Επιστήμονες μελετούν τη σύνδεση ημικρανίας και κατανάλωσης κρύων τροφών.
Η κατανάλωση παγωτού και άλλων κρύων τροφών ή ροφημάτων δεν αποκλείεται να ευθύνεται για πονοκεφάλους που θα ακολουθήσουν και εκδηλώνονται στην περιοχή κυρίως των κροτάφων.
Με τη σύνδεση αυτή ασχολήθηκαν επιστήμονες από το εθνικό πανεπιστήμιο της Ιρλανδίας και από την ιατρική σχολή του Χάρβαρντ έπειτα από σχετική έρευνα, τα αποτελέσματα της οποίας παρουσίασαν σε συνέδριο βιολογίας στο Σαν Ντιέγκο.
Οι επιστήμονες μελέτησαν τις συνέπειες, όπως τη ροή του αίματος, από την κατανάλωση ροφημάτων διαφορετικής θερμοκρασίας σε μια ομάδα 13 εθελοντών που ήταν υγιείς, δίχως να λαμβάνουν φάρμακα που μπορεί να παραποιούσαν τις αιτίες και τα συμπτώματα του πονοκεφάλου.
Όπως αποδείχθηκε, όταν οι συμμετέχοντες ένιωθαν πόνο μια εγκεφαλική αρτηρία στο μπροστινό μέρος του εγκεφάλου διαστέλλονταν ταχύτατα και πλημμύριζε με αίμα.
«Ο εγκέφαλος είναι ένα από τα σημαντικότερα όργανα του σώματος και πρέπει να βρίσκεται σε συνεχή λειτουργία. Είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος στη θερμοκρασία, έτσι η αγγειοδιαστολή συμβαίνει προκειμένου θερμό αίμα να φθάνει στους ιστούς ώστε να εξασφαλίζεται η “θερμότητα” του εγκεφάλου», λέει χαρακτηριστικά ο Jorge Serrado, ένας εκ των ερευνητών. Όπως συμπληρώνει, όμως, επειδή το κρανίο έχει μια σταθερή δομή και μέγεθος η ξαφνική εισροή αίματος αυξάνει την πίεση προκαλώντας πόνο.
Εάν περαιτέρω έρευνες επιβεβαιώσουν τα ευρήματα και τις παρατηρήσεις αυτές, τότε θα ανοίξει ο δρόμος για τον έλεγχο της ροής του αίματος που θα μπορούσε να συμβάλει σε νέες θεραπείες των συμπτωμάτων αυτών.
Από την Ιαπωνία έρχεται το ιδιαίτερο αυτό gadget.
Όσα gadgets και αν έχουμε δει, η εφευρετικότητα των εταιρειών δεν θα πάψει ποτέ να μας εντυπωσιάζει. Ο λόγος βέβαια για το κουτάλι ελέγχου περιεκτικότητας αλατιού (Salinity Monitor Spoon) που ελέγχει, τι άλλο, πόσο αλμυρό είναι το φαγητό μας.
Κατασκευασμένο από την ιαπωνική εταιρεία Compact Impact, απευθύνεται σε ανθρώπους που πρέπει να ελέγχουν για λόγους υγείας την περιεκτικότητα σε αλάτι των τροφών που προσλαμβάνουν.
Αν και κάτι τέτοιο είναι εύκολο για τα φαγητά που παρασκευάζουν οι ίδιοι, δεν συμβαίνει το ίδιο και για τα πιάτα των εστιατορίων που πολύ συχνά είναι πολύ πιο αλμυρά απ' ό,τι τα σπιτικά.
Αν και δεν είναι ιδιαίτερα φθηνό, κοστίζει 58 δολάρια, έχει ήδη αποδειχθεί αρκετά δημοφιλές. Μάλιστα αν ποτέ κυκλοφορήσει στην Ελλάδα είναι βέβαιο ότι θα έχει και μια επιπλέον χρήση: Θα το χρησιμοποιούν τα ζευγάρια στους αιώνιους καβγάδες τους για το αν το φαγητό έχει περισσότερο ή λιγότερο αλάτι απ' ό,τι έπρεπε.
Κυρίως στους ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας.
Αυξημένο κίνδυνο να υποστούν εγκεφαλικό διατρέχουν οι μεγαλύτεροι σε ηλικία ενήλικες, η διατροφή των οποίων περιλαμβάνει μεγάλες ποσότητες αλατιού, σύμφωνα με αμερικανική μελέτη σε περισσότερους από 2.000 ανθρώπους.
