Είναι ήδη σε ισχύ η ευρωπαϊκή οδηγία.
Βάσει των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και ανεξάρτητα του πότε τα κράτη μέλη θα μεταφέρουν την οδηγία στο εσωτερικό τους δίκαιο, οι ασθενείς έχουν ήδη το δικαίωμα «να αναζητήσουν υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης σε ένα άλλο κράτος μέλος όπως και επιστροφή των σχετικών εξόδων», τονίζει ο αρμόδιος επίτροπος Dalli απαντώντας στον ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Χουντή, ο οποίος ζητούσε να πληροφορηθεί τις δυνατότητες που έχουν οι ασθενείς να αναζητήσουν περίθαλψη σε άλλο κράτος μέλος και να αποζημιωθούν για τα έξοδά τους.
Οι Έλληνες ασφαλισμένοι έχουν λοιπόν και σήμερα το δικαίωμα να μεταβούν στο εξωτερικό με έξοδα των ασφαλιστικών ταμείων, που περιλαμβάνουν νοσήλια, φάρμακα, ενδεχομένως διαμονή, μετακίνηση κλπ.
Κάθε ασθενής που:
- «δεν μπορεί να του παρασχεθεί η θεραπεία εντός προθεσμίας ιατρικώς αποδεκτής»,
- «χρειάζεται εξειδικευμένη περίθαλψη»,
- «με διάγνωση σοβαρής νόσου, αναμένει μακροχρόνια ραντεβού με κίνδυνο να επιβαρυνθεί η υγεία του»,
- πάσχει από «ειδικά νοσήματα που δεν μπορούν ή καθυστερούν να λάβουν θεραπεία στη χώρα του»,
- «επιζητά διαφορετική θεραπευτική μέθοδο»,
- πάσχει «από νόσημα για το οποίο δεν προσφέρεται η κατάλληλη θεραπεία στη χώρα του»
- «ζητά να υποβληθεί σε κατάλληλη θεραπεία σε άλλο κράτος μέλος»
έχει δικαίωμα ακόμα και σήμερα να αποζημιωθεί για τα έξοδά του (νοσήλια, φάρμακα, ενδεχομένως μετακίνηση, κλπ) από τον ασφαλιστικό του φορέα.
Ο επίτροπος διευκρινίζει πως η οδηγία 2011/24 που αφορά τα δικαιώματα των ασθενών για πρόσβαση σε ασφαλή και ποιοτική θεραπεία στις άλλες χώρες της ΕΕ και για επιστροφή των εξόδων τους, άρχισε να ισχύει στις 24 Απριλίου 2011.
Ελλιπές ή ολοκληρωμένο ένα τέτοιο διαιτολόγιο;Ακόμη και σήμερα η χορτοφαγία συνδέεται με τη μιζέρια και την ασιτία. Αυτό συμβαίνει κυρίως στη χώρα μας και η αντίληψη αυτή ίσως να σχετίζεται περισσότερο με τα πρόσφατα μεταπολεμικά χρόνια όπου η μη κατανάλωση κρέατος (λόγω φτώχιας) συνδυάστηκε με ασιτία και πολλούς θανάτους. Συνειρμικά λοιπόν γίνεται η συσχέτιση με τη χορτοφαγία.
Αν και αυτό αρχίζει να αλλάζει, εξακολουθεί να παραμένει η εντύπωση ότι μία χορτοφαγική δίαιτα είναι ελλιπής σε θρεπτικά συστατικά καθώς δεν περιέχει κρέας και συνεπώς ευαίσθητες ομάδες με αυξημένες απαιτήσεις σε θρεπτικά συστατικά όπως εγκυμονούσες, θηλάζουσες, παιδιά και έφηβοι δεν πρέπει να ακολουθούν.
Στην επίσημη κοινή θέση του Αμερικανικού και Καναδικού Συλλόγου Διαιτολόγων, δηλώνεται απερίφραστα ότι μία σωστά σχεδιασμένη χορτοφαγική δίαιτα (συμπεριλαμβανομένου και της αυστηρής χορτοφαγίας) «είναι υγιεινή, διατροφικά επαρκής και προσφέρει πλεονεκτήματα υγείας τόσο για την πρόληψη, όσο και την θεραπεία διαφόρων ασθενειών».
