Δευτέρα 20 Ιουνίου 2016

Ο ρόλος της βιταμίνης D στην εγκυμοσύνη


Ιδιαίτερα σημαντική για την ανάπτυξη του σκελετού του εμβρύου.

H βιταμίνη D είναι ένα απαραίτητο θρεπτικό συστατικό, που φαίνεται ότι παίζει κομβικό ρόλο στη διατήρηση της υγείας. Παλαιότερα, θεωρούσαμε πως η βιολογική της δράση εντοπίζεται κυρίως στη ρύθμιση της ομοιόστασης του ασβεστίου και συνεπώς στο μεταβολισμό των οστών. Ωστόσο, το τεράστιο ερευνητικό ενδιαφέρον που έχει συγκεντρώσει τις τελευταίες δεκαετίες, έχει αναδείξει τον πολύπλευρο ρόλο της, καθώς φαίνεται ότι συμμετέχει, μεταξύ άλλων, στην ενίσχυση της λειτουργίας του ανοσοποιητικού συστήματος και την πρόληψη χρόνιων νοσημάτων όπως οι καρδιαγγειακές παθήσεις, ο σακχαρώδης διαβήτης, διάφορες μορφές καρκίνου αλλά και ορισμένες αυτοάνοσες ασθένειες.

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, η βιταμίνη D είναι ιδιαίτερα σημαντική για την ανάπτυξη του σκελετού του εμβρύου, ενώ οι αποθήκες της μητέρας σε βιταμίνη D χρησιμεύουν για τη δημιουργία των αντίστοιχων αποθηκών που θα δημιουργήσει το έμβρυο. Από την άλλη, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα δεδομένα σχετικά με τον ευρύτερο ρόλο της βιταμίνης D κατά την ενδομήτριο ζωή και τους κινδύνους που συνδέονται με την ανεπάρκειά της.

Ειδικότερα, η ανεπάρκεια βιταμίνης D κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης έχει συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης προεκλαμψίας, διαταραγμένης ανοχής στη γλυκόζη, σακχαρώδη διαβήτη κύησης και υψηλότερη πιθανότητα τοκετού με καισαρική τομή. Από την άλλη, τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D κατά την προγεννητική περίοδο, είναι πιθανό να σχετίζονται και με τον κίνδυνο πρόωρου τοκετού, αλλά και το βάρος γέννησης, αυξάνοντας την πιθανότητα γέννησης νεογνού με χαμηλό σωματικό βάρος. Τέλος, πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει πως τα επίπεδα βιταμίνης D στην εγκυμοσύνη μπορεί να έχουν μακροπρόθεσμη επίδραση στην ανάπτυξη και την υγεία του παιδιού, επηρεάζοντας τον κίνδυνο εμφάνισης διαταραχών και νοσημάτων σε μετέπειτα στάδιο της ζωής.

Λαμβάνοντας υπόψιν τα παραπάνω, είναι πολύ σημαντικό κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης να εξασφαλίζεται επαρκής διατροφική πρόσληψη βιταμίνης D από πηγές όπως τα λιπαρά ψάρια, το αυγό, τα γαλακτοκομικά προϊόντα και τα εμπλουτισμένα τρόφιμα, αλλά και ικανή σύνθεσή της μέσω της ηλικιακής έκθεσης. Παράλληλα, ο έλεγχος των επιπέδων βιταμίνης D στο αίμα είναι σίγουρα χρήσιμος –αν όχι απαραίτητος-, ώστε να διερευνηθεί η πιθανότητα χορήγησης κατάλληλου συμπληρώματος, που θα καλύψει τις ανάγκες της μητέρας και του εμβρύου, πάντα υπό την παρακολούθηση και καθοδήγηση του γυναικολόγου.


Πηγή: http://www.neadiatrofis.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Πώς να καταλάβετε ότι κάποιος σας λέει ψέματα


Τι διαπίστωσαν ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Northwestern.
Μπορεί ορισμένοι άνθρωποι να είναι καλύτεροι στο ψέμα από κάποιους άλλους, αποδεικνύεται όμως ότι ο καθένας μπορεί να εκπαιδευτεί στην τέχνη του ψέματος!

