Στην αναζήτηση του φαρμάκου του πελάτη τους από αποθέματα άλλων φαρμακείων ή στην αντικατάσταση του σκευάσματος που ζητεί με άλλο αντίστοιχο, όπου αυτό είναι εφικτό, καταφεύγουν σε καθημερινή βάση πολλοί φαρμακοποιοί.
Οι ελλείψεις φαρμάκων, που ξεκίνησαν να εμφανίζονται σε τακτική βάση πριν από 1,5 με 2 χρόνια, πλέον έχουν παγιωθεί ως φαινόμενο. Φάρμακα ευρείας κυκλοφορίας, όπως π.χ. γνωστά αναλγητικά, αντικαταθλιπτικά φάρμακα, αντιβιοτικά, αντιυπερτασικά φάρμακα, ακόμα και εμβόλια λείπουν συχνά από τα ράφια των φαρμακείων κατά κύριο λόγο επειδή οι φαρμακευτικές εταιρείες τροφοδοτούν την αγορά με το σταγονόμετρο.
Ειδικά στα παιδικά εμβόλια, οι ελλείψεις καταγράφονται από τον Αύγουστο έως και σήμερα και όπως ανφέρει ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συνεταιρισμών Φαρμακοποιών Ελλάδας (ΟΣΦΕ) Σταύρος Μπελώνης, όταν ένας πολίτης ζητήσει το εμβόλιο, οι επιλογές είναι τρεις: ή θα του το προτείνει να το ψάξει σε άλλο φαρμακείο ή θα επικοινωνήσει με άλλο φαρμακείο για το ενδεχόμενο να έχει μείνει κάποιο εμβόλιο ή θα καθυστερήσει ο εμβολιασμός για έναν, δύο ή και τρεις μήνες.
Πηγή: http://www.enikos.gr
«Τα παιδιά αρχικά αγαπούν τους γονείς τους. Μεγαλώνοντας τους κρίνουν και κάποιες φορές τους συγχωρούν», Oscar Wilde.
Στον πυρήνα της σχέσης μεταξύ μητέρας και κόρης υπάρχει ένας δεσμός βαθύτερος από οποιοδήποτε άλλο βιώνει η κόρη-παιδί. Αυτός ο δεσμός είναι βασισμένος στην αγάπη και την φροντίδα αλλά και σε ένα γενικότερο αρχετυπικό μηχανισμό μεταβίβασης από γενιά σε γενιά των μυστηρίων της γυναικείας φύσης. Η σχέση αυτή είναι πολύ δυνατή, ίσως η σχέση με την μεγαλύτερη επιρροή στη γυναίκα. Η σχέση της κόρης με την μητέρα της λειτουργεί ως βάση για την σχέση της κόρης με τον ίδιο της τον εαυτό.
Η σχέση αυτή δίνει σε μεγάλο βαθμό σχήμα στο μέλλον της κόρης και αντανακλά το παρελθόν της μητέρας, όχι μόνο το προσωπικό της παρελθόν αλλά και την πολιτιστική της κληρονομιά, την εκάστοτε κοινωνικοοικονομική κατάσταση, την ιστορία της οικογένειας της. Όλα αυτά επηρεάζουν με συνειδητούς και ασυνείδητους τρόπους την ανατροφή των παιδιών της.
Η ανατροφή της κόρης μάλιστα είναι ακόμη περισσότερο φορτισμένη από την προσωπική ιστορία της μητέρας γιατί κατά κάποιον τρόπο η μητέρα μεγαλώνει τον εαυτό της και ξαναζεί την δική της παιδική ηλικία μέσω της κόρης της. Όταν μια κόρη γεννιέται, υπάρχει πάντα εκεί (φανερά ή κρυφά) το ερώτημα του κατά πόσον θα μοιάζει στην μητέρα της (δεν ισχύει το ίδιο με τα αγόρια, είναι ούτως ή άλλως διαφορετικοί). Οι μητέρες περιμένουν σε ασυνείδητο επίπεδο, οι κόρες τους να είναι σαν τις ίδιες: να έχουν το ίδιο αξιολογικό σύστημα, να εκτιμούν και να απορρίπτουν ό,τι και οι ίδιες. Έτσι, η σχέση είναι πολύπλοκη, φορτισμένη με ασυνείδητο υλικό που συχνά μεταφέρεται από γενιά σε γενιά. Είναι μια σχέση δύσκολη και συχνά αντιφατική αλλά ο δεσμός και η επίδραση του στη ζωή και των δύο γυναικών (κυρίως στη ζωή της κόρης) είναι μεγάλος: φαίνεται ότι καμιά γυναίκα δεν μπορεί να «ξεμπερδέψει» με αυτόν, τον «κουβαλάει» μέχρι το τέλος.
