Ρίξτε την πίεση με φρούτα και λαχανικά.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα νέων μελετών που υποστηρίχτηκαν από το National Heart, Lung, and Blood Institute (NHLBI), η αρτηριακή υπέρταση μπορεί να προληφθεί και να μειωθεί αν ακολουθηθεί ένα συγκεκριμένο διατροφικό πλάνο – το οποίο και ονομάζεται «Διαιτητικές συστάσεις για την αντιμετώπιση της Υπέρτασης (DASH, Dietary Approaches to Stop Hypertension)» - και μειωθεί η πρόσληψη αλατιού.
To διατροφικό αυτό πλάνο, χαρακτηρίζεται από χαμηλή πρόσληψη σε κορεσμένα λιπαρά οξέα (βούτυρο, κρέατα κλτ), χοληστερόλη, και συνολικό λίπος και δίνει έμφαση στην υψηλή κατανάλωση φρούτων, λαχανικών και γαλακτοκομικών χαμηλών σε λιπαρά. Το διατροφικό αυτό πλάνο χαρακτηρίζεται επίσης από προϊόντα ολικής αλέσεως, ψάρια, πουλερικά, και φρέσκους ξηρούς καρπούς. Η κατανάλωση κόκκινου κρέατος, γλυκών και αναψυκτικών με ζάχαρη είναι μειωμένη. Το διατροφικό αυτό πλάνο είναι πλούσιο σε μαγνήσιο, κάλιο, ασβέστιο καθώς και πρωτεΐνη και φυτικές ίνες
Η υψηλή αρτηριακή πίεση μπορεί να αντιμετωπιστεί αν ακολουθηθούν τα παρακάτω βήματα:
*Διατήρηση σωματικού βάρους (ποσοστό λίπους στο σώμα) σε φυσιολογικά επίπεδα
*Συστηματική Φυσική Δραστηριότητα
*Ισορροπημένη υγιεινή διατροφή που να ακολουθεί τις συστάσεις του DASH eating plan, με περιορισμό στην πρόσληψη αλατιού και τροφίμων που να περιέχουν αλάτι (π.χ κονσέρβες, καπνιστά τρόφιμα, επεξεργασμένα και τυποποιημένα προϊόντα, αλμυρά κτλ)
*Σε περίπτωση που γίνεται κατανάλωση αλκοόλ, να γίνεται με μέτρο
*Σε περίπτωση φαρμακευτικής αγωγής, να ακολουθούνται πιστά οι οδηγίες του θεράποντα ιατρού για την λήψη των φαρμάκων
Η αιτία της παιδικής παχυσαρκίας;
Παιδική παχυσαρκία. Μία διατροφική διαταραχή που τα τελευταία χρόνια έχει λάβει διαστάσεις πανδημίας. Είναι όμως μόνο η υπερφαγία ή κάποια παθολογική κατάσταση τα κυριότερα αίτια της παιδικής παχυσαρκίας; Ή μήπως είναι και κάτι βαθύτερο που ωθεί τα παιδιά και τους εφήβους σε αύξηση βάρους;
Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, έχει φανεί ότι πλέον ο σημαντικότερος παράγοντας εξάπλωσης της παιδικής παχυσαρκίας, είναι ο εθισμός των παιδιών σε τροφές υψηλά απολαυστικές.
Εθισμός ορίζεται ως η ακατανίκητη τάση για χρήση μιας ουσίας, η ανεξέλεγκτη κατανάλωσή της και η ύπαρξη στερητικών συμπτωμάτων (π.χ. άγχος και εκνευρισμός), όταν παρεμποδίζεται η πρόσβαση στην ουσία αυτή. Οι άνθρωποι που υποφέρουν από διαταραχές πρόσληψης τροφής, συνήθως εμφανίζουν τα συμπτώματα αυτά, γεγονός που προσομοιάζει με τον τρόπο με τον οποίο το σώμα αντιδρά στην εξάρτηση από φαρμακευτικές ουσίες.
