«Η χώρα μας αντιμετώπισε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την επιδημία του ιού», σύμφωνα με την πρόεδρο του ΚΕΕΛΠΝΟ.
Δεν υπήρξαν κρούσματα ελονοσίας, αλλά και του ιού του Δυτικού Νείλου φέτος στην Κεντρική Μακεδονία, ενώ στη χώρα γενικότερα η εμφάνισή τους βρίσκεται σε πολύ χαμηλά επίπεδα, γεγονός που οφείλεται στη συντονισμένη κίνηση του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕΕΛΠΝΟ), της πανεπιστημιακής κοινότητας και μιας σειράς άλλων αρμοδίων φορέων.
«Η ελονοσία είναι ένα πολύ σοβαρό νόσημα, υπάρχουν διεθνείς οδηγίες που λένε ότι αν σε μία χώρα έχεις πάνω από τρία κρούσματα σε τρία συνεχή χρόνια τότε εκδίδεται ταξιδιωτική οδηγία που σημαίνει ότι για να πας σε αυτήν την χώρα πρέπει να πάρεις ανθελονοσιακά φάρμακα. Ευτυχώς στην Ελλάδα το σώσαμε αυτό έτσι το 2014 είχαμε μηδέν κρούσματα και πέρυσι είχαμε λιγότερα από τρία», τόνισε η πρόεδρος του ΚΕΕΛΠΝΟ, Τζένη Κρεμαστινού, στη διάρκεια συνέντευξης τύπου, που έγινε με αφορμή την έναρξη των εργασιών του 19ου Συνεδρίου της e-sove στη Θεσσαλονίκη.
Πάντως, σύμφωνα με τον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο της Οικοανάπτυξης ΑΕ, Σπύρο Μουρελάτο, «ευτυχώς που στη Β. Ελλάδα δεν παρουσιάστηκε κρούσμα ελονοσίας». Μεταξύ άλλων σημείωσε ότι «η ελονοσία εμφανίζεται κυρίως στη νότιο Ελλάδα, αφού εκεί κατευθύνονται οι περισσότεροι εργάτες γης από χώρες όπου ενδημεί η ελονοσία, όπως από Πακιστάν, Ινδία και Αφγανιστάν».
Η χώρα μας αντιμετώπισε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την επιδημία του ιού του Δυτικού Νείλου και τα κρούσματα ελονοσίας σε Λακωνία και Καρδίτσα πετυχαίνοντας γρήγορα και έγκαιρα αποτελέσματα, όπως επεσήμανε η κ. Κρεμαστινού, προσθέτοντας «ειδικά για τις δράσεις αντιμετώπισης της ελονοσίας πέρυσι και φέτος μπορούμε να μιλάμε για ένα succes story».
Αναφορικά με τον ιό του Δυτικού Νείλου, όπως επεσήμανε, στη χώρα παρουσιάστηκαν 15 κρούσματα και κανένα στη Κεντρική Μακεδονία, όπου και εντοπίστηκε πρώτη φορά το 2010 με συνολικά 250 κρούσματα.
Πάντως, παρά τη μείωση των κρουσμάτων για τον ιό του Δυτικού Νείλου η κ. Κρεμαστινού επεσήμανε ότι «δεν σημαίνει ότι δεν θα έχουμε κρούσματα του χρόνου στη χώρα". Στο πλαίσιο αυτό πρόσθεσε, πρέπει να επαγρυπνούμε και τα μέτρα που έχουμε λάβει να συνεχιστούν ενώ οι Περιφέρειες να εντείνουν τα προγράμματα ελέγχου και καταπολέμησης των κουνουπιών αντιμετωπίζοντας το γραφειοκρατικό ζήτημα της καθυστέρησης που παρατηρείται κάθε χρόνο στην εφαρμογή των έργων, με την αύξηση της χρονικής τους διάρκειας" (πχ τριετή)».
Από την πλευρά της η καθηγήτρια Μικροβιολογίας και διευθύντρια του Εθνικού Κέντρου Αναφοράς Αρμποϊών και Αιμοραγικών πυρετών του ΑΠΘ, Άννα Παπά, ανέφερε ότι ιός του Δυτικού Νείλου κινείται κάθε χρόνο προς νέες περιοχές.
