Οι διατροφικές διαταραχές δεν είναι αστεία υπόθεση.
Τα δύο πρόσωπα της σύγχρονης Ελλάδας είναι σίγουρα πολύ διαφορετικά. Από τη μία, έρευνα της Κομισιόν δείχνει ότι σχεδόν 1 στα 4 παιδιά στην Ελλάδα ζουν κάτω από το όριο της φτώχιας. Από την άλλη, στοιχεία των επιστημόνων δείχνουν ότι το 5% των παιδιών μέχρι 12 ετών μπορεί να βρίσκονται πολύ κοντά στη νευρική ανορεξία αφού έχουν κάνει ή θέλουν να κάνουν δίαιτα αλλά και γυμναστική για να φτιάξουν το σώμα τους.
Οι διατροφικές διαταραχές των παιδιών αποτελούν πια συνηθισμένο φαινόμενο και στην Ελλάδα. Οι ειδικοί επισημαίνουν πως οι γονείς πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί καθώς το πρόβλημα μπορεί να βρίσκεται πολύ κοντά.
Όσο για τα ακριβή αίτια της νευρικής ανορεξίας των παιδιών, αυτά δεν έχουν ακόμη αποσαφηνιστεί πλήρως καθώς μπορεί να συμβάλουν πολλοί παράγοντες όπως τα πρότυπα της τηλεόρασης, η πίεση από το σπίτι, τα οικογενειακά προβλήματα ενδεχομένως και η χαμηλή αυτοεκτίμηση.
Όμως οι ειδικοί κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου ότι οι γονείς με τα πρώτα σημάδια πρέπει να σπεύδουν σε ειδικό γιατρό καθώς για να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα χρειάζεται η συμβολή ειδικών επιστημόνων. Άλλωστε για να καταπολεμηθεί η ασθένεια της ανορεξίας δεν αρκεί η πίεση από το σπίτι για να αρχίσει ένα παιδί να τρώει.
Το αισιόδοξο είναι πάντως πως με βάση τα διεθνή στατιστικά δεδομένα το 70% των παιδιών και εφήβων εμφανίζουν βελτίωση μετά από χρόνια θεραπεία ενώ 8 στους 10 ασθενείς κατορθώνουν τελικά να επανέλθουν στο φυσιολογικό βάρος χωρίς να παρουσιάσουν σοβαρές ασθένειες στο μέλλον.
Ωστόσο το τραγικό είναι ότι τελικά το 5% των ανηλίκων στο δυτικό κόσμο θα χάσει τελικά τη ζωή του από τις διατροφικές διαταραχές.
Πηγή: http://www.ygeianews.gr
Μάστιγα η αρρώστια στην Κύπρο.
Διπλασιάστηκαν τα νέα περιστατικά καρκίνου που καταγράφηκαν στην Κύπρο, την περίοδο 2001- 2010. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο καρκινοπαθών και συγγενών του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας «Ελπίζω, Αγωνίζομαι, Ζω» (ΕΛΑΖΩ), τo 2001 υπήρξε αύξηση των νέων περιστατικών καρκίνου κατά 2% και το 2010 τα νέα περιστατικά διπλασιάστηκαν, σημειώνοντας αύξηση 4%.
Με αφορμή την 4η Φεβρουαρίου, που έχει καθιερωθεί ως παγκόσμια «Ημέρα Καρκίνου», ο Σύνδεσμος ΕΛΑΖΩ αναφέρει ότι με την έναρξη της λειτουργίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κύπρου, το 2013 και τη μετατροπή του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας σε Πανεπιστημιακή Σχολή και του Ογκολογικού Τμήματος σε Πανεπιστημιακή Κλινική, αναμένεται να προσφέρονται, πλέον, ολιστικές θεραπείες του καρκίνου, χωρίς οι ασθενείς να χρειάζεται να καταφύγουν στο εξωτερικό, επωμιζόμενοι μεγάλες οικονομικές επιβαρύνσεις.
Αλλά η ακρίβεια είναι αυτή που «κόβει» το τσιγάρο στους Έλληνες.
Στη σκηνή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος μεταφέρεται πλέον η αντικαπνιστική δράση, μέσα από μία παράσταση διάρκειας 10 λεπτών με τίτλο «Θα κάνω ό,τι μου καπνίσει». Ήδη αυτή η παράσταση παρουσιάζεται και στις τρεις σκηνές του ΚΘΒΕ πριν από το κανονικό πρόγραμμα.