Ο εθισμός σε υψηλά απολαυστικές τροφές μπορεί πλέον να χαρακτηρισθεί και επίσημα ως μια εξάρτηση σε κάποια ουσία, με βλαβερές για την υγεία συνέπειες, μιας και πληρεί όλα τα κριτήρια σχετικά με την «εξάρτηση ουσιών», του Αμερικανικού Ψυχιατρικού Συνδέσμου (παρατίθενται παρακάτω):
Κατανάλωση υπερβολικής ποσότητας της ουσίας για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Αποτυχημένες προσπάθειες για αποκοπή της συνήθειας.
Συνεχής κατανάλωση, γνωρίζοντας τις αρνητικές επιπτώσεις.
Ανεκτικότητα.
Υπαναχώρηση.
Παραμέληση άλλων δραστηριοτήτων, έναντι της κατανάλωσης της εκάστοτε ουσίας.
Ο εθισμός σε υψηλά απολαυστικές τροφές, κατευθύνει το μυαλό μακριά από μια σημαντική πλευρά της υγιούς διατροφικής συμπεριφοράς - την ικανότητα του ατόμου να διατηρεί τον έλεγχο στην κατανάλωση τροφής. Η υπερφαγία δημιουργεί κατά συνέπεια αισθήματα θλίψης και θυμού στο άτομο για τον εαυτό του, με απώτερα συναισθήματα την στενοχώρια και την απόγνωση.
Έτσι, το άτομο ωθείται πάλι να καταφύγει στο φαγητό, ως μέσο χαλάρωσης. Γίνεται λοιπόν αντιληπτό, ότι όταν το άτομο είναι υπό καθεστώς άγχους, πίεσης, θλίψης ή εν γένει κάποιας συναισθηματικής έντασης επηρεάζεται η σχέση του με την τροφή σε ύψιστο βαθμό.
Πολλοί είναι οι παράγοντες που συμβάλλουν στον εθισμό σε υψηλά απολαυστικές τροφές. Για παράδειγμα η κατανάλωση φαγητού σε περιόδους έντονου άγχους που χαρακτηρίζεται και ως «φαγητό παρηγοριάς/ανακούφισης».
Στο μεγαλύτερο ποσοστό, η αντίδραση αυτή αντικαθιστά άλλες νευρικές διαδικασίες όπως είναι π. χ. το δάγκωμα των νυχιών. Ένας άλλος παράγοντας, είναι η κατανάλωση φαγητού εξαιτίας της ανίας, πάντα βέβαια με υποβόσκοντα τα αισθήματα της κατάθλιψης και του άγχους.
Ο εθισμός σε υψηλά απολαυστικές τροφές συνεπάγεται και σταδιακή απώλεια του αισθήματος του κορεσμού, με αποτέλεσμα το άτομο να συνεχίζει την κατανάλωση τροφής, ακόμη και όταν ήδη αισθάνεται χορτάτο. Όλα αυτά ωθούν στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για έναν φαύλο κύκλο, όπου το παιδί/έφηβος τρώει για να κατευνάσει κάποια αρνητικά συναισθήματα, ενώ ταυτόχρονα αγχώνεται και θλίβεται, επειδή καταλήγει υπέρβαρο ή παχύσαρκο.
Τα ευρήματα μιας προοπτικής ποιοτικής μελέτης, που διεξήχθη διαδικτυακά από τον Ιούνιο του 2000 έως τον Σεπτέμβριο του 2010 (συμμετείχαν περίπου 29,406 χρήστες του Διαδικτύου ηλικίας 8-21 ετών, με Δ. Μ. Σ άνω του 85ης εκατοστιαίας θέσης) αποδείχθηκαν για τους επιστήμονες ιδιαίτερα σημαντικά. Η πλειοψηφία των χρηστών μισούσαν την εμφάνιση τους, ενώ πολύ μεγάλο ποσοστό είχε υποστεί αρνητικό σχολιασμό από συνομήλικους και άλλους ενηλίκους.
