Μειωμένη πρόσληψη θερμίδων εξασφαλίζει η γυμναστική.
Θέλετε να κάνετε γυμναστική, αλλά είστε σχεδόν σίγουροι ότι θα πάρετε πίσω αμέσως τα κιλά που χάσατε, γιατί θα φάτε ξανά και οι χαμένες θερμίδες θα επιστρέψουν. Νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε στο International Journal of Obesity αναιρεί την παραπάνω ιδέα και βάζει τέλος στη δικαιολογία που μπορεί να βρίσκετε για να μη γυμνάζεστε, καθώς αποδείχθηκε ότι η άσκηση υψηλής έντασης μπορεί στην πραγματικότητα να μειώσει τη λιγούρα για το φαγητό.
Για την έρευνα, οι ειδικοί από το πανεπιστήμιο της Δυτικής Αυστραλίας έβαλαν 17 άνδρες να εναλλάσσονται σε τέσσερα γκρουπ. Στο ένα γκρουπ, οι συμμετέχοντες δεν γυμνάζονταν καθόλου, στο άλλο γυμνάζονταν με μέτρια ένταση για μισή ώρα, στο άλλο έκαναν γυμναστική με διαλείμματα για τριάντα λεπτά και στο τελευταίο γυμνάζονταν πάλι για τριάντα λεπτά με διαλείμματα αλλά με πιο έντονη άσκηση.
Παρότι όλα τα είδη άσκησης μείωσαν τον αριθμό των θερμίδων που κατανάλωσαν αργότερα οι συμμετέχοντες κατά τη διάρκεια ενός δοκιμαστικού γεύματος, η μεγαλύτερη διαφορά εμφανίστηκε ανάμεσα στην πιο δραστήρια άσκηση με διαλείμματα (οι συμμετέχοντες κατανάλωσαν 594 θερμίδες κατά μέσο όρο μετά την άσκηση) και στο γκρουπ που δεν γυμνάστηκε καθόλου (τα μέλη του οποίου κατανάλωσαν 764 θερμίδες).
Επιπλέον, οι συμμετέχοντες έλαβαν λιγότερες θερμίδες για πάνω από 24 ώρες, ακολουθώντας πιο έντονες μορφές άσκησης, αναφέρει ο επικεφαλής της έρευνας Aaron Sim, από τη σχολή Sport Science, Exercise and Health του πανεπιστημίου της Δυτικής Αυστραλίας.
Οι ερευνητές δεν είναι σίγουροι για ποιον ακριβώς λόγο η έντονη άσκηση μειώνει την όρεξη, ακόμα και για αρκετή ώρα αφότου φύγει κάποιος από το γυμναστήριο, ίσως όμως έχει να κάνει με το γεγονός ότι μετά την εκγύμναση, οι συμμετέχοντες είχαν χαμηλότερα επίπεδα γκρελίνης, μιας ορμόνης που διεγείρει την όρεξη.
Η έρευνα επίσης συνέδεσε την πολύ έντονη άσκηση με τα υψηλότερα επίπεδα λακτάσης και γλυκόζης του αίματος, δυο ουσίες που δημιουργούν το αίσθημα της πείνας όταν είναι σε χαμηλά επίπεδα.
Μολονότι αυτά τα αποτελέσματα είναι πολλά υποσχόμενα για όλους εκείνους που ψάχνουν να βρουν τρόπους να ανακόψουν την όρεξή τους, η έρευνα είναι μικρής έκτασης και διεξήχθη μόνο σε άνδρες. Γι’ αυτό το λόγο, οι ερευνητές δεν γνωρίζουν με σιγουριά κατά πόσο αυτά τα βραχυπρόθεσμα αποτελέσματα μπορούν να διατηρηθούν για εκτεταμένο χρονικό διάστημα.
