Πώς να αντιδράσετε στην αναίδειά του.
Το παιδί σας έχει πάρει πολύ θάρρος τον τελευταίο καιρό. Σας φωνάζει με το μικρό σας όνομα, σας ειρωνεύεται, σας κοροϊδεύει, βγάζει μονίμως γλώσσα. Από τη μία θέλετε να το μαλώσετε, υπάρχουν φορές όμως που διασκεδάζετε με αυτά που λέει.
Η αναίδεια απέναντι στους γονείς είναι ένα στάδιο της εξέλιξης του παιδιού. Το παιδί εκφράζει την προσωπικότητά του κάνοντας πονηριές, αυθαδιάζοντας και προκαλώντας. Εσείς ακόμα κι αν πιστεύετε ότι αυτά που λέει είναι ένδειξη εξυπνάδας δεν πρέπει να αφήνετε το παιδί σας να σας προκαλεί χωρίς να αντιδράτε. Το παιδί σας διαμορφώνει το χαρακτήρα του, μαθαίνει τις απαγορεύσεις και τα όρια και χρειάζεται έναν γονέα που να πατάει γερά στα πόδια του, που να εμμένει σταθερά στη θέση του και στον οποίον μπορεί να στηριχτεί. Δεν πρέπει να γελάτε με τα αστεία του. Όσο περισσότερο γελάτε τόσο περισσότερο δε θα σας υπολογίζει κι επιπλέον με αυτόν τον τρόπο το ενθαρρύνετε να συνεχίσει τα αστεία του και ενδεχομένως στο μέλλον να παρεκτραπεί.
Πώς να αντιδράσετε
Κοιτάξτε το παιδί με αυστηρότητα και πείτε του για παράδειγμα «αποκλείεται να μου μιλάς έτσι. Δεν ανέχομαι αυτή τη συμπεριφορά. Μπορείς να με εμπιστεύεσαι, να βασίζεσαι σε μένα, να μου λες ό,τι σκέφτεσαι αλλά είμαι η μητέρα σου κι απαιτώ σεβασμό». Εάν το παιδί σας συνεχίζει να σας προκαλεί, ζητήστε από το σύζυγό σας να επέμβει και να του μιλήσει κι εκείνος ανάλογα. Εάν δε βάζει μυαλό θα πρέπει να επαναλάβετε τις απαγορεύσεις και ανάλογα με την ηλικία του να του επιβάλλετε μία τιμωρία.
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Ερευνητές ανέλυσαν δείγμα αίματος 1.311 παιδιών.
Ερευνητές εικάζουν ότι όσο περισσότερο γάλα καταναλώνουν τα παιδιά τόσο λιγότερες τροφές που περιέχουν σίδηρο καταναλώνουν.
Η κατανάλωση 2 φλιτζανιών γάλατος την ημέρα είναι αρκετή για να εξισορροπήσει τις ανάγκες βιταμίνης D και σιδήρου στα περισσότερα μικρά παιδιά, υποδεικνύει έρευνα από τον Καναδά. Στο περιοδικό «Pediatrics», ερευνητές στο Τορόντο δήλωσαν ότι υπάρχει «συναλλαγή» μεταξύ της κατανάλωσης γάλατος για παιδιά 2-5 ετών. Αυξάνει τα αποθέματα βιταμίνης D αλλά μειώνει τα αποθέματα σιδήρου.
Ο Dr. Jonathon Maguire, από το St. Michael's Hospital και το Hospital for Sick Children, δήλωσε ότι για κάθε επιπλέον φλιτζάνι γάλα μειώνονται λίγο τα αποθέματα σιδήρου. Αλλά σε παιδιά που βρίσκονται σε έλλειψη σιδήρου για παράδειγμα, αυτό το λίγο στην πραγματικότητα είναι πολύ σημαντικό.