Ενοχλητικός και επικίνδυνος για τη δημόσια υγεία ο Τίγρης της Ασίας
Σύμφωνα με στοιχεία στο 19ο συνέδριο της e-sove o εντομολόγος και ειδικός σύμβουλος του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων (ECDC), Φράνσις Σάφνερ, τόνισε ότι ο πιο ενοχλητικός εισβολέας και ταυτόχρονα ο πιο επικίνδυνος για την δημόσια υγεία στην Ευρώπη θεωρείται πλέον ο Aedes albopictus το εισαγόμενο από την ΝΑ Ασία κουνούπι, περισσότερο γνωστό ως «Τίγρης της Ασίας».
Όπως είπε, ο Τίγρης της Ασίας από το 1977 που ανιχνεύτηκε για πρώτη φορά στην Αλβανία (εισηγμένος μέσα σε μεταχειρισμένα ελαστικά οχημάτων) έχει εντοπιστεί μέχρι σήμερα σε 26 ευρωπαϊκές χώρες, σε 20 εκ των οποίων φαίνεται ότι έχει εγκατασταθεί και περισσότερο από αλλού στις χώρες της Μεσογείου.
Μεταξύ άλλων τόνισε ότι η επικινδυνότητα του μικροσκοπικού κουνουπιού που αυξάνει τις πιθανότητες εμφάνισης μια επιδημίας του δάγκειου πυρετού σε ευρωπαϊκό έδαφος και της νόσου τσινκουνγκούνια, δύο σοβαρών ασθενειών των οποίων είναι διαβιβαστής, «σε καμία περίπτωση δεν έχει υποτιμηθεί».
Για την Ελλάδα όπως επισήμανε ο κ. Μουρελάτος έχουμε πλέον διαπιστώσει με στοιχεία του δικτύου παρακολούθησης, ότι ο «Τίγρης της Ασίας» έκανε την εμφάνισή του το 2006 κι από το 2008 θεωρείται εγκατεστημένο είδος και στην Κεντρική Μακεδονία.
Οι ευρωπαϊκές δομές δημόσιας υγείας που ασχολούνται με τους διαβιβαστές ασθενειών παρακολουθούν με προσοχή και ένα άλλο κουνούπι, με την επιστημονική ονομασία Aedes aegypti που θεωρείται κύριος διαβιβαστής του δάγκειου πυρετού.
Η καταπολέμηση των φλεβοτόμων, είδος εντόμου μέσω του οποίου μεταδίδεται η λεϊσμανίαση, βρίσκεται στο επίκεντρο των προγραμμάτων καταπολέμησης επιβλαβών εντόμων στην γειτονική Τουρκία. Όπως ανέφερε στο περιθώριο του συνεδρίου ο νέος πρόεδρος της SOVE, Μπουλέντ Αλτεν, η Τουρκία εκτός από την ενδημική μορφή λεϊσμανίασης στις νοτιοανατολικές περιοχές (προκαλεί δερματικά κυρίως προβλήματα) αντιμετωπίζει τώρα μετά την έλευση περίπου 2 εκατ. Σύριων προσφύγων αυξημένα περιστατικά μιας σοβαρότερης μορφής λεϊσμανίασης που μπορεί να προκαλέσει ακόμη και θανάτους. Για τον περιορισμό της εξάπλωσης του παρασίτου, το τελευταίο διάστημα οι τουρκικές αρχές δημόσιας υγείας εφαρμόζουν θεραπευτικό πρόγραμμα σε περισσότερους από 25 προσφυγικούς καταυλισμούς.
Σύμφωνα με ανακοίνωση του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείο του Όσλο.
Η υγεία της Νορβηγίδας που προσβλήθηκε από τον ιό Έμπολα ενώ βρισκόταν με φιλανθρωπική αποστολή στη Σιέρα Λεόνε βελτιώνεται, ανακοίνωσε σήμερα η ιατρική ομάδα που την περιθάλπει.
«Η κατάστασή της είναι στάσιμη, με σημάδια βελτίωσης» είπε ο γιατρός Νταγκ Κβάλε του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου του Όσλο, σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε.
Η ασθενής, μια 30χρονη γιατρός, εργαζόταν για λογαριασμό της οργάνωσης Γιατροί Χωρίς Σύνορα στη Σιέρα Λεόνε και επαναπατρίστηκε την περασμένη Τρίτη.
