Αυξημένος ο κίνδυνος ύπαρξης μολυσμένου κρέατος.
Οι ανησυχίες σχετικά με την μόλυνση βοδινού κρέατος από την πυρηνική καταστροφή στη Φουκουσίμα, στην Ιαπωνία, εξαπλώνονται στη χώρα, έπειτα από την αποκάλυψη σήμερα ότι περισσότερα από 400 βοοειδή από 7 αγροκτήματα της πληγείσας περιοχής μεταφέρθηκαν σε διάφορες περιοχές της χώρας αφού είχαν καταναλώσει μολυσμένο χορτάρι.
Συνολικά 411 βοοειδή της πληγείσας περιοχής μεταφέρθηκαν σε έξι άλλες περιοχές, μεταξύ των οποίων και το Τόκιο, μεταξύ της 28ης Μαρτίου και της 6ης Ιουλίου, σύμφωνα με τις νομαρχιακές αρχές.
Μέχρι σήμερα οι ιαπωνικές αρχές γνώριζαν ότι το κρέας από 132 ζώα που είχαν καταναλώσει μολυσμένο με υψηλά επίπεδα καισίου χορτάρι είχαν μεταφερθεί σε πολλές περιοχές της χώρας, σύμφωνα με τα τοπικά μέσα ενημέρωσης.
Στις 36, από τις συνολικά 47 νομαρχίες της Ιαπωνίας, έχει μεταφερθεί κρέας που προέρχεται από ζώα που είχαν μολυνθεί. Μολυσμένο κρέας έχει καταναλωθεί, όπως φαίνεται, σε 31 επαρχίες, μετέδωσε το τηλεοπτικό δίκτυο NHK.
Τα σουπερμάρκετ του Τόκιο έχουν τοποθετήσει επιγραφές που προειδοποιούν τους καταναλωτές για τον κίνδυνο ύπαρξης μολυσμένου κρέατος.
Οι αρχές του Τόκιο είχαν ανακοινώσει ότι εντόπισαν συγκέντρωση καισίου 650 μπεκερέλ ανά κιλό, έναντι του εγκεκριμένου ορίου των 500 μπεκερέλ, σε βοδινό κρέας που παραδόθηκε στην πρωτεύουσα.
Έπειτα από περισσότερους από τέσσερις μήνες μετά το πυρηνικό δυστύχημα στη Φουκουσίμα, η Ιαπωνία δεν έχει ακόμη εγκαθιδρύσει ένα κεντρικό σύστημα ελέγχου της ραδιενέργειας στα τρόφιμα και τεστ πραγματοποιούν οι νομαρχιακές και οι δημοτικές αρχές.
Πολύ θετικά αποτελέσματα από τη χορήγηση της ιπιλιμουμάμπης.
Ενέκρινε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε την ιπιλιμουμάμπη για τη θεραπεία του προχωρημένου μελανώματος σε ενηλίκους που έχουν λάβει προηγούμενη θεραπεία, όπως ανακοίνωσε η εταιρεία Bristol-Myers Squibb.
Η ιπιλιμουμάμπη, μία καινοτόμος ανοσοθεραπεία, κατέδειξε μακροχρόνια επιβίωση στη θεραπεία ασθενών με προχωρημένο μελάνωμα.
Σύμφωνα, με την καμπύλη επιβίωσης, τα εκτιμώμενα ποσοστά επιβίωσης του 1ου και του 2ου χρόνου για τους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με ιπιλιμουμάμπη ήταν 46% και 24% αντίστοιχα έναντι 25% και 14% του σκέλους σύγκρισης, με μερικούς ασθενείς να επιβιώνουν για 3 με 4 χρόνια.
«Με την έγκριση της ιπιλιμουμάμπης οι γιατροί έχουν μία σημαντική νέα επιλογή να προσφέρουν σε ασθενείς τους με μεταστατικό μελάνωμα. Πρόκειται για μία δυνατότητα παράτασης της επιβίωσης όχι απλά για μερικούς μήνες, αλλά ενδεχομένως για 3 με 4 χρόνια για κάποιους από τους ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία για μεταστατικό μελάνωμα», σχολιάζει ο Καθηγητής Alexander Eggermont, Γενικός Διευθυντής του Ινστιτούτου Gustave Roussy, Παρίσι, Γαλλία. Υπάρχει ελπίδα ότι ο καινοτόμος μηχανισμός δράσης της ιπιλιμουμάμπης, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η συνιστώμενη ολοκληρωμένη θεραπεία με ιπιλιμουμάμπη (3 mg/kg) περιλαμβάνει 4 εγχύσεις σε διάστημα τριών μηνών, θα μπορούσε δυνητικά να αλλάξει τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε ασθενείς με προχωρημένο μελάνωμα για το οποίο έχει ληφθεί προηγούμενη θεραπεία. Αυτό αποτελεί παράδειγμα του τι μπορεί να επιτευχθεί μέσω της αποδέσμευσης της δύναμης ανταπόκρισης του ίδιου του ανοσοποιητικού μας συστήματος».
