Ο εγκέφαλος των παιδιών δυσκολεύεται να επεξεργαστεί τις πληροφορίες.
Τα παιδιά που βλέπουν πολλή τηλεόραση έχουν χειρότερες επιδόσεις στο σχολείο, ενώ όπως υποστηρίζουν οι ειδικοί ακόμη κι όταν η τηλεόραση «παίζει στο βάθος» μπορεί να είναι επιβλαβής για την ανάπτυξή τους.
Όπως αναφέρει η καθηγήτρια αναπτυξιακής ψυχολογίας από το πανεπιστήμιο του Reading Lynne Murray στη MailOnline, δύο πρόσφατες αμερικανικές έρευνες μεγάλης κλίμακας από τις ΗΠΑ κάνουν «απολύτως σαφές ότι η παρακολούθηση τηλεόρασης δεν έχει κανένα όφελος για τα παιδιά κάτω των δύο ετών».
Σύμφωνα με τις έρευνες, τα παιδιά που περνούν πολύ χρόνο μπροστά από την οθόνη μιας τηλεόρασης έχουν πιο φτωχό λεξιλόγιο και χειρότερες σχολικές επιδόσεις, ακόμη κι όταν ληφθούν υπόψη άλλοι παράγοντες όπως η κοινωνικο-οικονομική κατάσταση της οικογένειάς τους και ο τρόπος ανατροφής τους από τους γονείς τους.
Η ίδια στο βιβλίο της «Psychology of Babies» τονίζει ότι η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής συμβουλεύει τους γονείς να μην αφήνουν τα παιδιά τους να βλέπουν καθόλου τηλεόραση μέχρι τα 2 τους χρόνια.
Οι γρήγορα εναλλασσόμενες εικόνες και ο δυνατός ήχος είναι δύσκολο να επεξεργαστούν από το μυαλό των παιδιών, ενώ αποσπούν την προσοχή τους από το παιχνίδι και την αλληλεπίδραση με τους γονείς και τα αδέρφια τους.
Ακόμη και μια τηλεόραση που απλά «παίζει στο βάθος» μπορεί να προκαλέσει αρνητικές επιπτώσεις στην ανάπτυξη των μικρών παιδιών.
«Αν οι γονείς βλέπουν μαζί με τα παιδιά τους τηλεόραση, αντί απλά να τα βάζουν να κάθονται απέναντι από το “κουτί”, μιλώντας μαζί τους και εξηγώντας τι είναι αυτό που βλέπουν κ.ά. μπορούν να μετριάσουν σε κάποιο βαθμό τις αρνητικές επιπτώσεις» ισχυρίζεται η καθηγήτρια.
Επιπλέον, σύμφωνα με την ίδια το να βλέπει ένα παιδί το ίδιο πρόγραμμα ξανά και ξανά είναι βοηθητικό, καθώς δίνει στον εγκέφαλό τους τον απαραίτητο χρόνο να επεξεργαστεί τις πληροφορίες και να προβλέψει τι πρόκειται να συμβεί στη συνέχεια.
Βέβαια, πολλά από τα προγράμματα που απευθύνονται στα παιδιά δεν είναι κατάλληλα. «Μελέτες έχουν δείξει ότι οι δυνατοί ήχοι, τα έντονα χρώματα και οι γρήγορα εναλλασσόμενες εικόνες δεν είναι κατάλληλες για τα παιδιά, καθώς ο εγκέφαλός τους δε μπορεί να αντιληφθεί τι συμβαίνει τόσο γρήγορα» προσθέτει η ίδια.
Παρά τις ανησυχίες που εκφράζει η ίδια σε ό,τι αφορά τη χρήση της τηλεόρασης από μικρά παιδιά, η καθηγήτρια λέει ότι δεν τάσσεται υπέρ της καθολικής απαγόρευσης.
«Αν για παράδειγμα η μητέρα νιώθει ότι χρειάζεται ένα διάλειμμα μισής ώρας για να ηρεμήσει, εγώ σίγουρα δε θα είμαι αυτή που θα της έλεγε να μην το κάνει» είπε ακόμη και κατέληξε λέγοντας ότι ο καλύτερος τρόπος για να παρέχουν οι γονείς τις σωστές βάσεις ανάπτυξης και ενίσχυσης της πνευματικής υγείας των παιδιών τους –από την κοινωνικότητα μέχρι το δείκτη ευφυΐας- είναι να τους διαβάζουν βιβλία πριν πέσουν για ύπνο.
«Ακτινογραφία» μιας κατάστασης στιγματισμού.