Η πρωταγωνίστρια μέσα από την προσωπική της ιστορία ξετυλίγει το κουβάρι της δικής της επιλογής να καπνίζει, ενώ οι θεατές βλέπουν τις συνέπειες και τα στάδια αυτής της επιλογής και ενημερώνονται για τη νόσο των καπνιστών (Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια).
Μέσα από την αναδρομή στο παρελθόν η γυναίκα βρίσκει τη δύναμη να ζητήσει βοήθεια προκειμένου να διακόψει το κάπνισμα και να αποκτήσει ποιότητα ζωής. Η παράσταση τελεί υπό την αιγίδα της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας και παρουσιάζεται με την υποστήριξη της φαρμακευτικής εταιρείας Pfizer Hellas.
«Είναι η πρώτη φορά που επιστρατεύεται η τέχνη για τη διακοπή του καπνίσματος. Το θέατρο είναι ο κύριος παιδαγωγός που μπορεί να περάσει το μήνυμα για τη διακοπή του καπνίσματος. Ένα μήνυμα το οποίο αδυνατεί να το περάσει ο γιατρός, ο οποίος, όταν συνιστά διακοπή του καπνίσματος, στα μάτια του καπνιστή μετατρέπεται σε “μπαμπούλα”. Μία θεατρική παράσταση που θα τη δει ένας μεγάλος αριθμός θεατών θα προσεγγίσει και θα κινητοποιήσει πολύ περισσότερο κόσμο, απ΄ ό,τι οποιαδήποτε απαγορευτική διάταξη κι αν επιβληθεί» επισήμανε η πνευμονολόγος-καθηγήτρια του ΑΠΘ, Παρασκευή Αργυροπούλου Πατάκα.
Η οικονομική κρίση ωθεί στη διακοπή του καπνίσματος
Η οικονομική κρίση και η αύξηση της τιμής των τσιγάρων ωθούν τους καπνιστές στη διακοπή του τσιγάρου. Και, όπως τονίζει η κ Πατάκα, η αποτελεσματικότερη αντικαπνιστική καμπάνια είναι η αύξηση της τιμής του τσιγάρου.
«Όσο αυξάνεται η τιμή των τσιγάρων τόσο ελαττώνεται το ποσοστό τον καπνιστών. Σε μια χώρα με κανονικό βιοτικό επίπεδο εάν αυξηθεί η τιμή των τσιγάρων πάνω από τα 5 ευρώ τότε το ποσοστό των καπνιστών πέφτει κατά 8% στα χαμηλά εισοδηματικά στρώματα και κατά 4% στα μεσαία. Το 40% των Ελλήνων είναι καπνιστές. Αν υπολογίσουμε το 4-8% στο 40% του πληθυσμού καταλαβαίνετε ότι τα μεγέθη είναι μεγάλα» εξήγησε η κ Πατάκα.
Παράλληλα ανέφερε ότι οι αντικαπνιστικές διατάξεις συμβάλουν στον περιορισμό του καπνίσματος αλλά η οικονομική κρίση, η ανεργία και κατά συνέπεια η έλλειψη χρημάτων συνιστούν παράγοντες που ωθούν περισσότερο τους καπνιστές στη διακοπή του τσιγάρου.
Δέκα πρακτικές οδηγίες για παιδιά με διάσπαση προσοχής ή υπερκινητικότητα.
Η φράση ότι το «παιδί δεν ακούει κανέναν», είναι πολύ συχνή. Έχετε σκεφτεί όμως ότι μπορεί να φταίει η δική σας συμπεριφορά και να είναι αυτή που πρέπει να αλλάξει; Παρουσιάζονται 10 πρακτικές οδηγίες για γονείς που έχουν παιδιά με διάσπαση προσοχής με ή χωρίς υπερκινητικότητα. Αναφέρονται στην ομαλή καθημερινή αλληλεπίδραση των γονιών με τα παιδιά τους.
1. Τονίστε την καλή συμπεριφορά. Για παράδειγμα αν κάθεται στον καναπέ και περιμένει να ετοιμαστεί το φαγητό αλλά παράλληλα μαλώνει με τον αδερφό του ή κάνει φασαρία μην τονίσετε μόνο το τελευταίο γεγονός. Θυμηθείτε πρώτα να επαινέσετε ότι κάθεται στον καναπέ και περιμένει και μετά ζητήστε του να κάνει και το επιπλέον πχ. ησυχία.
2. Αγνοήστε όσο μπορείτε τις ασήμαντες «κακές» συμπεριφορές. Αν θέλετε να αλλάξετε σημαντικά άσχημες συμπεριφορές πρέπει πρώτα να μπορείτε να προσπερνάτε τις απλά «ενοχλητικές» συμπεριφορές πχ. πειράγματα, λίγο θόρυβο για να δώσετε σημασία σε αυτές που μπορεί να γίνουν επικίνδυνες.
