Τα αυτοάνοσα νοσήματα όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, το σύνδρομο Sjogren, ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, η πολλαπλή σκλήρυνση, η νόσος του Graves κ.τ.λ προκαλούν διάφορες συστηματικές και οφθαλμικές διαταραχές. Οφθαλμικά συμπτώματα μπορεί να είναι: κόκκινα ή ξηρά μάτια, φωτοφοβία, άλγος, θάμβος όρασης, αίσθηση ξένου σώματος, ακόμη και ολική απώλεια της όρασης.
Η έγκαιρη διάγνωση και η παραπομπή του ασθενή σε οφθαλμίατρο, μπορεί να εμποδίσει δυσάρεστα επακόλουθα για την υγεία των οφθαλμών.
Παρακάτω παραθέτουμε τις επιπτώσεις που μπορεί να έχουν τα αυτοάνοσα αυτά νοσήματα στον οφθαλμό.
ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑ
Σκληρίτιδα, επισκληρίτιδα, ξηροφθαλμία, αγγειίτιδα στον αμφιβληστροειδή, κερατοεπιπεφυκίτιδα, αποκόλληση αμφιβληστροειδούς, οίδημα ωχράς κηλίδας, χοριοειδίτιδα, ελκώδης κερατίτιδα.
ΝΕΑΝΙΚΗ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑ
Ραγοειδίτιδα.
ΣΥΝΔΡΟΜΟ SJOGREN
Κερατοεπιπεφυκίτιδα, ξηροφθαλμία.
ΑΓΚΥΛΩΤΙΚΗ ΣΠΟΝΔΥΛΙΤΙΔΑ
Ραγοειδίτιδα
ΣΥΝΔΡΟΜΟ REITER
Eπιπεφυκίτιδα, κερατίτιδα.
ΨΩΡΙΑΣΙΚΗ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑ
Ραγοειδίτιδα, επιπεφυκίτιδα, κερατίτιδα.
ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΟΣ ΕΡΥΘΗΜΑΤΩΔΗΣ ΛΥΚΟΣ
Ξηροφθαλμία, επιπεφυκίτιδα, ραγοειδίτιδα, επισκληρίτιδα, σκληρίτιδα, κερατίτιδα, αιμορραγία ή / και αγγειίτιδα στον αμφιβληστροειδή, παραγωγική αμφιβληστροειδοπάθεια , οπτική νευρίτιδα, ισχαιμική οπτικοπάθεια, ημιανοψία, αμαύρωση, οφθαλμοπληγία, ανωμαλίες της κόρης, οπτικές παραισθήσεις, διαταραχή της κινητικότητας των οφθαλμών.
ΠΟΛΛΑΠΛΗ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ( ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ )
Οπτική νευρίτιδα, ελλείμματα στο οπτικό πεδίο, νυσταγμός, πάρεση κρανιακών νεύρων, δυσμετρία, οφθαλμοπληγία.
ΓΙΓΑΝΤΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗ ΑΡΤΗΡΙΪΤΙΔΑ
Παροδική αμαύρωση, μείωση όρασης, διπλωπία.
ΝΟΣΟΣ GRAVES
Πρόπτωση / εξώφθαλμος, κερατίτιδα, ανάσπαση βλεφάρων, μείωση οπτικής οξύτητας, μείωση της ευαισθησίας των οπτικών πεδίων, αχρωματοψία, διαταραχές στην κόρη.
ΜΥΟΤΟΝΙΚΗ ΔΥΣΤΡΟΦΙΑ ( ΜΥΑΣΘΕΝΕΙΑ GRAVIS )
Διπλωπία, βλεφαρόπτωση.
ΣΑΡΚΟΕΙΔΩΣΗ
Ραγοειδίτιδα, παράλυση κρανιοεγκεφαλικών νεύρων, οπτική νευροπάθεια, αύξηση του μεγέθους των δακρυϊκών αδένων.
ΝΟΣΟΣ BEHCET
Ραγοειδίτιδα, υποπυον.
ΑΡΤΗΡΙΪΤΙΔΑ TAKAYATSU
Αμφιβληστροπάθεια, καταρράκτης, ισχαιμική οπτικοπάθεια.
ΔΕΡΜΑΤΟΜΥΟΣΙΤΙΔΑ
Οίδημα βλεφάρων / επιπεφυκίτιδα, ραγοειδίτιδα, αμφιβληστροπάθεια.
ΝΟΣΟΣ WEGENER
Πρόπτωση / εξώφθαλμος, κυτταρίτιδα κόγχου, ραγοειδίτιδα, έλκη κερατοειδούς, οπτική νευρίτιδα.