Σε παιδιά με πολύ χαμηλά αποθέματα σιδήρου ο εγκέφαλος δεν αναπτύσσεται με τον ίδιο τρόπο που αναπτύσσεται στα υπόλοιπα που δεν παρουσιάζουν έλλειψη σιδήρου. Μακροπρόθεσμα αυτό μπορεί να οδηγήσει σε δυσκολίες στην σχολική απόδοση και συμπεριφορά, δήλωσε ο Maguire.
Ερευνητές ανέλυσαν δείγμα αίματος 1.311 υγιών παιδιών ηλικίας 2 έως 5 ετών κατά τη διάρκεια επίσκεψης ρουτίνας στο γιατρό. Γονείς ρωτήθηκαν πόσα φλιτζάνια γάλατος αγελάδας 250-mL πίνει το παιδί τους την ημέρα ή αν το παιδί χρησιμοποιεί μπιμπερό. Η μέση καθημερινή πρόσληψη γάλατος στην έρευνα ήταν 460 mL.
Κάθε φλιτζάνι γάλα αύξανε τη βιταμίνη D κατά 6,5% κατά μέοσν όρο και μείωνε τα αποθέματα σιδήρου κατά 3,6%κατά μέσον όρο. Το φύλο, η εποχή, συμπληρώματα βιταμίνης D, χρώμα δέρματος και κατανάλωση από το μπιμπερό ήταν όλοι παράγοντες στη «συναλλαγή», δήλωσαν οι ερευνητές.
Σε παιδιά με πιο σκούρο χρώμα στο δέρμα που απορροφούν λιγότερη βιταμίνη D από τον ήλιο, ο, Maguire υπέδειξε τη λήψη συμπληρωμάτων βιταμίνης D.
Οι ερευνητές εικάζουν ότι όσο περισσότερο γάλα καταναλώνουν τα παιδιά τόσο λιγότερο σίδηρο περιέχουν οι τροφές που καταναλώνουν.
Ανακάλυψαν επίσης ότι η κατανάλωση γάλατος με μπιμπερό φάνηκε να οδηγεί σε περισσότερο σημαντική μείωση τω αποθεμάτων σιδήρου. Κανείς δεν γνωρίζει την αιτία, ο Maguire εικάζει ότι οι γονείς ενδεχομένως δεν αναφέρουν επαρκώς την πρόσληψη γάλατος από μπιμπερό και πάλι το παιδί καταλήγει να τρέφεται με λιγότερες τροφές που περιέχουν σίδηρο.
Πηγή: http://www.iatronet.gr
Η αλλαγή της διατροφής προκαλεί μεγαλύτερη ευαισθησία σε στρεσογόνες καταστάσεις.
Η κατανάλωση λιπαρών τροφών και τροφίμων με ζάχαρη μπορεί να προκαλέσει χημικές αλλαγές στον εγκέφαλο, οδηγώντας κάποιον που κάνει δίαιτα να αισθάνεται σαν να έχει στερητικό σύνδρομο.
Τα ευρήματα προέρχονται από νέα έρευνα σε ποντικούς που δημοσιεύτηκε από την Dr. Stephanie Fulton, από το CRCHUM και το πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ, στο περιοδικό «International Journal of Obesity».
Η Fulton εξήγησε ότι το πείραμα έγινε σε ποντικούς, των οποίων ο εγκέφαλος είναι με πολλούς τρόπους συγκρίσιμος με του ανθρώπου και ανακάλυψε ότι η νευροχημεία των ζώων που είχαν καταναλώσει υψηλά λιπαρά και ζάχαρη στη διατροφή τους ήταν διαφορετική από αυτά που ακολούθησαν υγιεινή διατροφή.
Πρόσθεσε ότι οι χημικές ουσίες που άλλαξαν από τη δίαιτα σχετίζονται με την κατάθλιψη. Μια αλλαγή της διατροφής τότε προκαλεί συμπτώματα στέρησης και μεγαλύτερη ευαισθησία σε στρεσογόνες καταστάσεις, οδηγώντας σε φαύλο κύκλο φτωχής διατροφής.
