«Κατώτερη μορφή επικοινωνίας και μορφή ψυχασθένειας το Facebook»

Λάβρα κατά των σελίδων κοινωνικής δικτύωσης εμφανίζεται η καθηγήτρια Σέρι Τερκλ στο βιβλίο της «Μόνοι μαζί»

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. Το Facebook μάς τρελαίνει... Αυτό ισχυρίζεται κορυφαία κοινωνιολόγος στις ΗΠΑ, ενώνοντας τη φωνή της με πλειάδα ειδικών που λένε ότι τα sites κοινωνικής δικτύωσης δεν συνδέουν τους ανθρώπους - αντιθέτως, τους απομονώνουν από την πραγματικότητα προκαλώντας κάτι σαν σύγχρονη τρέλα στον ψυχισμό τους.

Οι φρενήρεις ρυθμοί με τους οποίους επικοινωνούμε online μέσω του Τwitter, του Facebook και των γραπτών μηνυμάτων «οδηγούν σε μία ψυχοπαθολογική συμπεριφορά» , γράφει στο νέο της βιβλίο «Μόνοι Μαζί» η Σέρι Τερκλ, καθηγήτρια στο ΜΙΤ, η οποία πρωτοστατεί στην επίθεση κατά των νέων μορφών επικοινωνίας.

Την περασμένη εβδομάδα εμφανίστηκε στο δημοφιλές τηλεοπτικό σόου του κωμικού Στίβεν Κόλμπερτ, όπου είπε ότι έχει πάει σε κηδείες όπου οι πενθούντες συγγενείς ελέγχουν κάθε δύο λεπτά το iΡhone τους.

Η θέση της δρος Τερκλ είναι απλή: η τεχνολογία απειλεί να κυριαρχήσει επί της ζωής μας και να μας απομονώσει από την επαφή με τους άλλους ανθρώπους. Δημιουργώντας μας την ψευδαίσθηση ότι μας επιτρέπει να επικοινωνούμε καλύτερα, μας κάνει να ζούμε σε μία κυβερνο-πραγματικότητα πολύ κατώτερη, και συχνά πιο σκληρή, από τον πραγματικό κόσμο.

Κλασικό παράδειγμα θεωρείται η περίπτωση της άτυχης Σιμόν Μπακ. Είχε 1.048 «φίλους» στο Facebook, όταν όμως ανακοίνωσε ότι θα αυτοκτονήσει δεν βρέθηκε κανένας να την αποτρέψει, και ούτε ένας δεν προσπάθησε να τη σώσει, κάτι που δεν θα μπορούσε να συμβεί τόσο εύκολα στην πραγματική ζωή. Η επίθεση εναντίον των μέσων κοινωνικής δικτύωσης έχει γίνει μόδα στις ΗΠΑ. Ενα άλλο μπεστ σέλερ, του Νίκολας Καρ, που κυκλοφόρησε πρόσφατα με τον τίτλο «Στα ρηχά: Να τι κάνει το Ιnternet στο μυαλό μας», υποστηρίζει ότι το βασικό ανθρώπινο ένστικτο για αναζήτηση νέων πληροφοριών και κοινωνική δικτύωση μας έχει εθίσει στο «εύκολο αλλά ρηχό» ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Πολλοί υπάλληλοι γραφείου ελέγχουν τα e-mail τους ως και 30 φορές την ώρα. «Εχουμε γίνει σαν τα ποντίκια σε εργαστήριο υψηλής τεχνολογίας, σαν πειραματόζωα που πατάμε άσκοπα μοχλούς με την ελπίδα ότι θα κερδίσουμε κάποια ψίχουλα κοινωνικής ή διανοητικής τροφής. Αυτό που κάνει ακόμη πιο ακαταμάχητα τα ψηφιακά μηνύματα είναι η αβεβαιότητα. Υπάρχει πάντα η πιθανότητα ότι κάποιοσημαντικό e-mail περιμένει να το ανοίξουμε, παρ΄ ότι ξέρουμε πως τα περισσότερα μηνύματα που έρχονται online είναι ασήμαντα» γράφει ο Καρ.

Πηγή: Εφημερίδα "ΤΟ ΒΗΜΑ"

Διαβάστε περισσότερα...