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Northwestern διαπίστωσαν ότι 20 λεπτά άσκησης αρκούν για να πει κανείς ένα ψέμα τόσο εύκολα όσο για να πει αλήθεια.

Σε μια μικρή μελέτη 32 συμμετεχόντων, οι ερευνητές ζήτησαν από τους μισούς να πουν τρία ψεύτικα γεγονότα σχετικά με την ταυτότητά τους: ένα διαφορετικό όνομα, νέα ημερομηνία γέννησης και άλλη πατρίδα. Οι ερευνητές στη συνέχεια ζήτησαν από εθελοντές να απαντήσουν στο ερώτημα «Είναι αλήθεια αυτό για σένα;» για διάφορα περιστατικά και να πατήσουν ένα κουμπί «ναι» ή «όχι» ως απάντηση. Οι συμμετέχοντες με τη ψεύτικη ταυτότητα κλήθηκαν να πουν ψέματα, επιλέγοντας «ναι» για τα νέα δεδομένα. Ερευνητές μέτρησαν το χρόνο απόκρισης και για την ακρίβεια μετά από 270 δοκιμές ή 20 λεπτά εξάσκησης έλεγαν τα ψέματα με τόση μεγάλη ευκολία σαν να έλεγαν την αλήθεια.

Γιατί όμως χρειάζεται εκπαίδευση για να γίνει κανείς καλός στο ψέμα; Ενδεχομένως ίσως επειδή όταν λέμε ψέματα πρέπει να έχουμε δύο αντικρουόμενες απαντήσεις στο μυαλό μας και να καταστείλουμε την αληθινή. Ωστόσο 20 λεπτά είναι αρκετός χρόνος για να απομνημονεύσουμε το ψέμα εντελώς, κάτι που σημαίνει ότι δεν είναι απαραίτητη καμία επιπλέον σκέψη.

Ευτυχώς όμως δεν είναι όλοι τόσο καλοί στα ψέματα. Πώς μπορείτε λοιπόν να καταλάβετε πότε κάποιος λέει ψέματα;

Όταν χρειάζεται χρόνο για να ανταποκριθεί

Αν κάποιος χρειάζεται πολύ ώρα για αν απαντήσει σε μια απλή ερώτηση, τότε πρέπει να σας φανεί ύποπτο. Υπάρχουν βέβαια δύο τύποι ερωτήσεων: αυτές στις οποίες οι απαντήσεις έρχονται αυτόματα και κάποιες άλλες ερωτήσεις που χρειάζεται χρόνος για την απάντηση. Συνήθως στο δεύτερο είδος ερώτησης χρειάζεται περισσότερος χρόνος. Έτσι αν κάποιος σας ζητήσει να πείτε το αγαπημένο σας χρώμα και το έτος που γεννηθήκατε, ο χρόνος απόκρισης θα πρέπει να είναι περίπου ο ίδιος. Σε περίπτωση καθυστέρησης όμως, τον/την βάζετε σε σκέψεις για την ειλικρίνεια της απάντησής σας.

Οι κόρες των ματιών που μεγαλώνουν

Αν έχετε οπτική επαφή με εκείνον που πιστεύετε ότι σας λέει ψέματα, παρατηρήστε τις κόρες των ματιών του. Αν μεγαλώνουν τότε μη τον πιστέψετε εύκολα.

Όταν αυτά που σας λένε δεν βγάζουν νόημα

Αν δεν μπορείτε να παρακολουθήσετε τη συνοχή της ιστορίας που σας λέει κάποιος ή έχετε λιγότερες οπτικές και ακουστικές λεπτομέρειες από αυτές που θα θέλατε, τότε είναι λογικό να δημιουργούνται ερωτηματικά. Αν ο φίλος σας για παράδειγμα σας λέει συνήθως όλα όσα άκουσε ή είδε αλλά σε μια συγκεκριμένη ιστορία δεν μπορεί να θυμηθεί το όνομα του μπαρ όπου διασκέδαζε με τον Brand Pitt, είναι λογικό να έχετε αμφιβολίες.

