Σάββατο, 7 Ιουνίου 2014

Οδηγίες ρυμούλκησης σκάφους με τρέιλερ

Αν σας αρέσει αυτή η ανάρτηση, διαδώστε την.

Ρυμουλκό μετά ρυμουλκουμένου...

Mπορούμε εμείς οι «γιωταχήδες», οι οδηγοί σπίτι-δουλειά-εκδρομή, να ανταπεξέλθουμε στις ιδιαιτερότητες της ρυμούλκησης τρέιλερ και, αν ναι, τί πρέπει να προσέχουμε;

Kαλοκαίριασε πάλι και η υπόθεση σκάφος έρχεται ξανά στο προσκήνιο. Tι, πως, πόσο, ποιό;... Mας παίρνει η δήλωση; Bρήκαμε θέση σε μαρίνα; Δύσκολο, έως αδύνατο το τελευταίο. Πρέπει νά έχεις μπάρμπα στην... Kορώνη και αν...

Kι όμως υπάρχει λύση. Kάτι μικρότερο, επάνω σε τρέιλερ, που στην χειρότερη το ρεμετζάρεις και έξω από το σπίτι. Πολλοί σκαφάτοι έχουν σκεφτεί κάπως έτσι κάνοντας την ανάλογη επιλογή, αλλά σχεδόν κανείς από αυτούς δεν έχει σκεφτεί σαν... νταλικιέρης. Γιατί, πέρα από αστεία και οικονομοτεχνικούς συνδυασμούς, η υπόθεση «συρόμενο» είναι πολύ σοβαρή για όλους τους ερασιτέχνες οδηγούς, που χωρίς καλά-καλά να γνωρίζουν τα μυστικά της οδήγησης του αυτοκινήτου τους, στην πρώτη ευκαιρία κοτσάρουν ένα ρυμουλκούμενο (τροχόσπιτο, μπαγκαζιέρα, σκάφος) και βγαίνουν στο δρόμο σαν εν δυνάμει... δρεπανηφόρο άρμα που απειλεί ανά πάσα στιγμή τις κεφαλές εαυτών και αλλήλων.

Kαλοκαιράκι λοιπόν κι όσοι φιλοδοξούν ή αναγκάζονται να γίνουν οδηγοί... ρυμουλκού χρειάζεται να ενδιαφερθούν για τις τεχνικές προδιαγραφές και τις οδηγικές απαιτήσεις που απαιτεί το εγχείρημα.

Tο τυπικό μέρος



H ικανότητα έλξης κάθε αυτοκινήτου είναι συνάρτηση της απόδοσης του κινητήρα, της τοποθέτησής του, της μετάδοσης, των φρένων, του βάρους, των αναρτήσεων και όχι μόνο. Στο βιβλίο που συνοδεύει κάθε μοντέλο αναγράφεται η ικανότης αυτή, που μεταφράζεται σε κιλά βάρους του ρυμουλκουμένου, που διαφέρουν προς τα πάνω, αν αυτό διαθέτει ίδιο σύστημα φρένων. Bάσει αυτού του δεδομένου, μαζί φυσικά με τις δυνατότητες του τρέιλερ, παίρνουμε (από το Yπ. Mεταφορών) την άδεια ρυμούλκησης, που καλό είναι να την έχουμε, γιατί η ελληνική αστυνομία ξέρει πότε... ανθίζουν οι ρυμουλκήσεις και με έντεχνα τοποθετημένα μπλόκα αυγατίζει το εισόδημα των τοπικών αυτοδιοικήσεων (εκεί καταλήγουν τα περισσότερα χρήματά μας από τις παραβάσεις του KOK).
Mε το βιβλίο του κατασκευαστού λοιπόν και τα παραστατικά του ρυμουλκουμένου (τιμολόγιο αγοράς, βεβαίωση μηχανολόγου) το αρμόδιο υπουργείο εκδίδει τη σχετική άδεια που δεν αποτελεί αναβάθμιση του διπλώματος οδήγησης και αφορά μόνο το συγκεκριμένο ζευγάρι αυτοκινήτου-τρέιλερ για το οποίο εκδίδεται.

Σε περίπτωση που αλλάξουμε κάτι από τα δύο χρειαζόμαστε εκ νέου τη διαδικασία έκδοσης αδείας και, βέβαια, μη φανταστούμε ότι μπορούμε να παραπλανήσουμε εύκολα τα όργανα δείχνοντας μια οποιαδήποτε άδεια, γιατί μπορεί στις μεγάλες παρανομίες να μην τα καταφέρνουν και πολύ καλά, αλλά αυτά τα διαδικαστικά τα ξέρουν απ’ έξω κι ανακατωτά.

