Τον ασκό του Αιόλου για τη δημόσια υγεία ανοίγει απόρρητο σχέδιο της task force, το οποίο τινάζει στον αέρα το ασφαλιστικό σύστημα στη χώρα μας και παραδίδει τη διαχείρισή της σε Ευρωπαίους μάνατζερ. Ο νέος οδικός χάρτης της υγείας που σχεδίασαν για την Ελλάδα οι Γερμανοί και οι Βέλγοι εμπειρογνώμονες προβλέπει την αλλαγή του ρόλου του ΕΟΠΥΥ σε αποκλειστικά αγοραστή υπηρεσιών υγείας.
Θολό παραμένει το τοπίο για την τύχη των 300 πολυϊατρείων του νέου φορέα, που αποτελούν τον κορμό της δημόσιας πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας στη χώρα μας, ενώ «μπαίνει χέρι» και στη δευτεροβάθμια φροντίδα υγείας, καθώς ο ΕΟΠΥΥ είναι ο βασικός χρηματοδότης, από τον οποίο εξαρτάται η βιωσιμότητα των δημόσιων νοσοκομείων.
Ειδικότερα, σύμφωνα με την απόρρητη έκθεση των εμπειρογνωμόνων της task force, Lankers και Geissler, που αποκαλύπτει η Realnews, ο ΕΟΠΥΥ αλλάζει ρόλο και μετονομάζεται από Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας σε Οργανισμό Αγοράς Υπηρεσιών Υγείας. Τον σχεδιασμό και την οργάνωση του νέου φορέα θα αναλάβει ομάδα ξένων εμπειρογνωμόνων, η οποία θα συνάψει τις συμφωνίες που θα γίνουν τόσο με τα δημόσια νοσοκομεία όσο και με τους ιδιωτικούς παρόχους υγείας.
Στο σχέδιο διευκρινίζεται ότι μόνο τα χαμηλόβαθμα στελέχη των ομάδων εργασίας θα είναι Έλληνες. Οι ξένοι μάνατζερ θα προσδιορίσουν και τους κανόνες των συμφωνιών του νέου ΕΟΠΥΥ με τους παρόχους υγείας.
Ο νέος οργανισμός θα λειτουργεί στα πρότυπα των ασφαλιστικών εταιρειών, δηλαδή θα αγοράζει υπηρεσίες από τους δημόσιους και τους ιδιωτικούς φορείς της υγείας και στη συνέχεια θα προσδιορίζει πακέτα παροχών για τους ασφαλισμένους του. Στο σχέδιο υπάρχει πρόταση για επαναξιολόγηση του πακέτου παροχών του φορέα, καθώς και των εισφορών των ασφαλισμένων.
Μάλιστα, προτείνονται συστήματα κοινωνικής ασφάλισης υγείας που, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, «έχουν καθιερωθεί στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες και βασίζονται στο εισόδημα του ατόμου και σε πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας βασιζόμενη σε εξατομικευμένες ανάγκες».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΤΗΣ REALNEWS
ΜΕΡΟΣ 1ο
ΜΕΡΟΣ 2ο
Πηγή: http://www.real.gr
Πάνω από εξήντα διαφορετικές παθήσεις μπορεί να αντιμετωπίσει η αλόη.
Γνωστή από τα αρχαία χρόνια, η αλόη υπήρξε γνωστή ως το φυτό της αθανασίας, αγαπημένο της ιατρικής και της κοσμετολογίας. Υπάρχουν πάνω από 200 είδη του φυτού, αλλά μόνο η αλόη η γνήσια ή Aloe Vera και η aloe ferrox miller μπορούν να χρησιμοποιηθούν για θεραπευτικούς σκοπούς.
Η αλόη η γνήσια, η οποία ευδοκιμεί στην Ελλάδα χάρη στο ζεστό της κλίμα, είναι τόσο πλούσια σε θρεπτικά συστατικά, ώστε δικαίως στις μέρες μας ονομάζεται και «φαρμακείο» της φύσης.
Περιέχει 75 θρεπτικά συστατικά τα οποία συνεργάζονται για ένα θεαματικό αποτέλεσμα: βιταμίνες, με κυριότερες τις C, Ε και του συμπλέγματος Β, μέταλλα, ιχνοστοιχεία, αμινοξέα, ένζυμα (βοηθούν στην διάσπαση των τροφών) μόνο- και πολύ-σακχαρίτες, στερόλες και β-καροτένιο.