Οι γιατροί δεν έχουν ανακοινώσει τι είδους θεραπεία χορηγούν στην ασθενή. Ορισμένα νορβηγικά μέσα ενημέρωσης, επικαλούμενα έναν υψηλόβαθμο αξιωματούχο του οργανισμού φαρμάκων της χώρας, τον Στάιναρ Μάντσεν, ανέφεραν την περασμένη εβδομάδα ότι το νοσοκομείο εξασφάλισε την τελευταία διαθέσιμη δόση του πειραματικού φαρμάκου ZMapp. Ωστόσο η πληροφορία αυτή διαψεύστηκε στη συνέχεια από τον Μάντσεν που έκανε λόγο για «παρεξήγηση».
Η επιδημία του Έμπολα έχει στοιχίσει τη ζωή σε περισσότερους από 4.000 ανθρώπους σε επτά χώρες. Τα περισσότερα κρούσματα έχουν αναφερθεί στη Λιβερία, τη Σιέρα Λεόνε και τη Γουινέα.
Τα πολλαπλά οφέλη του στον οργανισμό.
Δεν χαρακτηρίζεται χωρίς λόγο «πηγή ζωής», αφού είναι το δεύτερο απαραίτητο συστατικό για τη ζωή, μετά το οξυγόνο. Γνωρίζετε πραγματικά πόσο καλό μας κάνει το νερό;
Το σώμα μας αποτελείται κυρίως από αυτό (περίπου κατά 60%) και μάλιστα σε κάποια όργανα, όπως ο εγκέφαλος, η περιεκτικότητά του φτάνει το 85%. Γι’ αυτό και η αφυδάτωση, ακόμη και μικρού βαθμού (απώλεια περίπου 2% του σωματικού βάρους), έχει ως αποτέλεσμα τη διαταραχή φυσιολογικών λειτουργιών και τη μείωση της απόδοσης του οργανισμού. Η λύση; Πάρα πολύ απλή και σχεδόν τσάμπα. Ένα μπουκαλάκι νερό στην τσάντα μας. Με πόσους τρόπους, όμως, μας βοηθάνε μερικά ποτήρια νερό;
Στα παραπανίσια κιλά
Υπάρχουν πολλοί λόγοι που τρώμε περισσότερο από όσο έχουμε ανάγκη. Ένας από αυτούς είναι η δίψα, την οποία συχνά καλύπτουμε καταναλώνοντας τροφές αντί να πίνουμε κάποιο υγρό. Έτσι, όμως, το σώμα κερδίζει, πέρα από υγρά που χρειάζεται, και θερμίδες που δεν έχει ανάγκη. Σύμφωνα με τους ειδικούς, όσοι καταναλώνουν 2 ποτήρια νερό πριν από το γεύμα χάνουν πιο εύκολα βάρος, πιθανότατα επειδή αυξάνεται η ενέργεια που καταναλώνει ο οργανισμός κατά τη διαδικασία της πέψης. Επιπλέον, φαίνεται πως η κατανάλωση νερού πριν από το γεύμα δημιουργεί αίσθηση πληρότητας, με αποτέλεσμα ο κορεσμός να έρχεται νωρίτερα και έτσι να προσλαμβάνεται μικρότερη ποσότητα φαγητού.
Στην υγεία του δέρματος
Το νερό αποτελεί απαραίτητο παράγοντα για την ενυδάτωση του οργανισμού μας, κατά συνέπεια και του δέρματός μας.
Καθώς όμως τα χρόνια περνούν και ο οργανισμός μας ωριμάζει, τα υγρά που βρίσκονται μέσα και έξω από τα κύτταρά του σταδιακά μειώνονται. Το συγκεκριμένο γεγονός σημαίνει ότι το ποσοστό νερού στο σώμα μας σταδιακά ελαττώνεται και η απώλεια αυτή συμβάλλει από τη μία πλευρά στη μείωση του όγκου των ιστών και από την άλλη στην απώλεια του σφρίγους τους. Δυστυχώς, οι αλλαγές που αναφέρθηκαν παραπάνω έχουν ως αποτέλεσμα το δέρμα μας να εμφανίζει ρυτίδες και να φαίνεται πιο γερασμένο από ό,τι είναι στην πραγματικότητα.
