Πριν από λίγη ώρα μεταφέρθηκαν με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ στο Νοσοκομείο Τρικάλων, δύο μαθητές από το Γυμνάσιο Πρίνους, ηλικίας 13 και 15 ετών.
Ο ένας εκ των δύο μαθητών φέρει πολλαπλά θλαστικά τραύματα, ενώ ο άλλος μαθητής τραυματίστηκε πιο ελαφρά.
Ο τραυματισμός των παιδιών προκλήθηκε από τσίγκο που εκτοξεύτηκε, από διπλανή αποθήκη, λόγω της σφοδρής ανεμοθύελλας που επικρατεί τώρα στην περιοχή.
Η κατάσταση της υγείας τους δεν εμπνέει ανησυχία.
Η ανεμοθύελλα που πλήττει από χθες βράδυ το Νομό Τρικάλων, έχει προκαλέσει πολλές ζημιές σε θερμοκήπια, έχουν σπάσει πολλά κλαδιά δέντρων, υπάρχουν διακοπές ρεύματος και νερού σε πολλές περιοχές, ενώ προκλήθηκαν ζημιές σε στέγες σπιτιών και αποθήκες.
Οι περιοχές που πλήττονται περισσότερο από την ανεμοθύελλα, είναι του δήμου Πύλης και του δήμου Καλαμπάκας.
Πηγή: http://www.enikos.gr
H όρασή μας είναι πιθανώς η πιο ευαίσθητη από τις αισθήσεις μας και το πέρασμα του χρόνου αφήνει ανεξίτηλα τα σημάδια του επάνω της. Είναι καλό, λοιπόν, να γνωρίζουμε ποιοι είναι οι κίνδυνοι που μας απειλούν σε κάθε ηλικία, ώστε να γνωρίζουμε πώς μπορούμε να προλάβουμε τυχόν βλάβες και να τις αντιμετωπίσουμε εγκαίρως.
Τα βρέφη
Κατά τη γέννησή τους τα νεογνά είναι πολύ ευαίσθητα στο φως και δεν μπορούν να εστιάσουν σε αντικείμενα ή να διακρίνουν χρώματα. Η όρασή τους αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια των πρώτων μηνών της ζωής τους, με αποτέλεσμα μόλις συμπληρώσουν τον πρώτο μήνα να διακρίνουν αντικείμενα, μόλις συμπληρώσουν τον τέταρτο μήνα να μπορούν να δουν κατά μήκος του δωματίου και σε αυτή την ηλικία (των 4 μηνών) μπορούν να διακρίνουν ένα μεγάλο εύρος σχημάτων και χρωμάτων.
Η πρώτη οφθαλμολογική εξέταση
Ο παιδίατρος θα πρέπει να εξετάσει για πρώτη φορά την όραση του παιδιού σας κατά τη διάρκεια του πρώτου χρόνου ζωής του. Συχνά συνίσταται η εξέταση όταν το παιδί θα είναι 6 μηνών και μία δεύτερη εξέταση όταν θα είναι 3 ετών. Η εξέταση σε αυτή την ηλικία θα πρέπει να περιλαμβάνει εξετάσεις για την συνολική λειτουργία του ματιού.
Μήπως το παιδί μου χρειάζεται γυαλιά;
Σχεδόν 1 στα 4 παιδιά σχολικής ηλικίας αντιμετωπίζει προβλήματα όρασης και κυρίως μυωπία. Ωστόσο, μόλις το 1/3 των παιδιών σχολικής ηλικίας έχει εξεταστεί οφθαλμολογικά πριν ξεκινήσει το σχολείο. Οι γιατροί συνιστούν μία οφθαλμολογική εξέταση πριν την πρώτη δημοτικού και μετά μία κάθε δύο χρόνια. Καθώς η όρασή μας αναπτύσσεται παράλληλα με την ηλικία μας, οφθαλμολογικά προβλήματα όπως η μυωπία επιδεινώνονται μέχρι την ηλικία των 20.