Είναι γνωστό πως η αλόη μπορεί να αντιμετωπίσει πάνω από εξήντα διαφορετικές παθήσεις, οι περισσότερες εκ των οποίων είναι δερματικές, ενώ οι έρευνες συνεχίζονται για το θαυμαστό αυτό φυτό.
Η ικανότητά της να διεισδύει βαθιά στο δέρμα, την καθιστά ιδανική αντιμετώπιση για δερματικούς ερεθισμούς με αντιβιοτική και αντιφλεγμονώδη δράση. Ακόμα με την ικανότητά της να ενισχύει την παραγωγή κολλαγόνου, αποτελεί εξαιρετικό καλλυντικό.
Οι δράσεις της αλόης όμως δεν σταματούν εδώ, καθώς έχει τη δυνατότητα να μειώνει τον κίνδυνο των καρδιαγγειακών προβλημάτων, τους πόνους στους μύες και στην κοιλιά και τις κρίσεις άσθματος. Βοηθά στη λειτουργία του πεπτικού συστήματος και τονώνει το ανοσοποιητικό, ευεργετώντας ασθενείς με καρκίνο και AIDS.
Στις μέρες μας, εκτός από το πλήθος των καλλυντικών προϊόντων της αλόης, που προορίζονται για εξωτερική χρήση (κρέμα, γέλη-gel κ.λπ.), μπορείτε να την προμηθευτείτε και σε μορφή σκόνης, κάψουλες και χυμό σε φαρμακεία και καταστήματα βιολογικών προϊόντων.
Με την πλούσια διατροφική της σύσταση και τις ευεργετικές της ιδιότητες στον άνθρωπο, η αλόη έχει κερδίσει επάξια μια θέση ανάμεσα στα θαυματουργά φυτά της φύσης.
Πηγή: http://www.mednutrition.gr
Λιγότερες επιβαρυντικές συνέπειες έχει η γρανίτα.
Ο μεγάλος πειρασμός του τουλάχιστον για τους θερινούς μήνες είναι το παγωτό. Σε διάφορες γεύσεις, αποτελεί μια πρόκληση για τους γευστικούς μας κάλυκες. Η προσωρινή αίσθηση δροσιάς που προσφέρει, το κάνει ακαταμάχητο στις γευστικές αναζητήσεις μικρών και μεγάλων, ειδικά το καλοκαίρι. Από την άλλη πλευρά, όλοι αγωνιούμε για το αν η κατανάλωση του εγκυμονεί κινδύνους για την υγεία και τη σιλουέτα μας.
Η θρεπτική και διατροφική αξία της απόλυτης καλοκαιρινής λιχουδιάς, εξαρτάται πολύ από τη σύσταση του, τις πρώτες ύλες που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή του παγωτού και οι οποίες εξαρτώνται από την ποιότητα και τον τύπο του. Γενικά, οι πρώτες ύλες που χρησιμοποιούνται είναι: γάλα, αβγά, κακάο, βούτυρο, κρέμα γάλακτος, γλυκαντικές ουσίες, χυμοί φρούτων, σταθεροποιητές, γαλακτωματοποιητές, χρώματα, αρώματα.
Επιπλέον, χρησιμοποιούνται διάφορα πρόσθετα, όπως κομμάτια σοκολάτας, σιρόπι σοκολάτας, απομίμηση σοκολάτας, ξηροί καρποί, σιρόπια φρούτων, καραμέλα, κομμάτια φρούτων κ.α.
Γενικά το παγωτό είναι εύληπτο, εύπεπτο και δεν επιβαρύνει το πεπτικό σύστημα. Περιέχει σε ισόρροπη σχέση πρωτεΐνες (με υψηλή βιολογική αξία 95%), λίπη (0-13γρ/100γρ), υδατάνθρακες (20-25γρ/100γρ), άλατα, ασβέστιο (σε υψηλή βιοδιαθεσιμότητα), φώσφορο, και βιταμίνες Α και Β1, Β2, Β12.