Ο αρχαίος ελληνικός μύθος της Δήμητρας και της Περσεφόνης εκφράζει συμβολικά αυτόν τον αρχετυπικό δεσμό και τα στάδια εξέλιξης του. Η Περσεφόνη, μοναχοκόρη της θεάς Δήμητρας, περιπλανιέται ψάχνοντας λουλούδια. Στην περιπλάνηση της, απομακρύνεται πολύ από την μητέρα και τελικά απάγεται από τον Άδη που την κάνει γυναίκα του. Η Δήμητρα, θυμωμένη και θλιμμένη, προκαλεί τον πρώτο χειμώνα περιμένοντας την κόρη της να γυρίσει. Γιορτάζει την επιστροφή της με τον ερχομό της άνοιξης. Γιατί όμως η κόρη γύρισε στην μητέρα;
Αναπτυξιακά, η κόρη κάποια στιγμή μετά την εφηβεία διαχωρίζεται από την μητέρα και αποκτά την αυτονομία της ως γυναίκα. Όμως, η επιτυχής ολοκλήρωση του αποχωρισμού οδηγεί στο επόμενο στάδιο: την επανένωση, το ξανασμίξιμο., το στάδιο στο οποίο ξανασυναντιούνται η μητέρα και η κόρη, δύο ενήλικες γυναίκες συνδεδεμένες με ένα βαθύ δεσμό. Το στάδιο αυτό συχνά εξελίσσεται σε μια τρυφερή και υποστηρικτική σχέση και από τις δύο μεριές. Ακόμη πιο συχνά όμως αυτό που προεξάρχει είναι ο πόνος και ο θυμός για μια σχέση συγκρουσιακή και απογοητευτική, με κακή επικοινωνία, παρεξηγήσεις, απουσία κατανόησης και υποστήριξης και συναισθηματική αποξένωση.
Γιατί η σύγκρουση μητέρας και ενήλικης κόρης είναι τόσο συχνή;
Η Rosjke Hasseldine (ψυχοθεραπεύτρια με ειδικό ενδιαφέρον για τα θέματα των γυναικών και την σχέση μητέρας-κόρης) πιστεύει ότι η σχέση μητέρας και κόρης είναι ο καθρέφτης στον οποίο αντανακλώνται οι συναισθηματικές και κοινωνικές συνθήκες μέσα στις οποίες ζουν οι μητέρες. Σύμφωνα με την ίδια, γενιές ολόκληρες γυναικών έμαθαν να μην είναι ορατές, δηλαδή να μην κάνουν ορατές τις προσωπικές συναισθηματικές τους ανάγκες και μάλιστα να πιστεύουν ότι αυτή η σιωπή είναι φυσιολογική και πρέπουσα για την γυναίκα. Οι μητέρες πιο συγκεκριμένα είναι αυτές που αυτονόητα φροντίζουν χωρίς παράλληλα να παίρνουν πάντα και οι ίδιες φροντίδα. Μητέρες με αναπάντητες και ακάλυπτες συναισθηματικές ανάγκες τείνουν να στρέφονται στο κοντινότερο τους θηλυκό, δηλαδή την κόρη τους γιατί σε αυτήν βλέπουν την επόμενη γενιά γυναικών που οφείλει να φροντίζει τις ανάγκες των άλλων.