Στα επίπεδα της χοληστερίνης
Ω, ναι. Το νερό βοηθάει και στην περίπτωση αυτή. Αν και η χοληστερίνη («καλή» και «κακή») μας είναι απαραίτητη, αφού συμμετέχει σε διεργασίες όπως η κατασκευή των κυτταρικών μεμβρανών και η δημιουργία στεροειδών ορμονών (π.χ. κορτιζόλη, τεστοστερόνη), ωστόσο σε μεγάλες ποσότητες βάζει σε κίνδυνο την υγεία της καρδιάς, προκαλώντας αθηρωματική νόσο. Δυστυχώς, η αφυδάτωση οδηγεί σε «στράγγισμα» του εσωτερικού των κυττάρων, με αποτέλεσμα το σώμα, στην προσπάθειά του να σταματήσει τη μετακίνηση νερού διαμέσου της κυτταρικής μεμβράνης, να αυξάνει την παραγωγή χοληστερίνης προκειμένου να «στεγανοποιήσει» τα κύτταρα.
Στην περίπτωση κακοήθειας
Η πρόσληψη άφθονου νερού φαίνεται να προστατεύει από τον καρκίνο της ουροδόχου κύστης. Μελέτη έδειξε ότι όσοι πίνουν πάνω από 2,5 λίτρα υγρών την ημέρα έχουν μικρότερη πιθανότητα να εκδηλώσουν τον συγκεκριμένο τύπο καρκίνου. Οι ερευνητές υποθέτουν πως αυτό οφείλεται στην αποβολή δυνητικά καρκινογόνων ουσιών.
Στην τόνωση
Η αφυδάτωση αποτελεί συνηθισμένη αιτία κόπωσης. Η έλλειψη σε υγρά επηρεάζει αρνητικά τον μεταβολισμό, δηλαδή την ικανότητα του οργανισμού να κάνει καύσεις και να παράγει ενέργεια. Έτσι, μειώνεται η δραστηριότητα των ενζύμων, που αυξάνουν την ταχύτητα των χημικών αντιδράσεων, και των μηχανισμών παραγωγής ενέργειας.
Στη δυσκοιλιότητα
Όσοι αντιμετωπίζουν το συγκεκριμένο πρόβλημα γνωρίζουν από πρώτο χέρι πόσο μπορεί να επηρεαστεί η διάθεση και η καθημερινότητά τους. Ευτυχώς, μερικά ποτηράκια νερό μπορούν να βοηθήσουν, γιατί μεταξύ άλλων ενισχύουν την κινητικότητα του εντέρου, ενεργοποιώντας τους μηχανισμούς της φυσιολογικής κένωσης.
Μερικά ακόμα οφέλη
* Μεταφέρει τα θρεπτικά συστατικά και το οξυγόνο στα κύτταρα, καθώς αποτελεί το ρευστό μέρος του αίματος.
* Είναι το μέσο στο οποίο διαλύονται και με το οποίο αποβάλλονται οι τοξίνες.
* Ρυθμίζει τη θερμοκρασία του σώματος και την πίεση.
* Περιβάλλει και προστατεύει τα όργανα και τους ιστούς (π.χ. καρδιά, πνεύμονες, σπλάγχνα κοιλιάς, εγκέφαλο).
* Αποβάλλεται μαζί με το παραπανίσιο νάτριο και έτσι μειώνεται η κατακράτηση υγρών.
* Συμβάλλει στην πρόληψη εμφάνισης νεφροπαθειών.
* Λειτουργεί σαν «λιπαντικό» για τη σωστή λειτουργία των αρθρώσεων.
* Είναι το βασικό συστατικό σωματικών εκκρίσεων, όπως το σάλιο και τα δάκρυα.
Δύο μύθοι
«Δυσκολεύει τη χώνεψη» Σε αντίθεση με τον συγκεκριμένο μύθο, το νερό δεν αραιώνει τα απαραίτητα για την πέψη γαστρικά υγρά, τα οποία παράγονται καθώς τρώμε. Επιπλέον, πηγαίνει κατευθείαν στο έντερο, για να απορροφηθεί χωρίς να εμποδίζεται η πέψη.
