Τρόποι διαχείρισής του άγχους από τον έφηβο.
Οι πανελλήνιες εξετάσεις αποτελούν μια ψυχοπιεστική κατάσταση για τους εφήβους και το επίκεντρο της καθημερινότητας τους ειδικά στην τελευταία τάξη του λυκείου. Η πίεση από τους γονείς και τους καθηγητές, ο ανταγωνισμός, το φορτωμένο πρόγραμμα, καθώς και το ίδιο το σύστημα των εξετάσεων είναι κάποιοι από τους παράγοντες που προκαλούν άγχος στους μαθητές. Κυρίως όμως το άγχος αφορά τη διαδικασία της εξέτασης.
Τα θέματα που θα πέσουν, το αν θα καταλάβει ο μαθητής την ερώτηση, αν θα θυμηθεί την απάντηση ή θα κολλήσει η σκέψη του είναι κοινές ανησυχίες των εφήβων. Κάτω λοιπόν από αυτές τις συνθήκες και με βάση την προσωπική ερμηνεία και κατανόηση των καταστάσεων, το άγχος είναι μια φυσιολογική αντίδραση του εφήβου, ο οποίος προσπαθεί να ανταπεξέλθει στην απαιτητική πραγματικότητα που δημιουργούν οι πανελλήνιες εξετάσεις.
Το άγχος είναι λειτουργικό όταν κινητοποιεί και βοηθάει το άτομο να είναι δημιουργικό. Όταν είναι έντονο δημιουργεί προβλήματα στη συναισθηματική του ηρεμία και μειώνει τις ικανότητές του.
Το άγχος ως συναίσθημα εκφράζεται με διάφορα συμπτώματα. Συχνά οι έφηβοι διαμαρτύρονται για πονοκεφάλους, άσχημο ύπνο, ταχυκαρδία κ.λπ. (σωματικά συμπτώματα), γίνονται ευερέθιστοι, ευσυγκίνητοι, έχουν αρνητική διάθεση κ.λ.π. (συναισθηματικά συμπτώματα), έχουν δυσκολία συγκέντρωσης, μπλοκάρισμα μνήμης ή αρνητικές σκέψεις (γνωστικά συμπτώματα) ή κάνουν απουσίες από το σχολείο, απομονώνονται, μένουν πίσω από το διάβασμα (συμπεριφορικά συμπτώματα).
Στόχος δεν είναι η εξάλειψη του άγχους, καθώς είναι ένα φυσιολογικό συναίσθημα που συνοδεύει κάθε αλλαγή και εξέλιξη στη ζωή μας, αλλά η διαχείρισή του ώστε να είναι για τους έφηβους ένα συναίσθημα δημιουργικό, που κινητοποιεί.
Ακολουθούν κάποιοι γενικοί τρόποι αντιμετώπισης του άγχους. Πρέπει βέβαια να λαμβάνεται υπόψη η μοναδική προσωπικότητα κάθε παιδιού. Αν ο έφηβος αδυνατεί να διαχειριστεί το άγχος του σε βαθμό που τα συμπτώματά του επιμένουν και προκαλούν προβλήματα στη συναισθηματική του ηρεμία και στη λειτουργικότητά του, καλό είναι να απευθυνθεί σε κάποιον ειδικό.
Πρώτα απ’ όλα η καλή προετοιμασία, το διάβασμα και οι συχνές επαναλήψεις μειώνουν το άγχος. Συχνά οι έφηβοι αγχώνονται γιατί έχουν κενά ως προς την ύλη. Πρέπει να μάθουν να οργανώνουν και να προγραμματίζουν το χρόνο τους. Είναι σημαντικό να αναγνωρίζουν το άγχος, τους παράγοντες που τους αγχώνουν καθώς και πώς αυτό εκφράζεται σωματικά, στις σκέψεις και στη συμπεριφορά τους. Αυτό βοηθάει να το ελέγξουν καλύτερα και έτσι να το φοβούνται λιγότερο. Είναι πολύ βοηθητικό να μοιράζονται τα συναισθήματά τους με τους γονείς τους και τους ανθρώπους που εμπιστεύονται, να μην απομονώνονται.
Η έλλειψη φίλων και κοινωνικών συναναστροφών αυξάνει το άγχος. Να μάθουν να εμπιστεύονται τον εαυτό τους, να μην τον επικρίνουν αλλά να τον επιβραβεύουν και να επικεντρώνονται στα θετικά χαρακτηριστικά και στις ικανότητές τους. Είναι σημαντικό να σκέφτονται θετικά αλλά και ρεαλιστικά. Μη λένε «τα ξέρω όλα», «δε θα φοβηθώ καθόλου» αλλά «έχω προετοιμαστεί καλά», «ακόμα και αν φοβηθώ θα το αντιμετωπίσω». Να έχουν ρεαλιστικές προσδοκίες και στόχους με βάση τις ικανότητες και τα ενδιαφέροντά τους.