Το μελάνωμα είναι μία μορφή καρκίνου του δέρματος που χαρακτηρίζεται από ανεξέλεγκτη ανάπτυξη των κυττάρων που παράγουν μελανίνη (μελανοκύτταρα) και βρίσκονται στο δέρμα. Το μεταστατικό μελάνωμα παρουσιάζεται όταν ο καρκίνος επεκτείνεται πέραν της επιφάνειας του δέρματος σε άλλα όργανα, όπως οι λεμφαδένες, οι πνεύμονες, ο εγκέφαλος ή άλλες περιοχές του σώματος. Ορισμένα καρκινικά κύτταρα μπορούν να αποφύγουν ενεργά την εποπτεία από το ανοσοποιητικό σύστημα επιτρέποντας στους όγκους να επιβιώσουν.
Το μελάνωμα είναι κυρίως ιάσιμο όταν αντιμετωπιστεί στα πρώιμα στάδια. Ωστόσο, το μεταστατικό μελάνωμα αποτελεί μία από τις επιθετικότερες μορφές καρκίνου με 75% των πασχόντων να πεθαίνουν εντός ενός έτους. Λόγω της πολύ κακής πρόγνωσης και της έλλειψης αποτελεσματικών θεραπειών εξακολουθεί να υφίσταται μία σημαντική ανεκπλήρωτη ιατρική ανάγκη.
Αντίθετα με τους περισσότερους άλλους συμπαγείς όγκους, το μελάνωμα προσβάλλει νεότερα, μέσης ηλικίας άτομα. Η διάμεση ηλικία κατά τη διάγνωση του μελανώματος είναι 57 και η διάμεση ηλικία κατά το θάνατο είναι 67.
Ένας στους τέσσερις παίρνει φάρμακα χωρίς συνταγή.
Το 38,5% των Ελλήνων ήταν υπέρβαρο ενώ το 17,3% αντιμετώπιζε πρόβλημα παχυσαρκίας, σύμφωνα με την «Εθνική Έρευνα Υγείας» της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας. Στην ίδια έρευνα φάνηκε πως ένας στους τέσσερις παίρνει φάρμακα χωρίς συνταγή γιατρού.
Τρεις στους δέκα καπνίζουν καθημερινά και ένας στους δέκα πίνει αλκοόλ σε καθημερινή βάση, όπως προκύπτει από την ίδια έρευνα.
Μεγάλα είναι και τα ποσοστά όσων δεν είναι ικανοποιημένοι από τις υπηρεσίες που παρέχονται στα δημόσια νοσοκομεία και στα απογευματινά ιατρεία του ΕΣΥ. Αναλυτικά, ένας στους πέντε Έλληνες έπασχε από υπέρταση.
Πάνω από το 4% του πληθυσμού βασανιζόταν από χρόνο άγχος ενώ προβλήματα με τη χοληστερίνη, τα λιπίδια και τα τριγλυκερίδια αντιμετώπιζε το 15% περίπου του πληθυσμού.
Από τους συστηματικούς καπνιστές σχεδόν οι μισοί (46,98%), ανήκουν στην ηλικιακή ομάδα των 25 – 44 ετών.
Ικανοποιημένοι από μέτρια έως πολύ με τις υπηρεσίες που παρέχονται στα δημόσια νοσοκομεία δήλωσε μόνο το 53,87% του πληθυσμού. Ενώ το ποσοστό των ικανοποιημένων με τις υπηρεσίες που παρέχονται από τους γιατρούς κάθε ειδικότητας στα απογευματινά ιατρεία του ΕΣΥ πέφτει ακόμη πιο χαμηλά, στο 46,40%.
Προστατευτικά ενάντια στις υπεριώδεις ακτινοβολίες δρα το πράσινο τσάι.
Οι ανάγκες του κάθε ατόμου σε υγρά, εξαρτώνται από διάφορους παράγοντες, όπως η ηλικία, το φύλο, το επίπεδο φυσικής δραστηριότητας, η κατάσταση της υγείας, η θερμοκρασία και το επίπεδο υγρασίας του περιβάλλοντος, το κλίμα και η ενεργειακή πρόσληψη και δαπάνη.
Οι κύριες οδοί αποβολής είναι τα ούρα, το δέρμα, οι πνεύμονες και -σε μικρότερο βαθμό- τα κόπρανα. Η αίσθηση της δίψας αρχίζει να αναπτύσσεται, όταν έχουμε απώλεια υγρών πάνω από 1% του σωματικού βάρους.