Σε διάστημα 6 εβδομάδων η ομάδα ειδικών έδωσε σε μια ομάδα ποντικών διατροφή χαμηλή σε λιπαρά, ενώ η δεύτερη ομάδα ακολούθησε διατροφή υψηλή σε λιπαρά έτσι ώστε να μπορέσουν να αναλύσουν οι ερευνητές πώς επηρέαζαν τη συμπεριφορά των ποντικών οι διάφορες τροφές.
Ποσοστό 11% των θερμίδων στην ομάδα χαμηλών λιπαρών αποτελούνταν από λιπαρά και 58% στην ομάδα υψηλών λιπαρών. Αυτό οδήγησε την ομάδα υψηλών λιπαρών σε αύξηση 11% της περιμέτρου μέσης αλλά δεν θεωρούνταν ακόμα παχύσαρκη.
Η Fulton στη συνέχεια εξέτασε τη σχέση μεταξύ της επιβράβευσης του ποντικού με τροφή και το συμπεριφορικό και συναισθηματικό αποτέλεσμα χρησιμοποιώντας ποικιλία μεθόδων που έχουν αποδειχτεί επιστημονικά.
Ο εγκέφαλος των ζώων αναλύθηκε έτσι ώστε οι ειδικοί να μπορούν να παρακολουθούν τυχόν αλλαγές.
Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι η ομάδα με τα υψηλά λιπαρά έδειξε σημάδια άγχους, για παράδειγμα προσπάθησε να αποφύγει περιοχές που ήταν ανοιχτές. Σύμφωνα με τους ερευνητές οι εμπειρίες των ζώων άλλαξαν τον εγκέφαλό τους σωματικά.
Η ντοπαμίνη ήταν μια από τις ουσίες στον εγκέφαλο που παρατηρήθηκε. Επιτρέπει την ανταμοιβή με καλά αισθήματα, που με τη σειρά τους κινητοποιούν τους ανθρώπους να αποκτήσουν συγκεκριμένες συμπεριφορές
Η ντοπαμίνη είναι χημική ουσία που δρα το ίδιο σε ανθρώπους όπως και σε ποντικούς και άλλα ζώα. Η CREB είναι ουσία που ρυθμίζει την ενεργοποίηση γονιδίων που παίζουν ρόλο στη λειτουργία του εγκεφάλου του ανθρώπου περιλαμβανομένων αυτών που προκαλούν την παραγωγή ντοπαμίνης. Συμβάλλει επίσης στη δημιουργία αναμνήσεων.
Η ερευνήτρια δήλωσε ότι η CREB ενεργοποιείται πολύ περισσότερο στον εγκέφαλο των ποντικών της υψηλότερης σε λιπαρά διατροφής και αυτοί οι ποντικοί έχουν επίσης υψηλότερα επίπεδα κορτικοστερόνης, ορμόνης που συνδέεται με το στρες. Αυτό εξηγεί και την κατάθλιψη και τον κύκλο αρνητικής συμπεριφοράς. Πρόσθεσε ότι είναι ενδιαφέρον πως οι αλλαγές συμβαίνουν πριν την παχυσαρκία.
Τα ευρήματα αποτελούν πρόκληση για την κατανόηση της σχέσης μεταξύ της διατροφής του σώματος και του πνεύματος. Πρέπει να σκεφτούμε πώς θα μπορέσουμε να στηρίξουμε ανθρώπους ψυχολογικά καθώς προσπαθούν να υιοθετήσουν υγιεινές διατροφικές συνήθειες ανεξάρτητα από το τρέχον υπερβάλλον λίπος.
Πηγή: http://www.iatronet.gr
Οι μύθοι που μπορεί να σαμποτάρουν την προσπάθειά σας.