Όσο αυξάνεται η πρόσληψη νατρίου, τόσο πιθανότερο είναι να αυξάνεται και η αρτηριακή πίεση, αν και ακόμα δεν είναι εξίσου σαφές αν μια διατροφή με υψηλή περιεκτικότητα αλατιού μπορεί να οδηγήσει σε εγκεφαλικό ή έμφραγμα.
Όσοι συμμετείχαν στην έρευνα και η διατροφή τους περιελάμβανε πολύ μεγαλύτερες από τις προτεινόμενες ποσότητες νατρίου, είχαν σχεδόν τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες να πάθουν εγκεφαλικό μέσα σε διάστημα δέκα ετών σε σχέση με εκείνους που ακολουθούσαν τις οδηγίες της Αμερικανικής Καρδιολογικής Ένωσης.
Σε αντίθεση με την αρτηριακή πίεση, η οποία μεταβάλλεται γρήγορα, το εγκεφαλικό και οι καρδιοπάθειες αποτελούν μακροπρόθεσμες επιπλοκές.
Η Ένωση συνιστά τον περιορισμό της πρόσληψης νατρίου σε όχι περισσότερα από 1.500 mg ημερησίως, ενώ ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) τοποθετεί το ανώτατο όριο στα 2.000 mg.
Όπως επισημαίνει η Χάνα Γκάρντενερ, ερευνήτρια στην Ιατρική Σχολή του πανεπιστημίου του Μαϊάμι και επικεφαλής της έρευνας, δεν μπορούν να διεξαχθούν με βεβαιότητα συμπεράσματα για τη σχέση ανάμεσα στην πρόσληψη αλατιού και στο εγκεφαλικό, καθώς όσοι ελέγχουν την ποσότητα αλατιού που λαμβάνουν είναι πιθανότερο να είναι υγιείς.
Ως επιβαρυντικοί παράγοντες θεωρούνται το κάπνισμα, η έλλειψη σωματικής άσκησης, η εκπαίδευση και άλλα προβλήματα υγείας που μπορεί να προκαλέσουν εγκεφαλικό, ενώ επισημαίνουν ότι υπάρχει στενή σχέση ανάμεσα στην πρόσληψη νατρίου και στον κίνδυνο για εγκεφαλικό.
Σε μία επταετία χάνονται οι μισές.
Ευχαριστηθήκατε την παρέα του φίλου ή της φίλης σας χθες; Χαρήκατε που μόλις σας βοήθησε σε κάτι που χρειαζόσασταν; Σύμφωνα με μια νέα έρευνα, υπάρχουν μια στις δύο πιθανότητες αυτός ο φίλος ή αυτή η φίλη σας να μην υπάρχουν πια στη ζωή σας σε επτά χρόνια από τώρα. Ο Ολλανδός κοινωνιολόγος Γκέραλντ Μόλενχορστ του πανεπιστημίου της Ουτρέχτης μελέτησε τις συνθήκες στις οποίες δημιουργούνται και εξελίσσονται τα κοινωνικά-φιλικά δίκτυα των ανθρώπων και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, κατά μέσο όρο, οι άνθρωποι χάνουν περίπου τα μισά άτομα του στενού περιβάλλοντός τους μέσα σε διάστημα επτά ετών.
Η έρευνα επίσης επιβεβαίωσε ότι οι φιλίες, ο «κύκλος» των γνωστών και γενικότερα τα προσωπικά «δίκτυα» που έχει ένας άνθρωπος, δεν σχηματίζονται αποκλειστικά στη βάση προσωπικών επιλογών, αλλά εξαρτώνται -και περιορίζονται- σε μεγάλο βαθμό από τις ευκαιρίες που έχει ένα άτομο να συναντήσει άλλους ανθρώπους και από το συγκεκριμένο κοινωνικό πλαίσιο και τους τόπους όπου αυτές οι επαφές λαμβάνουν χώρα (δουλειά, μπαρ, γειτονιά, αθλητικές εκδηλώσεις κλπ.).