Λαμβάνοντας αυτό υπόψη, δεν βλάπτει να αυξήσετε λίγο την ένταση της άσκησής σας, ούτως ώστε να διατηρήσετε ένα καλό επίπεδο εκγύμνασης, χωρίς να πιέζετε τον εαυτό σας και να το παρακάνετε.
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Περιορίζει έως και κατά 50% τις αυτοκτονικές τάσεις.
Η κατανάλωση δύο έως τεσσάρων φλιτζανιών καφέ την ημέρα μπορεί να προστατεύει από τη βαριά κατάθλιψη, μειώνοντας κατά το ήμισυ τις πιθανότητες αυτοκτονίας, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.
Ερευνητές από τη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ που επανεξέτασαν στοιχεία από τρεις προγενέστερες μελέτες των ερευνητών από τις ΗΠΑ, διαπίστωσαν ότι ο κίνδυνος αυτοκτονίας σε όσους πίνουν καθημερινά αρκετά φλιτζάνια καφέ μειώνεται κατά σχεδόν 50%, συγκριτικά με όσους πίνουν ντεκαφεϊνέ.
Σύμφωνα με τη Daily Mail, οι επιστήμονες εξέτασαν 200.000 γυναίκες και άνδρες και βρήκαν ότι πίσω από την προστατευτική δράση του καφέ ως προς τις αυτοκτονίες, ενδεχομένως να κρύβεται το γεγονός ότι η καφεΐνη ενισχύει την παραγωγή των νευροδιαβιβαστών του εγκεφάλου σεροτονίνη, ντοπαμίνη και νοραδρεναλίνη, οι οποίοι δρουν ως αντικαταθλιπτικά.
Ωστόσο, παρά τα ευρήματά τους, οι ερευνητές του Χάρβαρντ δεν συνιστούν σε όσους πάσχουν από κατάθλιψη να προσπαθήσουν να βελτιώσουν την κατάστασή τους αυξάνοντας την κατανάλωση καφέ.
Πώς συνδέεται η σεξουαλική ζωή με την επαγγελματική επιτυχία.
Μία ικανοποιητική σεξουαλική ζωή θα μπορούσε να είναι το κλειδί για έναν υψηλότερο μισθό. Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζει νέα έρευνα που είδε το φως της δημοσιότητας.
Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι οι άνθρωποι που κάνουν σεξ τουλάχιστον τέσσερις φορές την εβδομάδα αμείβονται περισσότερο από εκείνους που στερούνται το σεξ. Οι τελευταίοι, μάλιστα, ενδεχομένως, να οδηγηθούν στη μοναξιά αλλά και στην κατάθλιψη, σύμφωνα με την ίδια μελέτη.
«Οι άνθρωποι πρέπει να αγαπούν και να αγαπιούνται», δήλωσε στο CBSNews ο συγγραφέας της μελέτης Νίκος Δρυδάκης, λέκτορας στο Anglia Ruskin University.
Ο κ. Δρυδάκης σημείωσε πως αποφάσισε να μελετήσει το θέμα, γιατί πιστεύει ότι οι άνθρωποι πρέπει να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες, όπως το φαγητό, το ποτό, τον ύπνο και σεξ, πριν να είναι σε θέση να έχουν επιτυχίες και σε άλλους τομείς της ζωής τους.
Ειδικότερα, οι επιστήμονες, στην έρευνα που διεξήγαγαν σε 7.500 άνδρες και γυναίκες ηλικίας 26 έως 50 ετών, διαπίστωσαν ότι οι άνθρωποι που κάνουν σεξ περισσότερες από τέσσερις φορές την εβδομάδα αμείβονται κατά 5% περισσότερο από ό, τι εκείνοι που κάνουν σεξ λιγότερες φορές.