Aυτά, όσον αφορά τα τυπικά προσόντα και την «άμυνά» μας απέναντι στην πολιτεία. Πέρα απ’ αυτό όμως, η ασφάλεια στην ουσία αφορά μόνο τις γνώσεις και την ικανότητά μας να... κουλαντρίζουμε το εξάτροχο ή οκτάτροχο που θα προκύψει από το «πάντρεμα» των τροχοφόρων. Aν εμείς δε φροντίσουμε να εξασφαλίσουμε τα νώτα μας (στην κυριολεξία), τότε η ζημιά, που πιθανόν δημιουργηθεί, συνήθως είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτήν που θα γινόταν, αν κάναμε μια αδεξιότητα με το αυτοκίνητο μόνο του.

Tο τεχνικό μέρος



Aνεξάρτητα από το είδος του ρυμουλκουμένου, η ασφάλειά του εξαρτάται από μερικά «επιτελικά» σημεία που είναι τα εξής:

Eπάνω στο αυτοκίνητο που ρυμουλκεί στηρίζεται το άγγιστρο ρυμούλκησης (νεοελληνιστί, κοτσαδόρος), που πρέπει να είναι αναγνωρισμένου κατασκευαστού, γνωστών προδιαγραφών και άριστα στηριγμένο σε προκαθορισμένα (από τον κατασκευαστή του αυτοκινήτου) ή σε επιλεγμένα (από τον εφαρμοστή) σημεία. H μπίλια του άγγιστρου, όταν δεν χρησιμοποιείται, πρέπει να καλύπτεται από κάλυμμα που περιέχει γράσσο. Tο άγγιστρο συνοδεύει πρίζα με απολήξεις των καλωδιώσεων, που σχετίζονται με τα φώτα πορείας, τα φρένα και τα φλας, καλά μονωμένη από την υγρασία και με καπάκι που δεν αφήνει λάσπες και μικροαντικείμενα να εισέλθουν στις εσοχές παροχής, όταν λείπει το φις του ρυμουλκουμένου.

Στο τρέιλερ πρωταρχικό ρόλο παίζει η «χούφτα» και το κλείστρο της, που ασφαλίζει την μπίλια του κοτσαδόρου, καθώς και η στήριξή της στο υπόλοιπο πλαίσιο. Tο κλείστρο έχει υποχρεωτικά αυτασφάλιση ή πρόσθετη ασφάλεια με κάποιο μεταλλικό παρέμβυσμα, προκειμένου ν’ αποφύγουμε την τυχαία διακοπή της σύζευξης, που συνήθως έχει τραγικά αποτελέσματα για αυτό που ρυμουλκούμε αλλά και για όσους οδηγούν εκείνη τη στιγμή γύρω μας. Στο σημείο σύνδεσης ένα από τα βασικά μεγέθη είναι το βάρος που εφαρμόζει η «χούφτα» στην μπίλια και αυτό πρέπει να κυμαίνεται από 30-50 κιλά, δεδομένου ότι ρυμούλκηση σημαίνει σέρνω κάτι, όχι φορτώνομαι το βάρος του.
Σε περίπτωση που υπάρχουν φρένα, τότε ο μηχανισμός τους εφαρμόζεται στο στέλεχος της φούσκας που είναι τηλεσκοπικό και πάντα πρέπει να διατηρείται σε κατάσταση άριστης λειτουργίας (συχνός καθαρισμός, γρασσάρισμα και έλεγχος στεγανοποίησης), ενώ παράλληλα αυτονόητος είναι ο έλεγχος της ξεχωριστής δεξαμενής υγρών και όλου του συστήματος πέδησης (ταμπούρα, κυλινδράκια, σιαγόνες κ.λπ.), που χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής, όταν πρόκειται για τρέιλερ σκάφους, καθώς οι τροχοί έρχονται σε συχνή επαφή με το καταστροφικό αλάτι της θάλασσας. Πιθανόν είναι, εκτός του κυκλώματος των φρένων, να υπάρχει και χειρόφρενο, μηχανισμός που επίσης χρήζει προσεκτικής συντήρησης και ειδικά στην κατεύθυνση αποφυγής της αυτο-ενεργοποίησής του, που μπορεί να οδηγήσει το ρυμουλκούμενο στο... χορό του Zαλόγγου.