Σίγουρα έχετε ακούσει διάφορα για την αποτελεσματικότητα διαφόρων διαιτών. Από τα ιστορικά που παίρνουμε από τους πελάτες μας τις περισσότερες φορές λένε: «την πρώτη φορά που έκανα δίαιτα ήμουν 70 κιλά και νόμιζα ότι ήμουν παραπάνω... μακάρι να μπορούσα να ξαναπάω τόσο...» και πολλές φορές αναπολούν δίαιτες που πήγαν καλά ή που έχασαν γρήγορα ή μιλούν για τη φοβερή δίαιτα της συναδέλφου τους... και πολλά άλλα
Έρευνα του BBC σε 1300 άτομα έδειξε ότι:
Πάνω από το 90% των ατόμων έχει κάνει δίαιτα
Περισσότεροι από 1 στους 3 έχουν δοκιμάσει παραπάνω απο 10 δίαιτες
1 στους 10 από τα άτομα έχει αρχίσει δίαιτα μεταξύ 50 και 500 φορές στη ζωή του
Αυτά τα στατιστικά δείχνουν ότι κάτι δεν πάει καλά με τις δίαιτες... Πολλοί είναι αυτοί που τουλάχιστον μια φορά έχουν ακολουθήσει κάποια δίαιτα. Κάποιοι τα κατάφεραν, οι περισσότεροι όμως όχι. Φαίνεται ότι υπάρχει δυσκολία να διατηρηθεί το βάρος που χάνετε με τη δίαιτα.
Βασικοί λόγοι για τους οποίους αποτυγχάνουν οι δίαιτες και οι οποίοι θα περιγραφούν αναλυτικά στη συνέχεια είναι:
Η δίαιτα γίνεται για λάθος λόγους (κίνητρα, ετοιμότητα, δέσμευση)
Επιδίωξη είναι το ΕΥΚΟΛΑ- ΓΡΗΓΟΡΑ- ΧΩΡΙΣ ΚΟΠΟ. Γρήγορες χημικές δίαιτες, χρησιμοποίηση τροφών που δεν είναι μέρος της καθημερινότητας έτσι και αλλιώς
Νοοτροπία – Στερεότυπα : «Αυτό πρέπει να πονέσει»... «κάνω δίαιτα πρέπει να πεινάσω» , η δίαιτα είναι στέρηση γεύσεων... κτλ
Κακός συνδυασμός δίαιτας και ατόμου
Η δίαιτα γίνεται για λάθος λόγους
Τι είναι αυτό που με κινητοποίησε να δω το πρόβλημα του βάρους μου? Ποιο είναι το κίνητρό μου? Το περιβάλλον μου με στηρίζει; Είμαι έτοιμος να κάνω αλλαγές στο τρόπο ζωής μου?
Μερικές φορές μια μικρή συζήτηση μπορεί να είναι ανεκτίμητη στο ξεκίνημα της δίαιτας. Οι άνθρωποι είναι καλύτερα να ξεκινάνε όταν οι πιθανότητες επιτυχίας είναι μεγαλύτερες. Θα πρέπει το άτομο να έχει ζυγίσει τα υπέρ και τα κατά των αλλαγών στη συμπεριφορά που πρέπει να γίνουν και να έχει ελένξει τις συνθήκες.
Το άτομο που θέλει να ξεκινήσει να μπει σε ένα πρόγραμμα διατροφής συχνά το παραλληλίζουμε με τον ορειβάτη που θέλει να αναίβει σε ένα βουνό. Ο ορειβάτης λοιπόν πριν ξεκινήσει την ανάβαση θα ελένξει εάν έχει πάρει μαζί του όλα τα απαραίτητα εργαλεία, θα ελέγξει τον καιρό και μόνο τότε θα ξεκινήσει. Δεν ξεκινά την ανάβαση με κακοκαιρία ή καταιγίδα ή χωρίς εφόδια....
Αντί για αυτό πολλές φορές βλέπουμε ανθρώπους στα γραφεία μας που θέλουν να ξεκινήσουν δίαιτα γιατί έχουν ένα γάμο ή γιατί πλησιάζει το καλοκαίρι ή γιατί απολύθηκαν και θέλουν να κάνουν κάτι με τον εαυτό τους. Και αυτό θα μπορούσε να είναι εντάξει αλλά το πιθανότερο είναι να μην δεσμευτούν να κάνουν αλλαγές, η «φούντωση» του ξεκινήματος να ξεφουσκώσει και να τα παρατήσουν πριν καν φτάσουν σε κάποιους στόχους.