Υπολογιστές και καταπόνηση των ματιών
Η πολύωρη εργασία στον υπολογιστή, στα smartphones και στα βιντεοπαιχνίδια έχει σαν αποτέλεσμα την καταπόνηση των ματιών, την ξηροφθαλμία και την κούρασή τους. Ευτυχώς για εμάς, φαίνεται πως οι βλάβες αυτές δεν έχουν μόνιμες επιπτώσεις στην όρασή μας, όμως για να αποφύγουμε την καταπόνηση των ματιών θα πρέπει όταν εργαζόμαστε στον υπολογιστή ή όταν χρησιμοποιούμε smartphones ή παίζουμε video games, να έχουμε καλό φωτισμό και να κρατάμε την οθόνη σε απόσταση από τα μάτια μας.
Τα «γυαλιά για το διάβασμα»
Η ανάγκη να φορέσουμε γυαλιά για το διάβασμα είναι χαρακτηριστική ένδειξη της μέσης ηλικίας. Μόλις περάσουμε τα 40, αρχίζουμε να χρειαζόμαστε γυαλιά όχι μόνο για το διάβασμα, αλλά και για άλλες κοντινές στο πρόσωπο δραστηριότητες, όπως το ράψιμο. Η πρεσβυωπία είναι ένα σύνηθες φαινόμενο και το να φορέσετε γυαλιά ή φακούς επαφής αρκεί για να σας βοηθήσει στην καθημερινότητά σας. Η εμφάνιση της οφείλεται στο γεγονός πως ο φυσικός φακός του ματιού δεν έχει την ευελιξία που είχε όταν είμαστε νεότεροι και έτσι δεν μπορούμε να επικεντρώσουμε το βλέμμα μας σε κοντινά μας αντικείμενα.
Οι αρρώστιες που σχετίζονται με την ηλικία
Ο διαβήτης και η υψηλή αρτηριακή πίεση του αίματος επηρεάζουν την όραση και την υγεία των ματιών. Ο διαβήτης είναι η κύρια αιτία τύφλωσης στους ενήλικες. Άνθρωποι με διαβήτη αναπτύσσουν αμφιβληστροειδοπάθεια (καταστροφή των κυττάρων του αίματος στον αμφιβληστροειδή). Η υψηλή πίεση του αίματος καταστρέφει τα κύτταρα του αίματος των ματιών και τα νεύρα και μπορεί να προκαλέσει μόνιμη απώλεια όρασης.
Καταράκτης και γλαύκωμα
Ο καταρράκτης και το γλαύκωμα εμφανίζονται σε όλες τις ηλικίες, αλλά είναι συχνότερο φαινόμενο σε ανθρώπους άνω των 60 ετών. Ο καταρράκτης προκαλεί θόλωση στους φακούς των ματιών, μπορεί όμως εύκολα να αντικατασταθεί με έναν ειδικό φακό κατά την διάρκεια εγχείρησης. Το γλαύκωμα είναι μια βλάβη του νεύρου του ματιού με το πέρασμα του χρόνου. Συνοδεύεται συνήθως με την αύξηση της πίεση στο μάτι. Το γλαύκωμα θεραπεύεται με σταγόνες ματιών ή με εγχείρηση που μειώνει την πίεση στα μάτια.
Επιβράδυνση της ώχρας κηλίδας
Το πρόβλημα της ώχρας κηλίδας είναι συνηθισμένη σε ανθρώπους πάνω από 60 ετών. Μπορεί να προκαλέσει μερική απώλεια όρασης. Μπορεί να θεραπευτεί με φαρμακευτική αγωγή. Επίσης συγκεκριμένες δόσεις βιταμινών μπορούν να επιβραδύνουν ή να σταματήσουν την εμφάνιση της ώχρας κηλίδας.
Οικογενειακές και προσωπικές κρίσεις και αύξηση βάρους.
Η Δέσποινα, αναγνώστριά μας, μας έστειλε το δικό της ερώτημα.
Η κόρη μου, Γ. Πήρε διαζύγιο πριν από επτά μήνες. Επέστρεψε στο πατρικό της σπίτι και ζει μαζί μας για οικονομικούς λόγους. Αυτό που μας ανησυχεί είναι ότι από τότε που χώρισε έχει βάλει πολλά κιλά. Ξέρουμε ότι αυτό δεν της αρέσει και της ίδιας, την αλλά δεν γνωρίζουμε πώς να παρέμβουμε, ώστε να τη βοηθήσουμε.