Το μυστήριο ψάχνει λύση…
Το déjà vu είναι σπάνιο φαινόμενο, αλλά όταν συμβαίνει το καταλαβαίνουμε. Είναι αυτό που μπορεί να περπατάς σε μια πόλη την οποία επισκέπτεσαι πρώτη φορά και ξαφνικά γνώριμες εικόνες έρχονται στο μυαλό, σαν να φωνάζουν ότι έχεις ξανάρθει σε αυτό το μέρος. Όμως δεν έχεις ξαναπάει, άρα τι συμβαίνει;
Για την ακρίβεια, κανείς δεν ξέρει στ’ αλήθεια τι συμβαίνει. Η προέλευση του déjà vu (που σημαίνει στα Γαλλικά αυτό που «έχω ήδη δει»), δηλαδή η αίσθηση της οικειότητας με κάτι που είναι εντελώς καινούργιο, παραμένει κρυμμένη κάπου βαθιά κρυμμένη στον εγκέφαλό μας. Το φαινόμενο αυτό είναι δύσκολο να μελετηθεί, καθώς οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είναι συνδεδεμένοι με καλώδια και μηχανήματα όταν τους συμβαίνει αυτό προκειμένου να καταφέρουν οι ερευνητές να βρουν άκρη.
Ωστόσο, οι επιστήμονες είχαν προβληματιστεί πολλά χρόνια, καθώς μια περιγραφή εμπειρίας déjà vu εμφανίστηκε το 1888 σε ασθενείς με επιληψία. Η παρατήρηση του φαινομένου δεν ήταν σύμπτωση, μιας και οι άνθρωποι με κάποιες μορφές επιληψίας φαίνεται να νιώθουν το déjà vu πιο συχνά σε σχέση με εκείνους που δεν είχαν την ίδια διαταραχή. Η έρευνα σε τέτοιους ασθενείς έδειξε ότι τα αισθήματα του déjà vu που ένιωθαν ήταν πιο πιθανό να συνδέονταν με τις κρίσεις στο μέσο κροταφικό λοβό, το μέρος του εγκεφάλου που σχετίζεται με την αντίληψη των αισθήσεων, την παραγωγή του λόγου και τη μνήμη.
Κατά τη διάρκεια μιας κρίσης, οι νευρώνες παρουσιάζουν πρόβλημα, στέλνοντας μπερδεμένα μηνύματα σε διαφορετικά μέρη του σώματος. Για αυτούς τους ασθενείς, το déjà vu είναι ένα αποτέλεσμα σύγχυσης των συνδέσεων στον εγκέφαλο. Όταν κάποιοι ασθενείς υποβάλλονται σε εγχείριση εγκεφάλου για να αντιμετωπίσουν τις κρίσεις, ξυπνούν και είναι απαλλαγμένοι από το φαινόμενο αυτό.
Ορισμένοι επιστήμονες θεωρούν ότι παρόμοιο πρόβλημα των νευρώνων μπορεί να προκαλέσει σε υγιείς εγκεφάλους, που δεν παθαίνουν κρίσεις, μια αίσθηση οικειότητας ενώ δεν υπάρχει λόγος να αισθανθούν κάτι τέτοιο.
Μια δεύτερη υπόθεση περιλαμβάνει ένα άλλο λάθος του εγκεφάλου. «Αυτή τη φορά, το πρόβλημα έχει να κάνει με τη μνήμη», λέει η Anne Cleary, καθηγήτρια γνωστικής ψυχολογίας του πανεπιστημίου του Κολοράντο. Ένα ερέθισμα που προκύπτει από μια νέα κατάσταση ενεργοποιεί την ανάμνηση μιας παλιότερης παρόμοιας εμπειρίας, την οποία ο εγκέφαλός μας δεν μπορεί να ανακαλέσει. Η Cleary δίνει το παρακάτω παράδειγμα στην προσπάθεια της να εξηγήσει το φαινόμενο. Έστω ότι επισκέπτεστε το Παρίσι για πρώτη φορά και έχετε φτάσει στο Λούβρο.