3. Ανατροφοδοτήστε το παιδί με στοιχεία για την συμπεριφορά του. Αν βλέπετε ότι ξεκινάει μια συμπεριφορά που θα οδηγήσει στα γνωστά αποτελέσματα σταματήστε και εξηγήστε στο παιδί τι κάνει και τι πρέπει να αλλάξει πχ. βάλε τα πόδια στο πάτωμα όχι στην καρέκλα. Αν δεν γνωρίζει τι πρέπει να αλλάξει θα ανακυκλώνει τον ίδιο «φαύλο κύκλο».
4. Ανατροφοδοτήστε με αυτά τα στοιχεία όσο πιο συχνά μπορείτε. Κάθε φορά θα πρέπει να είστε συγκεκριμένοι στο τι πρέπει να αλλάξει το παιδί. Η απλή οδηγία «συμμορφώσου» δεν βοηθάει.
5. Πάντα τονίζουμε πρώτα την καλή συμπεριφορά και μετά αυτο που δεν μας αρέσει.
6. Αναπτύξτε ρουτίνες. Όπως πχ. συγκεκριμένη ώρα για να σηκωθεί, να φάει, να διαβάσει κτλ. Πρέπει να υπάρχει περιθώριο χρόνου μέχρι να συνηθίσει στην ρουτίνα γιατί το παιδί δεν μπορεί να κάνει τα πράγματα αυτά στον χρόνο που επιθυμείτε. Οι ιεροτελεστίες βοηθούν για να να αποτυπωθούν περισσότερο βιωματικά στα παιδιά αυτά οι υποχρεώσεις τους πχ. » Στις 9:00 πλένουμε τα δόντια μας και μετά διαβάζουμε το παραμύθι που θες.»
7. Σημειώστε και αναρτήστε μέχρι 3 κανόνες. Μπορείτε να αναρτήσετε σε εμφανές σημείο ένα σημείωμα με 3-4 κανόνες (όχι περισσότερους) που θεωρείτε σημαντικούς. Κάθε φορά που παραβίασε κάποιον μπορείτε όχι μόνο να τον λέτε αλλά και να τον δείχνετε.
8. Προνοήστε για τα προβλήματα. Είναι χρήσιμο να έχετε συγκεκριμένους κανόνες για κάθε μέρος που πρόκειται να πάτε με το παιδί και γνωρίζετε ότι είναι πολύ πιθανό να διασπαστεί και να υπερδιεγερθεί πχ. Super Markets, εστιατόρια κτλ. Όλα τα μέρη που έχουν έντονη κινητικότητα και πολλαπλά ερεθίσματα βρίσκονται στα «υψηλής επικινδυνότητας μέρη». Είναι λοιπόν χρήσιμο να ξέρει απο πριν τι περιμένετε να μην κάνει. Ανάλογα θα πρέπει να έχει μια επιβράβευση ή ένα κόστος.
9. Λάβετε υπ’ όψιν την ανάγκη που θέλει να ικανοποιήσει. Κάθε φορά που το παιδί κάνει κάτι «ακατάλληλο» πχ, φωνάζει, καταλήγει σε κρίση θυμού κτλ. υπάρχει μια ανάγκη που θέλει να καλύψει, ένα αίτημα αλλά δεν ξέρει να το ζητήσει με τον κατάλληλο τρόπο. Επομένως πρέπει πρώτα να καταλάβετε τι είναι αυτό που θέλει και χρειάζεται και μετά να του μάθετε να το ζητάει με τον κατάλληλο τρόπο.
10. Μην παραιτήστε. Πολλές φορές αποδεικνύεται αρκετά δύσκολο να πρέπει να θυμάσαι να κάνεις όλα αυτά καθε μέρα και να μην πετυχαίνουν κάθε φορά. Για αυτό αναζητήστε τους μηχανισμούς αντιμετώπισης του δικού σας θυμού πχ. πηγαίνετε ένα σύντομο περίπατο όταν η κρίση τελειώσει. Είναι όμως σημαντικό να υπάρχει συνέπεια στο τι ζητάς και πως το ζητάς για να μην συνεχίζεται η ανακυκλωση των ίδιων προβλημάτων.
Πηγή: http://www.iator.gr
Στην ευαισθητοποίηση του κοινού στοχεύει η Ε.Ε.