Η στάση του σώματος

Οι απότομες και βαθιές εισπνοές ή οι εκπνοές με ξεφύσημα και ήχο, φανερώνουν ψέμα! Καθώς σε κάθε ψέμα αυξάνονται οι καρδιακοί παλμοί, η αναπνοή γίνεται άρρυθμη, ρηχή και γρήγορη. O ψεύτης παίρνει βαθιά ανάσα, γιατί νιώθει ότι πνίγεται. Επίσης παρουσιάζεται νευρικότητα σε όλο το σώμα που μπορεί να εμφανιστεί με πολλούς τρόπους όπως να πηγαίνει μπρος πίσω ο άλλος, να κινεί σπασμωδικά ή χωρίς νόημα τα άκρα του, να στρέφει τα πέλματα μακριά κ.α.


Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Γάμος: Τα κρίσιμα στάδια που απειλούν την ισορροπία του


Η ανάπτυξη του ατόμου και η πορεία του γάμου είναι άρρηκτα συνδεδεμένα. Τα στάδια της συζυγικής ζωής έχουν καλύτερα διερευνηθεί υπό το φως των σχετικά πρόσφατων ερευνών των Levinson et al και του Gould για την ανάπτυξη του ενήλικα. Οι ως άνω συγγραφείς πρότειναν μια σειρά από φυσιολογικά στάδια του κύκλου ζωής του ενήλικου ατόμου.

Όταν τα νεαρά άτομα απομακρύνονται από τις γονεϊκές οικογένειες για να φτιάξουν τη δική τους, χρειάζονται ένα χρονικό διάστημα για να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες ζωής και να «κόψουν τους ομφάλιους λώρους» που τους συν­δέουν με τις οικογένειες των γονιών τους. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η απε­μπλοκή (διακοπή) από τις γονεϊκές οικογένειες γίνεται σε διαφορετική χρονική στιγμή για τα δύο μέλη του νέου ζεύγους. Αυτό εξαρτάται από τις ανάγκες τις γονεϊκής οικογένειας να κρατήσει το μέλος μέσα στα δικά της όρια για διάφορους λόγους (μοναξιάς, αρρώστιας, ανασφάλειας, οικονομικούς κ.λπ.), αλλά και από την ωριμότητα του ατόμου που απομακρύνεται και από το πόσο ασφαλής νιώθει ανασφάλειά της και την υποχρεώνουν να γυρίζει πίσω στην ασφάλεια της γονικής αγκαλιάς.

Το ίδιο πράγμα μπορεί φυσικά να συμβεί και από την πλευρά του άνδρα. Η οικογένειά του (συνήθως η μητέρα) έχει την τάση να κρατάει για ασφά­λεια ή για οικονομικούς λόγους το αρσενικό παιδί, ενώ διώχνει ευκολότερα το θηλυκό. Έτσι, ο γιος είναι στενά δεμένος με τη ....μαμά και η νύφη πρέπει να βρει τον τρόπο να τον οδηγήσει στο κέντρο της νέας οικογένειας. Από αυτό (και άλλα) προκύπτουν οι γνωστές συγκρούσεις νύφης και πεθεράς.

Σε ένα δεύτερο στάδιο, τα μέλη του ζεύγους αναρωτιούνται αν έκαναν καλή εκλογή συντρόφου και τότε παραπονούνται ο ένας στον άλλο ότι έχει αλλάξει, δεν τον/την αγαπά κ.λπ. Αν έχουν εμφανιστεί παιδιά, τότε η πίεση να ανταποκριθούν σωστά στο γονεϊκό ρόλο και ο τρόπος ανατροφής μπορεί να γίνουν πεδία συγκρούσεων και αντιπαραθέσεων των γονεϊκών οικογενειών, π.χ. εμάς η μαμά μάς μεγάλωσε με ....«φασκιές» και γίναμε καλοί άνθρωποι. Γι’ αυτό, γίνατε έτσι κακοί, απαντά ο/η άλλος, ενώ εμάς μας μεγάλωσε χωρίς «φασκιές» και γίναμε...καλοί και αυθόρμητοι άνθρωποι κ.λπ. κ.λπ.