Σταμάτησαν (στο εργαστήριο) την εξάπλωση του καρκίνου...

Επιμέλεια: Ρούλα Τσουλέα

Ένα γονίδιο που βοηθεί τα καρκινικά κύτταρα να εξαπλωθούν στο σώμα, ανακάλυψαν βρετανοί επιστήμονες, οι οποίοι πραγματοποιώντας πειράματα σε καλλιέργειες ιστών, διαπίστωσαν ότι καταστέλλοντας τη δράση του, μπορούν να αποτρέψουν τις μεταστάσεις του καρκίνου.

Οι ερευνητές, από το Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Αγγλίας (UEA), εκτιμούν ότι το εύρημά τους ανοίγει τον δρόμο για την επινόηση νέας γενιάς αντικαρκινικών φαρμάκων που θα μπορούσαν να είναι έτοιμα μέσα σε μία δεκαετία.

Το υπαίτιο γονίδιο ονομάστηκε WWP2 και βρίσκεται μέσα στα καρκινικά κύτταρα, γράφουν οι ερευνητές στην επιθεώρηση «Oncogene».

Το γονίδιο επιτίθεται και διασπά μια πρωτεΐνη του σώματος, η οποία φυσιολογικά εμποδίζει την εξάπλωση των καρκινικών κυττάρων.

Σε πειράματα στο εργαστήριο, η ομάδα του UEA διαπίστωσε ότι δεσμεύοντας το WWP2, αυξάνονται τα επίπεδα της συγκεκριμένης πρωτεϊνης και τα καρκινικά κύτταρα παραμένουν σε λανθάνουσα (μη ενεργή) κατάσταση.

Όπως εξήγησε ο ερευνητής δρ Σάριντερ Σουντ, το νέο εύρημα αποτελεί μια καινοτόμο προσέγγιση στην αντιμετώπιση του καρκίνου και στην πρόληψη των μεταστάσεών του.

Από την πλευρά του, ο επικεφαλής ερευνητής δρ Άντριου Τσάντρι, από την Σχολή Βιολογικών Επιστημών του UEA, είπε ότι το ζητούμενο τώρα είναι να επινοηθεί ένα ισχυρό φάρμακο, το οποίο θα φτάνει έως το εσωτερικό των καρκινικών κυττάρων για να εξουδετερώνει την δράση του γονιδίου WWP2.

«Αυτό είναι ένα δύσκολο, αλλά όχι αδύνατο εγχείρημα», πρόσθεσε ο δρ Τσάντρι, εξηγώντας πως θα μπορούσαν να υπάρξουν φάρμακα μέσα στην επόμενη δεκαετία που θα σταματούν την επιθετική εξάπλωση πολλών μορφών καρκίνου, όπως του μαστού, του εγκεφάλου, του παχέος εντέρου και το δέρματος.

Οι καρκινικοί όγκοι έχουν την ικανότητα να εξαπλώνονται, με διαφυγή κυττάρων από τον αρχικό (πρωτοπαθή) όγκο και την μετακίνησή τους στο σώμα μέσω των λεμφαδένων ή του αίματος. Όταν φτάσουν στον τελικό προορισμό τους, αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται, δημιουργώντας νέους (δευτεροπαθείς ή μεταστατικούς) όγκους, οι οποίοι αντιμετωπίζονται πολύ δύσκολα.

Ο καρκίνος του μαστού λ.χ. είναι γνωστό ότι εξαπλώνεται στους λεμφαδένες και δημιουργεί δευτεροπαθείς όγκους στα οστά και στους πνεύμονες.

Πηγή: Εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ"

Διαβάστε περισσότερα...

Η διγλωσσία βοηθά στη συγκέντρωση των παιδιών

Τα νήπια που μιλούν δυο γλώσσες έχουν γνωστικό πλεονέκτημα έναντι των μονόγλωσσων συνομηλίκων τους αποκαλύπτει μια νέα μελέτη.

Ερευνητές από τα πανεπιστήμια Κονκόρντια του Μόντρεαλ και Γιόρκ του Τορόντο συνεργάστηκαν σε έρευνα στο πλαίσιο της οποίας έγινα σειρά εξετάσεων σε 63 δίγλωσσα νήπια και νήπια που μιλούν μια γλώσσα.