Επιδίωξη: Εύκολα - Γρήγορα - Χωρίς κόπο
Αλλά η διατροφή και οι αλλαγές στο τρόπο ζωής μας είναι δύσκολες, χρειάζονται χρόνο και αρκετή θέληση. Η βασική παγίδα είναι οι αυστηρές δίαιτες που υπόσχονται γρήγορη απώλεια βάρους. Μπροστά στο «όφελος» της απώλειας, δεν υπολογίζουμε τις αρνητικές συνέπειες στον οργανισμό. Δεν υπολογίζουμε τον κίνδυνο να ξαναέρθουν τα κιλά, και μάλιστα διπλά, κατάσταση πολύ συνηθισμένη.
Επίσης στο βωμό της γρήγορης απώλειας βάρους πολλές φορές ακολουθούνται ακραίες δίαιτες μονοφαγίας ή άλλα παράδοξα σχήματα. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα αφού σταματήσει η υποχρεωτική στέρηση, το άτομο να καταφεύγει με βουλιμικές κρίσεις στις γεύσεις που στερήθηκε.
Αυτό που πρέπει να καταλάβει ο κάθε ενδιαφερόμενος είναι ότι δεν γίνετε να αλλάξουν συνήθειές ζωής σε μια νύχτα, με ένα μαγικό ραβδί. Πρέπει όλοι να συνειδητοποιήσουν ότι το βάρος τους δεν το απέκτησαν σε μία μέρα. Αντίστοιχα δεν μπορούν και να το χάσουν σε μία νύχτα. Πρέπει να δέχονται το γεγονός ότι μπορεί, για ένα μικρό χρονικό διάστημα, μια δίαιτα να μην αποδώσει το αναμενόμενο επιθυμητό αποτέλεσμα. Δεν πρέπει να απογοητεύονται με την πρώτη μικρή δυσκολία. Η επιμονή και η σωστή προσπάθεια θα τους οδηγήσουν στην προσδοκία τους.
Στερεότυπα
«Αυτό πρέπει να πονέσει»... «κάνω δίαιτα πρέπει να πεινάσω» , η δίαιτα είναι στέρηση γεύσεων
Έτσι λοιπόν ένα συνηθισμένο λάθος που υπόπιπτε κάποιος όταν κάνει δίαιτα είναι να τρώει λιγότερο απ' ότι αναγράφεται στη διατροφή του.
Σκέψεις τέτοιου τύπου είναι:
Θα παραλείψω το πρωινό για να φάω τις θερμίδες το βράδυ που πεινάω
Εάν φάω το μισό φαγητό απ' αυτό που μου έγραψε, θα χάσω τα διπλά κιλά.
Πως θα χάσω βάρος αφού συνολικά στη διάρκεια της ημέρας τρώω περισσότερα γεύματα απ' ό,τι έτρωγα;
Δεν θα πειράξει εάν δεν φάω τα ενδιάμεσα γεύματα, αφού θα πάρω λιγότερες θερμίδες.
Πως θα χάσω κιλά εάν τρώω κάθε τρεις ώρες; Έχει πολύ φαγητό η δίατα. Δεν θα χάσω εάν δεν πεινάσω
Οι ξηροί καρποί παχαίνουν. Το ταχίνι παχαίνει. Γιατί τα έχω στη δίαιτα;
Τα μακαρόνια και οι πατάτες με το κρέας παχαίνουν. Καλύτερα να φάω σκέτο κρέας ή κοτόπουλο και σαλάτα
Όμως το πρόγραμμα που έχει σχεδιαστεί από ειδικό είναι φτιαγμένο έτσι ώστε να υπάρχει ισορροπία θρεπτικών συστατικών. Το άτομο τρώει λιγότερο απ' ότι αναγράφεται στη δίαιτά του και έτσι είναι σχεδόν σίγουρο το άτομο καταλήγει σε υπερφαγικά επεισόδια για να καλύψει τα θρεπτικά συστατικά.