«Χρειαζόμαστε 8 ποτήρια νερό την ημέρα» Είναι ο πιο διαδεδομένος μύθος για το νερό, καθώς οι ανάγκες μας σε ενυδάτωση εξαρτώνται από πολλούς παράγοντες, όπως π.χ. το βάρος, η ηλικία, η σωματική δραστηριότητα και οι κλιματικές συνθήκες στις οποίες ζούμε. Ωστόσο, πρέπει να πίνουμε καθημερινά τόσο νερό όσο απαιτείται για να αποβάλλουμε τουλάχιστον μισό λίτρο διαυγών ούρων την ημέρα.
Μικρές ερωτήσεις
Πότε χρειαζόμαστε περισσότερο νερό;
Τα παιδιά, όσοι κάνουν κάποια έντονη σωματική δραστηριότητα ή ακολουθούν διατροφή πλούσια σε φυτικές ίνες, αλλά και εκείνοι που έχουν πυρετό, διάρροια ή κάνουν εμετούς, έχουν αυξημένες ανάγκες σε νερό. Το ίδιο και τα άτομα με προδιάθεση στη δημιουργία λίθων στα νεφρά. Ακόμη, στη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών, που είμαστε εκτεθειμένοι σε συνθήκες που προκαλούν έντονη εφίδρωση και εξάτμιση του ιδρώτα, η επαρκής κάλυψη του οργανισμού σε νερό είναι επιβεβλημένη.
Κινδυνεύουμε από την υπερβολική κατανάλωσή του;
Αν εξαιρέσουμε την περίπτωση της υπερβολικής δίψας και λήψης νερού που οφείλεται σε κάποια ψυχική αιτία, ένας υγιής οργανισμός δεν αντιμετωπίζει κανένα πρόβλημα όσον αφορά τη διατήρηση σταθερής υδάτωσης, αφού έχει την ικανότητα να αποβάλλει την περίσσεια υγρών που προσλαμβάνει. Στην περίπτωση, όμως, ασθενών με χρόνιες οιδηματικές παθήσεις, όπως είναι π.χ. η καρδιακή, η ηπατική και η νεφρική ανεπάρκεια ή κάποιες ενδοκρινοπάθειες, ο οργανισμός ίσως να μην είναι σε θέση να αποβάλλει τα επιπλέον υγρά και έτσι να επιδεινωθεί η κατάστασή του.
Πηγή: http://www.vita.gr
Ο χυμός μειώνει τις θερμίδες.
Έρευνα αποδεικνύει ότι αν πίνουμε γκρέιπφρουτ όταν καταναλώνουμε παχυντικά φαγητά μειώνεται κατά 1/5 το βάρος που θα πάρουμε.
Είναι γνωστό εδώ και καιρό ότι ο χυμός του γκρέιπφρουτ είναι ευεργετικός για την υγεία και ότι με τη βοήθειά του μπορούμε ακόμα και να ελέγξουμε τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα χωρίς να έχουμε ανάγκη από φάρμακα. Έτσι, οι διαιτολόγοι συμβουλεύουν να το συμπεριλαμβάνουμε στην καθημερινή μας διατροφή. Τελευταίες έρευνες έδειξαν μάλιστα ότι ποντίκια που κατανάλωναν παχυντικά φαγητά και έπιναν ταυτόχρονα χυμό γκρέιπφρουτ έπαιρναν 18% λιγότερο βάρος από όσα δεν έπιναν ταυτόχρονα τον ευεργετικό χυμό ενώ ακολουθούσαν όμως τις ίδιες διατροφικές συνήθειες.
Η δίαιτα του γκρέιπφρουτ είναι γνωστή εδώ και χρόνια, από το 1930 ακόμα, και έχει πολλούς φανατικούς υποστηρικτές, μεταξύ άλλων και τη διάσημη κομψή τραγουδίστρια Kylie Minogue, και υποστηρίζει ότι αν πίνουμε γκρέιπφρουτ με τα γεύματα μειώνονται οι θερμίδες που παίρνουμε τελικά.
Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Berkeley στην Καλιφόρνια τάιζαν ποντίκια με παχυντικά φαγητά και βρήκαν ότι μετά από 3 μήνες όσα έπιναν παράλληλα γκρέιπφρουτ είχαν πάρει 18% λιγότερο βάρος από ότι όσα έτρωγαν ακριβώς το ίδιο, έκαναν ακριβώς την ίδια ποσότητα σωματικής άσκησης αλλά έπιναν σκέτο νερό. Επίσης, αυτά που έπιναν γκρέιπφρουτ είχαν καλύτερα επίπεδα σακχάρου στο αίμα.