Τα 30 από τα 63 παιδιά θεωρήθηκαν ότι γνώριζαν μόνο μια γλώσσα γιατί το 80% της έκθεσής τους ήταν σε μία κυρίαρχη γλώσσα. Τα υπόλοιπα παιδιά θεωρήθηκαν δίγλωσσα.

Η καθηγήτρια του Κονκόρντια, Νταϊάν Πουλέν Ντυμπουά λέει πως τα παιδιά που εκτέθηκαν στις δύο γλώσσες (αγγλικά-γαλλικά) από τη βρεφική ηλικία ξεπέρασαν όσα μιλούσαν μια γλώσσα σε δραστηριότητες που σχετίζονται με τη συγκέντρωση της προσοχής.

"Το να εκτίθενται τα μικρά παιδιά σε μια δεύτερη γλώσσα νωρίς κατά την ανάπτυξή τους παρέχει ένα δίγλωσσο πλεονέκτημα που ενισχύει τον έλεγχο της προσοχής τους", ανέφερε σε άρθρο για την έρευνά της η Πουλέν-Ντυμπουά.

"Το μικρό πλεονέκτημα που παρατηρήσαμε στα δίγλωσσα νήπια 24 μηνών οφείλεται πιθανότατα στο γεγονός ότι τα παιδιά ακούνε προσεκτικά και μετά χρησιμοποιούν τις δύο γλώσσες κατά περίπτωση".

Η Πουλέν-Ντυμπουά αναφέρει επίσης ότι από την ηλικία των δύο ετών, τα δίγλωσσα παιδιά είχαν μάθει ήδη το λεξιλόγιο σε καθεμία από τις δύο γλώσσες τους. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα παιδιά είχαν κάποια εμπειρία εναλλαγής της χρήσης των δύο γλωσσών.

Η μελέτη δείχνει επίσης ότι τα γνωσιακά πλεονεκτήματα της διγλωσσίας είχαν έρθει νωρίτερα από ό,τι είχαν δείξει προηγούμενες μελέτες.

Πηγή: http://www.newsit.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Αν έχετε αϋπνίες, σηκωθείτε από το κρεβάτι

Σύμφωνα με νέα μελέτη, όσοι έχουν αϋπνίες και θέλουν να βελτιώσουν τον ύπνο τους θα πρέπει να περνούν λιγότερες ώρες στο κρεβάτι τους.

Ο επικεφαλής της έρευνας, Ντάνιελ Μπάισι, της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Πίτσμπεργκ και οι συνεργάτες του διαπίστωσαν ότι μερικές σύντομες επισκέψεις και τηλεφωνήματα σε μία νοσοκόμα, στο πλαίσιο συμπεριφορικής θεραπείας, βοήθησαν ηλικιωμένους ασθενείς που έπασχαν από χρόνια αϋπνία να ξεπεράσουν το πρόβλημά τους.

Η αϋπνία πλήττει έναν στους πέντε Αμερικανούς και τα κρούσματα αυξάνονται στους πιο ηλικιωμένους, ενώ συνδέεται με προβλήματα υγείας, όπως η υπέρταση.

Τρεις δεκαετίες έρευνας έχουν δείξει ότι η γνωστική συμπεριφορική θεραπεία είναι το ίδιο αποτελεσματική με ένα χάπι κατά της αϋπνίας και μάλιστα με λιγότερες παρενέργειες.

Πηγή: http://www.zougla.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Η επιστήμη πίσω από το «σημείο τελειότητας» των αθλητών

Οι καλύτερες αποδόσεις των αθλητών εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τις ανακαλύψεις που λαμβάνουν χώρα στα εργαστήρια. Η δίχως τέλος ανάγκη του ανθρώπου να αποδίδει καλύτερα από τον ανταγωνιστή του, παρά το γεγονός ότι ορισμένα κατορθώματα μοιάζουν απίθανα και εξωπραγματικά, αποτελεί το αντικείμενο του νέου βιβλίου με τίτλο «Το Σημείο Τελειότητας», του Τζον Μπρένκους, επί σειρά ετών παρουσιαστή της αμερικανικής τηλεοπτικής εκπομπής «Επιστήμη των Σπορ».

