κρεβάτι για να αποχωριστούμε, ή καλύτερα να «ξεκολλήσουμε» από το χέρι μας το κινητό, τον υπολογιστή, το τηλεκοντρόλ και ό,τι άλλο τεχνολογικό gadget χρησιμοποιούμε μανιωδώς καθημερινά. Η ρουτίνα του τύπου «σπίτι-δουλειά, δουλειά-σπίτι» έχει κάνει το άγχος να αγγίζει τα υψηλότερα ποσοστά, γεγονός που σαφέστατα δεν μας αφήνει να ξεκουραστούμε φυσιολογικά όταν κοιμόμαστε. Ωστόσο, με τις διακοπές και μακριά από τα άγχη της δουλειάς, ο οργανισμός αλλάζει την καθημερινότητά του και χαλαρώνει χωρίς να περιμένει το πρωί το ξυπνητήρι. Ύπνος στις διακοπές σημαίνει ύπνος χωρίς άγχος, θόρυβο και καταναγκαστικό πρωινό ξύπνημα με κατεβατό εκκρεμοτήτων και υποχρεώσεων. Όταν κοιμόμαστε καλά σε όποιο μέρος της Γης και να βρισκόμαστε οργανισμός αποβάλει το άγχος και δεν το σωματοποιεί συνεπώς ψυχοσωματικά συμπτώματα όπως ημικρανίες, γαστρεντερικά συμπτώματα, αίσθημα κόπωσης κλπ.
3. Βελτίωση του αναπνευστικού και αύξηση της ενέργειας
Η κίνηση, η δραστηριότητες που μας ευχαριστούν κολύμπι, ποδήλατο, περπάτημα, το να ήμαστε κοντά στην φύση μας βοηθάει στην φυσική μας κατάσταση, βελτιώνει το καρδιο-αναπνευστικό μας σύστημα με αποτέλεσμα να έ χουμε περισσότερη ενέργεια και διάθεση να κάνουμε πράγματα. Μονοήμερες αποδράσεις είναι μια καλή λύση για να έχουμε όλα αυτά τα οφέλη και … από το σπίτι μας! Τα ενδιαφέροντα μας που έχουν αερόβια κίνηση αυξάνουν την έκκριση των ορμονών της χαράς και της θετικής διάθεσης, της σεροτονίνης και της ενδορφίνης με αποτέλεσμα να γινόμαστε πιο χαρούμενοι!
4. Έλεγχος του σωματικού βάρους
Το άγχος παχαίνει. Λογικότατο, αν σκεφτεί κανείς ότι ο μέσος άνθρωπος αφιερώνει 8-10 ώρες καθηλωμένος σε μία καρέκλα, μπροστά από έναν υπολογιστή, ή σε άλλη καθιστική εργασία, την ίδια ώρα που μάλλον θα μπορούσε να τρέξει προς οποιαδήποτε κατεύθυνση. Και δεν εννοούμε προς το σπίτι, γιατί εκεί αρχίζει η… δεύτερη βάρδια «καθιστικής» περιπέτειας μπροστά από την τηλεόραση ή πάλι τον υπολογιστή. Και όλο αυτό, φυσικά, συνοδεύεται από τα αντίστοιχα snacks, που κάνουν τη λαιμαργία να μοιάζει ο ιδανικός μας «σύντροφος». Αντίθετα στις διακοπές, οι όποιες δραστηριότητες γίνονται εκτός κλειστού χώρου, άρα καίμε θερμίδες και παράλληλα δεν σκεφτόμαστε το φαγητό, καθώς προφανώς υπάρχουν άλλα πράγματα να κάνουμε.
5. Βελτίωση της... νοημοσύνης
Κι όμως είναι αλήθεια, οι διακοπές μπορούν να μας κάνουν εξυπνότερους. Το «αιώνιο» στρες και άγχος της δουλειάς που κουβαλάμε όλο τον χρόνο στους ώμους μας, μπορεί να έχει σοβαρές επιπτώσεις στην ικανότητά μας να παίρνουμε σωστές αποφάσεις. Η ξεκούραση των διακοπών, διώχνοντας μακριά το άγχος, κάνει τις ικανότητές μας να αναδιοργανωθούν, να χτυπήσουν πάλι «κόκκινο» και να πάρουμε τελικά τις σωστές αποφάσεις για εμάς και τους γύρω μας.
6. Μικρές απολαύσεις
Το να έχουμε χρόνο για τον εαυτό μας είναι πολυτέλεια. Η σημαντικότερη έννοια των διακοπών είναι να κάνω στον εαυτό μου το δώρο του χρόνου. Να σταματήσω να κάνω πράγματα που με πιέζουν και να κάνω πράγματα που μ ευχαριστούν. Να διαβάσω ένα βιβλίο , να δω μια ταινία να γελάσω, να δω φίλους που έχω να δω καιρό, να πάω βόλτα στην φύση, να φροντίσω το σώμα μου, να φάω τα αγαπημένα μου φαγητά, να πιω ένα ωραίο κρασί, να φλερτάρω ξανά τον/την σύντροφο σας, να ζωντανέψετε τον ερωτισμό στην σχέση σας επενδύοντας χρόνο και συναίσθημα. Φτάνουν δύο ώρες λένε οι ειδικοί από αυτές τις μικρές απολαύσεις και δραστηριότητες για να βελτιωθεί το ανοσοποιητικό μας και να νιώσουμε ευεξία. Δεν είναι τυχαίο ότι μετά από δύο βδομάδες διακοπών μειώνεται κατά 30% η πιθανότητα ν’ αρρωστήσει κανείς μέσα στο χειμώνα!
7. Η σωτηρία της πνευματικής υγείας
Όταν περιμένει κάποιος κάτι στη ζωή του, αυτόματα βλέπει τα πράγματα γύρω του λιγότερο αρνητικά. Είτε αυτό είναι μία παραλία είτε ένας περίπατος, είτε πάλι ο ύπνος, που αναφέραμε πριν, τα επίπεδα της ευτυχίας αυξάνονται κάθε φορά, που σκεφτόμαστε τις διακοπές μας. Τα μελλοντικά σχέδια και οι αναμνήσεις παλαιότερων διακοπών αυτόματα μας κάνουν πιο ευτυχισμένους και περισσότερο αισιόδοξους.
Πηγή: http://www.noikokyra.gr