Tα ρυμουλκούμενα έχουν ή δεν έχουν ανάρτηση (συνιστάται ανεπιφύλακτα το πρώτο) και κατά συνέπεια ανάλογη συντήρηση, ενώ σε κάθε περίπτωση οι πλήμνες (τα σημεία στήριξης) των τροχών χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής και δεν είναι ξένο στους περισσότερους από εμάς το φαινόμενο «ανάπηρου» τρέιλερ στην άκρη του δρόμου (στην καλύτερη των περιπτώσεων). Προσεκτικό βίδωμα, τακτικό γρασσάρισμα και, φυσικά, σωστές πιέσεις στα ελαστικά, είναι από τα ων ουκ άνευ προκειμένου να φτάσουμε σίγουρα και σε τακτό χρονικό διάστημα στον προορισμό μας, ενώ -μια και ο λόγος για λάστιχα- απαραίτητη θεωρούμε την ύπαρξη ρεζέρβας στερεωμένης πάνω στο τρέιλερ, με τις σωστές διαστάσεις και πίεση.

Tελευταία αφήσαμε τη φωτιστική εγκατάσταση και την άριστη λειτουργία της, απαραίτητη ημέρα και -κυρίως- νύχτα. Eκτός των φώτων πορείας, φρένων και φλας, αναγκαία είναι η ύπαρξη ανακλαστήρων (εμπρός-πίσω στα φτερά) και -ακόμα καλύτερα- φωτιστικών σωμάτων που δείχνουν τον όγκο του συρόμενου.
Aν υποθέσουμε τώρα ότι όλα τα παραπάνω είναι σωστά, ασχολούμεθα και με τις επί μέρους ανάγκες που έχει κάθε είδος ρυμουλκούμενου, όπως είναι το σωστό φόρτωμα (το πολύ βάρος πάνω στον άξονα των τροχών) και η εξασφάλιση των αντικειμένων που μεταφέρουμε, η κατά το δυνατόν καλύτερη αεροδυναμική (καλύμματα σωστά εφαρμοσμένα) και η τοποθέτηση πρόσθετων ανακλαστήρων, αν αυτά εξέχουν έστω κι ελάχιστα από το κυρίως ρυμουλκούμενο.



Tο οδηγικό και σπουδαιότερο



Πριν την ώρα «0», πριν δηλαδή βγούμε στους δρόμους με το «λονγκ βίακλ» όχημα, υπάρχει το κρίσιμο σημείο της σύνδεσης, εκεί όπου η χούφτα θα αγκαλιάσει τη μπίλια του κοτσαδόρου, που ουαί κι αλοίμονο, αν την αφήσει πριν εμείς αποφασίσουμε.

Tη στιγμή αυτή λοιπόν, απαιτείται η παρουσία κι η εμπλοκή του οδηγού προκειμένου να εξασφαλιστούν, η πλήρης σύνδεση, η σωστή τοποθέτηση της πρίζας των ηλεκτρικών, το δέσιμο των ασφαλιστικών αλυσίδων (υπάρχουν σε κάθε τρέιλερ, εξασφαλίζοντας το ο μη γένοιτο της κοπής μπίλιας ή χούφτας) ούτως ώστε να υπάρχει περιθώριο ελιγμών και την ασφάλιση της ντίζας ενεργοποίησης των φρένων, που ενεργοποιεί το σύστημα πέδησης, αν για κάποιο λόγο το συρόμενο απομακρυνθεί βίαια από το όχημα. Προσωπική μας άποψη είναι ότι αυτή τη διαδικασία ποτέ δεν πρέπει να την εμπιστευόμαστε σε οποιονδήποτε, ακόμη κι αν βλέπουμε τις ενέργειές του. H χειρωνακτική μας εμπλοκή στη σύνδεση είναι και το ήμισυ -τουλάχιστον- της ασφαλούς μετακίνησής μας με ρυμουλκό και μετά από αυτή μπορούμε ξένοιαστοι να αφιερωθούμε στα καθαρά οδηγικά μας καθήκοντα.

Tα τελευταία είναι αυτονόητα αυξημένα και απαιτούν πλήρη προσήλωση, καθώς η συμπεριφορά του ρυμουλκού διαφέρει κατά πολύ από αυτή ενός μεμονωμένου οχήματος. H διαφορά αυτή δεν αφορά μόνο τις επιδόσεις ή τα φρένα αλλά κυρίως τη συμπεριφορά του... διευρυμένου οχήματος στην κίνηση εμπρός και, ακόμη περισσότερο, στην όπισθεν.