Επίσης η φαντασίωση των εξετάσεων και αυτού που αγχώνει βοηθάει να εξοικειωθούν μαζί τους. Καλό είναι να σέβονται τα όριά τους και να οριοθετούν τους άλλους λέγοντας «όχι» και εκφράζοντας αυτό που θέλουν. Δεν μπορούν (ούτε και θα έπρεπε) να τους ευχαριστούν όλους γύρω τους και δεν ελέγχουν κάθε κατάσταση. Αν μια υποχρέωση αγχώνει, πρέπει να κάνουν ένα διάλειμμα. Κάτω από πίεση αυτό που κάνουν δε θα γίνει σωστά. Πολύ σημαντικό για τους έφηβους είναι να κάνουν πράγματα που τους ευχαριστούν και τους χαλαρώνουν. Δεν έχουν μόνο την υποχρέωση να μελετούν αλλά και να διαθέτουν ελεύθερο χρόνο για να τον αξιοποιούν όπως θέλουν. Αν κατά τη διάρκεια των εξετάσεων αισθανθούν έντονο άγχος, να πάρουν βαθιές ανάσες.
Τα σωματικά συμπτώματα του άγχους υποχωρούν μετά από λίγο. Αν δε γνωρίζουν ένα θέμα ή είναι δύσκολο ας προχωρήσουν στο επόμενο και ας επανέλθουν αργότερα. Στο τέλος των εξετάσεων είναι σημαντικό να επιβραβεύσουν οι μαθητές τον εαυτό τους για την προσπάθεια, ακόμα και αν το αποτέλεσμα δεν είναι το επιθυμητό.
Οι πανελλήνιες δεν πρέπει να συνδέονται με την αξία των εφήβων ως άτομα ούτε η αποτυχία ή η επιτυχία να καθορίζουν την αυτοεκτίμησή τους.
Κρίνονται μόνο για τις γνώσεις τους στα συγκεκριμένα αντικείμενα τη συγκεκριμένη στιγμή. Επίσης η εισαγωγή σε κάποια σχολή δεν εξασφαλίζει ταυτόχρονα επιτυχημένη επαγγελματική σταδιοδρομία. Είναι σημαντικό ο έφηβος μέσα από αυτή την εμπειρία να μάθει να αγαπάει τη μάθηση και να προσπαθεί να πετυχαίνει τους στόχους του λαμβάνοντας αποφάσεις και παίρνοντας πρωτοβουλίες καθώς εισέρχεται στην ενήλικη φάση της ζωής του.
Με την υγεία τους φαίνεται ότι πληρώνουν την οικονομική κρίση άνεργοι, ανασφάλιστοι και πολίτες χαμηλού κοινωνικοοικονομικού επιπέδου. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, σε αυτές τις πληθυσμιακές ομάδες καταγράφονται υψηλά ποσοστά αρτηριακής υπέρτασης, ενώ η αλλαγή των δεδομένων στην ασφαλιστική και φαρμακευτική κάλυψη εντείνει το πρόβλημα και παρατηρείται πλέον το φαινόμενο των «εκπτώσεων», από την πλευρά των ασθενών στη φαρμακευτική αγωγή.
Σύμφωνα με όσα παρουσιάστηκαν στη συνέντευξη Τύπου της Ελληνικής Εταιρείας Υπέρτασης ενόψει της Παγκόσμιας Ημέρας κατά της Υπέρτασης που εορτάζεται στις 17 Μαΐου, το άγχος, η μη σωστή διατροφή και η δυσκολία στην πρόσβαση των υπηρεσιών υγείας είναι οι παράγοντες που συντελούν στην αύξηση των ποσοστών της αρτηριακής υπέρτασης.
Πρόσφατη διεθνής μελέτη με δείγμα 123.000 άτομα έδειξε πως η οικονομική κατάσταση και η ανεργία συσχετίζονται απευθείας με την υπέρταση και όπως είπε ο Κωνσταντίνος Τσιούφης, Επίκουρος Καθηγητής Καρδιολογίας της Α' Καρδιολογικής Κλινικής, του Πανεπιστημίου Αθηνών, στο «Ιπποκράτειο» Νοσοκομείο , οι περισσότερες επιδημιολογικές μελέτες δείχνουν να υπάρχει σχέση μεταξύ του χρόνιου στρες και της εμφάνισης και εγκατάστασης της υπέρτασης.