Το βλέμμα σας πέφτει στην τεράστια γυάλινη πυραμίδα που ξεχωρίζει στον προαύλιο χώρο του μουσείου και ξαφνικά νιώθετε αυτό το παράξενο συναίσθημα. Εκείνη τη στιγμή, ο εγκέφαλός σας δεν μπορεί να ανακαλέσει την ανάμνηση που θα μπορούσε να εξηγήσει την κατάσταση, ότι δηλαδή πριν από λίγους μήνες είδατε την ταινία The Da Vinci Code, μια ταινία στην οποία φαίνεται πολύ καθαρά η Πυραμίδα του Λούβρου. «Λόγω της απουσίας της ανάκλησης αυτής, μας απομένει μόνο η αίσθηση της οικειότητας με την παρούσα κατάσταση», λέει η Cleary.
Η Cleary έχει την υποψία ότι αυτού του είδους η οικειότητα προκύπτει από την ικανότητά μας να θυμηθούμε τη δομή του χώρου και του περιβάλλοντος. Προκειμένου να ελέγξει αυτή την υπόθεση, η ειδικός προσπάθησε να προκαλέσει déjà vu σε εργαστηριακές συνθήκες. Χρησιμοποιώντας ένα παιχνίδι που προσομοιάζει με τη ζωή, το The Sims, η Cleary και η ομάδα της έστησε δυο σκηνικά, με διαφορετικά χαρακτηριστικά αλλά ολόιδια στη διάταξη. Το πρώτο ήταν το σκηνικό μιας αυλής που είχε ένα δέντρο σε μια γλάστρα στο κέντρο του, περικυκλωμένο από διάφορα φυτά και άλλα φυτά που κρέμονταν σε καλάθια από τους τοίχους. Το δεύτερο σκηνικό απεικόνιζε ένα μουσείο που αντί για το δέντρο είχε ένα μεγάλο άγαλμα, το έδαφος είχε χαλιά και τα καλάθια είχαν κεριά.
Όταν οι συμμετέχοντες ερεύνησαν το δεύτερο δωμάτιο, ανέφεραν ότι ένιωσαν ένα συναίσθημα déjà vu, αλλά δεν μπορούσαν να το συνδέσουν με το χρόνο που πέρασαν ανακαλύπτοντας το πρώτο δωμάτιο. «Οι άνθρωποι έχουν μια αυξημένη αίσθηση déjà vu όταν η σκηνή έχει μια παρόμοια διάταξη, αλλά δεν μπορούν να ανακαλέσουν την πηγή αυτή της οικειότητας που αισθάνονται», λέει η Cleary.
«Μια ακόμα πιθανή εξήγηση του déjà vu», αναφέρει η Cleary «μας οδηγεί πίσω στο 1928, όταν ο ψυχολόγος Edward Titchener περιέγραψε την αίσθηση χρησιμοποιώντας το παράδειγμα της διέλευσης ενός δρόμου. Όπως ξεκινάμε να διασχίσουμε το δρόμο, ενστικτωδώς κοιτάμε στα αριστερά, αλλά αν κάτι μας τραβήξει την προσοχή στα δεξιά, στρέφουμε το βλέμμα μας προς τα εκεί. Μέχρι να κοιτάξουμε πάλι στα αριστερά, ο εγκέφαλός μας μπορεί να έχει ξεχάσει την πρώτη φορά που κοιτάξαμε προς τα εκεί. Αυτή η δεύτερη ματιά ενδέχεται να προκαλέσει το αίσθημα της οικειότητας, διότι, σε αυτήν την περίπτωση, έχουμε πράγματι δει κάτι προηγουμένως.