Δημιουργείται έτσι μια σχέση όπου μητέρα και κόρη , έχοντας μάθει να αρνούνται τις ανάγκες τους, στρέφονται η μία στην άλλη για να καλύψουν το κενό που αρνούνται αλλά υπάρχει. Αυτό συχνά γίνεται από την μεριά της μητέρας μέσα από συναισθηματικούς εκβιασμούς, δημιουργία ενοχών, στάση μάρτυρα, επικοινωνία αναγκών μέσα από συνεχείς ασθένειες και άλυτα προβλήματα, συνεχείς επικρίσεις για τις επιλογές της κόρης κλπ. Κάποιες μητέρες φέρονται στην κόρη τους σαν να είναι αυτές η αιτία του κενού τους. Άλλες αποσύρονται συναισθηματικά από τη ζωή της κόρης τους γιατί η ελευθερία της επόμενης γενιάς είναι εξαιρετικά οδυνηρή για αυτές (τους θυμίζει τα δικά τους ανολοκλήρωτα όνειρα, σχέδια κλπ.). Από την μεριά τους, οι κόρες θυμώνουν για την παθητική ή εκδικητική στάση της μητέρας, για τις απόψεις της, για τις παρεμβάσεις και επικρίσεις της ή για την απουσία από την ζωή τους. Η Rosjke καταλήγει ότι στις οικογένειες όπου οι γυναίκες αντιμετωπίζονται ως σημαντικές, όπου οι ανάγκες τους ακούγονται και είναι σεβαστές και όπου τα κορίτσια μεγαλώνουν μαθαίνοντας ότι έχουν το δικαίωμα να περιμένουν από τους άλλους να τις «ακούνε» και να τις σέβονται, η σύγκρουση μητέρας και κόρης είναι μικρότερη.
Η Rosjke προτείνει κάποιους τρόπους καλύτερης επικοινωνίας και επίλυσης της σύγκρουσης για τις μητέρες και τις ενήλικες κόρες τους:
- Να έχουν και οι μητέρες και οι κόρες τη δική τους ζωή, τις δικές τους φιλίες και το δικό τους υποστηρικτικό περιβάλλον.
- Να κατανοούν και να σέβονται τη προσωπική τους μοναδικότητα και τις διαφορές ανάμεσα στις γενιές.
- Να αλληλοσέβονται την ιδιωτικότητα κα τα όρια τους.
- Να παίρνουν την ευθύνη για τις προσωπικές τους συναισθηματικές ανάγκες και επιλογές.
- Να αισθάνονται ελεύθερες να κάνουν και να μαθαίνουν από τα δικά τους λάθη.
- Να αναπτύξουν κριτική ματιά απέναντι στις κοινωνικές επιταγές των ρόλων που πληγώνουν και βλάπτουν την συναισθηματική υγεία και την σχέση των γυναικών με τον εαυτό τους και με τους άλλους.
Κατά την διάρκεια της παιδικής ηλικίας , η κόρη χρειάζεται μια μητέρα που έχει συναίσθηση της προσωπικής της μοναδικότητας και συναισθηματικής ταυτότητας, που νιώθει άνετα να βάζει όρια στο περιβάλλον της, που επωφελείται από τον προσωπικό της κύκλο φίλων για υποστήριξη, συμβουλή και αίσθηση αξίας, που νιώθει κύρια του εαυτού και της ζωής της, που νιώθει άνετα με την έκφραση όλων των συναισθημάτων (ακόμη και του θυμού) τόσο από την ίδια όσο και από την κόρη της.
Κατά την διάρκεια της εφηβείας, η κόρη χρειάζεται να ενθαρρύνεται να νιώθει ότι έχει τον έλεγχο του σώματος και των σκέψεων της, να κάνει τις κατάλληλες επιλογές για την ίδια, να εκφράζει τον θυμό της με ασφάλεια (χωρίς δηλαδή συνέπειες όπως διάλυση της σχέσης, δημιουργία ενοχών κλπ.), να βλέπει τον εαυτό της να δοκιμάζει και να επιτυγχάνει σε μια σειρά ρόλων και να αναπτύξει κριτική ματιά απέναντι σε πιθανά κοινωνικά μηνύματα σχετικά με τον ρόλο της και την εικόνα του σώματος της.
Σκέψεις που βοηθούν να ξεπεράσεις την κατάθλιψη.