Σύμφωνα με τον κ. Τσιούφη, δύο εκατομμύρια Έλληνες πάσχουν από υπέρταση και η κατάσταση εντείνεται λόγω οικονομικής δυσπραγίας και ανεργίας. Η υπέρταση παραμένει o Νο1 παράγοντας θνητότητας παγκοσμίως, ωστόσο μόνο το 25% ελέγχει και ρυθμίζει την πίεσή του, ενώ το 75% των ασθενών παραμένουν αρρύθμιστοι παρά την πληθώρα φαρμάκων που έχουν οι γιατροί στα χέρια τους. Σε ένα μεγάλο ποσοστό αυτό οφείλεται στην πολυπλοκότητα των θεραπευτικών σχημάτων για την υπέρταση, στην κακή συμμόρφωση των ασθενών, στο ότι η υπέρταση είναι ασυμπτωματική, αλλά και στην άγνοια που υπάρχει για το συγκεκριμένο ζήτημα.
Στο θέμα της παρακολούθησης της πίεσης στο σπίτι, αναφέρθηκε ο Γεώργιος Στεργίου, αναπληρωτής καθηγητής Παθολογίας-Υπέρτασης, στην Γ' Παθολογική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών, στο Νοσοκομείο «Σωτηρία», υποστηρίζοντας ότι η παρακολούθηση της πίεσης από τους ίδιους τους υπερτασικούς ασθενείς στο σπίτι είναι πολύ διαδεδομένη σε πολλές χώρες και στην Ελλάδα.
Ελάχιστοι υπερτασικοί δεν έχουν πιεσόμετρο και όταν γίνονται σωστά οι μετρήσεις της πίεσης στο σπίτι, τότε αυτές είναι πιο αξιόπιστες από τις μετρήσεις που κάνει ο γιατρός στο ιατρείο, είπε ο κ. Στεργίου, δίνοντας οδηγίες για τη σωστή μέτρηση:
Για τη μακροχρόνια παρακολούθηση της πίεσης αρκούν 1-2 μετρήσεις την εβδομάδα.
Πριν από κάθε επίσκεψη στο γιατρό πρέπει να γίνονται μετρήσεις για 5-7 μέρες, το πρωί (πριν από τη λήψη φαρμάκων) και το απόγευμα. Κάθε φορά να γίνονται δύο μετρήσεις που να απέχουν μεταξύ τους 1 λεπτό. Πολύ συχνές μετρήσεις (καθημερινές) δεν ωφελούν, αντίθετα μπορεί να είναι παραπλανητικές.
Μέσος όρος, πάνω από 135 mmHg για τη συστολική (μεγάλη) ή πάνω από 85 mmHg για τη διαστολική (μικρή) σημαίνει πως η πίεση δεν έχει ρυθμιστεί.
«Πρόκειται για μια σημαντική εκπαίδευση του πληθυσμού, που γλιτώνει χρόνο και χρήμα σε υπερτασικούς και ασφαλιστικά ταμεία», είπε ο κ. Στεργίου για τη μέτρηση στο σπίτι.
Πάντως, σύμφωνα με τον Αθανάσιο Μανώλη, συντονιστή διευθυντή της Καρδιολογικής Κλινικής του «Ασκληπιείου» Βούλας και Πρόεδρο της Ελληνικής Εταιρείας Υπέρτασης, πρώτο και απαραίτητο μέτρο -σύμφωνα με όλες τις διεθνείς οδηγίες- αντιμετώπισης της υπέρτασης είναι η αλλαγή του τρόπου ζωής. Μείωση της πρόσληψης αλατιού, μείωση του σωματικού βάρους, μείωση της κατανάλωσης αλκοόλ και αύξηση της καθημερινής άσκησης μπορούν να εμποδίσουν την εμφάνιση της υπέρτασης σε όσους έχουν προδιάθεση , επαναφέρουν σε φυσιολογικά επίπεδα την ήπια υπέρταση χωρίς να χορηγηθεί θεραπεία και ρυθμίζουν την υψηλή υπέρταση σε καλύτερα επίπεδα ώστε να είναι δυνατή η μείωση των φαρμάκων.