Σε πολλές περιπτώσεις, οι άνθρωποι που βιώνουν το déjà vu δεν μπορούν να εξηγήσουν για ποιο λόγο συμβαίνει. Πάντως, «ο εγκέφαλός μας προσπαθεί να μας εξηγήσει», λέει η Cleary. Αυτές οι εμπειρίες κατά τις οποίες γνωρίζουμε κάτι το οποίο δεν μπορούμε να θυμηθούμε λειτουργούν όλες με τον ίδιο τρόπο. Για παράδειγμα, γνωρίζουμε ότι ξέρουμε το όνομα του ηθοποιού σε μια ταινία, αλλά δεν μας έρχεται αυτόματα να το πούμε. «Όταν η ανάκληση αποτυγχάνει, οι αναμνήσεις μας έχουν παρόλα αυτά έναν τρόπο να μας ειδοποιούν για το γεγονός ότι υπάρχει κάτι σχετικό εκεί», λέει η Cleary. «Υπάρχει κάτι σε αυτή τη διαδικασία που χρειάζεται περαιτέρω εξερεύνηση και μελέτη».
Πέντε λόγοι για να αυξήσουμε την ποσότητα που προσλαμβάνουμε καθημερινά.
Το ασβέστιο παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην υγεία μας, καθώς δυναμώνει τα κόκαλα και τα δόντια μας, βοηθάει στον έλεγχο του βάρους και καταπολεμά τα συμπτώματα του προεμμηνορροϊκού συνδρόμου.
Παρακάτω παρουσιάζονται πέντε από τα οφέλη του ασβεστίου που θα πρέπει να μας δώσουν κίνητρο να αυξήσουμε την ποσότητα της καθημερινής πρόσληψης του...
Προλαμβάνει την οστεοπόρωση
Το ασβέστιο είναι πολύ χρήσιμο στοιχείο για τον οργανισμό, τόσο των παιδιών όσο και των εφήβων, που το χρειάζονται για να χτίσουν γερά οστά. Η απορρόφηση του ασβεστίου και η ανάπτυξη των οστών βρίσκεται στο υψηλότερο σημείο της στην ηλικία των 20 ετών και έπειτα μειώνεται περίπου στην ηλικία των 30 ετών, όταν αρχίζει η διαδικασία απώλειας ασβεστίου.
Η επαρκής ποσότητα ασβεστίου μαζί με ένα συμπλήρωμα βιταμίνης D μπορεί να αυξήσει σημαντικά την οστική μάζα των παιδιών και των νέων και μπορεί να μειώσει την απώλεια οστικής μάζας με την πάροδο των ετών.
Βοηθάει στη διατήρηση του βάρους
Τα τελευταία χρόνια το ασβέστιο φαίνεται να έχει θετικές συνέπειες και στην απώλεια βάρους. Στο βιβλίο του The Abs Diet for Women, ο υπεύθυνος έκδοσης του περιοδικού Men's Health, David Zinczenko, αναφέρει ότι «είναι καιρός τα γαλακτοκομικά προϊόντα να πάρουν τη θέση που αξίζουν στην προσπάθεια απώλειας βάρους».
Έρευνες που έχουν διεξαχθεί υποδεικνύουν ότι το ασβέστιο μπορεί να προλάβει την αύξηση βάρους, καθώς ωθεί τις καύσεις και εμποδίζει τη συσσώρευση του λίπους. Οι ειδικοί προτείνουν την κατανάλωση τριών μερίδων γαλακτοκομικών προϊόντων καθημερινά, με παράλληλη μείωση των θερμίδων σε άλλα σημεία της διατροφής για να εξισορροπηθεί η αύξηση των γαλακτοκομικών.
Αντιμετωπίζει τα συμπτώματα του προεμμηνορροϊκού συνδρόμου
Η Susan Thys-Jacobs, η ενδοκρινολόγος που δημιούργησε το συμπλήρωμα Premcal για το προεμμηνορροϊκό σύνδρομο, αναφέρει ότι «αν οι γυναίκες δεν λαμβάνουν αρκετό ασβέστιο και βιταμίνη D, οι ορμόνες που ρυθμίζουν το ασβέστιο αντιδρούν αρνητικά με τα οιστρογόνα και την προγεστερόνη να προκαλούν προεμμηνορροϊκά συμπτώματα. Η ειδικός επί αυτών των συμπτωμάτων προτείνει την ημερήσια κατανάλωση 1000 milligrams ασβεστίου μαζί με αρκετή ποσότητα βιταμίνης D.