Το άτομο που ξεκινάει κάποιο πρόγραμμα διατροφή αυτόματα επειδή έτσι νομίζει ότι χρειάζεται να γίνει γιατί έτσι είχε ακούσει ή διαβάσει ή έτσι έκανε ο φίλος του που έκανε δίαιτα ή έτσι του έχουν πει, μπαίνει στην «αποστείρωση». Δηλαδή δεν βγαίνει έξω, τρώει διαφορετικά φαγητά από ότι συνήθως, δεν βάζει στο πρόγραμμα τρόφιμα της αρεσκείας του, αλλάζει το ωράριο του για να έχει προκαθορισμένα γεύματα και γενικότερα μπαίνει στη διαδικασία και κάνει αλλαγές μόνο για το χρονικό διάστημα που κάνει δίαιτα. Έτσι ενώ χάνει βάρος μετά επιστρέφει στις παλιές του συνήθειες και ξαναπαίρνει το βάρος που έχασε και ίσως και λίγο παραπάνω.
Οι υποχρεωτικές αλλαγές έχουν ως συνέπεια την ψυχολογική κούραση. Οι συνήθειες επειδή βολεύουν επιστρέφουν, το ίδιο και τα κιλά. Συν σε όλα αυτά είναι και η ψυχολογική φόρτιση της ματαίωσης της άκαρπης προσπάθειας.
Συμβουλές για ένα καλό ξεκίνημα
Εμπιστευτείτε τον ειδικό που επισκέπτεστε. Όταν εμπιστεύεστε σε κάποιο ειδικό το σώμα σας θα πρέπει να απαιτείται να φτιάξει ένα πρόγραμμα εξατομικευμένο. Δηλαδή με τα δικά σας ωράρια, με φαγητά που σας αρέσουν και να πείτε τι δεν τρώτε και δεν θα θέλατε να δοκιμάσετε. Πάντα ρωτάμε ποιος μαγειρεύει και σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις η οικογένεια μπορεί να τρώει από μια κατσαρόλα ανεξάρτητα με το αν κάποιο μέλος κάνει δίαιτα. Ο ίδιος ρυθμίζει την ποσότητα του φαγητού. Πείτε ποια ώρα της ημέρας πεινάτε περισσότερο και ποια ώρα θα θέλατε να έχει σνακ. Μιλήστε ειλικρινά και αφήστε τον ειδικό να σας βοηθήσει.
Μην χάσετε τις κοινωνικές σας επαφές και μην δίνετε «λογαριασμό» στους άλλους. Όταν κάποιος ανακοινώνει ότι κάνει δίαιτα οι περισσότεροι τον κοιτούν στο στόμα να δουν αν τρώει, τι τρώει, τον ρωτούν συνέχεια πως τα πάει, πόσο χάνει και όλο αυτό αυξάνει το στρες. Επίσης αρχίζουν προτροπές τύπου: «έλα μωρε, δεν βαριέσε φάε σήμερα και το ξεκινάς από αύριο» και άλλα τέτοια. Επίσης το άτομο που κάνει δίαιτα σε ένα τραπέζι γιορτινό ή γάμου ή ταβέρνας μπορεί να νιώσει ότι δεν μπορεί να φάει ότι οι υπόλοιποι και έτσι προτιμά να μη βγει από το σπίτι και να περιορίσει τις κοινωνικές του επαφές. Μη το κάνετε έτσι. Θυμηθείτε :
Διατροφή σημαίνει τρώω φυσιολογικά και στα πλαίσια αυτά μπορεί να επιτρέψω στον εαυτό μου να φάει κάποια φορά περισσότερο ή διαφορετικά από ότι κάθε μέρα. Το σημαντικότερο εκτός από το ότι αλλάζει το σώμα στη διαδικασία της διατροφής είναι να μάθετε να τρέφεστε σωστά, να απολαμβάνετε το φαγητό και να τρώτε χωρίς τύψεις και ενοχές.