Αν το ζευγάρι δε βρει τρόπο να ισορροπήσει αυτές τις συγκρούσεις, τότε, στο επόμενο στάδιο, οι αμφιβολίες για τη σωστή επιλογή συντρόφου θα πολλαπλασιαστούν και οι συγκρούσεις θα γίνουν οξύτερες.

Σε ένα τέταρτο στάδιο, οι σύζυγοι έχουν διαφορετικούς και συχνά αλληλοσυγκρουόμενους τρόπους για ό,τι θεωρούν παραγωγικό για την οικογένεια.

Στο επόμενο στάδιο, οι σύζυγοι αρχίζουν να απομακρύνονται και να αντιλαμβά­νονται την επιτυχία διαφορετικά. Μετατοπίζουν το επίκεντρο των δραστηριοτήτων τους από την οικογένεια στην ατομική επιτυχία (επαγγελματική ή κοινωνική).

Στο επόμενο στάδιο, οι πρώτες σαφείς ενδείξεις από το πέρασμα του χρόνου οδηγούν σε επαναξιολόγηση της πορείας της σχέσης. Αν εξαχθούν αρνητικά συμπεράσματα, ακολουθεί επίταση των συγκρούσεων και συναισθηματική ανα­σφάλεια, που είναι δυνατό να καταλήξουν σε καταθλιπτικές ή υπερβολικές αντι­δράσεις. Η αναζήτηση εξωσυζυγικών σχέσεων μπορεί να ταράξει την ηρεμία της οικογενειακής ζωής, προκαλώντας συνήθως πρόσκαιρες αναστατώσεις.

Τέλος, το πέρασμα της ηλικίας μπορεί να αναζωπυρώσει παλιές ανασφάλειες, φόβους εγκατάλειψης, μοναξιάς, σεξουαλικής αποτυχίας, που εντείνουν τις συγκρούσεις.

Είναι σημαντικό να αναγνωρίζει κανείς ότι κρίσιμα στάδια στο γάμο συνδέονται με κρίσιμα στάδια της προσωπικής ζωής. Καταστάσεις που φαί­νονται να είναι καθαρά ατομικές ή δυαδικές, πολύ συχνά είναι το αποτέλεσμα μιας πολύπλοκης αλληλεπίδρασης μεταξύ συζυγικών και ατομικών στοιχείων.


Πηγή: http://www.boro.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Άνδρες: Γιατί κλείνονται στον εαυτό τους και δε μιλούν


Οι περισσότεροι άντρες αντιδρούν στο μεγάλο άγχος αποσιωπώντας τα συναισθήματά τους και παρατηρώντας αντικειμενικά την κατάσταση.Αυτό σημαίνει ότι ξανασκέφτονται. Ολόκληρη η σκέψη τους συσπειρώνεται και συγκεντρώνεται. Μετά απομακρύνονται απομονώνοντας τον εαυτό τους από τις συναισθηματικές αντιδράσεις τους. Όταν ξαναποκτήσουν την αντικειμενικότητά τους, αρχίζουν να συνέρχονται.

Επειδή η κυρίαρχη φύση του άντρα είναι η αντρική, για να καταπολεμήσει το άγχος χρειάζεται να απομακρυνθεί και να μείνει λίγο μόνος του. Η απομάκρυνση αυτή δίνει μεγαλύτερη έμφαση στην αντρική του δύναμη. Δεν είναι για κείνον τώρα η κατάλληλη στιγμή να ψάξει τις συναισθηματικές του αντιδράσεις. Η έλλειψη ισορροπίας για όσο διάστημα θα έχει άγχος, τον κάνει παράλογο ως προς τις συναισθηματικές του αντιδράσεις. Οι περισσότεροι άντρες, όταν αντιμετωπίζουν άγχος, έχουν σαν πρώτη αντίδραση την αποκοπή τους, από τα συναισθήματα, ώστε να μπορέσουν αντικειμενικά να ανακεφαλαιώσουν ό,τι έχει γίνει.