Η ζωή είναι γεμάτη από αλλαγές στις οποίες κάθε άτομο καλείται να προσαρμοστεί. Μικρές ή μεγάλες, ευχάριστες ή δυσάρεστες, οι αλλαγές μας βγάζουν από τη ρουτίνα και την καθημερινότητα στα οποία έχουμε συνηθίσει και μας αναγκάζουν να προσαρμοστούμε σε νέες συνθήκες ζωής, πολύ ή λιγότερο διαφορετικές από τις προηγούμενες. Αν μάλιστα οι αλλαγές αυτές είναι προϊόν μιας κατάστασης ή ενός γεγονότος που παρουσιάζουν μεγάλες δυσκολίες από συναισθηματικής άποψης, είναι λογικό η ζωή μας να αναστατώνεται ακόμα περισσότερο.
Γιατί η απώλεια ενός προσώπου ή μιας κατάστασης μας οδηγεί στο φαγητό;
Τέτοιες αλλαγές μπορεί να σημαίνουν γεγονότα όπως είναι ένα πένθος, μια απόλυση, ένα διαζύγιο, μια μετακόμιση, μια αλλαγή στις κοινωνικές σχέσεις κτλ. Ιδίως στην περίπτωση που βιώνεται μια απώλεια, ένα άτομο βρίσκεται σοκαρισμένο από το κενό και, στην προσπάθειά του να καλύψει το κενό αυτό, μπορεί να επιστρατεύσει διάφορες μεθόδους αντιμετώπισης. Το κενό είναι επώδυνο συναισθηματικά, αφήνει τον άνθρωπο αμήχανο, απογοητευμένο, πληγωμένο και μόνο απέναντι στο πρόβλημά του. Αυτό είναι δυσβάσταχτο για πολλούς ανθρώπους: κάποιοι θα κοιτάξουν κατάματα το πρόβλημά τους και θα προσπαθήσουν να εκφράσουν τα συναισθήματά τους με υγιή τρόπο, άλλοι όμως δυσκολεύονται να διαχειριστούν τη νέα κατάσταση και, προκειμένου να αποφύγουν τον συναισθηματικό πόνο, καταφεύγουν σε διάφορες δραστηριότητες, για να αποσπάσουν την προσοχή τους από το πρόβλημα και για να βρούνε μια πρόσκαιρη ανακούφιση.
Έτσι, μετά από μια δυσκολία κάθε είδους (επαγγελματική, οικογενειακή, προσωπική, κοινωνική), άλλος μπορεί να στραφεί στην υπερβολική ενασχόληση με τη δουλειά του («εργασιοθεραπεία»), προκειμένου να ξεχαστεί. Άλλοι επιχειρούν να αποσπάσουν την προσοχή τους από το πρόβλημα κάνοντας διάφορες υπερβολές, όπως μέσα από πολλά ψώνια και υπερβολικές αγορές ή μέσα από ξενύχτια, συνεχείς εξόδους και εφήμερες σχέσεις. Άλλοι μπορεί να αναζητήσουν το συναισθηματικό μούδιασμα που προσφέρει η χρήση ουσιών, όπως είναι το αλκοόλ ή οι ναρκωτικές ουσίες.