Η παχυσαρκία είναι μια ιδιαίτερα ορατή διαταραχή, γι’αυτό κι αποτελεί μια κατάσταση στιγματισμού. Τα παχύσαρκα άτομα, καθώς θεωρούνται ότι έχουν μεγάλη ευθύνη για την κατάστασή τους, αντιμετωπίζουν τον κοινωνικό αποκλεισμό και τις διακρίσεις σε πολλούς τομείς της ζωής τους. Μάλιστα, η προκατάληψη κατά των παχύσαρκων ατόμων, και κυρίως των παιδιών, έχει αυξηθεί με το πέρας των χρόνων, κι εστιάζεται σε τρεις σημαντικούς τομείς της ζωής: την εκπαίδευση, την εργασία και την υγεία.
Ήδη από την ηλικία των 3-5 ετών που έχουν παχουλές σιλουέτες, τα παιδιά έχουν λιγότερους φίλους, τα πηγαίνουν λιγότερο καλά στο σχολείο και τους συμπαθούν λιγότερο οι γονείς τους.
Σε σύγκριση με παιδιά φυσιολογικού βάρους, τα παχύσαρκα παιδιά φαίνεται ότι δέχονται πειράγματα τουλάχιστον τρεις φορές πιο συχνά, σχετικά με το βάρος τους. Έχει φανεί μάλιστα ότι αναπτύσσουν αρνητική στάση προς τον αθλητισμό και αναφέρουν μειωμένα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας, ενώ αισθάνονται μεγαλύτερη ενόχληση με καθημερινές ασχολίες, όπως τα ψώνια, και με κοινωνικές δραστηριότητες, όπως η έξοδος για χορό ή το φαγητό έξω με φίλους. Κρατώντας την αρνητική κοινωνική εμπειρία στο μυαλό, τα παιδιά αυτά, κυρίως τα κορίτσια, έχουν περιορισμένες πιθανότητες να αναπτύξουν κοινωνικές ικανότητες και υποστηρικτικές κοινωνικές σχέσεις.
Ως αποτέλεσμα, έχει υποτεθεί ότι τα παχύσαρκα άτομα, ιδιαίτερα τα παιδιά και οι έφηβοι, πάσχουν από διαταραγμένη ψυχική υγεία, και πιο συγκεκριμένα προβλήματα με την εικόνα σώματος, την αυτοεκτίμησή τους και τη συναισθηματική τους ευεξία.
Φαίνεται ότι σε παχύσαρκα παιδιά, ιδιαίτερα σε κορίτσια, η αύξηση του δείκτη μάζας σώματος οδηγεί σε αύξηση της δυσαρέσκειας για την εικόνα σώματος. Ωστόσο, το γεγονός αυτό δεν αποτελεί «χρυσό» κανόνα, καθώς ακόμη και ελλιποβαρή άτομα εκφράζουν δυσαρέσκεια για το σώμα τους, ενώ πολλοί είναι οι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι που δεν το κάνουν.
Αναλύοντας τη σχέση μεταξύ της παχυσαρκίας και της χαμηλής αυτοεκτίμησης σε παχύσαρκα παιδιά θα μπορούσε κανείς να τη χαρακτηρίσει στο σύνολό της μέτρια. Ωστόσο, φαίνεται ότι οι έφηβοι διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο από ό,τι τα μικρότερα παιδιά, τα κορίτσια επηρεάζονται περισσότερο από τα αγόρια, και οι λευκοί είναι πιο ευάλωτοι σε σχέση με τους έγχρωμους. Τα παχύσαρκα παιδιά με χαμηλή αυτοεκτίμηση εμφανίζουν σημαντικά αυξημένα επίπεδα μοναξιάς, θλίψης και νευρικότητας κι είναι επίσης πιο πιθανό να εμπλακούν σε συμπεριφορές υψηλού κινδύνου, όπως το κάπνισμα και η κατανάλωση αλκοόλ.
Μέτρια επίσης εμφανίζεται, στην καλύτερη περίπτωση, και η σχέση μεταξύ της παχυσαρκίας και της κατάθλιψης. Μπορεί να είναι αμελητέας σημασίας σε πολλές περιπτώσεις η έκταση των ψυχοκοινωνικών προβλημάτων, όμως πληροί τα κριτήρια για μια ψυχιατρική διαταραχή σε ένα περιορισμένο ποσοστό της τάξης του 10-20% των παιδιών/εφήβων.