Οι γυναίκες νιώθουν μεγάλη απειλή όταν ο άντρας απομακρύνεται, γιατί όταν οι ίδιες απομακρύνονται, συνήθως είναι τόσο αναστατωμένες, ώστε θέλουν ν’ απορρίψουν ένα άτομο. Αυτό δεν συμβαίνει στον άντρα. Οι άντρες, για ν’ αντιδράσουν στο άγχος κλείνονται αυτόματα, ενώ το γυναικείο κλείσιμο είναι αποτέλεσμα μιας συνειδητής απόφασης. Η γυναίκα συνήθως κλείνεται όταν πια έχει σηκώσει τα χέρια ψηλά. Αν επανειλημμένα έχει πληγωθεί από κάποιον κι έχει χάσει την εμπιστοσύνη και την παραδοχή, τότε παίρνει τη συνειδητή απόφαση να αποκοπεί από τα συναισθήματά της. Οι γυναίκες δεν συνειδητοποιούν ότι οι άντρες απομακρύνονται μόνο για να ξαναβρούν την ισορροπία τους και ν’ αποφύγουν την βίαιη εισβολή των «αρνητικών συναισθημάτων».

Ο άντρας έχει την ικανότητα να κλείνεται μέσα σε ένα λεπτό. Αντίθετα, η γυναίκα κλείνεται σιγά σιγά. Για κείνην, το να χτίσει πετραδάκι πετραδάκι έναν τοίχο με συσσωρευμένη μνησικακία, είναι μια διαδικασία που παίρνει χρόνο. Όταν τελικά χτίσει τον τοίχο, αποφασίζει να κλειστεί για να προστατέψει τον εαυτό της από ακόμη περισσότερο πόνο.

Όσο γρήγορα μπορεί ένας άντρας να κλείνεται, τόσο γρήγορα μπορεί ν’ ανοίγει. Οι γυναίκες συνήθως δεν εμπιστεύονται τον άντρα που μπορεί να ανοίγεται τόσο εύκολα. Νομίζουν ότι απλά προσποιείται πως νιώθει καλύτερα. Από τη γυναικεία άποψη, μια γυναίκα δεν θα μπορούσε ποτέ να κλείσει και να ξανανοίξει τόσο γρήγορα. Όταν μια γυναίκα κλειστεί, έχει ανάγκη από πολλή συζήτηση και γιατρειά για να ξανανοίξει. Με τον άντρα όμως είναι διαφορετικά, γιατί εκείνο που συνήθως χρειάζεται είναι πολύς δικός του χώρος και γρήγορα πάλι μπορεί να ξανανοίξει.

Όταν μια γυναίκα προσπαθήσει να βγάλει τον άντρα της απ’ το καβούκι του, είναι σαν να προκαλεί τη σκοτεινή πλευρά του. Αν τον ρωτήσει πώς νιώθει – τη στιγμή που είναι αποκομμένος από τα συναισθήματά του – είναι σαν να πηγαίνει γυρεύοντας. Όταν ο άντρας είναι αναστατωμένος, είναι φυσικό να έχει την τάση να πάει «στη σπηλιά του» για να ξεθυμάνει και να δει τι μπορεί να κάνει.

Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, ο άντρας μπορεί να καθησυχάζει τη σύντροφό του βεβαιώνοντάς την ότι θα επιστρέψει σύντομα και τότε θα τα συζητήσουν όλα.