Συναισθήματα, σκέψεις και δράση.
Όταν πάσχετε από κατάθλιψη, ένας μεγάλος αριθμός αρνητικών σκέψεων τρέχουν μέσα στο μυαλό σας και αφορούν.
Εσάς τον ίδιο, όπως «Είμαι κακός άνθρωπος», «Δεν μπορώ ποτέ να κάνω κάτι σωστό» και «Δεν είμαι αρκετά καλός».
Άλλους ανθρώπους, όπως «Δεν μπορώ να εμπιστευτώ κανέναν», «Κανένας δε με συμπαθεί» και «Θέλουν μόνο να μου κάνουν κακό».
Τον κόσμο και το μέλλον, όπως «Ο κόσμος είναι κακός και ποτέ δεν πρόκειται να αλλάξει».
Είναι πολύ σημαντικό να καταλάβετε ότι οι αρνητικές σκέψεις δεν έχουν να κάνουν με την πραγματικότητα. Η αρνητική σκέψη είναι ένα σύμπτωμα της κατάθλιψης. Οι αρνητικές σκέψεις σας χαλούν τη διάθεση και σας προκαλούν αρνητικά συναισθήματα.
Συγκεκριμένοι τρόποι σκέψης
Κατά τη διάρκεια της ζωής, κάθε άτομο αναπτύσσει συγκεκριμένους τρόπους σκέψης. Οι σκέψεις αυτές, ενεργοποιούνται στην πραγματικότητα βάσει ενός συγκεκριμένου προσωπικού μοντέλου. Όταν ένα σημαντικό γεγονός λαμβάνει χώρα στη ζωή σας, ενεργοποιείται το προσωπικό σας μοντέλο περισσότερο από ό,τι αντιλαμβάνεστε.
Ας δούμε ένα παράδειγμα. Ίσως να έχετε βιώσει τη διάλυση μιας σημαντικής σχέσης. Σε μια τέτοια περίπτωση, ενεργοποιούνται προηγούμενα μοτίβα και τρόποι σκέψεις. Ενεργοποιούνται ακόμα και αν σχηματίστηκαν πριν από πολύ καιρό, για παράδειγμα, κατά την παιδική σας ηλικία. Εάν ενεργοποιηθούν αρνητικές σκέψεις, είναι πιθανό να ξεκινήσει ένας φαύλος κύκλος αρνητικών και καταθλιπτικών ιδεών.
Ακολουθούν μερικές τυπικές αρνητικές σκέψεις:
«Η σχέση μου διαλύθηκε γιατί δεν είμαι αρκετά καλός».
«Δεν αξίζω τίποτα».
«Δεν υπάρχει τίποτα που να αξίζει να αγαπήσει κανείς πάνω μου».
Σχέση μεταξύ σκέψεων και συναισθημάτων
Μπορεί τα αρνητικά συναισθήματα να ενισχυθούν σε σημείο που να γίνουν ανυπέρβλητα. Αυτό συμβαίνει γιατί υπάρχει ένας άμεσος σύνδεσμος μεταξύ των σκέψεων και των συναισθημάτων. Επιδεικνύουμε τον εν λόγω δεσμό στο ακόλουθο σχήμα:
Ο φαύλος κύκλος των αρνητικών σκέψεων μπορεί να αποτελέσει παγίδα. Μπορείτε, όμως, να μάθετε πώς να τον σπάσετε. Μπορείτε να το επιτύχετε αυτό κάνοντας ένα βήμα έξω από τον κύκλο. Μπορείτε να σπάσετε το φαύλο κύκλο αλλάζοντας τις σκέψεις και τα συναισθήματά σας. Και αυτό γιατί είστε τόσο τυχερός ώστε να μπορείτε να είστε δραστήριος και να συμμετέχετε στη διαδικασία της ίδιας σας της ίασης προκειμένου να βγείτε από την κατάθλιψη. Εδώ μπορείτε να δείτε το φαύλο κύκλο της κατάθλιψης:
Μπορείτε να αλλάξετε τον τρόπο που νοιώθετε βρίσκοντας ανακουφιστικά πράγματα, τα οποία μπορείτε να πείτε στον εαυτό σας και να τα πιστέψετε. Είναι πράγματι πολύ επιβλαβές να συνεχίσετε να έχετε μη ρεαλιστικές αρνητικές σκέψεις. Και αυτό γιατί συνεχίζουν να κρατούν ζωντανό τον πόνο.