«Οι άνθρωποι αγαπούν να συζητούν για τα σπορ μαζί, αλλά περισσότερο λατρεύουν να τσακώνονται γι’ αυτό. Και οι επιστήμη τους αποτελεί ένα από τα καλύτερα εργαλεία για μια εξαιρετική συζήτηση», εξηγεί ο Μπρένκους.

Το βιβλίο του Μπρένκους δημοσιεύτηκε στις ΗΠΑ τον περασμένο Αύγουστο και αποτελεί ήδη μπεστ σέλερ. Ο ίδιος εξηγεί πως δεν ήθελε να το παραφορτώσει με πολλές επιστημονικές λεπτομέρειες, «αλλά ορισμένες από αυτές είναι απαραίτητες για να καταλάβει κανείς τα επιχειρήματα που θέτω».

Ένα από τα παραδείγματα, στα οποία αναφέρεται στο βιβλίο, είναι ότι η εξαιρετική ικανότητα του Michael Phelps στο κολύμπι είναι πολύ σημαντική, αλλά εξίσου κρίσιμος παράγοντας στην απόδοσή του είναι και η ίδια η πισίνα στην οποία κολυμπά. Η σημασία του βάθους της πισίνας δεν μπορεί να παραβλεφθεί, όπως επίσης και το πλάτος του διαδρόμου ή η θερμοκρασία του νερού. Χωρίς τις άριστες αυτές συνθήκες, ο Phelps είναι απλώς άλλος ένας διεκδικητής, αναφέρει ο Μπρένκους.

«Είναι ένα βιβλίο γεμάτο αναλύσεις και γεμάτο επιχειρήματα συναγωνισμού», σύμφωνα με τον ίδιο. Ο Μπρένκους προχωρά σε πολλές προβλέψεις για το μέλλον των σπορ και τις πιθανές ικανότητες των αυριανών αθλητών. Κατά τη διάρκεια της έρευνάς του συμβουλεύτηκε 250 ειδικούς σε ζητήματα επιστήμης των σπορ. «Δεν έχω διδακτορικό σε οποιοδήποτε επιστημονικό πεδίο και καμία πραγματική επίσημη εκπαίδευση. Αλλά έχω πτυχίο στη ρητορική και την επικοινωνία», τονίζει ο Μπρένκους.

Το 1950, ήταν ευρέως αποδεκτό ότι η ολοκλήρωση ενός μιλίου σε χρόνο λιγότερο από 4 λεπτά ήταν απίθανη. Τέσσερα μόλις χρόνια μετά, ο Βρετανός Roger Bannister έτρεξε την απόσταση σε 3 λεπτά και 59,4 δευτερόλεπτα.

«Μπορώ να πω πως δεν αποδίδαμε όσο μπορούσαμε στην απόσταση του ενός μιλίου επί χιλιάδες χρόνια. Ήταν μια άβολη απόσταση, πολύ μεγάλη για σπριντ και πολύ σύντομη για μαραθώνιο. Αλλά και πάλι δεν υπήρχε λόγο για να μην μπορούμε να την ολοκληρώσουμε σε λιγότερο από 4 λεπτά. Αν δεν την είχαμε ξανακάνει, ήταν λόγω του εμποδίου που είχαμε θέσει οι ίδιοι. Η ερώτηση συνεπώς δεν είναι το πώς τα κατάφερε ο Bannister, αλλά γιατί πήρε στον οποιοδήποτε τόσο πολύ χρόνο».

Το κατόρθωμα του Bannister είχε εξαιρετική επίδραση στις αποδόσεις άλλων αθλητών. Μόλις 46 ημέρες αργότερα, το ρεκόρ του καταρρίφθηκε κατά δύο κλάσματα του δευτερολέπτου. Την επόμενη δεκαετία, εκατοντάδες αθλητές έκαναν το αποτέλεσμα του Bannister να μην μοιάζει με τόσο σπουδαίο κατόρθωμα.

Πρόκειται για μια πατέντα, κατά τον Μπρένκους, που επαναλαμβάνεται στον κόσμο των σπορ. «Η ταχύτητα με την οποία το ρεκόρ καταρρίπτεται συμβαδίζει με τον αριθμό των ανθρώπων που επιχειρούν κάτι τέτοιο», σημειώνει.