Πηγή: http://www.enikos.gr
Για τους 7.500 κατοίκους του Βάλεϊ Σπρινγκς ο εφιάλτης έχει τελειώσει. Η κωμόπολη που βρίσκεται 100 χιλιόμετρα δυτικά της πρωτεύουσας της Καλιφόρνιας, Σακραμέντο, πλέον δεν βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Η αναζήτηση ενός «λευκού ενήλικου άνδρα κατά πάσα πιθανότητα λατινοαμερικανικής καταγωγής, ψηλού και μυώδους ο οποίος οπλοφορεί και θεωρείται ιδιαίτερα επικίνδυνος» ολοκληρώθηκε μεν, αλλά όχι ακριβώς με επιτυχία.
Ο λόγος είναι ότι ο φερόμενος ως δολοφόνος της 8χρονης Λέιλα Φάουλερ, η οποία στις 27 Απριλίου βρέθηκε μέσα σε μια λίμνη αίματος στο σπίτι της και στη συνέχεια εξέπνευσε στο νοσοκομείο, δεν ήταν ο άνδρας που αναζητούσε η Αστυνομία αλλά ο 12χρονος αδελφός της.
Σε αυτή τη νέα αμερικανική τραγωδία, πρωταγωνιστές δεν ήταν τα όπλα. Η 8χρονη Λέιλα πέθανε από ακατάσχετη αιμορραγία, από τα τραύματα που της προξένησε ο αδελφός χρησιμοποιώντας ένα κουζινομάχαιρο.
Έπειτα από την αποτρόπαια πράξη του, το αγόρι όχι μόνο δεν σοκαρίστηκε αλλά ήταν ικανό και να απαντά ψευδώς στις ερωτήσεις των ανδρών της Αστυνομίας για μεγάλο χρονικό διάστημα. «Χρειάστηκαν περισσότερες από 2 χιλιάδες ώρες ερευνών για να διαλευκάνουμε την υπόθεση», δήλωσε ο σερίφης της κομητείας ο Γκάρι Κουντζ.
Πηγή: http://www.enikos.gr
Ήταν στον τέταρτο μήνα της εγκυμοσύνης όταν οι γιατροί τη συμβούλεψαν να προχωρήσει σε έκτρωση, καθώς το έμβρυο διαγνώστηκε ότι πάσχει από ένα σπάνιο σύνδρομο του αναπνευστικού. Η δεύτερη επιλογή της ήταν να κάνει μια επέμβαση, κατά την οποία οι γιατροί θα χειρουργούσαν το έμβρυο μέσα στη μήτρα.
Δεν θα ήταν η πρώτη φορά. Αλλά ποτέ δεν είχε επιτύχει τέτοιου είδους χειρουργείο. Η Μαρία Χοσέ Σάντσες επέλεξε τη δεύτερη λύση. Σήμερα, ο γιος της Γκονσάλο Πάρδο Σάντσες είναι 10 μηνών και υγιέστατος και αυτή και ο σύζυγός της ακόμη πιο ευτυχισμένοι.
Η εξαιρετικά σπάνια νόσος που είχε εκδηλώσει το τεσσάρων μηνών έμβρυο ονομάζεται Σύνδρομο Δυσπλασίας Ανώτερου Αναπνευστικού. Αυτό που συνέβη ήταν να σχηματιστεί μια μεμβράνη στον λάρυγγα και να μην επιτρέπει στα εκκρίματα του πνεύμονα (τραχειοβροχικό δένδρο) να αποβάλλονται από το στόμα. Αποτέλεσμα ήταν να δημιουργείται πίεση από τη συγκέντρωση του υγρού στο σημείο εκείνο και να συμπιέζεται και η καρδιά. Εάν παρέμενε δίχως διάτρηση της μεμβράνης, το έμβρυο πιθανότατα θα έχανε τη ζωή του από ανακοπή μέσα στη μήτρα.
Τότε ο γυναικολόγος στην Αλμερία της Ισπανίας τους ενημέρωσε ότι υπάρχει μια επιστημονική ομάδα στο Ερευνητικό Πανεπιστημιακό Κέντρο της Βαρκελώνης, η οποία έχει ήδη αντιμετωπίσει τρία παρόμοια περιστατικά. Κανένα όμως από τα τρία δεν είχε επιτυχή έκβαση. Ωστόσο, ήταν ένα φως στο τούνελ για τους απελπισμένους μέλλοντες γονείς.
«Ήρθαμε στη Βαρκελώνη χωρίς καμία ελπίδα. Απλώς οι γιατροί μας υπέδειξαν μια τελευταία ευκαιρία», εξηγεί στους «Τάιμς» ο κ. Πάρδο. Το ζευγάρι θα έπρεπε να περιμένει ακόμη επτά ημέρες, ιδιαίτερα δύσκολες συναισθηματικά, όπως τις χαρακτήρισε.