Πολλοί υπέφεραν από φυσικούς περιορισμούς, ενώ αρκετοί ήταν αυτοί που σχολίαζαν το γεγονός ότι δεν μπορούσαν να βρουν επιθυμητά ρούχα ή να συνάψουν μια φυσιολογική συναισθηματική σχέση, εξαιτίας του υπερβάλλοντος βάρους τους. Το συγκλονιστικό στην μελέτη αυτή, ήταν ότι σχεδόν όλοι οι συμμετέχοντες έβρισκαν αδύνατο το γεγονός να σταματήσουν την υπερκατανάλωση υψηλά απολαυστικών τροφών, αν και γνώριζαν τις συνέπειες του υπερβάλλοντος βάρους και της παχυσαρκίας.
Η υποστήριξη των παιδιών που πάσχουν από παχυσαρκία ώστε να καταπολεμηθεί ο εθισμός τους σε υψηλά απολαυστικές τροφές και να αποφευχθεί η υποτροπή τους, αποτελεί ζήτημα μείζονος σημασίας. Παράγοντες όπως το άγχος, η μοναξιά και η κατάθλιψη σε παιδιά, πρέπει να εντοπίζονται έγκαιρα, μιας και αυτά τα συναισθήματα αποτελούν την υποβόσκουσα αιτία της «κατανάλωσης φαγητού παρηγοριάς» και οδηγούν στον εθισμό.
Ενασχόληση με εξωσχολικές δραστηριότητες και ομαδικό παιχνίδι, είναι πολύ καλές εναλλακτικές έναντι της άφθονης διαθεσιμότητας φαγητού. Όπως επίσης, χόμπι ή δημιουργική ενασχόληση, για παιδιά που έχουν κάποιο φυσικό περιορισμό στο να ασκηθούν, λόγω του υπερβάλλοντος βάρους. Ταυτόχρονα, καλή θα ήταν και η απαγόρευση ή ο περιορισμός της οποιασδήποτε διαφημιστικής καμπάνιας επικροτεί την υπερφαγία, το εύκολο και γρήγορο φαγητό και τα τρόφιμα υψηλής περιεκτικότητας σε ζάχαρη, κορεσμένα λιπαρά και αλάτι.
Δυστυχώς στις μέρες μας, τα υπέρβαρα και παχύσαρκα παιδιά είναι θύματα του υπερβολικού άγχους, της μοναξιάς και της κατάθλιψης σ’ ένα περιβάλλον όπου επικρατεί η αφθονία των αγαθών, του εύκολου, γρήγορου και εθιστικού φαγητού. Ο εθισμός στο φαγητό και η επακόλουθη αύξηση του βάρους ισοπεδώνει τις ζωές αυτών των παιδιών!
Αυτά τα παιδιά χρήζουν ιατρικής βοήθειας, γονεικής συμπαράστασης και κατανόησης και εκστρατειών που επιτέλους θα ξεφύγουν απ’ την θεωρία και θα προχωρήσουν στην πρακτική εφαρμογή για την επίλυση αυτού του προβλήματος!
Η πέμπτη αιτία θανάτου παγκοσμίως.
Ένας στους τέσσερις άντρες και γυναίκες ηλικίας 35 ετών και πάνω, κινδυνεύει να αναπτύξει χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) κάποια στιγμή στη ζωή του, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.
Η ΧΑΠ είναι μια ασθένεια των πνευμόνων που προκαλεί χρόνια βρογχίτιδα και εμφύσημα. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), οι κυριότεροι παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξή της είναι το κάπνισμα, η ατμοσφαιρική ρύπανση και η έκθεση σε χημικούς ατμούς και σκόνες κατά την εργασία.
Ο κίνδυνος αυτός είναι πολύ υψηλότερος απ’ ό,τι εκτιμούσαν οι ειδικοί, ενώ αυτό που διαπίστωσαν και προς μεγάλη τους έκπληξη ήταν μπορεί να εκδηλωθεί πιο συχνά από τον καρκίνο του μαστού, τον καρκίνο του προστάτη ή ακόμα και την καρδιακή ανεπάρκεια.