Ποιες τροφές προσφέρουν πρόσκαιρη ανακούφιση;
Μια τέτοια δραστηριότητα μπορεί να αποτελέσει και η υπερβολική κατανάλωση τροφής. Το φαγητό, εκτός ότι παρέχει τον οργανισμό με ενέργεια για να λειτουργεί σωστά, προσφέρει απόλαυση και ανακούφιση. Από τη μια μεριά με τις πλούσιες γεύσεις οι τροφές δίνουν σε ένα άτομο μια πηγή πολλών και διαφορετικών ερεθισμάτων, τα οποία δίνουν στο άτομο κάτι να απασχοληθεί και προσφέρουν μια χαρά, έστω κι αν είναι πολύ πρόσκαιρη. Από την άλλη μεριά πολλές τροφές (κυρίως αυτές που είναι πλούσιες σε υδατάνθρακες, λιπαρά και αλάτι) έχουν την ιδιότητα να κάνουν τον εγκέφαλο να απελευθερώνει ουσίες οι οποίες προκαλούν συναισθήματα ικανοποίησης, ανταμοιβής, ευχαρίστησης, ανακούφισης και απόλαυσης. Ο εγκέφαλός μας έχει την ικανότητα να θυμάται ποιες τροφές του προσέφεραν με τόσο εύκολο και γρήγορο τρόπο αυτά τα θετικά συναισθήματα και μας ωθεί στην αναζήτησή τους. Έτσι, αν ένα άτομο έχει ήδη προβλήματα στη ζωή του, μπορεί να αποζητά την παρηγοριά στο πιάτο του.
Τι νιώθει ένα άτομο με υπερφαγικές τάσεις; Ποια συναισθήματα βιώνει;
Πολλοί επιστήμονες έχουν εξετάσει τους λόγους για τους οποίους ένα άτομο ανακουφίζεται από την πρόσληψη τροφής σε καταστάσεις συναισθηματικών δυσκολιών. Το φαγητό λειτουργεί σαν ένα «πώμα» που βοηθά το άτομο να κρατάει μέσα του τις πολύ δύσκολες και δυσάρεστες σκέψεις. Η πρόσληψη βάρους επιβεβαιώνει προηγούμενα συναισθήματα χαμηλής αυτοεκτίμησης ή επιδρά ακόμα και αυτοκαταστροφικά.
Έτσι, βλέπουμε πολλά άτομα να αναζητούν πρόσκαιρη ανακούφιση από τα προβλήματά τους μέσα από το φαγητό. Συχνά μάλιστα βλέπουμε να αναπτύσσουν υπερφαγικές τάσεις, δηλαδή ολοένα και συχνότερα να τρώνε ανεξάρτητα από την πραγματική (βιολογική) τους πείνα, να συνδέουν υπερβολικά την πρόσληψη τροφής με τον συναισθηματικό παράγοντα, να κάνουν υπερφαγικά επεισόδια (κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων τροφής σε σύντομο χρονικό διάστημα) και να διακατέχονται από μια έμμονη σκέψη σχετικά με τη διατροφή και το σώμα τους. Η υπερφαγία είναι μια ιδιαίτερα προβληματική διατροφική συμπεριφορά (πλέον θεωρείται διαταραχή) και, πέρα από την πιθανή πρόσληψη βάρους, οδηγεί σε συναισθήματα βασανιστικών ενοχών και ματαίωσης. Το άτομο που πάσχει συνειδητοποιεί ότι η δραστηριότητα αυτή όχι μόνο δεν λύνει τα προβλήματα της ζωής του, αλλά προσθέτει και νέα προβλήματα, αφού ενισχύει την αίσθηση αδυναμίας του, επηρεάζει την εικόνα του σώματός του και το κάνει να νιώθει εξαρτημένο από το φαγητό.
Η υπερφαγία μετά από έναν χωρισμό αντιμετωπίζεται μονάχα με δίαιτα;
Κάποιοι λοιπόν άνθρωποι που πληρούν και άλλες προϋποθέσεις (π.χ. προδιάθεση για διατροφικές διαταραχές ή βρεφικές και παιδικές εμπειρίες κατά τις οποίες συνδέθηκε υπερβολικά η τροφή με την παρηγοριά ή την ανταμοιβή), σε δύσκολες περιόδους της ζωής τους θα ανατρέξουν στο φαγητό για ανακούφιση. Έτσι και στην περίπτωση του διαζυγίου, το οποίο δημιουργεί συναισθήματα αποτυχίας, απόρριψης, απογοήτευσης και αγωνίας για το μέλλον, το φαγητό συχνά έρχεται να καλύψει τα μεγάλα συναισθηματικά κενά της απώλειας και να προσφέρει παρηγοριά και απόσπαση της προσοχής από την απώλεια αυτή.