Όταν έφτασε η στιγμή, η επιστημονική ομάδα του δρος Εντουαρτ Γράτακος, υπεύθυνου της κλινικής χειρουργικής νεογνών στη Βαρκελώνη, εξήγησε ότι είχαν αρκετές πιθανότητες να δημιουργήσουν διάτρηση (άνοιγμα) στη μεμβράνη που βρισκόταν στον λάρυγγα και έκλεινε την επικοινωνία των αεραγωγών. Αρκεί η ακρίβεια των ενδοσκοπικών εργαλείων να μην ξέφευγε ούτε ένα χιλιοστό. «Ενα χιλιοστό δεξιά ή αριστερά στον λάρυγγα να πήγαινε το ενδοσκόπιο και θα αντιμετωπίζαμε σοβαρό πρόβλημα», εξήγησε ο δρ Γράτακος.
Η επέμβαση ολοκληρώθηκε με επιτυχία και οι γιατροί κατάφεραν σε 22 λεπτά να αφαιρέσουν με ειδικό ενδοσκόπιο τη μεμβράνη από τον λάρυγγα του εμβρύου. Οι γιατροί περίμεναν να γεννηθεί ο μικρός Γκονσάλο και να διαπιστώσουν ότι είναι απολύτως καλά στην υγεία πριν προβούν σε ανακοινώσεις. Κι αυτό διότι τα τρία προηγούμενα έμβρυα που είχαν χειρουργηθεί δεν τα κατάφεραν - ένα εμφάνισε πρόβλημα στο αναπνευστικό, ενώ τα άλλα στην καρδιά.
Όπως εξήγησαν, ο Γκονσάλο Πάρδο Σάντσες ήταν η πρώτη επιτυχημένη περίπτωση και οι γονείς του δηλώνουν έτοιμοι να χαρούν τη ζωή τους με τον υγιή γιο τους.
Πηγή: http://www.enikos.gr
Ένα από τα συνηθέστερα προβλήματα που παρουσιάζονται στον θυρεοειδή είναι οι όζοι. Πρόκειται για μία παθογένεια που συχνά τρομάζει και πανικοβάλλει τους ασθενείς, όμως στην πραγματικότητα δεν υπάρχει πάντοτε λόγος ανησυχίας. Ας μάθουμε, λοιπόν, λίγα παραπάνω πράγματα για τους όζους και την επικινδυνότητά τους για την υγεία μας.
Γράφει ο Ογκολόγος Δημήτρης Μωραΐτης, MD, PhD, FRCS, FACS
Τι είναι ο θυρεοειδής αδένας;
Ο θυρεοειδής αδένας είναι ένας σημαντικός αδένας στο λαιμό που παράγει ορμόνες και ρυθμίζει το μεταβολισμό καθώς και άλλες ανθρώπινες λειτουργίες. Ο θυρεοειδής βρίσκεται χαμηλά στο κέντρο του λαιμού.
Ποια είναι τα συμπτώματα των προβλημάτων στο θυρεοειδή;
Συνήθως οι ασθενείς παραπονιούνται για κάποιο πρήξιμο στο λαιμό τους. Αυτό συνήθως το παρατηρούν οι ίδιοι ή οι συγγενείς τους. Το πρήξιμο αυτό λέγεται όζος. Οι περισσότεροι όζοι του θυρεοειδή (γύρω στο 90%) είναι καλοήθεις. Ένα μικρό ποσοστό των θυρεοειδικών όζων μπορεί να είναι κακοήθεις.
Πώς γίνεται η διάγνωση;
Τις περισσότερες φορές για τη διάγνωση αρκεί η κλινική εξέταση ή εργαστηριακές εξετάσεις, όπως το υπερηχογράφημα.
Τι περιλαμβάνει η θεραπεία;
Η θεραπεία των ευμεγέθων όζων και των καρκίνων του θυρεοειδή είναι χειρουργική. Ειδικότερα για κάποιους καρκίνους του θυρεοειδή μπορεί να χρειαστεί σε δεύτερη φάση ραδιενεργό ιώδιο.
Ποια είναι τα αποτελέσματα της θεραπείας;
Η πρόγνωση των καρκίνων του θυρεοειδή είναι στη συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών εξαιρετική. Προϋπόθεση ότι έχουν χειρουργηθεί από εξειδικευμένο χειρουργό, ώστε να ελαχιστοποιηθεί το ρίσκο των επιπλοκών και να μεγιστοποιηθεί η αποτελεσματικότητα της ογκολογικής θεραπείας.
Πηγή: http://boro.gr