Αν το σωματικό βάρος μειωθεί πάνω από 5% λόγω αφυδάτωσης, τότε παρατηρούνται συμπτώματα, όπως αύξηση της αρτηριακής πίεσης, εξάντληση, πονοκέφαλος, μειωμένη αντοχή και συγκέντρωση, θαμπό και κουρασμένο δέρμα, ενώ αν το ποσοστό ξεπεράσει το 20%, μπορεί να επέλθει ακόμη και θάνατος.
Θα πρέπει να σημειωθεί, πως η αίσθηση της δίψας δεν είναι πάντα επαρκής ένδειξη για το επίπεδο υδάτωσης του σώματος, ειδικά στα βρέφη, τα μικρά παιδιά, τους υπερήλικες και τους αθλητές, εκτός του ότι θεωρείται αρκετά καθυστερημένο το σήμα της έλλειψης υγρών.
Όταν διψάμε, η κατανάλωση νερού πρέπει να είναι άμεση. Επίσης, το χρώμα των ούρων αποτελεί ένα χρήσιμο δείκτη για το επίπεδο υδάτωσης, αφού τα σκουρόχρωμα (και άρα πυκνά) ούρα, αποτελούν ένδειξη ανεπαρκούς ενυδάτωσης.
Το Ινστιτούτο Ιατρικής της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ, το 2004, ανέφερε πως το 80% των αναγκών μας καλύπτεται από πόσιμο νερό, αναψυκτικά, χυμούς, τσάι κ.ά. και το 20% από τρόφιμα. Παλαιότερα, ήταν ευρέως διαδεδομένη η άποψη, ότι η παρουσία της καφεΐνης μάλλον τα αντίθετα αποτελέσματα προκαλούσε, εξαιτίας της διουρητικής της δράσης. Σύγχρονες έρευνες όμως, επισημαίνουν ότι τα αναψυκτικά με καφεΐνη (τύπου cola), το τσάι και ο καφές συμμετέχουν στην διαδικασία της ενυδάτωσης.
Επιπλέον, κάποιες έρευνες –αν και περιορισμένες- που μελέτησαν το τσάι σε σύγκριση με το νερό, όσον αφορά στην υδάτωση, κατέληξαν πως και το τσάι μπορεί να συμβάλει σημαντικά στην υδάτωση του ανθρώπινου σώματος.
Και αυτό, γιατί έχει πλέον αποδειχτεί ότι η διουρητική δράση της καφεΐνης είναι αμελητέα και δεν αλλοιώνει τη διαδικασία της ενυδάτωσης. Αντιθέτως, ποτά που περιέχουν αλκοόλ σε συγκέντρωση 10% ή περισσότερο, όπως τα περισσότερα κρασιά, οδηγούν τελικά σε απώλεια υγρών.
Επομένως, αφού η ενυδάτωση του οργανισμού είναι τόσο σημαντική, ειδικά τώρα το καλοκαίρι, μια έξυπνη επιλογή είναι τα διάφορα τσάγια, που μας ενυδατώνουν επαρκώς, χωρίς να καταναλώνουμε επιπλέον ζάχαρη και θερμίδες. Τα κυριότερα είδη τσαγιού είναι το πράσινο, το μαύρο, το λευκό και το oolong. Μπορείτε να τα βρείτε σε διάφορες γεύσεις: λεμόνι, ροδάκινο, κόκκινά φρούτα, ακόμη και να κάνετε μίξεις διαφορετικών γεύσεων. Με τον τρόπο αυτό, έχετε τη δυνατότητα να δώσετε μια ευχάριστη γευστική νότα στην υδάτωσή σας.
Η διαφορά μεταξύ των τριών βασικών ειδών τσαγιού, έγκειται κυρίως στην επεξεργασία: Το πράσινο είναι αυτό που δεν έχει υποστεί ζύμωση και έχει τη μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε κατεχίνες. Τα τελευταία χρόνια, οι έρευνες κατά του καρκίνου και των καρδιαγγειακών παθήσεων έχει τοποθετήσει τα φλαβονοειδή (στα οποία ανήκουν οι κατεχίνες) στην πρώτη γραμμή του ενδιαφέροντος, αφού έχουν ισχυρότατη αντιοξειδωτική, αντιφλεγμονώδη και αντιθρομβωτική δράση.
Σε επιστημονική έρευνα, έχει επισημανθεί η θετική επίδραση του μαύρου τσαγιού στην πρόληψη ενάντια στη στεφανιαία νόσο, στον καρκίνου του παχέος εντέρου, στην διατήρηση της οστικής πυκνότητας, στην αναστολή δημιουργίας οδοντικής πλάκας και μια γενικότερη θετική επίδραση στην ψυχική υγεία.