Το αυξημένο βάρος ωστόσο προκαλεί διαπιστωμένα ψυχολογικά προβλήματα, όπως ανησυχία, αίσθημα θλίψης και άγχος, κυρίως στα κορίτσια, αλλά και προβλήματα συμπεριφοράς, όπως επιθετικότητα, στα αγόρια. Το μέγεθος της σχέσης μεταξύ της κατάστασης του βάρους και της εμφάνισης ψυχολογικών προβλημάτων ποικίλλει και δείχνει ότι η παχυσαρκία δεν οδηγεί αναπόφευκτα σε ψυχοκοινωνική πίεση.
Πηγή: http://www.mednutrition.gr
Θετικά τα πρώτα αποτελέσματα.
Θετικά είναι τα πρώτα αποτελέσματα του προγράμματος «Δίκτυο έγκαιρης ανίχνευσης κολπικής μαρμαρυγής και πρόληψης αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων στη ΒΑ Ελλάδα» που ξεκίνησε πριν από ενάμιση χρόνο, καθώς έως σήμερα έχουν εντοπιστεί 75 περιστατικά με κολπική μαρμαρυγή, τα οποία θα παρέμεναν αδιάγνωστα.
Το πρόγραμμα υλοποιείται με ευθύνη των Πανεπιστημιακών Κλινικών Καρδιολογικής και Νευρολογικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης στο Νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης, υπό την αιγίδα της Ελληνικής Εταιρείας Αγγειακών Εγκεφαλικών Νόσων, με συντονιστές τους καθηγητές, Καρδιολογικής Κλινικής, Σταύρο Κωνσταντινίδη και Νευρολογίας, Κωνσταντίνο Βαδικόλια.
Πρόκειται για ένα πρόγραμμα το οποίο βραβεύτηκε το 2011, στο πλαίσιο της παγκόσμιας εκστρατείας «1 mission 1 million- Αγγίζοντας την καρδιά του Εγκεφαλικού» που είχε στόχο την ευαισθητοποίηση για την κολπική μαρμαρυγή και τη σχέση της με την εμφάνιση εγκεφαλικού επεισοδίου. Η επιτυχία του βασίζεται στη συνεργασία της επιστημονικής κοινότητας και σύμφωνα με τον κ. Βαδικόλια, τα πιο πολλά κέντρα υγείας της περιοχής έχουν προμηθευτεί τον κατάλληλο εξοπλισμό, (holter ρυθμού), ώστε να μπορούν ευκολότερα οι γιατροί να διακρίνουν τους ασθενείς, οι οποίοι μπορεί να παρουσιάζουν κολπική μαρμαρυγή και διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να υποστούν εγκεφαλικό επεισόδιο. Μέχρι σήμερα έχουν «διαβαστεί» από τους καρδιολόγους της Πανεπιστημιακής Καρδιολογικής Κλινικής του ΔΠΘ στο Νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης περίπου 850 holter (24ωρο ηλεκτροκαρδιογράφημα).
Σύμφωνα με τους καθηγητές, σε παγκόσμιο επίπεδο, η επιστημονική κοινότητα έχει στρέψει την προσοχή της στην πρόληψη και τα μηνύματα που έρχονται από τις ΗΠΑ είναι αισιόδοξα, καθώς καταγράφεται μείωση της θνητότητας από αγγειακά επεισόδια.
Η κολπική μαρμαρυγή είναι η πιο συνηθισμένη συνεχής διαταραχή του καρδιακού ρυθμού, που επηρεάζει περίπου 1% του συνολικού πληθυσμού, με έναν στους τέσσερις ενήλικες άνω των 40 ετών να εμφανίζει την πάθηση κατά τη διάρκεια της ζωής του. Η συγκεκριμένη νόσος αυξάνει πέντε φορές τον κίνδυνο εκδήλωσης εγκεφαλικού επεισοδίου, με αποτέλεσμα έως και 3 εκατ. ασθενείς, παγκοσμίως, να αντιμετωπίζουν εγκεφαλικά επεισόδια, τα οποία έχουν την τάση είναι ιδιαίτερα σοβαρά και προκαλούν αναπηρία, με τα μισά από τα άτομα που τα υφίστανται να πεθαίνουν εντός ενός έτους.
Με βάση τα επιδημιολογικά στοιχεία, υπολογίζεται ότι στην Ελλάδα περίπου 200.000 άνθρωποι πάσχουν από κολπική μαρμαρυγή, με το 25% αυτών να το αγνοεί πλήρως, ενώ τουλάχιστον οι μισοί όσων έχουν διαγνωσθεί με τη νόσο εξακολουθούν να βρίσκονται σε κίνδυνο για εγκεφαλικό, αφού δεν λαμβάνουν την κατάλληλη αντιπηκτική αγωγή. Σύμφωνα με τον κ. Βαδικόλια, κάποια άτομα με κολπική μαρμαρυγή δεν έχουν συμπτώματα και η πάθηση ανακαλύπτεται μόνο κατά τη διάρκεια εξετάσεων ρουτίνας, ή μετά από ένα- δύο αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια και αυτό διότι αρκετές φορές η αρρυθμία δεν είναι μόνιμη.
