Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2012

Τους είχαν πει ότι δε θα γίνονταν γονείς ποτέ

Αν σας αρέσει αυτή η ανάρτηση, διαδώστε την.

Και σήμερα κρατάνε στην αγκαλιά τους τον νεογέννητο γιο τους.
Μετά από τέσσερα χρόνια αποτυχημένων προσπαθειών οι γιατροί είπαν στην Helen Laurence και το σύζυγό της Andi ότι δε θα μπορούσαν ποτέ να αποκτήσουν δικό τους παιδί, καθώς και οι δύο αντιμετώπιζαν προβλήματα γονιμότητας.

Κι όμως τώρα το ευτυχισμένο ζευγάρι από το York κρατά στην αγκαλιά του τον νεογέννητο γιο του Murphy.

Ένα χρόνο αφότου οι δυο τους ξεκίνησαν τις προσπάθειες να αποκτήσουν παιδί η 32χρονη Helen παρουσίασε έντονους πόνους στην περιοχή της κοιλιάς. Οι γιατροί διέγνωσαν ενδομητρίωση. Η ενδομητρίωση είναι μια πάθηση κατά την οποία το ενδομήτριο αναπτύσσεται σε περιοχές έξω από τη μήτρα, δηλαδή στα όργανα της κοιλιάς και της λεκάνης, όπως το εξωτερικό των σαλπίγγων, των ωοθηκών και της ουροδόχου κύστεως, και μπορεί να προκαλέσει υπογονιμότητα.



Η Helen έπασχε ακόμη από σύνδρομο χρόνιας κόπωσης, με αποτέλεσμα να νιώθει πολύ κουρασμένη ακόμη και με πολύ ελαφριές εργασίες.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά ανακάλυψαν ότι και ο Andi είχε χαμηλό αριθμός σπερματοζωαρίων με μικρή κινητικότητα.



«Οι γιατροί μας είπαν ότι δεν μπορούμε να κάνουμε παιδιά την ημέρα του Αγ. Βαλεντίνου του 2008. Ήταν λίγο ειρωνικό να το μαθαίνουμε εκείνη την μέρα. Ένιωθα πως ήταν η χειρότερη μέρα της ζωής μου» είπε η Helen.

Μετά και από μια αποτυχημένη προσπάθεια εξωσωματικής γονιμοποίησης, το ζευγάρι αποφάσισε τελικά ότι δεν ήταν «γραφτό του».



«Ο Andi το έριξε στη δουλειά, για να μαζέψουμε λίγα χρήματα και ίσως να ξαναπροσπαθούσαμε για εξωσωματική λίγο καιρό μετά. Εγώ αγόρασα το αυτοκίνητο που πάντοτε ήθελα, ένα Ford Puma και συνεχίσαμε τη ζωή μας. Και μετά από λίγο καιρό άρχισα να νιώθω τα συμπτώματα. Πήγαμε να πάρουμε τεστ εγκυμοσύνης όμως δεν περιμέναμε θετικό αποτέλεσμα. Όταν το είδα δεν μπορούσα να το πιστέψω» πρόσθεσε.



«Το συνειδητοποίησα μόνο όταν γυρίσαμε στο σπίτι από το νοσοκομείο μετά τη γέννα. Ο γιος μας κοιμόταν και εγώ κάθισα στην άκρη του κρεβατιού, τον κοιτούσα και άρχισα να κλαίω. Ήταν δάκρυα χαράς» είπε ακόμη.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.