Το πράσινο τσάι, από την άλλη μεριά, έχει συσχετιστεί θετικά και αυτό με τη σειρά του με την πρόληψη διαφόρων ειδών καρκίνου, των καρδιαγγειακών παθήσεων, τη μείωση και διατήρηση ενός φυσιολογικού σωματικού βάρους (συστηματική καθημερινή κατανάλωση πράσινου τσαγιού αυξάνει τις καύσεις κατά 3-4%) και την ενίσχυση της μικροκυκλοφορίας.
Η μικροκυκλοφορία είναι σημαντική, αφού εξασφαλίζει την επαρκή παροχή οξυγόνου και θρεπτικών συστατικών στο δέρμα. Επομένως, το πράσινο τσάι ενυδατώνει επαρκώς τον οργανισμό και συγχρόνως περιέχει ουσίες που δρουν προστατευτικά, ενάντια στις υπεριώδεις ακτινοβολίες.
Οι τοξικές παγίδες που κρύβονται είναι πολλές.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι γονείς πασχίζουμε να δημιουργήσουμε ένα ασφαλές περιβάλλον για τα παιδιά μας και συνήθως οι προσπάθειές μας καρποφορούν. Ωστόσο τα απρόοπτα συμβαίνουν: σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία του Κέντρου Δηλητηριάσεων το οποίο λειτουργεί στο Νοσοκομείο Παίδων «Π. & Α. Κυριακού», περισσότερες από τις μισές δηλητηριάσεις τον χρόνο (54,2%) αφορούν παιδιά ηλικίας από μερικών μηνών ως 14 ετών και η συντριπτική πλειοψηφία από αυτές συμβαίνει στο σπίτι.
Ιδιαίτερα επιρρεπή είναι τα παιδιά μεταξύ ενός και πέντε ετών, τα οποία «πετυχαίνουν» να εμπλέκονται στο 78,2% των δηλητηριάσεων της παιδικής ηλικίας. Στη βρεφική ηλικία (0-1 έτους) συμβαίνει το 6,3% των παιδικών δηλητηριάσεων, στην ηλικία 5-10 ετών το 11,3%, ενώ σαφής μείωση παρατηρείται στην ηλικία 10-14 ετών (4,2%).
Αν ανατρέξει κανείς στα στοιχεία του Κέντρου Δηλητηριάσεων θα διαπιστώσει ότι τα αίτια των δηλητηριάσεων βρίσκονται, λιγότερο ή περισσότερο, σε όλα τα σπίτια.
Μπορεί να μας φαίνεται απίθανο, αλλά έτσι είναι: τα τσιγάρα αποτελούν θανάσιμο κίνδυνο για τα παιδιά! Οχι, δεν αναφερόμαστε στις αναμφισβήτητα βλαβερές συνέπειες του παθητικού καπνίσματος, αλλά στη μάσηση και κατάποση των τσιγάρων. Εχει υπολογιστεί ότι 60 χιλιοστόγραμμα νικοτίνης (το ισοδύναμο 30 περίπου τσιγάρων) είναι ικανά να σκοτώσουν έναν ενήλικο που δεν καπνίζει. Η κατάποση ενός και μόνο τσιγάρου από ένα παιδί ηλικίας ενός χρόνου μπορεί να θέσει τη ζωή του σε σοβαρότατο κίνδυνο. Τα συμπτώματα δηλητηρίασης από νικοτίνη μπορούν να είναι ναυτία και εμετός, ταχυκαρδία, κράμπες στο στομάχι, εφίδρωση, δυσκολία στην αναπνοή.
Εξίσου σοβαρή μπορεί να είναι η δηλητηρίαση των παιδιών από αλκοόλ. Όπως αναφέρει το δημοσίευμα της εφημερίδας «Το Βήμα», οι ειδικοί του Κέντρου Δηλητηριάσεων έχουν προσέξει ότι οι δηλητηριάσεις από αλκοόλ αυξάνουν γύρω από τις μεγάλες γιορτές. «Ας δοκιμάσει λίγο, δεν θα πάθει τίποτε» λέει ο παππούς, μια δεύτερη γουλιά έρχεται από τον θείο, πιθανότατα το παιδί βρίσκει την ευκαιρία να πιει λιγάκι ακόμη με δική του πρωτοβουλία, καθώς στη γενική ευφορία και παρά την παρουσία πολλών ατόμων έχει μείνει χωρίς πραγματική επίβλεψη. Αποτέλεσμα; Μετά τα αστεία, το παιδί αποσύρεται για ύπνο και εμείς νομίζουμε ότι νυστάζει. Στην πραγματικότητα, το παιδί πέφτει σε κώμα καθώς η αιθανόλη προκαλεί, μεταξύ άλλων, υπογλυκαιμία.