Πηγή: http://www.vita.gr
Διάγνωση - αίτια - θεραπεία - ασκήσεις αντιμετώπισης.
Ίλιγγος. Τα συχνότερα αίτιά του, οι εξετάσεις που πρέπει να γίνουν και η αντιμετώπισή του. Ίλιγγος είναι η ψευδαίσθηση της κίνησης, ενώ το σώμα παραμένει ακίνητο. Ο ασθενής βιώνει μια αίσθηση περιστροφής ή αιώρησης προς τα πλάγια, εμπρός, πίσω, πάνω ή κάτω, τάση για πτώση ή ώθηση προς μια κατεύθυνση. Σχεδόν πάντα γνωρίζει ότι τα συμπτώματά του, όσο ενοχλητικά και έντονα και αν είναι, δεν είναι αληθινά, ούτε επικίνδυνα.
Τι ακριβώς συμβαίνει και έχουμε ίλιγγο;
Το βασικό όργανο ισορροπίας στον ανθρώπινο οργανισμό είναι ο λαβύρινθος. Βρίσκεται στο αυτί και δίνει πληροφορίες στο κέντρο ισορροπίας στον εγκέφαλο. Οι πληροφορίες αυτές καθορίζουν τη διατήρηση της ισορροπίας του σώματος. Όταν ένας από τους δύο λαβυρίνθους ερεθίζεται ή παρουσιάζει έκπτωση της λειτουργίας του, επέρχεται διαταραχή της ισορροπίας των ερεθισμάτων, που στέλνονται στο φλοιό του εγκεφάλου. Το κέντρο ισορροπίας του εγκεφάλου τα ερμηνεύει ως κίνηση και το αποτέλεσμα είναι ο ίλιγγος.
Τι προκαλεί τον ίλιγγο;
Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, στο 80% συγκεκριμένα, ο ίλιγγος οφείλεται σε παθήσεις του αυτιού (ενδολαβυρινθικές βλάβες) ή σε διαταραχές στη διαδρομή μεταφοράς των ερεθισμάτων από το αυτί προς τον εγκέφαλο (βλάβες της αιθουσαίας οδού). Σ’ ένα μικρότερο ποσοστό είναι κεντρικής αιτιολογίας, δηλαδή οφείλεται σε παθήσεις του κεντρικού νευρικού συστήματος (σκλήρυνση κατά πλάκας, αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, αιμορραγίες, όγκοι, αποστήματα εγκεφάλου). Σε κάποιους ασθενείς επίσης, τα αίτια είναι ψυχογενή. Τέλος, για τα συμπτώματα του ιλίγγου μπορεί να ευθύνονται φάρμακα, μια χαμηλή αρτηριακή πίεση ή το χαμηλό σάκχαρο.
Ποια είναι τα συχνότερα αίτια του ιλίγγου;
Αιθουσαία νευρωνίτιδα. Χαρακτηρίζεται από αιφνίδια έναρξη και έντονα συμπτώματα. Συχνά εμφανίζεται στη φάση ανάρρωσης από μια ιογενή λοίμωξη, γι' αυτό και ενοχοποιούνται ιοί ως αίτιό της. Ο ασθενής έχει έντονο ίλιγγο και εμέτους, που επιδεινώνονται με οποιοσδήποτε κίνηση του κεφαλιού. Διαρκεί από λίγες μέρες έως τρεις εβδομάδες.
Καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσεως. Χαρακτηριστικό της πάθησης είναι η πρόκληση των συμπτωμάτων του ιλίγγου, όταν ο ασθενής ξαπλώσει ύπτια με το κεφάλι του στραμμένο προς τα πλάγια, από την πλευρά του πάσχοντος λαβυρίνθου. Δηλαδή αν είναι ευπαθής ο αριστερός λαβύρινθος και ο ασθενής βρεθεί στο κρεβάτι ανάσκελα με το κεφάλι προς τα αριστερά, θα πυροδοτηθεί ένα επεισόδιο ιλίγγου. Η αιτία είναι η μετακίνηση ειδικών κρυστάλλων, των ωτόλιθων, που βρίσκονται στο έσω αυτί. Θεραπευτικά, εφαρμόζεται ο χειρισμός του Epley, μια ειδική άσκηση που διενεργείται στο χώρο του ιατρείου και επιφέρει βελτίωση των συμπτωμάτων σε ποσοστό 90%.
