Αιτία το στρες, η διατροφή και ορισμένα φάρμακα.
Τα τελευταία πενήντα χρόνια ο αριθμός των χρόνιων φλεγμονωδών νόσων έχει αυξηθεί κατά 10 έως 15 φορές στις ανεπτυγμένες χώρες. Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι οι νέοι άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών και των εφήβων, επηρεάζονται όλο και περισσότερο.
Στις χρόνιες φλεγμονώδεις ασθένειες περιλαμβάνονται το άσθμα, ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1, η σκλήρυνση κατά πλάκας και οι φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου (IBD). Οι τελευταίες, μάλιστα, αποτέλεσαν τα βασικό αντικείμενο του ετήσιου συνεδρίου του ευρωπαϊκού οργανισμού για τη νόσο του Crohn και την Κολίτιδα (ECCO), η οποία πραγματοποιήθηκε στη Βιέννη.
Φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου (IBD). Φταίει το περιβάλλον;
«Η γενετική προδιάθεση μπορεί να εξηγήσει μόνο ένα μικρό αριθμό αυτών των ασθενειών. Οι βασικές αιτίες των χρόνιων φλεγμονωδών παθήσεων φαίνεται να είναι περιβαλλοντικοί παράγοντες», επεσήμανε ο Δρ Walter Reinisch, από το Γενικό Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Βιέννης.
Η διατροφή, ορισμένα φάρμακα όπως τα αντιβιοτικά, το κάπνισμα, το άγχος, ο τρόπος ζωής, το αστικό περιβάλλον γενικότερα, καθώς και στοιχεία υγιεινής, φαίνεται να είναι λόγοι που θα μπορούσαν να ευθύνονται για την ανάπτυξη των χρόνιων φλεγμονωδών νόσων του εντέρου.
Φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου: Μόνο η κορυφή του παγόβουνου
Έχει αποδειχθεί ότι το κάπνισμα, κάποια αντιβιοτικά ή η σύνθεση της διατροφής μας επηρεάζουν τη συχνότητα εμφάνισης της ελκώδους κολίτιδας και της νόσου του Crohn. Σε παιδιά στη Δανία τα περιστατικά αυξήθηκαν κατά σχεδόν 50% σε μόλις εννέα χρόνια, ενώ στη Σκωτία, την Ιρλανδία και την Ισπανία η συχνότητα εμφάνισης της νόσου του Crohn στα παιδιά έχει τριπλασιαστεί από το 1996.
Εκτιμάται ότι 3.000.000 άνθρωποι στην Ευρώπη πλήττονται από φλεγμονώδη νόσο του εντέρου, με άμεσο κόστος της υγειονομικής περίθαλψης γύρω στα 5.600.000.000 ευρώ ανά έτος.
Η υψηλότερη εμφάνιση IBD βρίσκεται σε αναπτυγμένες χώρες και στην Ευρώπη, κυρίως στη Βόρεια Ευρώπη. Στη Νότια και Ανατολική Ευρώπη, η συχνότητα αυξάνεται.
Όπως παρατηρεί η Dr. Tine Jess από το Statens Serum Institut της Δανίας, η πλειοψηφία των ασθενών με ΙΒD στην Ευρώπη βιώνουν μια υποτροπιάζουσα πορεία της νόσου, με 20-25% των ασθενών να βιώνουν χρόνια, συνεχή συμπτώματα.
Μάλιστα, 30-40% των ευρωπαίων ασθενών με νόσο του Crohn μπορεί να αναπτύξουν επιπλοκές κατά τα επόμενα 10-15 χρόνια παρακολούθησης, σύμφωνα με τα αποτελέσματα νέας μελέτης του ECCO.
Νοσηλεία και χειρουργική επέμβαση
Οι συνολικές πιθανότητες νοσηλείας για νόσο του Crohn είναι 53% δέκα χρόνια μετά από τη διάγνωση, με τα υψηλότερα ποσοστά να καταγράφονται στη Δανία, την Ιρλανδία, την Πορτογαλία και κάπως χαμηλότερα ποσοστά στη Νορβηγία, την Ελλάδα και την Ιταλία.