Αντιθέτως, υστερεί σε σίδηρο, βιταμίνη D και C. Θερμιδικά καλύπτει το 5-10% των ημερησίων αναγκών σε ενέργεια (75-240 θερμίδες/100γρ), το 5-10% των αναγκών σε πρωτεΐνες, το 8-10% των αναγκών σε υδατάνθρακες, το 10-15% των αναγκών σε λίπη, το 15-20% των αναγκών σε βιταμίνη Α, το 20% των αναγκών σε βιταμίνη Β12, και το 40% των αναγκών σε ασβέστιο και φώσφορο.
Τα τελευταία χρόνια, έχουν κάνει την εμφάνισή τους και τα «διαιτητικά» παγωτά τύπου «0% ζάχαρη», τα οποία περιέχουν υποκατάστατα ζάχαρης. Στην ουσία πρόκειται για τροποποιημένους υδατάνθρακες, που όμως δεν απορροφώνται πλήρως από το έντερο, με αποτέλεσμα να δίνουν λιγότερες θερμίδες και να μην ανεβάζουν ψηλά το ζάχαρο στο αίμα.
Μπορείτε να τις αναγνωρίσετε, διαβάζοντας τα συστατικά στη συσκευασία. Είναι όλα όσα τελειώνουν σε «-ολη», όπως ξυλιτόλη, σορβιτόλη και λακτιτόλη. Από την άλλη, ακριβώς επειδή δεν απορροφώνται καλά, η υπερκατανάλωση αυτών των αλκοολών ζάχαρης μπορούν να δημιουργήσουν εντερικά προβλήματα, όπως αέρια, φούσκωμα και διάρροια.
Είναι πιο υγιεινό το παγωτό χωρίς ζάχαρη; Μάλλον όχι σε αρκετές περιπτώσεις. Γιατί ακόμα και αυτά τα παγωτά περιέχουν αρκετά κορεσμένα λιπαρά, τα οποία μπορούν να ανεβάσουν τη χοληστερίνη, καθώς και τον κίνδυνο για καρδιακά νοσήματα.
Αν σε αυτό προσθέσετε και το γεγονός πως, όταν καταναλώνουμε τέτοιου είδους «απενοχοποιημένα» προϊόντα, τείνουμε να τα θεωρούμε πιο υγιεινά και έτσι τρώμε πολύ μεγαλύτερες ποσότητες, το αποτέλεσμα είναι σίγουρα περισσότερες θερμίδες άρα και περισσότερα κιλά.
Μια εναλλακτική εξίσου γευστική πανδαισία αποτελούν τα παγωτά γρανίτα ή σορμπέ που περιέχουν ελάχιστα ή καθόλου λιπαρά και αποδίδουν τις χαμηλότερες θερμίδες. Παρασκευάζονται από κατεψυγμένο μείγμα φρούτων, νερού και ζάχαρης. Κατά τη διαδικασία της κατάψυξης ανακατεύεται και θρυμματίζεται συνεχώς. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το σχηματισμό πολύ μικρών κρυστάλλων πάγου οι οποίοι δίνουν μια πολύ ευχάριστη γεύση.
Θερμιδικά είναι πολύ χαμηλότερο από τα παραδοσιακά παγωτά αποδίδοντας περίπου 80 θερμίδες στη μερίδα, όσο δηλαδή και ένα φρούτο. Περιέχει μικρή ποσότητα πρωτεϊνών (2γρ/ μερίδα) και περίπου 15γρ υδατανθράκων. Ανάλογα με τα φρούτα που χρησιμοποιούνται δύναται να περιέχει μέταλλα όπως ασβέστιο και σίδηρο, ενώ αν τηρήθηκαν χαμηλές θερμοκρασίες κατά την παρασκευή διατηρούνται και οι βιταμίνες των φρούτων, όπως η βιταμίνη A και C.
Το παγωτό είναι συνώνυμο του καλοκαιριού. Όπως όμως ισχύει για κάθε τρόφιμο, η κατανάλωσή του πρέπει να γίνεται με μέτρο και με προσοχή, και σίγουρα ένα παγωτό γρανίτα μπορεί να καταναλώνεται συχνότερα και με λιγότερες επιβαρυντικές συνέπειες.
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Έξυπνη και οικονομική λύση.
Οι ραγάδες είναι γραμμές που σχηματίζονται όταν το δέρμα μας απλώνει γρήγορα, είτε είναι από την εγκυμοσύνη, είτε από απότομη απώλεια ή αύξηση βάρους, έντονη σωματική δραστηριότητα, ή ταχεία ανάπτυξη.