Συνοψίζοντας τα αποτελέσματα των ερευνών που έχουν γίνει σε αυτό το χώρο αναφέρεται ότι μια καλή σχεδιασμένη χορτοφαγική δίαιτα «μπορεί να καλύψει τις διατροφικές απαιτήσεις σε όλα τα στάδια της ζωής, εγκυμοσύνης, θηλασμού, παιδικής και εφηβικής ηλικίας».
Αυτό σημαίνει πως οι ιδιαίτερες ανάγκες αυτών των πληθυσμών κυρίως σε πρωτεΐνη, σίδηρο, ασβέστιο, Β12, φυλλικό, ψευδάργυρο μπορεί να καλυφθεί, όχι τόσο εύκολα όσο σε έναν άλλο ενήλικα, αλλά με σωστό σχεδιασμό και συνδυασμό τροφών στο διαιτολόγιο του.
Προτού, λοιπόν, απορρίψετε ή ακολουθήστε έναν τέτοιο τρόπο ζωής, εμπιστευτείτε ένα εξειδικευμένο πτυχιούχο διαιτολόγο για να εκπαιδευτείτε κατάλληλα και να εξασφαλίσετε την υγιή έκβαση μιας εγκυμοσύνης ή την υγιή ανάπτυξη του παιδιού σας.
Πέντε σημαντικά βήματα.
Το θέμα του υπέρβαρου στα παιδιά και τους εφήβους έχει χαρακτηριστεί σε παγκόσμιο επίπεδο ως επιδημία. Πολλές μέθοδοι παρεμβάσεων έχουν βραχυχρόνια αποτελέσματα, ο μακροχρόνιος, όμως, έλεγχος του βάρους είναι πολύ δύσκολο και προκλητικό θέμα.
Η δίαιτα με την παραδοσιακή έννοια και διάφορα διαιτολόγια «μόδας» δεν ενδείκνυνται ως μέσο αντιμετώπισης! Υπάρχει κίνδυνος για μη κάλυψη των αναγκών του παιδιού και άρα παρεμπόδιση της ανάπτυξης.
Επιπλέον, το παιδί δεν εκπαιδεύεται συνολικά στον υγιεινό τρόπο διατροφής: η προσέγγιση «όλα ή τίποτα» οδηγεί συχνά σε κύκλους απώλειας και επανάκτησης βάρους, ενώ καθιστά τα «απαγορευμένα» τρόφιμα ακόμη πιο ελκυστικά. Η συμμόρφωση είναι γενικώς χαμηλή.
Η πιο σωστή προσέγγιση, όπως διαμορφώνεται από τα μέχρι τώρα δεδομένα, φαίνεται να συνοψίζεται στη φράση «αλλαγή συμπεριφοράς και τρόπου ζωής γενικότερα». Να θυμόμαστε ότι η συμπεριφορά μαθαίνεται, δεν είναι έμφυτη και άρα μπορεί να αλλάξει.
Ειδικά στα παιδιά, η προσέγγιση μέσω αλλαγής συμπεριφοράς φαίνεται να έχει πολλά πλεονεκτήματα. Εφόσον οι «προβληματικές» συνήθειες δεν έχουν εδραιωθεί πλήρως, υπάρχει μεγαλύτερη ίσως ευκολία για αλλαγές. Βοηθά το παιδί να «αποφορτιστεί» από την πίεση του αυστηρού διαιτολογίου:
Όλα τα τρόφιμα είναι μέρος ενός ισορροπημένου διαιτολογίου, με διαφορετικές, όμως, ποσότητες και συχνότητες κατανάλωσης. Βοηθά το παιδί να αποφορτιστεί και από την έννοια του βάρους ως μοναδικό κριτήριο προόδου και επιβράβευσης: η πρόοδος μετράται με το λεγόμενο ποσοστό υπέρβαρου και την αλλαγή σε επιμέρους θέματα που αφορούν τη διαιτητική πρόσληψη.
Απαραίτητο συμπλήρωμα είναι οι αλλαγές στη φυσική δραστηριότητα. Πέρα από τη συμμετοχή σε οργανωμένη άσκηση, έμφαση πρέπει να δίνεται στην αύξηση των καθημερινών δραστηριοτήτων και τη μείωση των καθιστικών δραστηριοτήτων (τηλεόραση, παιχνίδια στον Η/Y).