Οι άντρες μπορούν να εξασκηθούν σε μια τεχνική αντιμετώπισης. Όταν κλείνονται μπορούν να πουν: «Χρειάζομαι λίγο χρόνο για να σκεφτώ και θα ξαναγυρίσω». Να μην προσθέσουν όμως, «και τότε θα μιλήσουμε» – γιατί αυτό είναι πολύ δεσμευτικό και υπερβολικό για την αντρική φύση. Όταν ο άντρας επιστρέψει από τη σπηλιά του, μπορεί να μην έχει τίποτα να πει γιατί συνειδητοποίησε ότι δεν υπήρχε λόγος να είναι αναστατωμένος. Κατάλαβε ότι υπήρξε υπερβολικός ή είχε πάρει κάτι στραβά κι ότι τώρα όλα είναι πάλι μια χαρά. Στις περισσότερες περιπτώσεις, αν ένας άντρας, «επιστρέφοντας», πει ότι όλα είναι μια χαρά, η γυναίκα πρέπει να του δείξει εμπιστοσύνη και να ηρεμήσει.


Πηγή: http://www.boro.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Ύπνος με ή χωρίς το σουτιέν; Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε


Τι αποκαλύπτει μελέτη που έγινε στο Σιάτλ.

Σκεφτείτε το εξής σενάριο: Μετά τη δουλειά πηγαίνετε για ποτό με τις φίλες σας, πετυχαίνετε το happy hour και επιστρέφετε σπίτι σας πιο αργά απ’ ότι υπολογίζατε. Είστε τόσο κουρασμένη που παραλείπετε το βούρτσισμα των δοντιών, το ντεμακιγιάζ, ακόμα και την αφαίρεση του σουτιέν! Οι συνέπειες των δύο πρώτων είναι λίγο πολύ γνωστές, αλλά θα μπορούσε ο ύπνος με το σουτιέν να κάνει κακό στην υγεία σας;

Μπορεί λοιπόν κατά καιρούς να ακούτε από φίλες σας ότι δεν κάνει να κοιμάστε με το σουτιέν σας, αλλά όπως λένε οι ειδικοί δεν υπάρχει καμία έρευνα που να υποστηρίζει αυτούς τους ισχυρισμούς.

Ένας από τους πιο κοινούς μύθους κάνει λόγο για σύνδεση του σουτιέν με τον κίνδυνο για ανάπτυξη καρκίνο τους μαστού. Όπως όμως είπαμε κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Στην πραγματικότητα, μια μελέτη του 2014 που έγινε στο Fred Hutchinson Cancer Research Center στο Σιάτλ διαπίστωσε ότι κανένας τύπος σουτιέν, μέγεθος, συχνότητα αλλαγής λόγω φθοράς ή η ηλικία που πρωτοξεκινά να φορά μια γυναίκα σουτιέν, δεν έχουν καμία απολύτως σύνδεση με τον καρκίνο του μαστού.

Τώρα λοιπόν που ξέρετε ότι η υγεία σας δεν επηρεάζεται με την επιλογή σας να κοιμάστε με ή χωρίς σουτιέν, τι θα επιλέξετε να κάνετε στον ύπνο σας; Μερικές γυναίκες πιστεύουν ότι φορώντας το σουτιέν μέρα - νύχτα θα διατηρήσουν την ζωηράδα και το στρογγυλό σχήμα του στήθους τους. Άλλες πάλι πιστεύουν ότι το σώμα τους έτσι δεν ξεκουράζεται. Σε κάθε περίπτωση η επιλογή είναι δική σας...

Αν αισθάνεστε ok χωρίς σουτιέν την νύχτα, κάντε το. Από την άλλη αν το στήθος σας είναι μεγάλο και βαρύ και νιώθετε ότι δεν στερεώνεται στη θέση του, είναι αποδεκτό να φοράτε σουτιέν στον ύπνο σας. Συνήθως ένα μαλακό, βαμβακερό σουτιέν θα αφήσει λιγότερες γραμμές στο δέρμα σας και θα σας βοηθήσει να χαλαρώσετε κατά τη διάρκεια της νύχτας.


Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Διαβάστε περισσότερα...