Σε μια τέτοια περίπτωση, συνήθως δεν αρκεί μια δίαιτα, η οποία απλώς θα καλύψει προσωρινά το πρόβλημα και θα οδηγήσει πιθανότατα σε μια αποτυχημένη προσπάθεια (κάτι που θα ενισχύσει τα δύσκολα συναισθήματα). Το άτομο χρειάζεται να διαχειριστεί τις αιτίες των συναισθηματικών δυσκολιών, μόνο ή με τη βοήθεια κάποιου ειδικού και να μάθει να διαχειρίζεται τις συναισθηματικές κρίσεις με πιο υγιείς και αποτελεσματικές μεθόδους στη ζωή του.
Όσοι πίνουν άφθονο νερό πριν από το φαγητό μπορεί να διαπιστώνουν ότι χάνουν βάρος, αλλά αυτό δεν οφείλεται στο ότι το νερό διεγείρει την καύση θερμίδων, αναφέρουν επιστήμονες από την Ελβετία.
Σε μελέτη που πραγματοποίησαν με 16 άνδρες, ηλικίας 20-30 ετών, ανακάλυψαν πως έπειτα από την κατανάλωση 500 ml αποσταγμένου ή μεταλλικού νερού οι καύσεις τους αυξάνονταν οριακά ή καθόλου.
Συνεπώς, «το νερό δεν προκαλεί θερμογένεση», ξεκαθάρισαν η δρ Ναταλί Σαριέρ από το Πανεπιστήμιο του Fribourg, και οι συνεργάτες της, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Συνεδρίου Παχυσαρκίας, το οποίο διεξάγεται στο Λίβερπουλ.
Η συμβολή του νερού στο αδυνάτισμα, πιθανώς οφείλεται σε άλλες δυνητικές επιδράσεις του, όπως ο κορεσμός της πείνας, πρόσθεσε η δρ Σαριέρ.
Όπως εξήγησαν οι ερευνητές, οι προγενέστερες μελέτες επί του θέματος είχαν αντιφατικά ευρήματα, καθώς άλλες έδειχναν πως το νερό δεν καίει θερμίδες και άλλες ότι αυξάνει τις καύσεις έως 30%.
Οι ερευνητές αναρωτήθηκαν εάν αυτές οι διαφοροποιήσεις οφείλονται στα διαφορετικά είδη νερού που χρησιμοποιήθηκαν στις διάφορες μελέτες, δεδομένου ότι ορισμένα συστατικά του νερού (ιχνοστοιχεία, άλατα κ.τ.λ.) θα μπορούσαν να επηρεάζουν την θερμογένεση.
Έτσι, αποφάσισαν να ελέγξουν κατ’ αρχήν τις επιδράσεις του καθαρού, αποσταγμένου νερού στις καύσεις των 16 εθελοντών τους, υποβάλλοντάς τους σε ειδικές μετρήσεις εν όσω κάθονταν ακίνητοι στο εργαστήριό τους.
Η κατανάλωση του αποσταγμένου νερού φάνηκε να αυξάνει οριακά τις καύσεις (μόλις 2%), ποσοστό το οποίο δεν ήταν στατιστικά σημαντικό.
Στη συνέχεια, τους ζήτησαν να πιουν το μεταλλικό νερό και επανέλαβαν τις εξετάσεις. Αυτή τη φορά η αύξηση των καύσεων ήταν 5,8% – μία στατιστικά σημαντική, αλλά και πάλι πολύ μικρή αύξηση, ώστε να μπορέσει από μόνη της να οδηγήσει σε μείωση του σωματικού βάρους.
«Τα ευρήματά μας υποδηλώνουν ότι η κατανάλωση νερού ασκεί οριακή ή καμία επίδραση στην ενεργειακή δαπάνη σε κατάσταση ηρεμίας», ήταν το συμπέρασμα των ερευνητών.
Αυτό υποστηρίζει η έρευνα «Κρίση και οικογενειακές ισορροπίες», της εταιρείας People for Business. Φαίνεται πλέον πως το 60% των γυναικών καλύπτει πλέον πάνω από το 50% του οικογενειακού εισοδήματος, ενώ, μόλις δύο χρόνια νωρίτερα, το 80% των ανδρών, στελεχών επιχειρήσεων, εξασφάλιζε το μεγαλύτερο μέρος του οικογενειακού εισοδήματος.