Ενδεχομένως να μην πιστεύετε ότι έχετε την ενέργεια να αλλάξετε τον τρόπο που σκέπτεστε. Με βάση τις αρχές της γνωσιακής ψυχοθεραπείας, όμως, μπορεί να φτιαχτεί ένα σχέδιο για να γίνει αυτό ευκολότερο. Μπορείτε, επίσης, να χρησιμοποιήσετε την ακόλουθη «φόρμα σκέψης» προκειμένου να βοηθηθείτε να αλλάξετε τις αρνητικές σας σκέψεις.
Ρεαλιστικοί στόχοι
Είναι σημαντικό να είστε δραστήριος. Τα άτομα που πάσχουν από κατάθλιψη έχουν την τάση να αποφεύγουν καταστάσεις, οι οποίες φαίνονται ανυπέρβλητες. Συνιστούμε να μάθετε να θέτετε μικρούς και ρεαλιστικούς στόχους.
Ενδεχομένως να μην πιστεύετε ότι έχετε την ενέργεια να κάνετε ο,τιδήποτε. Να θυμάστε ότι μπορείτε να αυξήσετε τα επίπεδα ενέργειας κρατώντας τον εαυτό σας σε δράση. Είναι, επομένως, σημαντικό να παραμένετε δραστήριοι.
Μπορείτε να παραμένετε δραστήριος κάνοντας πράγματα που θεωρείτε σημαντικά. Είναι, επομένως, ουσιαστικής σημασίας να συνεχίσετε να κάνετε πράγματα που σας έδιναν ικανοποίηση και σας ενδιέφεραν στο παρελθόν.
Η δράση βοηθά
Η ζωή γίνεται ευκολότερη όταν μαθαίνετε να αναλύετε τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις ενέργειές σας. Και αυτό γιατί ο τρόπος με τον οποίο σκέπτεστε και αισθάνεστε συνδέεται με τον τρόπο με τον οποίο αντιδράτε και ενεργείτε. Μπορείτε να δείτε το σύνδεσμο μεταξύ σκέψεων, συναισθημάτων και ενεργειών εδώ:
Οι παραπάνω σκέψεις και συναισθήματα μπορεί να οδηγήσουν σε πολλές ενέργειες. Οι ενέργειες, όμως, αυτές μπορεί να οδηγήσουν σε σωματικές αντιδράσεις όπως
Κόπωση
Περιόδους έντονης εφίδρωσης
Αίσθημα έντονων καρδιακών παλμών
Καταστροφικές σκέψεις
Η κατάθλιψη μπορεί να οδηγήσει σε πολλά σωματικά συμπτώματα όπως κόπωση, περιόδους έντονης εφίδρωσης και πόνους στο στήθος. Μπορεί να είναι εύκολο να παρερμηνεύσετε τα συμπτώματα αυτά και συνεπώς, να ενεργοποιήσετε καταστροφικές σκέψεις όπως:
Δεν έχω την ενέργεια να κάνω ο,τιδήποτε πια και επομένως, δεν είμαι χρήσιμος σε κανέναν
Δεν υπάρχει ελπίδα.
Είμαι άχρηστος σε όλα.
Πεθαίνω. Κάτι έχει η καρδιά μου.
Τέτοιες, όμως, καταστροφικές σκέψεις δε βασίζονται στην πραγματικότητα και πρέπει, επομένως, να αναρωτηθείτε τι είναι αυτό που μπορείτε να πείτε στον εαυτό σας προκειμένου να ανακουφιστεί και να γιατρευτεί αντί να κάνετε αρνητικές σκέψεις.