Οι ραγάδες είναι στην πραγματικότητα τα δάκρυα που σχηματίζονται στον ιστό που υποστηρίζει το δέρμα και το βοηθά να τεντώσει. Είναι μια μορφή ουλών στο δέρμα. Ωστόσο, υπάρχει ένας τρόπος που μπορείτε να ακολουθήσετε και να μην μείνει ούτε μία από αυτές τις γραμμές στο σώμα σας.
Τι θα χρειαστείτε:
Βούτυρο Κακάο
Το βούτυρο κακάο είναι η πιο γνωστή κρέμα θεραπείας για τις ραγάδες.
Η εφαρμογή του παρόντος συσφίγγει και τονώνει το δέρμα, διατηρώντας το παράλληλα επαρκώς ενυδατωμένο. Τα ένζυμα στο βούτυρο κακάο επίσης βοηθούν στη μείωση βλάβης στον ιστό του δέρματος. Ενυδατώνει το δέρμα και κάνει το ξηρό δέρμα, λείο και απαλό με μια ελαφριά φυσική λάμψη, προσφέροντας ένα αποτέλεσμα αρωματοθεραπείας.
Έλαιο φύτρου σίτου
Το έλαιο φύτρου σιταριού πιστώνεται ως η πλουσιότερη πηγή της φύσης σε βιταμίνης Ε. Τα οφέλη της βιταμίνης Ε είναι ευρεία, αλλά μία από τις πιο καλά τεκμηριωμένες χρήσεις του είναι στην φροντίδα του δέρματος, λόγω της υψηλής περιεκτικότητας του σε βιταμίνη Ε. Το έλαιο φύτρου σιταριού προάγει το σχηματισμό των κυττάρων του δέρματος, είναι ευεργετικό για την πρόληψη και μείωση της εμφάνισης των ραγάδων και άλλα είδη ουλών, καθώς ανανεώνει την υγρασία στο δέρμα, καθιστώντας το ως ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό.
Αμυγδαλέλαιο
Το αμυγδαλέλαιο είναι ένα εξαιρετικό μαλακτικό και ενυδατικό. Ως μαλακτικό τρέφει και μαλακώνει το δέρμα βοηθώντας να το κρατήσει λείο στην αφή. Η σύνθεση αυτή είναι ευεργετική για την προστασία και τον κλιματισμό του δέρματος, βοηθώντας το δέρμα να παραμείνει υγιές.
Τρόπος παρασκευής
Η αναλογία που θα χρησιμοποιήσετε είναι 1/2 βούτυρο κακάο, 1/4 αμυγδαλέλαιο, και 1/4 έλαιο φύτρου σιταριού.
1. Πρώτα βάζουμε το βούτυρο κακάο μέσα στο μπουκάλι γιατί αναμιγνύεται καλύτερα με τα λάδια αν μπει πρώτο.
2. Στη συνέχεια, βάζουμε το έλαιο φύτρου αμυγδάλου και το σιτάρι...
3. Και τέλος, αν θέλετε, μπορείτε να προσθέσετε κάποια αιθέρια έλαια για να ενισχύσετε την επίδραση (και οσμή) ακόμη περισσότερο. Η γαλλική λεβάντα, είναι ιδανική αφού η μυρωδιά της δεν είναι μόνο ευχάριστη, αλλά είναι χαλαρωτικό.
Ανακινήστε καλά και είστε έτοιμοι να το χρησιμοποιήσετε.
Χρησιμοποιήστε την κρέμα δύο φορές την ημέρα, κατά προτίμηση μετά το ντους, όταν το δέρμα σας είναι ακόμα υγρό και θα το απολαύσετε καλύτερα. Εφαρμόστε στο στήθος, το στομάχι, χαμηλά στην πλάτη, και τους μηρούς.
Πηγή: http://www.neadiatrofis.gr
Τι συμβαίνει όταν οι θερμίδες αναγράφονται δίπλα στο γεύμα.