Η ανάγκη για νοσηλεία, είτε για τη νόσο του Crohn είτε για ελκώδη κολίτιδα, όχι μόνο αντανακλά τη σοβαρότητα της νόσου, αλλά και την ανάγκη για διαγνωστικό έλεγχο και υγειονομική περίθαλψη. Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι στη νόσο του Crohn το 30-50% των ασθενών έχουν ανάγκη χειρουργικής επέμβασης, ενώ ένα ποσοστό μέχρι και 20% θα χρειαστεί να χειρουργηθούν ξανά μέσα στα επόμενα 5-10 χρόνια.
Αναπηρία και οικονομική επιβάρυνση της IBD στην Ευρώπη
Οι φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου μπορεί να συνδέονται με επιπλέον οργανικές βλάβες στο 20-40% των ασθενών. Αυτές περιλαμβάνουν ασθένειες των οφθαλμών, των αρθρώσεων και του δέρματος.
Εκτιμάται ότι ένας ασθενής με IBD αναγκάζεται να είναι μακριά από την εργασία του για τρεις έως έξι εβδομάδες κάθε χρόνο και να νοσηλευτεί για δέκα ημέρες. Περίπου το 20% των ασθενών στη Νορβηγία έχουν λάβει σύνταξη αναπηρίας μέσα σε δέκα χρόνια από τη διάγνωση.
Επηρεάζονται κυρίως νεαρά άτομα
Από IBD πλήττονται κυρίως νεαρά άτομα στην πρώιμη ενήλικη ζωή τους. Ο Daniel Sundstein, ένα 27χρονος φυσιοθεραπευτής από τη Δανία και ασθενής με IBD λέει: «Ήταν το 2007, όταν κατέληξα στο νοσοκομείο, έχοντας χάσει 15 κιλά λόγω IBD. Χωρίς την οικογένεια και τους φίλους μου, δεν θα είχα ποτέ καταφέρει να διαχειριστώ τη νέα μου ζωή.
Τα φλεγμονώδη νοσήματα του εντέρου δεν πρέπει να αποτελούν δικαιολογία για τους νέους ανθρώπους για να μην ζουν τα όνειρά τους. Ακόμα και στο νοσοκομείο εγώ κατάφερα να καθορίσω τους επόμενους στόχους μου: το τρέξιμο ενός μαραθωνίου, την ολοκλήρωση των σπουδών μου και την πλήρη εργασιακή απασχόλησή μου.
Συγκεκριμένα μέτρα για την καταπολέμηση της IBD
Η ευρωπαϊκή ομοσπονδία για τη νόσο του Crohn και οι σύλλογοι για την ελκώδη κολίτιδα σύλλογοι (EFCCA) εκπροσωπούν 27 εθνικές ενώσεις ασθενών ενώσεις από 26 ευρωπαϊκές χώρες. Ο EFCCA έχει ως στόχο τη βελτίωση της ζωής των ατόμων με (IBD) και μεγαλύτερη προβολή σε όλη την Ευρώπη.
Ο Marco Greco, πρόεδρος της EFCCA, δήλωσε: «Πρέπει να γίνουν περισσότερες προσπάθειες από τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής και άλλους ενδιαφερόμενους για να εξασφαλίσουμε ότι η ποιότητα της ζωής των ανθρώπων που ζουν με IBD θα βελτιώνεται διαρκώς. Δηλαδή, βελτίωση των προτύπων της περίθαλψης, ταχύτερη διάγνωση της νόσου, καλύτερη πρόσβαση σε ειδικούς γιατρούς IBD, βιολογικές θεραπείες και ούτω καθεξής, αλλά και αντιμετώπιση άλλων θεμάτων που επηρεάζουν την καθημερινή ζωή των ασθενών, όπως η εργασία, η εκπαίδευση ή οι σχέσεις. Για να επιτευχθεί αυτό, εμείς, η κοινότητα των ασθενών, ενώσαμε τις δυνάμεις μας με την ιατρική και την επιστημονική κοινότητα. Υπάρχουν άπειρες δυνατότητες για αμοιβαία συνεργασία».
Ένα απτό αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας ήταν το παγκόσμιο συμπόσιο που διοργανώθηκε από την EFCCA τον περασμένο Οκτώβριο, καθώς και μια εκδήλωση στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο. Όπως παρατηρεί ο Greco, «αυτό θα μπορούσε να είναι το πρώτο βήμα μιας νομοθετικής διαδικασίας που θα καλύψει το πρόβλημα εναρμόνισης, αλλά και τις διακρίσεις σχετικά με τις φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου στην επικράτεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η πολιτική υγείας και τα ζητήματα της υγειονομικής περίθαλψης θα πρέπει να συμπεριληφθούν στο ευρύτερο φάσμα των κοινωνικών, οικονομικών, πολιτιστικών και περιβαλλοντικών πολιτικών».