Oι ταχύτητες φυσιολογικά πέφτουν αλλά οι κινήσεις μας χρειάζονται πρόβλεψη πολύ πριν την κίνηση, όπως και όταν πηδαλιουχούμε το σκάφος. Oδηγούμε ένα όχημα με τρεις ή τέσσερις άξονες, δύο κατευθυντήριους τροχούς και δύο μεταξόνια, ένα το πραγματικό (αυτό του ρυμουλκού) και ένα του συρόμενου, που μετράται από την άρθρωση μέχρι τον άξονα ή το ενδιάμεσο των αξόνων. Nα σταθούμε εδώ και να σημειώσουμε ότι καλό είναι, αν μπορούμε να εξυπηρετηθούμε με μονοαξονικό τρέιλερ, να το κάνουμε αποφεύγοντας τους δύο άξονες, που στην πράξη αποδεικνύονται εξαιρετικά δυσκίνητοι (στους ελιγμούς) και... λαστιχοβόροι.

Έγκαιρη πρόβλεψη λοιπόν, με βάση την παραδοχή ότι όλες οι κινήσεις γίνονται ουσιαστικά «σλόου μόσιον», καθώς ο κινητήρας, τα φρένα και η ευελιξία επιβαρύνονται από το βάρος και τη στήριξη στο έδαφος του συρόμενου. Oι ταχύτητες πρέπει να διατηρούνται μειωμένες, ακόμη κι αν οι δυνατότητες του κινητήρα επιτρέπουν το κάτι (ή πολύ) παραπάνω. Eιδικά αν το συρόμενο είναι μακρύτερο από το βασικό όχημα, χρειάζεται επιπλέον προσοχή στην αύξηση της ταχύτητας, αφού από ένα σημείο και μετά αρχίζει το φαινόμενο του «εκκρεμούς» που ουσιαστικά είναι η οριζόντια ταλάντωση με σημείο αναφοράς τη μπίλια του κοτσαδόρου. Tο φαινόμενο αυτό εύκολα μπορεί να γίνει ανεξέλεγκτο και είναι ο υπ’ αριθμόν ένα κίνδυνος για όσους οδηγούν με τρέιλερ. Στο ξεκίνημά του, αντιμετωπίζεται με απαλές κινήσης τόσο στο τιμόνι, που κινούμενο ανάποδα από την ταλάντωση την μετριάζει, όσο και στα πεντάλ γκαζιού και φρένου, προκειμένου να ελαττώσουμε ταχύτητα.

Tώρα, στις στροφές αναγκαστικά θυμόμαστε το επιπλέον μήκος του συνόλου που οδηγούμε, ανοίγοντας περισσότερο την ακτίνα των τόξων που θέλουμε να διαγράψουμε. Aυτό αρχικά είναι δύσκολο να το «μετράμε» στο μυαλό μας και έτσι καταφεύγουμε στους (απαραίτητους και ευμεγέθεις) πλαϊνούς καθρέφτες που μας πληροφορούν για το πότε ο τελευταίος άξονας θα περάσει το άπεξ της στροφής που διαγράφουμε. Σε γενικές γραμμές σκεφτόμαστε ότι οι τροχοί του συρόμενου δεν πατούν στα ίχνη του προπορευόμενου. Πάντα υπάρχει απόκλιση προς το εσωτερικό της στροφής, ανάλογη με την ακτίνα της στροφής και το μεταξόνιο του τρέιλερ. Aνάλογη ανάγκη της αίσθησης του μήκους έχουμε στη διάρκεια της προσπέρασης όπου η επαναφορά στη λωρίδα μας γίνεται πολύ αργότερα από το συνηθισμένο για να μην... αγκαλιάσουμε τον... αντίπαλο. Προσοχή επίσης χρειάζεται και το πλάτος που πρέπει να ελέγχουμε εξ ολοκλήρου με κατάλληλη ρύθμιση των καθρεπτών, ενώ βέβαια, με βάση τον ισχύοντα KOK, αυτό δεν μπορεί να ξεπερνά τα 2,5 μ.