Πολλές φορές όταν τρώτε έξω αναρωτιόσαστε σχετικά με το πόσες θερμίδες μπορεί να περιέχει το αγαπημένο σας πιάτο. Η ανάγκη αυτή γίνεται πιο επιτακτική, όταν ακολουθείτε κάποιο πρόγραμμα διατροφής. Τι θα λέγατε λοιπόν αν την επόμενη φορά που ανοίγατε τον κατάλογο του εστιατορίου βλέπατε κόκκινα, κίτρινο και πράσινα σύμβολα δίπλα από κάθε πιάτο; Πόσο θα επηρέαζε την επιλογή σας;
Ερευνητές από το πανεπιστήμιο της Οκλαχόμα, στην προσπάθεια τους να εξηγήσουν τη συμπεριφορά των καταναλωτών σχετικά με την επιλογή φαγητού, χώρισαν τα μενού σε 3 διαφορετικές κατηγορίες. Αρχικά υπήρχε μια ομάδα ελέγχου, στην οποία δόθηκε μενού χωρίς διατροφικές πληροφορίες, στη δεύτερη ομάδα δόθηκε μενού όπου υπήρχαν οι θερμίδες του φαγητού δίπλα από το κάθε πιάτο και στην τρίτη ομάδα δόθηκε μενού, όπου δίπλα από κάθε πιάτο υπήρχαν τα χρωματιστά σύμβολα (κόκκινο, πράσινο, κίτρινο) μαζί με την αναγραφή των θερμίδων. Φυσικά, τα χρώματα αυτά μας παραπέμπουν στα φανάρια και συμβολίζουν την περιεκτικότητα σε θερμίδες (ενέργεια) του κάθε πιάτου. Το πράσινο χρώμα υποδήλωνε <400 401-800="" kcal="">800 kcal.
Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν πως τα άτομα της τρίτης κατηγορίας, δηλαδή με τη χρήση συμβόλων, κατανάλωσαν λιγότερο θερμιδοφόρες επιλογές. Συμπερασματικά, καταλήγουμε στο ότι η χρήση των χρωμάτων αυτών μπορεί να αποθαρρύνει τους καταναλωτές από το να επιλέξουν κάτι που θα τους προσδώσει πολύ ενέργεια. Αυτό πιθανότατα να οφείλεται στη σύνδεση που γίνεται στο μυαλό μας αναφορικά με τα χρώματα όπου το κόκκινο χρώμα στο φανάρι σημαίνει πως πρέπει να σταματήσω, το πράσινο χρώμα πρέπει να ξεκινήσω και το κίτρινο πως πρέπει να είμαι προσεκτικός.
Η κίνηση αυτή φαίνεται να είναι αρκετά ενθαρρυντική και μπορεί να βρει εφαρμογή σε πολλά εστιατόρια ή ακόμη και σε ταχυφαγεία. Επίσης, δίνεται έτσι η δυνατότητα και σε άτομα με ελάχιστες γνώσεις σχετικά με θέματα διατροφής να ξέρουν τι να επιλέξουν. Αξιοσημείωτο είναι επίσης το γεγονός, πως ένα κομμάτι ατομικής πίτσας μπορεί να φτάσει έως και τις 2000 θερμίδες ανάλογα με τα υλικά που επιλέγονται και βέβαια αναφερόμαστε σε μερίδες των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου οι μερίδες είναι πολύ μεγαλύτερες συγκριτικά με τις μερίδες στην Ελλάδα.
Από την άλλη πλευρά, η διαδικασία αυτή μπορεί να οδηγήσει και σε αντίθετα αποτελέσματα. Δηλαδή η επιλογή ενός φαγητού χαμηλού σε θερμίδες μπορεί να δράσει ως επιβράβευση και να οδηγήσει στην επιλογή και λήψη στη συνέχεια ενός λιγότερο υγιεινού τροφίμου, με αποτέλεσμα η συνολική πρόσληψη τροφής να είναι τελικά μεγαλύτερη. Επομένως οι πολίτες/καταναλωτές θα πρέπει να ενημερώνονται σχετικά με θέματα διατροφής από πιστοποιημένους φορείς και ειδικούς σε θέματα υγείας έτσι ώστε να γίνονται όσο το δυνατόν υγιεινότερες επιλογές τροφίμων όταν καταναλώνεται φαγητό εκτός σπιτιού. Πολλοί καταναλωτές έχουν άγνοια του θερμιδικού αλλά και λιπιδαιμικού περιεχομένου (ιδιαίτερα κορεσμένου) των τροφών που επιλέγουν να καταναλώσουν.
Πηγή: http://www.mednutrition.gr