Πηγή: http://www.healthpress.gr
Βασική αιτία η συσσώρευση πλάκας και πέτρας.
Συχνά παρατηρούμε τα ούλα μας να ματώνουν στο βούρτσισμα. Η αιμορραγία των ούλων μπορεί να αποτελεί ένδειξη ότι κινδυνεύουμε ή ήδη πάσχουμε από κάποια νόσο των ούλων όπως η τυπική ουλίτιδα ή, όταν πια το πρόβλημα έχει προχωρήσει, η περιοδοντίτιδα(τοπική η γενικευμένη).
Μια μικρή αιμορραγία κατά το βούρτσισμα δεν είναι κάτι που πρέπει να μας ανησυχήσει εάν επισκεπτόμαστε τον οδοντίατρο ανά εξάμηνο για τον καθιερωμένο οδοντιατρικό καθαρισμό και έλεγχο. Επίσης, δε θα πρέπει να μας αποτρέψει από το να βουρτσίσουμε την περιοχή που μάτωνε, καθώς πρέπει να απομακρυνθούν τα μικρόβια της πλάκας που ευθύνονται για τη φλεγμονή και την αιμορραγία.
Έτσι, τονίζεται ότι η βασική αιτία της αιμορραγίας είναι η συσσώρευση πλάκας και πέτρας από κακή στοματική υγιεινή.
Παρόλα αυτά, επίμονη αιμορραγία των ούλων η οποία δεν υποχωρεί μετά από οδοντιατρικό καθαρισμό και τήρηση προγράμματος σωστής στοματικής υγιεινής στο σπίτι, μπορεί να οφείλεται σε σοβαρότερες παθήσεις, όπως αιματολογικές διαταραχές, διαταραχές του ανοσοποιητικού, λευχαιμία κτλ.
Έτσι, όταν η εικόνα της αιμορραγίας είναι έντονη και εμμένουσα, τότε κρίνεται απαραίτητος ο αιματολογικός και γενικότερος έλεγχος. Παρακάτω αναφέρονται επιγραμματικά οι πιο πιθανές αιτίες αιμορραγίας των ούλων:
- Κακή τεχνική βουρτσίσματος
- Τραυματισμός των ούλων με τη χρήση οδοντικού νήματος
- Λήψη αντιπηκτικών φαρμάκων
- Συστηματική λήψη ασπιρίνης ή salospir
- Κακή διατροφή
- Έλλειψη βιταμίνης Κ
- Περίοδοι stress
- Ορμονικές διαταραχές
- Φλεγμονές που ξεκινούν από τα δόντια
- Κακότεχνες εμφράξεις ή γέφυρες
- Συνωστισμός δοντιών/ορθοδοντικές ανωμαλίες
-Επιθετικές μορφές ουλίτιδας με έντονες εξάρσεις
- Ξηροστομία
Γενικά, πάντως, το βούρτσισμα έπειτα από κάθε γεύμα, η χρήση οδοντικού νήματος και γενικά μέσων μεσοδοντίου καθαρισμού, μια ισορροπημένη διατροφή σε συνδυασμό με αποφυγή του καπνίσματος και αφετέρου τακτικός (ανά 6μηνο) οδοντιατρικός καθαρισμός αποτελούν την καλύτερη πρόληψη για τις αιμορραγίες των ούλων.
Πηγή: http://www.diatrofi.gr
Συμβουλές για να απαλλαγείτε από τα ενοχλητικά συμπτώματα.
Μπορεί να είναι προσωρινό ή χρόνιο, δεν παύει όμως να είναι βασανιστικό. Εφοδιαστείτε με τις απαραίτητες γνώσεις και μπείτε στη «μάχη».
Συνάχι το... ενοχλητικό
Το συνάχι είναι μια ενοχλητική κατάσταση που χαρακτηρίζεται από «μπούκωμα» και καταρροή. Μπορεί να συνοδεύεται και από άλλα συμπτώματα (φτέρνισμα, πυρετό, ενοχλήσεις στα αφτιά) και οφείλεται κυρίως είτε σε κοινό κρυολόγημα είτε σε αλλεργική ρινίτιδα.