Ένα δεύτερο παράδειγμα που παραθέτει ο συγγραφέας είναι ο μαραθώνιος. Τα 26 μίλια είναι μια δύσκολη πρόκληση και μέχρι προσφάτως πιστεύαμε ότι είναι αδιανόητο να ολοκληρωθεί σε χρόνο μικρότερο των 3 ωρών. Το 2008, ωστόσο, ο Αιθίοπας μαραθωνοδρόμος Haile Gebrselassie κατάφερε να τρέξει την απόσταση σε 2 ώρες, 3 λεπτά και 59 δευτερόλεπτα. Παρότι συνεχίζει να κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ, 7 από τους 10 γρηγορότερους μαραθωνοδρόμους όλων των εποχών κατέγραψαν τους καλύτερους χρόνους μετά την επίδοση του Gebrselassie.

«Ο μαραθώνιος είναι στο DNA μας, είμαστε γεννημένοι να το κάνουμε», υποστηρίζει ο Μπρένκους. «Γι’ αυτό το καρδιαγγειακό μας σύστημα είναι ανώτερο από εκείνο κάθε άλλου ζώου, σε όρους της ικανότητάς μας να τρέχουμε και να τρέχουμε. Αλλά το εντυπωσιακό για τις επιδόσεις των μαραθωνοδρόμων είναι η συνέπειά τους στο βηματισμό και την ταχύτητα».

Ένας μαραθώνιος 2 ωρών και 3 λεπτών, λέει ο Μπρένκους, σημαίνει ότι κάθε μίλι ολοκληρώνεται κατά μέσο όρο σε 4,46 λεπτά, μια εντυπωσιακή απόδοση σε απόσταση 26 μιλίων. Ο Μπρένκους είναι συνεπώς πεπεισμένος πως το ρεκόρ των 3,43 για το ένα μίλι σύντομα θα καταρριφθεί.

Η κυριαρχία της επιστήμης στα σπορ

Πίσω από έναν αθλητή βρίσκεται μονίμως μια ομάδα επιστημόνων που εργάζεται ανελλιπώς προκειμένου να βελτιώσει τις μελλοντικές του αποδόσεις. «Οι επιστήμονες των σπορ κοιτάζουν ολοένα και περισσότερο ολόκληρη την εικόνα. Οι περιβαλλοντικοί παράγοντες, οι εξοπλισμοί, η ψυχολογία – το βάρος, η δίαιτα... Διαχωρίζουν όλα τα τμήματα που απαρτίζουν ένα άθλημα για να βελτιώσουν τις συνθήκες συνεχώς».

Το καλό, σημειώνει, είναι ότι οι περισσότεροι «κανονικοί» άνθρωποι απέχουν πολύ από το σημείο τελειότητάς τους. «Σημαίνει ότι μέσω προσπάθειας και εξάσκησης θα βελτιώνονται συνεχώς. Για τους επαγγελματίες αθλητές, όμως, είναι πολύ δυσκολότερο. Αν πετυχαίνουν συνεχώς επιδόσεις ρεκόρ, το σημείο τελειότητάς τους θα επιτευχθεί σίγουρα κάποια στιγμή, αποκλείοντάς τους τη δυνατότητα συνεχούς βελτίωσης».

Μία άμεση, προφανής απάντηση είναι η απάτη. Τα στεροειδή αποτελούν γεγονός στα σπορ, αναπόφευκτα, σύμφωνα με τον Μπρένκους, όταν όχι απλώς η επίδοση, αλλά και εκατομμύρια δολαρίων σε χορηγίες διακυβεύονται. Το πρόβλημα με τα στεροειδή, ωστόσο, είναι ότι αποτελούν μια γκρίζα ζώνη.

Προσφάτως, ιδιαίτερα δημοφιλή στον κόσμο των σπορ είναι το Βιάγκρα. Κατά τον Μπρένκους, το Βιάγκρα «αυξάνει την κυκλοφορία, το αίμα κυλά σε όλο το σώμα και μέχρι στιγμής τουλάχιστον δεν έχει ενταχθεί στην απαγορευμένη λίστα. Αυτό σημαίνει πως είναι απολύτως νόμιμο και ότι πραγματικά λειτουργεί».


Πηγή: http://tvxs.gr 

Διαβάστε περισσότερα...