Τετάρτη, 1 Ιανουαρίου 2014

Κυψέλη… αγάπης!

Αν σας αρέσει αυτή η ανάρτηση, διαδώστε την.

Οι εθελοντές του Κέντρου Διημέρευσης Ημερήσιας Φροντίδας για Άτομα μα Αναπηρία «Η Κυψέλη» μιλούν στο «Ε».



«Αυτό που δίνουμε, είναι αγάπη», είπαν οι εθελοντές του Μικτού Κέντρου Διημέρευσης Ημερήσιας Φροντίδας για Άτομα με Αναπηρία «Η Κυψέλη», που πηγαίνουν αρκετά τακτικά - αν όχι καθημερινά - σε αυτό, για να βοηθήσουν όπως μπορούν τα παιδιά που βρίσκονται εκεί.

Μια χούφτα άνθρωποι προσφέρουν σχεδόν κάθε μέρα, εθελοντικά. Κάτι που δεν μπορεί αποτιμηθεί οικονομικά. Η αγάπη είναι αυτό που δίνουν οι εθελοντές στο Κέντρο «Η Κυψέλη», αγάπη σε παιδιά μικρής και μεγάλης ηλικίας, που δε ζητούν τίποτα παραπάνω από τους συνανθρώπους τους πέρα από λίγη παρέα.

«Δεν ξέρω τι ακριβώς είναι εθελοντισμός, δεν υπάρχουν λέξεις για να το περιγράψω», είπε η πρόεδρος του Κέντρου και εθελόντρια η ίδια, Άσπα Γράμμου, στο «Ε» και προσέθεσε: «Για μένα είναι κάτι που βγαίνει μέσα από την ψυχή μου χωρίς να μπορώ να το προσδιορίσω.» Αυτό που ξέρει να δίνει η ίδια στα παιδιά, όπως τόνισε, είναι αγάπη. Αυτό έκανε από την πρώτη στιγμή που το Κέντρο άνοιξε τις πόρτες του, πριν από 18 χρόνια. Αυτό κάνουν και οι υπόλοιπες εθελόντριες που βρίσκονταν χτες στην «Κυψέλη» και θέλησαν να κρατήσουν την ανωνυμία τους, γιατί όπως είπαν, στο θέμα της προσφοράς η προσωπική προβολή δε χωράει.

«Να είναι χαρούμενα»
Για τις εθελόντριες εκείνο που έχει αξία, είναι να βλέπουν τα παιδιά χαρούμενα και ευτυχισμένα. «Είναι μία μικρογραφία της κοινωνίας που ζούμε έξω. Το κάθε παιδί έχει τις δικές του ιδιαιτερότητες, τα δικά του χαρακτηριστικά, γι’ αυτό και θα πρέπει να το προσεγγίζουμε διαφορετικά και να επικεντρωνόμαστε στις ανάγκες του καθενός», τόνισε η Κ.Π..

Επεσήμανε δε, ότι για πολλούς δεν είναι εύκολο να επισκέπτονται έναν τέτοιο χώρο. «Ίσως στην αρχή υπάρχει ο φόβος ότι μπορεί να συμβεί κάτι ανάλογο σε συγγενικό σου πρόσωπο. Ίσως να νιώθει κανείς στενάχωρα, είναι ανθρώπινο.» Μάλιστα η ίδια παραδέχτηκε ότι τα πρώτα χρόνια επισκεπτόταν απλά το Κέντρο, ενώ τα τρία τελευταία αισθάνεται πως έχει γίνει πιο ενεργή ως άτομο όσον αφορά στον εθελοντισμό.



Οι εθελοντές στο πλευρό των ατόμων με αναπηρίες ενώ εκείνα διαβάζουν

Βέβαια η κ. Γραμμού τόνισε ότι η στενοχώρια δε βοηθά κανέναν, δε βοηθά τα παιδιά για τα οποία σημαντικό ρόλο παίζει η θετική ψυχολογία, η θετική ενέργεια που τους μεταδίδουν οι άνθρωποι που βρίσκονται γύρω τους. Εξηγεί ότι είναι πολύ καλό τα παιδιά να συναναστρέφονται και με άλλα άτομα πέραν της οικογενείας τους, αυτό τα κάνει πιο κοινωνικά, τους δίνει αυτοπεποίθηση επιδρώντας θετικά στην ψυχοσύνθεσή τους.

«Στήνουμε ένα πανηγύρι από το τίποτα», είπε η κ. Γράμμου και προσέθεσε: «Βάζουμε μουσική και αρχίζουμε όλοι μαζί να χορεύουμε, να γελάμε, να παίζουμε, να αισθανόμαστε χαρούμενοι, γιατί αυτό είναι το πιο σημαντικό για τα παιδιά. Να χαμογελάνε και να αισθάνονται ότι έχουνε δίπλα τους ανθρώπους που τα αγαπάνε και τους αγαπούν.»

«Θέλουμε παρέα»
Όταν ζητήθηκε από τα παιδιά να πουν τι θέλουν να τους φέρει ο Άγιος Βασίλης τη νέα χρονιά, είπαν όλα με μια φωνή: «Περισσότερη παρέα», κάνοντας με αυτό τον τρόπο αντιληπτό ότι ο άνθρωπος, όποιο πρόβλημα υγείας και αν αντιμετωπίζει, έχει ανάγκη μια άλλη ανθρώπινη παρουσία για να μοιραστεί μαζί του τη χαρά του, τη λύπη του, τον προβληματισμό του για κάτι.



Η κ. Άσπα Γράμμου μαζί με τα παιδιά

«Σε αυτό το Κέντρο, το γέλιο και το γλέντι είναι εθελοντισμός, είναι να κάνεις τα άτομα που είναι γύρω σου χαρούμενα. Αυτό μπορεί να το κάνει ο καθένας, δεν είναι κάτι δύσκολο. Όλοι μπορούν να βοηθήσουν στο Κέντρο εθελοντικά, αρκεί να θέλουν να δώσουν αγάπη στον άνθρωπο που βρίσκεται δίπλα τους», τόνισε η κ. Γράμμου και τόνισε ότι για να μπορέσει κανείς, πρέπει να κρύβει μέσα του αγάπη και όχι να κάνει ό,τι κάνει γιατί νιώθει υποχρέωση, διότι αυτό δεν έχει νόημα και δεν αποδίδει καρπούς.

Ο Κυριάκος, ο Γιώργος, ο Μπάμπης, η Καλλιόπη που ήταν χτες στο Κέντρο, είπαν πως ήταν χαρούμενοι που έχουν δίπλα τους τούς εθελοντές να τους κάνουν παρέα, και αυτό που ζήτησαν, ήταν να έρθουν ακόμη περισσότεροι. Η Χαρά όταν άρχισε να πηγαίνει στην «Κυψέλη», δεν ήταν και τόσο κοινωνική. Μετά όμως όπως είπε, και χάρη στους εθελοντές, άρχισε να μιλάει περισσότερο.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.