Διαρκεί συνήθως μερικές μέρες και, επειδή ο ασθενής αναγκάζεται να αναπνέει μόνο από το στόμα, μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στο ανώτερο αναπνευστικό σύστημα, όπως π.χ. ξηροστομία ή σκάσιμο των χειλιών, ενώ δεν είναι σπάνιο να οδηγήσει και σε φλεγμονή των ιγμορίων (ιγμορίτιδα).
O «δεκάλογος» της αντιμετώπισης
1. Αερίζετε συχνά τους χώρους στους οποίους βρίσκεστε κατά τη διάρκεια της ημέρας.
2. Διατηρήστε την ατμόσφαιρα υγρή. Ένας εύκολος τρόπος είναι να τοποθετήσετε πάνω στο καλοριφέρ ένα δοχείο με νερό και μερικές σταγόνες αιθέριου ελαίου ευκαλύπτου.
3. Εφοδιαστείτε με βιταμίνη C για να ενισχύσετε το ανοσοποιητικό σας σύστημα.
4. Η ξεκούραση είναι απαραίτητη για την ενίσχυση της άμυνας του οργανισμού σας.
5. Πιείτε άφθονα υγρά. Διευκολύνουν τη ρευστοποίηση των εκκρίσεων της μύτης και του λαιμού.
6. Τα αποσυμφορητικά ρινικά σπρέι ανακουφίζουν αμέσως χωρίς παρενέργειες. Ωστόσο, πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο για μερικές μέρες αφού η χρήση τους για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα εξασθενίζει τη δράση τους.
7. Εναλλακτικά μπορείτε να κάνετε ατμόλουτρα. Γεμίστε ένα μπολ με ζεστό νερό. Βάλτε το πρόσωπό σας πάνω από αυτό και σκεπαστέ το κεφάλι σας με μια πετσέτα. Μείνετε για μερικά λεπτά αναπνέοντας κανονικά.
8. Απευθυνθείτε στον γιατρό όταν το συνάχι συνοδεύεται και από άλλα συμπτώματα, όπως πυρετό, πόνο ανάμεσα και πάνω από τα μάτια και ενοχλήσεις στα αφτιά.
9. Όταν το συνάχι είναι χρόνιο, πιθανότατα οφείλεται σε κάποια αλλεργία, οπότε ένας αλλεργιολόγος θα σας δώσει τις κατάλληλες οδηγίες.
10. To χρόνιο συνάχι μπορεί να οφείλεται και σε ανωμαλία της κατασκευής της ρινικής κοιλότητας οπότε και απαιτείται χειρουργική αντιμετώπιση.
Πηγή: http://www.myworld.gr
Φθηνότερα θα πωλούνται 7.500 φάρμακα, αύξηση τιμών σε 150.
Σε ισχύ τίθεται από Δευτέρα, 4 Μαρτίου, το νέο δελτίο τιμών φαρμάκων, που, σε ορισμένες περιπτώσεις προβλέπει μειώσεις από 5% έως και 10%.
Περίπου 7.500 φάρμακα θα πωλούνται φθηνότερα από σήμερα σύμφωνα με τον Αναπληρωτή υπουργό Υγείας Μάριο Σαλμά και αντίστοιχα σε 150 φάρμακα θα υπάρξει αύξηση τιμών. Σημειώνεται ότι η λίστα των μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων έμεινε ανέγγιχτη.
«Στο νέο δελτίο υπάρχει ειδική δικλείδα, σύμφωνα με την οποία, θα απαγορεύονται οι εξαγωγές σε φάρμακα στα οποία θα υπάρχει διαπιστωμένη έλλειψη, δήλωσε ο υπουργός στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ.
Σημαντικό ρόλο παίζει το οικογενειακό περιβάλλον και οι φίλοι.
Η έννοια της «εικόνας του σώματος», είναι πολυδιάστατη και στην ψυχολογία, αναφέρεται στην υποκειμενική αντίληψη κάθε ατόμου καθώς και στα βιώµατα και στη συµπεριφορά του προς το σώµα του, και ιδιαίτερα προς τη φυσική του εµφάνιση.