Αν και πολλοί επιστήμονες, ιδίως Αμερικανοί, έχουν ισχυριστεί ότι τα προσωπικά δίκτυα σταδιακά συρρικνώνονται, ο Μόλενχορστ διαφωνεί και βρήκε ότι μπορεί μεν κατά την επταετία να έχουν χαθεί περίπου οι μισοί φίλοι και γνωστοί κάποιου, αλλά έχουν σταδιακά αντικατασταθεί από άλλους, με αποτέλεσμα ο μέσος αριθμός ατόμων που απαρτίζουν τα προσωπικά δίκτυα των ανθρώπων, να παραμένει εντυπωσιακά σταθερός στο πέρασμα του χρόνου.
Σύμφωνα με την έρευνα, μετά από επτά χρόνια μόνο το 48% των φίλων και γνωστών (ένας στους δύο) παραμένει μέλος του προσωπικού δικτύου, ενώ μόνο το 30% (δηλαδή περίπου ένας στους τρεις) συνεχίζει να έχει πραγματικό ενεργό φιλικό ρόλο, ως συμπαραστάτης, βοηθός και τακτικός συνομιλητής κάποιου. Το 70% έχουν πια χάσει αυτές τις ιδιότητες. Από αυτούς, το 52% έχουν, μετά την επταετία φύγει πια τελείως από το προσωπικό «δίκτυο» κάποιου, ενώ το υπόλοιπο 22% είναι ακόμα μέλη του δικτύου, αλλά σε περιφερειακό πια ρόλο.
Πηγή: http://www.ygeianews.gr
Δώστε τέλος στο πρόβλημα.
Το πρόβλημα της κακής αναπνοής μπορεί να μας φέρει σε δυσάρεστη θέση τόσο στην επαγγελματική όσο και στην προσωπική μας ζωή.
Αν και οι περισσότεροι θεωρούμε πως οφείλεται πρωτίστως στην κακή υγιεινή του στόματος, υπάρχουν και άλλες αιτίες, λιγότερο ίσως γνωστές, που είτε δημιουργούν είτε ενισχύουν το πρόβλημα.
Η αντιμετώπιση του δεν είναι και τόσο εύκολη υπόθεση. Ωστόσο ακολουθώντας τις παρακάτω συμβουλές μπορούμε να το περιορίσουμε και να το καταπολεμήσουμε…
Η προχωρημένη ουλίτιδα, που ονομάζεται περιοδοντίτιδα είναι ο νούμερο ένα ένοχος για την κακή αναπνοή οπότε αν έχουμε σημάδια όπως αιμορραγία των ούρων, επιβάλλεται η επίσκεψη στον οδοντίατρο. Η θεραπεία γίνεται κατόπιν της συμβουλής του ειδικού, είτε χειρουργικά, είτε με βούρτσισμα και χρήση νήματος.
Το σάλιο με τις αντιβακτηριακές ουσίες που περιέχει αποτελεί τη φυσική προστασία των δοντιών και του στόματος. Μπορούμε να ενισχύσουμε την παραγωγή του πίνοντας νερό και μασώντας τσίχλα.
Όσον αφορά στις «σεσημασμένες» τροφές που ευθύνονται για πρόκληση κακοσμίας του στόματος αυτές είναι το σκόρδο, το κρεμμύδι και το αλκοόλ. Ωστόσο, δυσάρεστη αναπνοή που δημιουργούν διαρκεί όσο η πέψη τους. Επιπλέον, η υπερβολική κατανάλωση πρωτεϊνών μπορεί να ευθύνεται για το πρόβλημα μιας και δύναται να δημιουργήσει κέτωση από την υπερβολική συσσώρευση όξινων ουσιών στο αίμα. Αντίθετα, τα φρούτα και τα λαχανικά έχουν λιγότερα πρωτεϊνικά παράγωγα οπότε μπορούμε άφοβα να αυξήσουμε την κατανάλωσή τους.
Η σωστή φροντίδα της υγιεινής του στόματος είναι ιδιαίτερα σημαντική για την αντιμετώπιση βακτηριδίων που ευθύνονται για τη άσχημη αναπνοή. Δεν ξεχνάμε να βουρτσίζουμε όχι μόνο τα δόντια αλλά και τη γλώσσα. Επιπλέον χρησιμοποιούμε οδοντικό νήμα καθώς και στοματικό διάλυμα.
Για το πρόβλημα της κακής αναπνοής μπορεί, τέλος, να ευθύνεται κάποια ασθένεια όπως ο διαβήτης ή άλλες του αναπνευστικού συστήματος καθώς και ορισμένα φάρμακα. Στις περιπτώσεις αυτές ο μόνος αρμόδιος που μπορεί να δώσει λύση είναι ο γιατρός.