Μια ομάδα σημαντικών ευρωπαϊκών εταίρων που σχηματίστηκε πρόσφατα με την ονομασία SAATI (Supporting Active Ageing Through Immunisation) ανακοίνωσε τη δέσμευσή της να αντιμετωπίσει την περιορισμένη ευαισθητοποίηση του κοινού, σχετικά με τον κίνδυνο και την επιβάρυνση από τα νοσήματα που προλαμβάνονται με εμβολιασμό σε ενηλίκους μεγαλύτερης ηλικίας.
Κατά τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού Έτους Υγιούς Γήρανσης και Αλληλεγγύης μεταξύ των Γενεών, η SAATI θα συνεργάζεται με φορείς χάραξης πολιτικής και άλλα ενδιαφερόμενα μέρη για να εξετάσει πώς θα μπορούσε ο εμβολιασμός, ως στρατηγική πρόληψης, να αποτελέσει μέρος μιας ηλικιακής προσέγγισης στη πολιτική της υγείας για όλες τις φάσεις της ζωής του ατόμου. Επί του παρόντος, η πολιτική εμβολιασμού δεν είναι ομοιόμορφη και επικεντρώνεται κυρίως στους πολύ νέους, στους πολύ ηλικιωμένους ή σε όσους ανήκουν σε ομάδες κινδύνου.
«Επωφελούμαστε από την εστίαση της ΕΕ στην υγιή γήρανση για να υπογραμμίσουμε την ανάγκη αναθεώρησης των ευρωπαϊκών πολιτικών, πρακτικών και επικοινωνιών γύρω από τον εμβολιασμό των ενηλίκων», δήλωσε ο Καθηγητής Javier Garau, Πρόεδρος της SAATI και πρώην Πρόεδρος της ESCMID (European Society of Clinical Microbiology and Infectious Diseases). «Ο εμβολιασμός είναι μια ιδιαιτέρως συναφής στρατηγική υγείας για τους ενηλίκους, καθώς το ανοσοποιητικό σύστημα εξασθενεί με το πέρασμα των χρόνων και αυτό αυξάνει τον κίνδυνο που διατρέχουμε να προσβληθούμε από σοβαρά νοσήματα, όπως η γρίπη και η πνευμονιοκοκκική νόσος, που προλαμβάνονται όμως με τον εμβολιασμό.
Επιπλέον, το ευρύ κοινό έχει συνήθως περιορισμένες γνώσεις όσον αφορά τα συμπτώματα και τον αντίκτυπο αυτών των νοσημάτων. Σε αντίθεση με τα βρέφη, δεν υπάρχουν ολοκληρωμένες ή συνεπείς κατευθυντήριες γραμμές για την ανοσοποίηση των ενηλίκων, και πιστεύουμε ότι αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα εμπόδια για τη μείωση των προλαμβανόμενων και μερικές φορές θανατηφόρων ασθενειών.»
Σε ολόκληρη την Ευρώπη μόνο για την πνευμονία, το κόστος εκτιμάται σε πάνω από 10 δισ. ευρώ για άμεσες και έμμεσες δαπάνες ετησίως. Αυτό θα πρέπει να προβληματίσει τους ευρωπαϊκούς φορείς χάραξης πολιτικής, όχι μόνο λόγω της γήρανσης της κοινωνίας της Ευρώπης, αλλά και λόγω των πιέσεων που αντιμετωπίζουν όλες οι κυβερνήσεις για καλύτερη διαχείριση των δαπανών υγειονομικής περίθαλψης και κοινωνικής πρόνοιας.
«Η ανοσοποίηση δεν αφορά μόνο τα παιδιά, αλλά είναι ουσιώδους σημασίας καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής. Πρέπει να τυποποιήσουμε την ανοσοποίηση ως σημαντικό κομμάτι της υγιούς γήρανσης. Οι ολοκληρωμένες στρατηγικές εμβολιασμού ενηλίκων θα μείωναν σημαντικά την εμφάνιση των νοσημάτων και την επιβάρυνση ατόμων, εργοδοτών και συστημάτων υγείας», είπε η Βαρόνη Sally Greengross, Chief Executive του International Longevity Centre στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει προσδιορίσει την υγιή γήρανση ως κοινωνική πρόκληση κοινή για όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Έτσι, ανακήρυξε το 2012 ως Ευρωπαϊκό Έτος Υγιούς Γήρανσης και Αλληλεγγύης μεταξύ των Γενεών. Το έτος αυτό θα δώσει τη δυνατότητα να διερευνηθεί περαιτέρω ο ρόλος των στρατηγικών πρόληψης και διαχείρισης υγείας για τους ενηλίκους μεγαλύτερης ηλικίας, ώστε να μπορούν να διατηρούν έναν ενεργό ρόλο στην κοινωνία.
Πηγή: http://www.ygeianews.gr