Ενδεχομένως να μπορούσατε να πείτε στον εαυτό σας:
Δεν είμαι πολύ κοινωνικός αυτή τη στιγμή, αλλά παραμένω χρήσιμος
Όλα είναι λίγο δύσκολα αυτή τη στιγμή, αλλά θα περάσουν
Δεν νοιώθω και πολύ καλά αυτή τη στιγμή, αλλά θα κάνω ένα πράγμα κάθε φορά
Είμαι ευάλωτος και πονάω πολύ αυτή τη στιγμή, αλλά το άγχος δεν είναι επικίνδυνο και θα περάσει
Είναι σημαντικό να θυμάστε ότι οι αρνητικές σκέψεις είναι συμπτώματα. Οι βάσεις των συμπτωμάτων αυτών μπορούν, παρόλα αυτά, να έχουν τεθεί νωρίς στη ζωή σας και μπορεί, επομένως, να σας είναι δύσκολο να αλλάξετε. Μπορεί, επίσης, να είναι δύσκολο να αλλάξουν και μετά το πέρας της κατάθλιψης.
Εάν έχετε πολλές καταστροφικές σκέψεις και σας είναι δύσκολο να αλλάξετε τη δομή τους, μπορείτε πάντα να αναζητήσετε βοήθεια από επαγγελματία γνωσιακό ψυχοθεραπευτή. Μπορείτε πάντα να κάνετε κάτι! Μπορείτε πάντα να βοηθήσετε τον εαυτό σας!
Σπάστε τον κύκλο!
Οι πολύποδες της μήτρας είναι όγκοι που συνδέονται με το εσωτερικό τοίχωμα της μήτρας που εκτείνονται μέσα στην κοιλότητα της μήτρας. Η υπερανάπτυξη των κυττάρων στο τοίχωμα της μήτρας (ενδομήτριο) οδηγεί στο σχηματισμό των πολυπόδων. Αυτοί οι πολύποδες είναι συνήθως καλοήθεις, αν και ορισμένοι μπορεί να είναι κακοήθεις ή μπορεί τελικά να μετατραπούν σε καρκίνο (προκαρκινικοί πολύποδες). Τα μεγέθη των πολυπόδων μήτρας μπορεί να είναι από μερικά χιλιοστά (όσο ένα σουσάμι) μέχρι αρκετά εκατοστά (όσο μια μπάλα του γκολφ ή μεγαλύτερου μεγέθους). Οι πολύποδες της μήτρας εμφανίζονται πιο συχνά σε γυναίκες που διανύουν ή έχουν ολοκληρώσει την εμμηνόπαυση, αν και μπορεί να κάνουν την εμφάνισή τους και σε νεότερες γυναίκες.
Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:
Ακανόνιστη έμμηνος ρύση - για παράδειγμα, πολλές γυναίκες έχουν συχνά, απρόβλεπτες περιόδους μεταβλητού μήκους
Αιμορραγία μεταξύ περιόδων
Κολπική αιμορραγία μετά την εμμηνόπαυση
Υπογονιμότητα
Μερικές γυναίκες μπορεί να εμφανίσουν μόνο ελαφρά αιμορραγία, κηλίδες αίματος ή ακόμη και να μην έχουν κανένα σύμπτωμα.
Πότε πρέπει να δείτε ένα γιατρό
Ζητήστε ιατρική φροντίδα σε περίπτωση που έχετε:
Κολπική αιμορραγία μετά την εμμηνόπαυση
Αιμορραγία μεταξύ περιόδων
Ακανόνιστη έμμηνος ρύση
Αιτίες
Αν και η ακριβής αιτία των πολυπόδων της μήτρας είναι άγνωστη, οι ορμονικοί παράγοντες φαίνεται να παίζουν ένα ρόλο.
Παράγοντες κινδύνου
Οι παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη της μήτρας πολύποδες περιλαμβάνουν:
Μετεμμηνοπαυσιακή ηλικία
Η υψηλή αρτηριακή πίεση (υπέρταση)
Η παχυσαρκία
Φάρμακα για τη θεραπεία του καρκίνου του μαστού
Επιπλοκές
Πολύποδες της μήτρας μπορεί να σχετίζονται με την υπογονιμότητα. Αν έχετε πολύποδες της μήτρας, η αφαίρεση των πολυπόδων μπορεί να επιτρέψει να μείνετε έγκυος. Πολύποδες της μήτρας μπορεί επίσης να παρουσιάσει ένα αυξημένο κίνδυνο αποβολής στις γυναίκες που υποβάλλονται σε εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF). Εάν σκέφτεστε την εξωσωματική γονιμοποίηση και έχετε πολύποδες στη μήτρα, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει την αφαίρεσή τους.