Πάντως, σύμφωνα με τους ειδικούς, τα συνήθη συμπτώματα περιλαμβάνουν ζάλη ή λιποθυμία, κόπωση, αίσθημα παλμών, δύσπνοια, αδυναμία ή δυσκολία στην άσκηση.
«Όσο γηράσκει ο πληθυσμός τόσο αυξάνεται η συχνότητα της νόσου και ιδιαίτερα στους άνδρες» ανέφερε ο κ. Κωνσταντινίδης, επισημαίνοντας ότι εκτός από την προχωρημένη ηλικία, άλλοι παράγοντες κινδύνου είναι το ιστορικό καρδιακής ανεπάρκειας, η καρδιαγγειακή νόσος, η υπέρταση, ο διαβήτης, προηγούμενο εγκεφαλικό επεισόδιο ή παροδικό ισχαιμικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, ηχοκαρδιογραφικές ανωμαλίες, υπερβολική κατανάλωση αλκόολ, διαταραχές του θυρεοειδούς, άπνοια κατά τη διάρκεια του ύπνου και οικογενειακό ιστορικό κολπικής μαρμαρυγής.
Η διαχείριση της κολπικής μαρμαρυγής στοχεύει στην πρόληψη των επιπλοκών, περιλαμβανομένου του εγκεφαλικού επεισοδίου και της καρδιακής ανεπάρκειας, και στην ανακούφιση των συμπτωμάτων από την ίδια την αρρυθμία. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι οδηγίες θεραπείας για την πρόληψη του εγκεφαλικού επεισοδίου στην κολπική μαρμαρυγή βασίζονται σε αντιπηκτικά. Όμως, εκτιμάται ότι η θεραπεία με ανταγωνιστές της βιταμίνης Κ (VKA), όπως η βαρφαρίνη, απαιτεί εντατική παρακολούθηση της πήξης του αίματος, κάτι που τουλάχιστον οι μισοί ασθενείς δεν κάνουν, με αποτέλεσμα να μειώνεται το θεραπευτικό όφελος.
Σύμφωνα με τον κ. Κωνσταντινίδη, οι επιστήμονες έχουν στη φαρέτρα τους «μία νέα επαναστατική αντιπηκτική θεραπεία, την ετεξιλική δαβιγατράνη, που χορηγείται από το στόμα και παρέχει ανώτερη πρόληψη κατά του εγκεφαλικού επεισοδίου, σε σύγκριση με την καλά ελεγχόμενη βαρφαρίνη».
Με την κατάλληλη αντιθρομβωτική θεραπεία μπορούν να αποφευχθούν πολλά εγκεφαλικά επεισόδια που σχετίζονται με την κολπική μαρμαρυγή και να βελτιωθεί, συνολικά, η έκβαση των ασθενών, κατέληξαν οι δύο καθηγητές.
Η συσκευή εντόπισε με ακρίβεια 90% την παρουσία πολύ μικρών όγκων.
Επιστήμονες δημιούργησαν ένα τεστ ανάλυσης της αναπνοής που βοηθά στη διάγνωση των όγκων στους πνεύμονες.
Η νέα συσκευή που ονομάζεται NaNose, δημιουργήθηκε και δοκιμάστηκε από μια ομάδα βρετανών, αμερικανών και ισραηλινών ερευνητών και γεννά ελπίδες για την έγκαιρη διάγνωση ενός από τους πιο θανατηφόρους τύπους καρκίνου.
Οι ερευνητές παρουσίασαν στο πρόσφατο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρίας Κλινικής Ογκολογίας τα συμπεράσματα της δοκιμής της νέας συσκευής σε 358 ασθενείς που είτε είχαν καρκίνο των πνευμόνων, είτε κινδύνευαν να εκδηλώσουν.
Σύμφωνα με τον εφευρέτη του NaNose, καθηγητή Hossam Haick, από το Ισραηλινό Ινστιτούτο Τεχνολογίας η νέα συσκευή που αναλύει την αναπνοή των ασθενών στην οποία ανιχνεύονται πτητικές ουσίες που παράγονται από τους όγκους, ήταν δυνατό να ανιχνεύσει με ακρίβεια 90%, ακόμη και την παρουσία πολύ μικρών όγκων, ενώ ήταν δυνατό να κάνει τη διαφοροποίηση σε διαφορετικούς τύπους όγκων κάτι που ήταν μη αναμενόμενο.