Οι ερευνητές τονίζουν στο άρθρο τους πως οι άντρες, όσοι ζουν σε αγροτικές περιοχές και όσοι έχουν χαμηλή κοινωνικοοικονομική κατάσταση διατρέχουν τον υψηλότερο κίνδυνο ΧΑΠ.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις του ΠΟΥ, 80 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο πάσχουν από μέτρια έως σοβαρή ΧΑΠ, η οποία κοστίζει ετησίως τη ζωή 3 εκατομμυρίων ασθενών – και έτσι αποτελεί την πέμπτη κυριότερη αιτία θανάτου παγκοσμίως.
Χημικά κατασκευασμένα μόρια στην υπηρεσία της ιατρικής.
Ένα νέο είδος νανομηχανής, που μοιάζει με αράχνη θα μπορεί να «κολυμπάει» μέσα στα αιμοφόρα αγγεία του ανθρώπου, να επιδιορθώνει κατεστραμμένες περιοχές και να απελευθερώνει διάφορες φαρμακευτικές ουσίες καθώς θα προχωράει προς σε αυτές.
Ο Ayusman Sen του Κρατικού Πανεπιστημίου της Πενσυλβανίας και η ομάδα του κατάφεραν και δημιούργησαν αυτοπροωθούμενες μηχανικές νανοαράχνες χρησιμοποιώντας σφαίρες διαμέτρου μικρότερης του ενός μικρόμετρου. Kάθε σφαίρα είναι κατασκευασμένη από δύο ημισφαίρια, ένα χρυσό και ένα από πυρίτιο και θα μπορούσε να τις παρομοιώσει κανείς με χριστουγεννιάτικο στολίδι.
Για να τις μεταμορφώσουν σε μοτέρ, η ομάδα επισύναψε ειδικά σχεδιασμένα μόρια, την τελική «κατασκευή» ήταν σε θέση να τις καθοδηγούν μέσω συγκεκριμένων ενώσεων. Το επόμενο βήμα για την ομάδα είναι να καταφέρουν τις καταστήσουν ικανές ώστε να τρέχουν πάνω στα ουσίες που υπάρχουν ήδη στο ανθρώπινο σώμα.
Στο μέλλον νανοαράχνες θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ανίχνευση όγκων, την απόφραξη αρτηριών και να βοηθούν το ανοσοποιητικό σύστημα στην καταπολέμηση διαφόρων λοιμώξεων.
Έρχεται μέσα στην επόμενη πενταετία.
Επιστήμονες του πανεπιστημίου του Γέιλ βρήκαν το εμβόλιο που σύμφωνα με τα λεγόμενά τους μπορεί να καταπολεμήσει την φαλάκρα και αναμένεται να βγει στην αγορά μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια.
Στο νέο εμβόλιο θα χρησιμοποιηθούν λιπώδη κύτταρα από την κοιλιά για να αναζωογονήσουν τους μηχανισμούς ανάπτυξης τριχών στο κεφάλι.
Τα πειράματα μέχρι στιγμής έχουν γίνει σε ποντίκια και έδειξαν ότι τα βλαστικά κύτταρα των τριχών ελέγχονται από τους λιπώδης ιστούς της περιοχής και με μία απλή προσθήκη ενός συγκεκριμένου τύπου λιπωδών κυττάρων στο δέρμα του κρανίου, τα βλαστικά αυτά κύτταρα ξεκινούν να αναπτύσσονται και πάλι επαναφέροντας την τριχοφυΐα.
Για την ακρίβεια μετά την μεταφορά του λίπους από την κοιλιά στο κεφάλι, τα ποντίκια εμφάνισαν τετραπλάσια τριχοφυΐα γύρω από τους υπάρχοντες θύλακες, ενώ εμφανίστηκαν από το πουθενά και νέες τρίχες.
«Αν καταφέρουμε τα λιποκύτταρα που προστίθενται στο δέρμα να ενεργοποιήσουν τα εν υπνώσει βλαστικά κύτταρα στη βάση των θυλάκων των τριχών τότε ίσως δούμε και πάλι τρίχες να εκφύονται στην περιοχή» λέει η καθηγήτρια του πανεπιστημίου Βάλερι Χόρσλι.