Νόσος του Meniere. Η νόσος χαρακτηρίζεται από σημαντικές ακουστικές διαταραχές, που διαρκούν από 30 λεπτά έως 24 ώρες. Εκτός από τον ίλιγγο, ο ασθενής παρουσιάζει βαρηκοΐα, εμβοές και αίσθημα πληρότητας ώτων. Η βαρηκοΐα δεν είναι μόνιμη, αλλά βελτιώνεται μετά την πάροδο μιας υποτροπής. Η παθολογία της νόσου οφείλεται στην αύξηση της πίεσης της ενδολέμφου στο έσω αυτί.
Ακουστικό νευρίνωμα. Είναι ένας καλοήθης όγκος, που αυξάνεται με βραδύ ρυθμό, προκαλώντας μονόπλευρη βαρηκοΐα, εμβοές και ίλιγγο. Ο ίλιγγος είναι παροδικός και διαρκεί από 30 λεπτά έως μερικές εβδομάδες. Η βαρηκοΐα όμως είναι μόνιμη και προοδευτικά επιδεινώνεται. Στην εμφάνιση του όγκου, προσβάλλεται η ακοή μόνο στις υψηλές συχνότητες. Είναι σημαντικό λοιπόν η διάγνωση να γίνει εγκαίρως.
Αμφοτερόπλευρη δυσλειτουργία λαβυρίνθων. Πρόκειται για διαταραχή και των δύο λαβυρίνθων. Ευτυχώς, είναι μια σπάνια διαταραχή. Σε κάποιους ασθενείς υπάρχει οικογενειακό ιστορικό της πάθησης, δηλαδή είναι κληρονομική, ενώ άλλοι την εμφανίζουν επίκτητα.
Διάσειση του λαβυρίνθου. Οφείλεται σε τραυματισμούς και κακώσεις του κεφαλιού. Εκτός από τον ίλιγγο, ο τραυματίας πιθανών να παρουσιάζει βαρηκοΐα και εμβοές.
Ίλιγγος σχετιζόμενος με ημικρανία. Στα πλαίσια ενός επεισοδίου ημικρανίας, μπορεί ο ασθενής να εμφανίσει και ίλιγγο, βαρηκοΐα και εμβοές. Χαρακτηριστικά της ημικρανίας είναι η ευαισθησία του πάσχοντος στους ήχους και στο φως. Αν ο ασθενής εμφανίσει ταυτόχρονα και ίλιγγο, είναι ευαίσθητος και σε οποιαδήποτε κίνηση του σώματος και προτιμά να παραμείνει ακίνητος σε ένα σκοτεινό και ήσυχο δωμάτιο. Μπορεί να βλέπει φωτεινές γραμμές ή θαμπά τμήματα στο οπτικό του πεδίο, κάτι που συνήθως προηγείται της ημικρανίας και το ονομάζουμε αύρα.
Κατά τη λήψη ιστορικού από τους ασθενείς με ίλιγγο, διαπιστώνουμε ότι συσχετίζουν τα επεισόδια με κάποια δυσπεψία, ενώ συχνά διερωτώνται αν η ιγμορίτιδα ή το στραβό ρινικό διάφραγμα προκαλεί ίλιγγο. Συνήθως, δεν υπάρχει καμία συσχέτιση των παραπάνω με τη νόσο του ιλίγγου και απαιτείται πλήρης διαγνωστική διερεύνηση της πραγματικής αιτίας.
Ποιες διαγνωστικές εξετάσεις γίνονται στον ίλιγγο;
Στη διαγνωστική διερεύνηση του ιλίγγου είναι απαραίτητη η εξειδικευμένη νευροωτολογική-ακοολογική εξέταση. Γίνονται δοκιμασίες ελέγχου αντανακλαστικών (αιθουσο-νωτιαίων και αιθουσο-οφθαλμικών) και πρόκλησης ιλίγγου θέσεως. Με τις δοκιμασίες αυτές, αποκαλύπτεται ποιο από τα συστήματα, που βοηθά στη διατήρηση της ισορροπίας του σώματος, έχει υποστεί βλάβη και έτσι προκαλείται ο ίλιγγος: οπτικό, αιθουσαίο, παρεγκεφαλιδικό, σωματοαισθητικό.