Η υποστήριξη του παιδιού από το οικογενειακό και ευρύτερο περιβάλλον αποτελεί βασική συνιστώσα της επιτυχημένης προσπάθειας. Ο ρόλος του γονέα τροποποιείται ανάλογα με την ηλικία του παιδιού: όσο πιο μικρό είναι το παιδί, τόσο πιο ενεργητικό ρόλο έχει. Προσοχή, διότι πολλές πρακτικές των γονέων στην προσπάθειά τους να βοηθήσουν το παιδί, φέρνουν μόνο αντίθετα αποτελέσματα!
Η προσπάθεια ελέγχου βάρους είναι μια προσπάθεια αλλαγής τρόπου ζωής και όχι απλώς η εφαρμογή μαθηματικών υπολογισμών.
Προτεινόμενες δραστηριότητες για παιδιά μέχρι 10 ετών.
Η σωματική δραστηριότητα είναι χρήσιμη και ευχάριστη και αυτό είναι κάτι που τα παιδιά φαίνεται να το γνωρίζουν ενστικτωδώς. Τα παιδιά έχουν την τάση να είναι σωματικά δραστήρια με φυσικότητα όπως μπορούν να βεβαιώσουν πολλοί εξουθενωμένοι γονείς. Τις περισσότερες δραστηριότητες τις εκτελούν σε διακεκομμένα αλλά μάλλον έντονα διαστήματα.
Μεγαλώνοντας και περνώντας από την εφηβεία στην ενηλικίωση, τα επίπεδα της φυσικής δραστηριότητας σταδιακά μειώνονται. Για το λόγο αυτό είναι σημαντικό τα παιδά από μικρή ηλικία να ενθαρύνοτναι να είναι και να παραμείνουν δραστήρια.
Υπάρχουν δραστηριότητες που αρμόζουν στα παιδιά και άλλες που δεν είναι κατάλληλες. Έτσι, η ηλικία ενός παιδιού υπεισέρχεται ως ένας σοβαρός παράγοντας για σκέψη, όταν επεξεργαζόμαστε ένα πρόγραμμα φυσικής δραστηριότητας.
Παρακάτω ακολουθούν γενικοί κανόνες σε σχέση με προγράμματα φυσικής δραστηριότητας ανάλογα με την ηλικία των παιδιών:
Ηλικία 2-6
Στην ηλικία αυτή τα παιδιά μαθαίνουν αρκετές από τις βασικές δεξιότητες, όπως πετώ, πιάνω, τρέχω, πηδώ, κουτσό και σχοινάκι. Τα παιδιά χρειάζονται χρόνο ώστε να μάθουν τις δεξιότητες αυτές σωστά. Συνεισφέρουν στην άρτια ανάπτυξη του μυϊκού και νευρικού συστήματος πράγμα το οποίο διευκολύνει σημαντικά τη μελλοντική συμμετοχή σε περισσότερο πολύπλοκες δραστηριότητες και την κάνει πιο ευχάριστη. Επειδή τα περισσότερα παιδιά της ομάδας αυτής είναι ακόμα στα πρώτα αναπτυξιακά στάδια, ένα συστηματικό πρόγραμμα άσκησης δεν συνιστάται.
Αντίθετα, τα παιδιά πρέπει να προσκολληθούν σε δραστηριότητες και παιχνίδια με έμφαση στην ανάπτυξη και εξάσκηση των βασικών δεξιοτήτων που δεν τις συνδυάζουν με περίπλοκο τρόπο. Επίσης, τα παιχνίδια πρέπει να τονίζουν τη συμμετοχή και όχι τον ανταγωνισμό εξαιτίας του ότι η επιπρόσθετη πίεση θα αποσπάσει την προσοχή από την ανάπτυξη των δεξιοτήτων.
Προτείνονται:
1. Κυνηγητό
2. Σχοινάκι
3. Κουτσό
4. Φρίσμπυ
5. Περπάτημα
6. Ποδήλατο
Ηλικία 7-10
Τα παιδιά αυτής της ηλικίας γενικά κατέχουν τα βασικά των κινήσεων όπως επίσης και τις βασικές δεξιότητες. Τα περισσότερα έχουν επίσης αναπτύξει καλύτερη μνήμη και δεξιότητες λήψης αποφάσεων με αποτέλεσμα να είναι ικανά να κατανοήσουν τις στρατηγικές κάποιων απλών μορφών ομαδικών παιχνιδιών. Όμως, αρκετά από αυτά το πιθανότερο είναι να μην μπορούν να χειριστούν πολύπλοκα κινητικά πρότυπα και δεξιότητες, όπως επίσης και τις ψυχικές απαιτήσεις κάποιων από τα οργανωμένα ανταγωνιστικά αθλήματα.