Μύθοι που μπορούν να «κολλήσουν» ή να σαμποτάρουν την προσπάθειά σας
Δεν θα ωφεληθώ από την απώλεια βάρους παρά μόνο όταν φτάσω το στόχο μου: έρευνες δείχνουν ότι έτσι και αλλιώς υπάρχει μεγάλη βελτίωση με απώλεια 5-10% του σωματικού βάρους
Θα μπορούσα να φτάσω το στόχο μου εάν είχα περισσότερη θέληση. Δεν έχω πια κίνητρα παράγοντες που επηρεάζουν την απώλεια βάρους δεν είναι πάντα κάτω από τον έλεγχο μας. Μπορείς να ελέγξεις το φαγητό και την άσκηση αλλά όχι το μεταβολισμό ή των αριθμό των λιποκυττάρων. Έαν δεν μπορεί να επιτευχτεί ο στόχος πιθανότερα να φταίει επειδή δεν είναι ρεαλιστικός και όχι η θέληση
Το βάρος είναι αυτό που κάνει τη διαφορά το βάρος είναι ένα νούμερο. Αυτό που είναι σημαντικό είναι η επίδραση που έχει. Εάν νιώθω καλύτερα, η υγεία μου βελτιώνεται και πετυχαίνω στόχους σε άλλους τομείς στη ζωή μου και γενικότερα εξελίσσομαι. Τότε το νούμερο αυτό είναι λιγότερο σημαντικό.
Πηγή: http://www.diatrofi.gr
Διενεργείται κατά ενιαίο τρόπο σε όλα τα νεογέννητα.
Το ΕΠΠΕΝ (Εθνικό Πρόγραμμα Προληπτικού Ελέγχου Νεογνών στοχεύει στις δωρεάν και καθολικές υπηρεσίες δημόσιας υγείας στο παιδί και την οικογένεια, χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς.
Με εγκύκλιο του υπουργού Υγείας, Ανδρέα Θ. Λυκουρέντζου, διαμορφώνονται οι όροι, οι προϋποθέσεις, αλλά και οι διαδικασίες ανάπτυξης και υλοποίησης του (ΕΠΠΕΝ) σε εθνικό επίπεδο υπό το Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού.
Με το Πρόγραμμα αυτό παρέχεται μια ολοκληρωμένη υπηρεσία που περιλαμβάνει την επιβεβαίωση της ανίχνευσης, τη διάγνωση, τη θεραπευτική αντιμετώπιση και αξιολόγηση της πορείας του πάσχοντος παιδιού, σύμφωνα με τα κριτήρια της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας (ΠΟΥ).
Το ΕΠΠΕΝ έχει καθολικό χαρακτήρα εφαρμογής σε όλες τις μαιευτικές- νεογνολογικές μονάδες και κλινικές της χώρας, του Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα και διενεργείται κατά ενιαίο τρόπο, σύμφωνα με τις ορισθείσες διαδικασίες, σε όλα τα νεογέννητα.
Το υπουργείο Υγείας (Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας) έχει την εποπτεία και την ευθύνη ανάπτυξης του θεσμού του ΕΠΠΕΝ, τον συντονισμό των ενεργειών μεταξύ των συναρμοδίων υπηρεσιών του υπουργείου, του ΙΥΠ και κάθε εμπλεκομένου φορέα, προκειμένου να εξασφαλιστεί η έγκυρη, αξιόπιστη, αποτελεσματική και εύρυθμη λειτουργία του.
Μάλιστα, στην εγκύκλιο αναφέρεται ότι το Σώμα Επιθεωρητών Υπηρεσιών Υγείας Πρόνοιας (ΣΕΥΥΠ), στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του, θα διενεργεί τακτικούς ελέγχους για τη διαπίστωση της εύρυθμης λειτουργίας του ΕΠΠΕΝ.