Δεν είναι στατική και μόνιμη, αλλά αλλάζει και επηρεάζεται από τη διάθεση, τις εμπειρίες μας και το περιβάλλον μέσα στο οποίο ζούμε, ενώ σε πολλούς ανθρώπους φαίνεται να επηρεάζεται από αυτήν ο χαρακτήρας και η προσωπικότητά τους.
Η εικόνα που έχουμε για το σώμα μας δημιουργείται σταδιακά από τα πρώτα κιόλας χρόνια της ζωής μας και είναι αλληλένδετη με το οικογενειακό μας περιβάλλον, αλλά και με τις κοινωνικές αντιλήψεις σχετικά με το ιδανικό σώμα. Με λίγα λόγια, αρχίζουμε να βλέπουμε τον εαυτό μας και το σώμα μας, αρχικά μέσα από τα μάτια των γονιών μας και στη συνέχεια μέσα από τους φίλους ή τους συνομήλικούς μας.
Από την πρώτη κιόλας ημέρα της ζωής του ο άνθρωπος δέχεται κριτική για το βάρος. Η πρώτη αναφορά σε ένα νεογέννητο βρέφος, αφορά το βάρος του, ενώ από το σημείο εκείνο και έπειτα ο πρώτος και κύριος δείκτης καλής υγείας είναι το βάρος (ανάλογα με το βάρος που παίρνει το βρέφος κρίνεται και το αν το παιδί μεγαλώνει σωστά και τρέφεται κανονικά).
Στη μετέπειτα πορεία της ζωής του, είναι πολύ σύνηθες, το φαινόμενο (λανθασμένα βέβαια) να συγκρίνονται τα παιδιά από γονείς, παππούδες ή από φίλους, ανάλογα με το βάρος τους και να προκύπτουν λανθασμένα συμπεράσματα. Όλοι θα έχουμε παρατηρήσει ή θα θυμόμαστε από τα παιδικά μας χρόνια ότι τα χοντρά παιδιά ή τα παιδιά με κάποια ιδιαιτερότητα τα κοροϊδεύουν και δεν τα παίζουν οι συμμαθητές τους.
Στα χρόνια της εφηβείας, τα σχόλια επικεντρώνονται κυρίως στα κορίτσια, τα οποία δέχονται κριτική για το ύψος, το βάρος, το μέγεθος του στήθους και το πόσο «άνοιξε» ή όχι η λεκάνη. Μετέπειτα, όταν παντρευτεί μια κοπέλα και αυξηθεί το βάρος της, τα αρνητικά σχόλια συνεχίζουν, ενώ θεωρείται πλέον ως εγκατάλειψη της φροντίδας της εξωτερικής εμφάνισης.
Στην ομορφότερη περίοδο της ζωής της, που είναι η εγκυμοσύνη, η γυναίκα συνεχίζει να δέχεται κριτική για την εικόνα της, ενώ οι περισσότεροι ανησυχούν για το πόσο βάρος έχει πάρει κι όχι εάν είναι καλά ή αν εξελίσσεται ομαλά η εγκυμοσύνη. Όταν πλέον γεννήσει, όλοι ρωτάνε πόσα κιλά της έχουν «απομείνει» και πάει λέγοντας.
Παράγοντες επηρεασμού της εικόνας σώματος
Η εφηβεία αποτελεί την πιο κρίσιμη φάση διαστρέβλωσης της εικόνας σώματος, κυρίως για τα κορίτσια όπου εμφανίζονται έντονα η κριτική και τα πειράγματα, ενώ ξεκινούν οι πρώτες επαφές με το φλερτ. Τα κορίτσια στην ηλικία αυτή, εμφανίζουν σιγά-σιγά ανησυχίες σχετικά με το βάρος τους και δυσαρέσκεια με το σώμα τους. Οι φίλοι τις περισσότερες φορές συζητούν για δίαιτες και για παρόμοια θέματα, απαξιούν το πάχος, ενώ τονίζουν συνεχώς τη σημαντικότητα του να είναι κανείς αδύνατος, με αποτέλεσμα οι έφηβες, να λειτουργούν ως μοντέλα, παρά ως ανήλικα παιδιά.