Για τα περισσότερα παιδιά, η έμφαση πρέπει να δίνεται στο συνδυασμό των βασικών δεξιοτήτων που ήδη κατέχουν και στην πρόοδό τους με βάση κάποιους εύκολους στόχους. (π.χ. κλωτσώ τη μπάλα με στόχο κάποια απόσταση, πετώ με κάποιο στόχο).
Προτάσεις για την ηλικιακή αυτή ομάδα:
1. Ποδήλατο
2. Παιχνίδια με μπάλα
3. Τένις
4. Πινγκ πονγκ
5. Skating
6. Χορός
7. Ενόργανη γυμναστική
8. Ποδόσφαιρο
Ποια μέτρα προστασίας πρέπει να τηρείτε.
Τώρα που κάνει ζέστη, προτού αρχίσουμε γυμναστική ή ασχοληθούμε με κάποιο σπορ, θα πρέπει να δώσουμε την ευκαιρία στο σώμα μας να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες περιβάλλοντος.
Εκείνο που πρέπει να κάνουμε πρώτα απ’ όλα, είναι να μειώσουμε τη διάρκεια των ασκήσεων και να τις αυξήσουμε σταδιακά.
Η προσαρμογή αυτή γίνεται κυρίως στις πρώτες 10 ημέρες για όσους βρίσκονται σε καλή φυσική κατάσταση. Οι αγύμναστοι και οι ηλικιωμένοι χρειάζονται περισσότερες ημέρες για να προσαρμοστούν σταδιακά στη ζέστη.
Μέτρα προστασίας
Για να γυμνάζεστε χωρίς να κινδυνεύετε από τη ζέστη, πρέπει να ακολουθείτε πάντα το καλοκαίρι, τους παρακάτω κανόνες προστασίας:
Προτιμήστε να γυμνάζεστε τις πρωινές ώρες, για να ελαχιστοποιήσετε έτσι τη θερμική επιβάρυνση από την ηλιακή ακτινοβολία. Αποφεύγετε τις ώρες μεταξύ 11π.μ. και 3μ.μ.
Αποφεύγετε κάθε έντονη σωματική δραστηριότητα τις ημέρες που η θερμοκρασία και η υγρασία είναι υψηλές.
Πίνετε 100-200 ml νερό υγρών κάθε 15-20 λεπτά άσκησης. Τα υγρά πρέπει να είναι κυρίως νερό ή κάποια ισοτονικά διαλύματα.
Πίνετε νερό ακόμα κι όταν δε διψάτε.
Δε χρειάζεται να παίρνετε επιπλέον ταμπλέτες αλατιού ή καλίου. Καλύτερα είναι ν’ αναπληρώνετε μέσω της διατροφής σας αυτούς τους ηλεκτρολύτες, που χάνονται σε μεγαλύτερη ποσότητα, τώρα το καλοκαίρι, με τον ιδρώτα.
Φοράτε ανοιχτόχρωμα βαμβακερά ή λινά ρούχα και καπέλα, που επιτρέπουν την εφίδρωση και την εξάτμιση του ιδρώτα.
Τέλος σε γενικές γραμμές, μην προσπαθήσετε να κάνετε τώρα το καλοκαίρι τη γυμναστική που δεν κάνατε όλο το χειμώνα! Με όποια σωματική άσκηση λοιπόν κι αν ασχοληθείτε, κάντε το σταδιακά και με μέτρο.
Προσαρμογή στη ζέστη
Πώς όμως προσαρμόζεται το σώμα μας στη ζέστη;
Ιδρώνουμε περισσότερο και μέσω της εξάτμισης του ιδρώτα, δροσίζεται και το δέρμα μας περισσότερο.
Ιδρώνουμε νωρίτερα, δηλαδή όταν γυμναζόμαστε στη ζέστη, η λειτουργία της εφίδρωσης ξεκινά νωρίτερα, επιτρέποντας έτσι στο σώμα μας να δροσίζεται προτού αυξηθεί σημαντικά η θερμοκρασία του.
Μειώνονται οι ηλεκτρολύτες στον ιδρώτα, κάτι που βοηθά στην οικονομία των σημαντικών αυτών στοιχείων στο σώμα μας, και άρα στη μικρότερη απώλεια νατρίου και καλίου με τον ιδρώτα.