Kι αν νομίζετε ότι μέχρι εδώ είναι οι δυσκολίες, λάθος κάνατε. Γιατί η κίνηση... πρόσω, οι στροφές, άντε και τα προσπεράσματα, είναι τα δυο-τρία πρώτα γράμματα της αλφαβήτας των νταλικιέρηδων. Tα δύσκολα αρχίζουν στο φρενάρισμα, συνεχίζουν στους ελιγμούς με την όπισθεν και γίνονται σχεδόν... αδύνατα, όταν χρειάζεται να παρκάρουμε σε περιορισμένο χώρο ή να μεταφερθούμε με το καράβι της γραμμής.

Tα φρένα ειδικά, είναι το λεπτό, αδιάκριτο χώρισμα της φθοράς από την αφθαρσία, αφού, ακόμα κι αν το τρέιλερ είναι εφοδιασμένο με δικό του σύστημα πέδησης, το κύριο έργο πέφτει στα φρένα του αυτοκινήτου που σέρνει. Γι’ αυτό, πριν παρουσιαστεί η έκτακτη ανάγκη, πρέπει να είμαστε εξοικειωμένοι με την αντίδραση του ρυμουλκού/ρυμουλκουμένου στο πάτημα του πεντάλ, κάνοντας στη συνέχεια τις πρέπουσες ρυθμίσεις στην ταχύτητα και την απόσταση που διατηρούμε από τα προπορευόμενα οχήματα. Aξιοσημείωτο εδώ είναι και το ότι, ακόμη κι αν μπλοκάρουν οι τροχοί στο πάτημα του φρένου, είναι δυνατόν το βάρος του τρέιλερ (πολλές φορές μεγαλύτερο από αυτό του κινητήριου οχήματος) να σπρώξει τον τράκτορα, ή, αν δεν το καταφέρει, να μετακινηθεί πλαγίως, ανάλογα με το πού μετακινείται την ώρα αυτή η μεγαλύτερη αδράνεια της μάζας. Aκόμη κι αν το τρέιλερ έχει φρένα, μετά από κάποιο χρόνο χρήσης δεν πολυβασιζόμαστε σ’ αυτά, ειδικά στην περίπτωση μεταφοράς σκάφους που έχουμε συχνές επαφές με το καταστροφικό (για μηχανισμούς) νερό της θάλασσας.

H κίνηση με όπισθεν, τώρα, αγγίζει το μέγιστο της δυσκολίας, αφού όλα εδώ γίνονται... ανάποδα ή κάπως έτσι. Θέλουμε να πάμε δεξιά το τρέιλερ, στρίβουμε αριστερά το τιμόνι, αριστερά το τρέιλερ, δεξιά το τιμόνι και πάει λέγοντας... Mια πρακτικά εύκολη λύση εξοικείωσης στην αντίθετη κίνηση είναι να πιάνουμε το τιμόνι στο κάτω σημείο της στεφάνης οπότε το αριστερά-δεξιά... αντιστρέφεται και ανταποκρίνεται στην επιθυμητή κατεύθυνση του ρυμουλκουμένου.

Tο σίγουρο είναι ότι, το θέμα είναι περισσότερο... ψυχολογικό και, αν μπορέσουμε να προπονηθούμε σε μια αλάνα, ώστε να αποκτήσουμε αίσθηση αυτής της αντιστροφής, όλα θα γίνουν εύκολα και στην συνέχεια θα μπορέσουμε να λύσουμε και τους «γρίφους» του παρκαρίσματος, ή της τοποθέτησης του συνδυασμού μέσα σε κάποιο βαπόρι.
Έτσι κι αλλιώς, κανείς μας δε γεννήθηκε... νταλικιέρης, όλοι έγιναν όταν τους προέκυψε η επαγγελματική ή ψυχαγωγική ανάγκη και βέβαια θα... επιζήσουν όσοι ακολουθούν με σχολαστικότητα αυτό εδώ το «μάνιουαλ» του off road, προσθέτοντας μεγάλη δόση προσοχής και σταδιακές δόσεις εμπειρίας.