Με τη βοήθεια της νανοτεχνολογίας δημιουργήθηκε το τσιπ του NaNose το οποίο αναγνωρίζει τη μοναδική «υπογραφή» των πτητικών ουσιών στην αναπνοή.
Η συσκευή βοήθησε στο διαχωρισμό των υγιών ανθρώπων από εκείνους που είχαν καρκίνο των πνευμόνων αρχικού σταδίου στο 85% των περιπτώσεων και των υγιών από εκείνους που είχαν καρκίνο προχωρημένου σταδίου στο 82% των περιπτώσεων. Επίσης, το τεστ έκανε το διαχωρισμό ανάμεσα σε πρώιμους και προχωρημένου σταδίου όγκους στο 79% των περιπτώσεων.
Η συγκεκριμένη τεχνολογία έχει πάρει άδεια και ελπίζεται ότι θα είναι διαθέσιμη σε μερικά χρόνια.
Πηγή: http://www.vita.gr
Λάθος τακτική είναι να τα κουνάμε.
Μας φαίνεται ίσως ο πιο φυσικός τρόπος για να ηρεμήσουμε το κουρασμένο και ανήσυχο μωρό μας. Σύμφωνα όμως με τους ειδικούς, οι μητέρες που κουνάνε τα μωρά τους για να τα κοιμίσουν στην πραγματικότητα το μόνο που καταφέρνουν είναι να ανοίγουν το δρόμο για να έχουν ένα σοβαρό πρόβλημα στο μέλλον.
Η Lynne Murray, καθηγήτρια εξελικτικής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Reading, που έχει περάσει περισσότερα από 40 χρόνια ερευνώντας την εξέλιξη των παιδιών, εξηγεί ότι τα μωρά που έχουν συνηθίσει να τα κουνάνε για να κοιμηθούν συνειδητοποιούν τι τους συμβαίνει μόλις η μητέρα τα ακουμπάει κάτω, για παράδειγμα στην κούνια τους, και ξυπνάνε αποζητώντας και πάλι το συγκεκριμένο νανούρισμα.
Στο βιβλίο της με τίτλο «The Psychology of Babies», η καθηγήτρια προτείνει στους νέους γονείς, λίγες εβδομάδες αφού τα παιδιά τους μεγαλώσουν κάπως και δεν αποκοιμούνται αμέσως κάθε φορά που τρώνε, να παρατηρήσουν τι κάνουν τα παιδιά τους όταν είναι νυσταγμένα.
Αν για παράδειγμα κάνουν πιπίλα το δάχτυλό τους μπορούν να τα τυλίξουν με ένα σεντόνι με τα χέρια κοντά στο στόμα. Άλλα μωρά νυστάζουν κοιτώντας περίπλοκα σχέδια και θα μπορούσαν να επιλέξουν κάτι τέτοιο για τα σεντόνια ή την μπάντα της κούνια τους. Βοηθητικά μπορεί επίσης να είναι τα αγαπημένα τους σκεπάσματα ή κουκλάκια, που τους δημιουργούν ασφάλεια και ηρεμία, ίσως και λόγω της μυρωδιάς ή της υφής τους. Έτσι, λέει, θα αποφύγουν να έχουν πολλά ξενύχτια.
Μάλιστα εξηγεί ότι όλες αυτές οι πρακτικές και η προσπάθεια να έχει το μωρό έναν εύκολο τρόπο για να νανουρίζεται θα πρέπει να έχουν ξεκινήσει πριν προκύψουν προβλήματα ύπνου καθώς έτσι θα είναι λίγες οι πιθανότητες να έχει το μωρό δυσκολίες στο μέλλον. Αντίθετα, αν τα προβλήματα έχουν ήδη ξεκινήσει και το μωρό πρέπει να ξεχάσει ένα συγκεκριμένο τρόπο-συνήθεια ύπνου, που απαιτεί και την ενεργή εμπλοκή των γονιών του, το στρες που προκαλείται μετά είναι πάντα περισσότερο.
Πολύ σημαντική είναι και η ρουτίνα που είναι σκόπιμο να υιοθετούν τα μωρά και μία πολύ καλή πρακτική είναι να τους διαβάζουν οι γονείς πριν κοιμηθούν. Άλλωστε τα 2 πρώτα χρόνια της ζωής είναι πολύ σημαντικά για τα πάντα, από την κοινωνικοποίηση ως το IQ τους.
Πηγή: http://www.vita.gr