Η ακοολογική εξέταση είναι ενδελεχής, ώστε να ληφθούν όλες οι πληροφορίες για την ακοή του ασθενούς. Συγκεκριμένα, γίνεται ακοόγραμμα, τυμπανόγραμμα, ωτοακουστικές εκπομπές και ακουστικά προκλητά δυναμικά εγκεφαλικού στελέχους. Έτσι λαμβάνονται πληροφορίες τόσο για το αυτί, όσο και για την ακουστική οδό μεταφοράς των ερεθισμάτων στον εγκέφαλο.
Στη συνέχεια εξετάζεται η λειτουργία του λαβυρίνθου με θερμικούς διακλυσμούς, ταλαντευόμενο έδρανο και ηλεκτρονυσταγμογραφία, που καθορίζουν τον πάσχοντα λαβύρινθο. Η δυναμική ισορροπομετρία σε συγκεκριμένες περιπτώσεις βοηθά στο διαχωρισμό των βλαβών των διαφόρων συστημάτων ισορροπίας.
Όλες οι παραπάνω εξετάσεις είναι εξειδικευμένες, αλλά σχετικά απλές. Είναι απαραίτητες προκειμένου να αποκλεισθούν παθήσεις με παρόμοια κλινική εικόνα και να καταλήξουμε στην αιτία του ιλίγγου. Κατόπιν αυτών, μπορούμε να δώσουμε άμεσα στον ασθενή την ενδεδειγμένη θεραπεία, που τον ανακουφίζει από τα συμπτώματά του.
Πώς αντιμετωπίζεται ο ίλιγγος;
Ο ίλιγγος αντιμετωπίζεται με φάρμακα, ασκήσεις αιθουσαίας αντιρρόπησης και σε σπάνιες περιπτώσεις με χειρουργική επέμβαση.
Θεραπεία ιλίγγου με αιθουσαία αντιρρόπηση. Τι ακριβώς είναι;
Πολλοί ασθενείς με ίλιγγο, συχνά δεν ανταποκρίνονται στη συνήθη φαρμακευτική αγωγή. Σ΄αυτή τη περίπτωση προτείνεται η θεραπεία με αιθουσαία αντιρρόπηση, ένα πρόγραμμα ασκήσεων, που σχεδιάστηκε για να αντισταθμίσει τη διαταραχή της ισορροπίας, μέσω του κεντρικού νευρικού συστήματος. Όταν υπάρξει βλάβη στο λαβύρινθο, ο εγκέφαλος δεν λαμβάνει τις σωστές πληροφορίες κίνησης και ισορροπίας, με αποτέλεσμα την εμφάνιση ιλίγγου.
Αρκετοί ασθενείς αναρρώνουν από την κατάσταση μόνοι τους, επειδή κατόρθωσε να προσαρμοστεί ο εγκέφαλος με μια διαδικασία που ονομάζεται αιθουσαία αντιρρόπηση. Στην περίπτωση που δεν είναι δυνατή η αυτόματη προσαρμογή, εκπαιδεύουμε εμείς τον εγκέφαλο να αναγνωρίζει και να επεξεργάζεται τα παθολογικά σήματα από το λαβύρινθο σε αρμονική συνεργασία με τα μάτια και το ιδιοδεκτικό σύστημα (μύες, αρθρώσεις).
Αυτό συχνά περιλαμβάνει απευαισθητοποίηση του συστήματος ισορροπίας από κινήσεις, που προκαλούν τον ίλιγγο. Η αιθουσαία αντιρρόπιση εφαρμόζεται σε διάφορες παθήσεις του λαβυρίνθου, όπως στον καλοήθη παροξυσμικό ίλιγγο θέσεως, στη μονόπλευρη ή αμφοτερόπλευρη υπαισθησία, συνοδευόμενη με νόσο του Meniere, στην αιθουσαία νευρωνίτιδα και λαβυρινθίτιδα. Τα αποτελέσματα της είναι η άμεση βελτίωση της ισορροπίας και η μείωση ή πλήρης εξάλειψη συμπτωμάτων όπως κεφαλαλγία, ίλιγγος, ναυτία, κόπωση, μυϊκή τάση, καθιστώντας περιττή τη φαρμακευτική θεραπεία.