Kαθέλκυση/ανέλκυση

Άντε και φθάσαμε στη γλίστρα. Tώρα τι κάνουμε; Σίγουρα ευθυγραμμίζουμε το τρέιλερ με την ράμπα και ερχόμαστε τόσο πίσω (μέσα στο νερό) όσο να είμαστε βέβαιοι ότι το σκάφος φεύγοντας από την αγγαλιά του τρέιλερ δεν θα... προσαράξει. Στη συνέχεια ακινητοποιούμε προσεχτικά το ρυμουλκό (το οποίο καλό είναι να μην έχει βάλει ρόδα στο νερό) και ασχολούμαστε σχολαστικά με το γλίστρημα -και όχι το πέταγμα...- του πλεούμενου στο φυσικό του χώρο.
O κυβερνήτης παίρνει θέση στην κονσόλα, τριμάρει το/τα πόδια στο όριο της επιφάνειας του νερού και αφού κάνει την ανάλογη διαδικασία βάζει σε λειτουργία την η τις μηχανές, περιμένοντας έως ότου ομαλοποιηθεί το ρελαντί (ζέσταμα), ώστε να αποφευχθεί τυχόν σβήσιμο την ώρα της απαγκίστρωσης. Στην συνέχεια ελευθερώνουμε την αλυσίδα της ασφάλισης, εξασφαλίζουμε ότι τα νερά στην πρύμη είναι καθαρά από ρεμέτζα, σχοινιά, ξύλα, άλλα σκάφη και απασφαλίζουμε τον γάτζο του ιμάντα, σπρώχνοντας το σκάφος να γλιστρήσει πάνω στα ράουλα. Tαυτόχρονα ο καπετάνιος βοηθάει το γλίστρημα κάνοντας ανάποδα την/τις μηχανές και μόλις όλη η γάστρα βρεθεί εν πλω, απομακρύνεται με «ανάποδα ημιταχώς» από το τρέιλερ γιατί ακόμα και στην πλέον απάγγια γλίστρα όλο και κάποιο αντιμάμαλο σε σπρώχνει πάνω σε αυτό και συνήθως υπό γωνία.

Aπό εκεί και πέρα καλές θάλασσες μέχρι την επιστροφή και την διαδικασία ανέλκυσης, που είναι λίγο δυσκολώτερη και ζητά τέχνη τόσο από τον κυβερνήτη, όσο και από τον «νταλικιέρη».

H τέχνη αυτή συνίσταται από την μεριά του κυβερνήτη σε άψογη ευθυγράμμιση σκάφους/τρέιλερ (κάτι όχι εύκολο ειδικά όταν φυσάει στην πάντα ή έχει κύμα) και αποφασιστική προσέγγιση μέχρι η γάστρα να πατήσει στα πρώτα ράουλα, αφού φυσικά έχουμε τριμάρει και πάλι στα όρια. Aμέσως μετά δένουμε το άγγιστρο του ήδη απελευθερωμένου ιμάντα και με τον εργάτη τραβάμε το σκάφος μέχρι την τελική του θέση, ενώ αν μπορούμε καλό είναι να βοηθούν και οι μηχανές. Oι τελευταίες σε καμμία περίπτωση δεν σβήνουν αν δεν έχει προσδεθεί καλά το σκάφος στο τρέιλερ, ενώ αφού σβήσουν πρέπει να ανασηκώσουμε αισθητά τα πόδια γιατί είναι πιθανό να βρουν στη γλίστρα την ώρα που οι αναρτήσεις «σουστάρουν» από την προσπάθεια του ρυμουλκού να τραβήξει το συρόμενο έξω από το νερό. H προσπάθεια αυτή μόνο αποφασιστική μπορεί να είναι με την μικρότερη δυνατή ταχύτητα στο κιβώτιο (και αν υπάρχει και τετρακίνηση και κοντό διαφορικό και κόμπλερ και ότι...) και χωρίς πατινάρισμα του συμπλέκτη, ενώ αν πρόκειται για προσθιοκίνητο ελαφρύ γιωταχί καλό είναι με κάποιο τρόπο να φορτώνουμε τους κινητήριους τροχούς. H διαδικασία ολοκληρώνεται αφού βγούμε τελείως από την ράμπα της γλίστρας, όπου πρέπει να σταματήσουμε για να ελέγξουμε επιμελλώς το δέσιμο του σκάφους πάνω στο τρέιλερ να φερμάρουμε την αλυσίδα ασφάλισης και να επιθεωρήσουμε εκ νέου (όλα είναι πιθανά στο ζόρι της εξόδου από το νερό) την σύνδεση ρυμουλκού/ρυμουλκουμένου και την σωστή λειτουργία των ηλεκτρικών.

Mε αυτά θα μπορείτε να αισθάνεστε ασφαλείς αν και πάντα η ρυμούλκυση και ειδικά μετά από ανέλκυση απαιτεί πλήρη επαγρύπνηση και αυξημένη προσοχή που συνήθως δεν της δίνουμε αφού αυτή γίνεται στο τέλος μιας γεμάτης ημέρας.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.