Η έρευνα πραγματοποιήθηκε στο χρονικό διάστημα 15 Οκτωβρίου έως 15 Δεκεμβρίου 2012. Στόχος της έρευνας ήταν να διερευνηθούν οι αλλαγές, που έχει επιφέρει στις οικογενειακές ισορροπίες η οικονομική κρίση και η υψηλή ανεργία.
Από την έρευνα προκύπτει ότι το 60% των γυναικών καλύπτει πλέον πάνω από το 50% του οικογενειακού εισοδήματος. Ειδικότερα, το 45,5% των γυναικών εξασφαλίζει πάνω από το 80% του οικογενειακού εισοδήματος, το 16,4% καλύπτει το 50 με 80% του συνολικού εισοδήματος στο σπίτι και το 38,2% κερδίζει αμοιβές που δεν ξεπερνούν το 50% του οικογενειακού εισοδήματος.
Τι σημαίνει η ανάληψη όλο και περισσότερων ευθυνών από τη γυναίκα;
Η ευθύνη για την οικονομική επιβίωση της οικογένειας ήταν παραδοσιακά ευθύνη των ανδρών και αυτή η ευθύνη έχει καθορίσει σε μεγάλο βαθμό τις αντιλήψεις για τον ανδρικό ρόλο. Ακόμα και όταν οι γυναίκες ήταν επαγγελματικά ενεργές, στην συντριπτική πλειοψηφία των νοικοκυριών οι γυναίκες προσέφεραν ένα συμπληρωματικό εισόδημα στο νοικοκυριό και είχαν την ευθύνη για το νοικοκυριό και τα παιδιά.
Τα στοιχεία όμως δείχνουν ότι οι ισορροπίες ανατρέπονται τελείως. Η γυναίκα σε πολλές περιπτώσεις φέρνει τα περισσότερα χρήματα στο σπίτι και έτσι, περνάει στη γυναίκα και η ευθύνη για το επίπεδο ποιότητας ζωής της οικογένειας.
Οι αυξημένες ευθύνες πόσο επηρεάζουν τη ψυχολογία της γυναίκας;
Η προφανής επίπτωση αυτής της ανατροπής είναι ότι, δεδομένου ότι συχνά εξακολουθεί να θεωρείται «αταίριαστη» με τον ανδρικό ρόλο η αυξημένη ενασχόληση με το νοικοκυριό και τα παιδιά, με αποτέλεσμα να πέφτουν ασήκωτα «βάρη» στους ώμους των γυναικών.
Έτσι ο ήδη δυσκολεμένος άντρας που αισθάνεται ίσως και μειονεκτικά στον καινούριο του ρόλο, βρίσκεται και μια αγχωμένη, εξοντωμένη και αναπόφευκτα θυμωμένη σύντροφο δίπλα του!
Σιγά σιγά τα παιδιά (όπου υπάρχουν γιατί δύο άνθρωποι σε τέτοια δύσκολη κατάσταση τόσο από πρακτική όσο και από ψυχολογική πλευρά, μπορεί να δυσκολευτούν και να κάνουν παιδιά) βρίσκονται με τη σειρά τους μπροστά σε δυο γονείς στα «όριά» τους.
Ενώ λοιπόν ξεκινήσαμε από τις επιπτώσεις για τη γυναίκα, είναι φανερά δύσκολο να τις απομονώσει κανείς από τον άντρα και την οικογένεια στο σύνολό της.
Η λύση;
Μα φυσικά το μοίρασμα! Για τη γυναίκα η υπέρβαση μέσα της να αφήσει την ευθύνη των παιδιών και να εμπιστευτεί τον άντρα ως ισότιμο «παίχτη» και όχι ως «βοηθό» της. Για τον άντρα η υπέρβαση του να «δει» θετικά την προσθήκη του ρόλου του ως «καλού πατέρα και συντρόφου», και όχι ως «υποβάθμιση».