Αποτρέπει τον καρκίνο
Μια υγιεινή διατροφή πλούσια σε αντιοξειδωτικά είναι γνωστό πως μπορεί να προλάβει τον καρκίνο, ωστόσο έρευνες δείχνουν ότι η επαρκής πρόσληψη ασβεστίου μπορεί επίσης να αποτρέψει τον καρκίνο του εντέρου, των ωοθηκών και του μαστού.
Ωστόσο, οι μεγαλύτερες από το επιτρεπόμενο όριο ποσότητες ασβεστίου δεν είναι απαραίτητα βοηθητικές, καθώς, όπως έχουν καταλήξει διάφορες μελέτες, οι μεγάλες δόσεις ασβεστίου (μέσω των συμπληρωμάτων) μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο καρκίνου του προστάτη. Το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου δεν προτείνει τα συμπληρώματα ασβεστίου ως μέθοδο πρόληψης του καρκίνου, αλλά προωθεί την επαρκή κατανάλωση ασβεστίου μέσω διατροφικών πηγών.
Βοηθάει την καρδιά –με μέτρο
Καινούργιες έρευνες υποστηρίζουν ότι η επαρκής πρόσληψη ασβεστίου μπορεί να είναι ένα μέσο μείωσης του κινδύνου καρδιοπάθειας και υπέρτασης. Παρά το γεγονός ότι το 99% του ασβεστίου του σώματος βρίσκεται στα οστά και τα δόντια, το υπόλοιπο 1% παίζει πολύ σημαντικό ρόλο σε άλλες λειτουργίες του σώματος, όπως η νευρική και μυϊκή λειτουργία.
Η καρδιά είναι ένας μυς και τόσο η καρδιά όσο και τα αιμοφόρα αγγεία περιέχουν νεύρα που ρυθμίζονται από το νευρικό σύστημα. Η έλλειψη ασβεστίου μπορεί να προκαλέσει καρδιακά προβλήματα, καθώς και υψηλή πίεση, ωστόσο θυμηθείτε ότι η υπερβολική ποσότητα ασβεστίου, δηλαδή πάνω από 2.000 milligrams τη μέρα συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο καρδιοπάθειας, άρα για την επαρκή πρόσληψη ασβεστίου αρκεστείτε σε τροφές πλούσιες σε ασβέστιο.
Σε μια έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Journal for Nurse Practitioners, η Cathy R. Kessenich λέει ότι το ανθρώπινο σώμα δεν είναι ικανό να παράγει επαρκείς ποσότητες ασβεστίου. «Το ασβέστιο χάνεται καθημερινά μέσω των μαλλιών, του δέρματος, των νυχιών, του ιδρώτα, του ούρων και των κοπράνων. Αυτό το χαμένο ασβέστιο θα πρέπει να αναπληρωθεί, αλλιώς το σώμα θα πάρει το ασβέστιο που χρειάζεται από τα οστά για να επιτελέσει άλλες λειτουργίες».
Η προτεινόμενη πρόσληψη ασβεστίου καθημερινά είναι:
Παιδιά (1-3 ετών): 500 milligrams
Παιδιά (4-8 ετών): 800 milligrams
Έφηβοι (9-18 ετών): 1.300 milligrams
Ενήλικες (19-50 ετών): 1.000 milligrams
Ενήλικες (51 και άνω): 1.200 milligrams
Διατροφικές πηγές ασβεστίου
Γιαούρτι (225 γρ): 415 milligrams
Σαρδέλες (85 γρ): 325 milligrams
Γάλα (225 γρ): 300 milligrams
Χυμός πορτοκάλι με ασβέστιο (225 γρ): 300 milligrams
Σουσάμι (28 γρ): 280 milligrams
Σπανάκι μαγειρεμένο (1/2 φλιτζάνι): 145 milligrams
Σολωμός (85 γρ): 181 milligrams
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