Είναι συνηθισμένο η δουλειά να είναι κάτι που προκαλεί πίεση και δυσαρέσκεια. Πότε όμως η πίεση γίνεται υπερβολική. Τι είναι το εργασιακό άγχος και πώς μπορούμε να καταλάβουμε ότι κάποιος πάσχει από αυτό;
Πώς μπορούμε να καταλάβουμε ότι πάσχουμε από εργασιακό άγχος; Βασικά αλλάζει η ίδια μας η συμπεριφορά. Γινόμαστε ευερέθιστοι έχουμε μια ασυνήθιστη τάση να βουρκώνουμε ή να κλαίμε. Μπορούμε να γίνουμε κυκλοθυμικοί έως και επιθετικοί. Το εργασιακό άγχος προκαλεί αυξημένες απουσίες από την εργασία καθώς το άτομο αποφεύγει να πάει στη δουλειά του. Σε περίπτωση του εργασιακού άγχους ο εργαζόμενος αρχίζει να γίνεται ασυνεπής, δυσκολεύεται να διαχειριστεί τον χρόνο του καθυστερεί και δεν μπορεί να συγκεντρωθεί. Εμφανίζει είτε εργασιομανία είτε πολύ χαμηλή εργατικότητα.
Αποκτά προβλήματα με τους συναδέλφους και δεν είναι συνεργάσιμος ούτε συμμορφώνεται με παρατηρήσεις. Πολλές φορές καταφεύγει σε άλλες μεθόδους προσπαθώντας να μετριάσει τη συναισθηματική του δυσκολία όπως το να καπνίζει περισσότερο, να κάνει χρήση αλκοόλ ή ακόμα και ναρκωτικων ουσιών.
Αντιμετώπιση του εργασιακού στρες
Το εργασιακό άγχος επείγει να αντιμετωπιστεί καθώς θέτει σε κίνδυνο την ίδια την εργασία του εργαζόμενου αφού επηρεάζει άμεσα τις επιδόσεις του αλλά και την ίδια του την υγεία.
Αν πιστεύετε ότι πάσχετε από εργασιακό άγχος μπορείτε να μάθετε να αναγνωρίζουν μπορείτε να μάθετε να αναγνωρίζετε έγκαιρα τα συμπτώματά του ενώ θα πρέπει να πάρετε κάποιες αποφάσεις σχετικά με τη διαχείρησή του. Να οργανώνετε καλύτερα τον χρόνο σας. Να βελτιώσετε το περιβάλλον σας. Να αντιμετωπίσετε τις κρίσεις και τις συγκρούσεις στον χώρο της δουλειάς σας. Θα πρέπει να κάνετε γενικότερες αλλαγές στη ζωή σας.
Μάθετε να είστε πιο ρεαλιστές να μην ταυτίζετε τη ζωή σας με την εργασία σας, να δώσετε βαρύτητα και σε άλλους τομείς της ζωής σας.
Μη φοβάστε ότι μακριά από την εργασία σας δεν απομένουν πολλά πράγματα για να σας δώσουν χαρά ικανοποίηση και καταξίωση. Ο επαγγελματικός είναι ένας μόνο από τους πολλούς τομείς στη ζωή του ανθρώπου και αρκετά υπερτιμημένος στη σύγχρονη εποχή. Μάθετε φεύγοντας από τη δουλειά σας να μην κουβαλάτε μαζί και τις επαγγελματικές σας έγνοιες και εισάγετε στο πρόγραμμά σας αγχολυτικές δραστηριότητες.
Χρειάζεται αρκετή επιμονή στη διαχείριση των συμπτωμάτων αλλά και στην αναθεώρηση του τρόπου αντιμετώπισης των εργασιακών θεμάτων και της έννοιας της εργασίας ως προτεραιότητας στη ζωή.