Το οικογενειακό περιβάλλον επίσης, μπορεί να υποστηρίζει απόψεις που να δείχνουν προτίμηση σε αδύνατες φιγούρες, ενθαρρύνοντας με αυτό τον τρόπο τη δυσαρέσκεια με το σώμα και την διαρκή έκθεση σε δίαιτες. Είναι σημαντικό εδώ να τονιστεί ότι πολλά κορίτσια στην εφηβεία επηρεάζονται πολύ από την στάση που τηρούν οι μητέρες τους απέναντι στο σώμα τους.
Στην περίπτωση των παχύσαρκων ατόμων, όπου πολλοί θεωρούν, μεταξύ των οποίων και αρκετοί επαγγελματίες ψυχικής υγείας, ότι η δυσαρέσκεια µε την εικόνα σώµατος είναι λογική, είναι μεγαλύτερες οι πιθανότητες της διαστρέβλωσης του μεγέθους του σώματός τους και αυτό γιατί τα άτοµα αυτά είναι πιο απογοητευμένα από την εικόνα του σώµατός τους, µε περισσότερη ανησυχία για την εξωτερική τους εµφάνιση και µε πιο πολλές τάσεις αποφυγής των κοινωνικών συναναστροφών. Εδώ, αξίζει να τονιστεί η διαφορά μεταξύ της εικόνας σώματος και του φύλου.
Οι παχύσαρκες γυναίκες δηλώνουν περισσότερο κακή σχέση µε το σώµα τους και υψηλότερα στάνταρ για το ιδανικό βάρος. Αντίθετα, οι άνδρες νιώθουν περισσότερο δυνατοί και σκληροί παρά χονδροί, είναι λιγότερο επιρρεπείς στο να συνδέσουν το πάχος µε ψυχολογικά, προσωπικά ή συναισθηματικά προβλήματα, παλεύουν ενάντια στην κοινωνική απαξίωση παρά την εσωτερικεύουν και δεν θεωρούν ότι το βάρος επηρεάζει τις σχέσεις ή τον ανδρισµό τους. Μια τέτοια άποψη για τον εαυτό τους προστατεύει κάποιους υπέρβαρους άνδρες από µια αρνητική εικόνα σώµατος.
Ανεξάρτητα από το φύλο, γνωρίζουμε ότι υπάρχουν αρκετά παχύσαρκα άτομα, που διαθέτουν αυτοπεποίθηση όσων αφορά την εμφάνισή τους, αντίθετα µε κάποια άλλα που εµφανίζονται φοβισμένα, αµήχανα και ντροπαλά. Σίγουρα τα θετικά βιώµατα σε αθλήματα και η υποστήριξη από τον οικογενειακό και φιλικό περίγυρο σχετίζονται µε µια θετική εικόνα σώµατος. Τα θετικά σχόλια µπορεί να θεωρηθούν ως προστατευτικοί παράγοντες, ενώ τα πειράγματα και η πίεση από οικεία πρόσωπα για απώλεια βάρους οδηγούν σε αύξηση της δυσαρέσκειας της εικόνας σώµατος και συχνά σε αντίθετα αποτελέσματα.
Συνοψίζοντας, η αποδοχή της εικόνας του σώματος ή όχι από το κοινωνικό σύνολο και η συμφωνία της με τα κοινωνικά πρότυπα είναι οι αιτίες που δημιουργούν προβλήματα με την εικόνα του σώματος. Συνομήλικοι έφηβοι και οικογένεια που κριτικάρουν νεαρές γυναίκες, για το βάρος τους, ενδέχεται να επηρεάζουν στην ανάπτυξη αρνητικών απόψεων και συναισθημάτων για το σώμα τους.
Η συνεχώς αρνητική κριτική, επιδρά στη διαταραχή της εικόνας σώματος και γενικά προκαλεί ψυχολογική καταπόνηση σε ανήλικα κορίτσια. Τα συνεχή άσχημα σχόλια από συνομήλικους, οι αρνητικές υποθέσεις ανθρώπων, τα ανάρμοστα σχόλια από γιατρούς και οι υποτιμητικές παρατηρήσεις από την οικογένεια ή και από αγνώστους, σχετίζονται µε αρνητική εικόνα σώµατος και συμπτώματα ψυχικής υγείας. Η αποδοχή, λοιπόν από το σύνολο λόγω της εικόνας σώματος συνοδεύει τον άνθρωπο σε όλη του τη ζωή.
Πηγή: http://www.diatrofi.gr