ΟΖΩΔΗΣ ΠΟΛΥΑΡΘΡΙΤΙΔΑ
Οπτική νευρίτιδα, σκληρίτιδα, επισκληρίτιδα.
Πηγή: http://www.boro.gr
Για το παιδί καλοκαίρι σημαίνει διακοπές από τη σχολική ρουτίνα. Οι καλοκαιρινές διακοπές θα πρέπει να βιώνονται ως μία περίοδος ξεγνοιασιάς, παιχνιδιού, ποιοτικού χρόνου, δραστηριοτήτων με την οικογένεια και τους φίλους.
Διακοπές με την Οικογένεια
Οι διακοπές με την οικογένεια διευκολύνουν στο παιδί την αίσθηση της συναισθηματικής ασφάλειας, συνέχειας και συνέπειας μέσα από την νοηματοδότηση της επανάληψης στο χρόνο. Ευνοούν τα θετικά συναισθήματα, βοηθούν στην ανάπτυξη της αυτοπεποίθησης και αυτοεκτίμησής του. Η ποιότητα χρόνου και οι κοινές δραστηριότητες είναι στιγμές ουσιαστικής αλληλεπίδρασης και συζήτησης των γονιών με το παιδί τους. Ποιοτικές αυθεντικές στιγμές υπάρχουν όταν συμμετέχουν ενεργά και οι δύο πλευρές με όλη τους την προσοχή, αμοιβαιότητα και αφοσίωση. Ο ποιοτικός χρόνος ενταγμένος με σταθερότητα και συνέπεια στην καθημερινότητα της σχέσης γονιού – παιδιού βοηθά στην εδραίωση ενός συναισθηματικού – ψυχικού δεσμού εμπιστοσύνης και ασφάλειας για το παιδί.
Το Εξωσχολικό βιβλίο
Στις διακοπές το παιδί θα πρέπει να μάθει να διαχωρίζει το σχολικό βιβλίο προορισμένο για τη μαθησιακή λειτουργία από το εξωσχολικό βιβλίο που έχει κυρίως ψυχαγωγικό χαρακτήρα. Το εξωσχολικό βιβλίο θα το βοηθήσει να αισθανθεί πνευματικά παραγωγικό, θα το ξεκουράσει, θα αναπτύξει τη φαντασία του, θα μορφωθεί, θα ψυχαγωγηθεί.
Η Τηλεόραση και ο Ηλεκτρονικός Υπολογιστής
Τόσο η τηλεόραση όσο και ο ηλεκτρονικός υπολογιστής μπορούν εύκολα να μετατραπούν σε εκπαιδευτικά εργαλεία. Η παρακολούθηση μίας ταινίας από κοινού του γονιού με το παιδί και η επιλογή διαδραστικών παιχνιδιών στον Η/Υ δίνει τη δυνατότητα της αλληλεπίδρασης μεταξύ των μελών της οικογένειας, ευνοώντας για επικοινωνία και ποιοτικό χρόνο.
Παιδική Κατασκήνωση
Το παιδί από την ηλικία των 5-16 ετών συμμετέχοντας στη κατασκήνωση έχει τη δυνατότητα για συναισθηματική εξέλιξη και αυτονόμηση. Με τις ποικίλες δραστηριότητες, δημιουργικά παιχνίδια και αθλήματα που του προσφέρονται έχει τηδυνατότητα για κοινωνικοποίηση, να αναπτύξει την αίσθηση της υγιούς ανταγωνιστικότητας, της αυτοσυντήρησης, των ορίων, της ευρηματικότητας, της επικοινωνίας, της συνεργασίας και της οργάνωσης. Η διευκόλυνση για καλύτερη μετάβαση του παιδιού στην κατασκήνωση προϋποθέτει τη διάθεση και συναισθηματική ωριμότητα του παιδιού. Να θυμόμαστε ότι το κάθε παιδί χρειάζεται τον δικό του χρόνο προσαρμογής. Επίσης, σημαντική είναι η ετοιμότητα του γονιού να αποχωριστεί το παιδί του και να το ενθάρρυνει με αισιόδοξη σκέψη για την νέα αυτή εμπειρία της κατασκήνωσης.
Πηγή: http://www.boro.gr
Η ψυχολογία της σύγχρονης Ελληνίδας, ως εργαζόμενη, σύντροφος, μητέρα δεν θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστη από τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης καθώς είναι ένα φαινόμενο που «επιτίθεται» έμμεσα ή άμεσα στις δομές του κοινωνικού ιστού. Πολλά ανατρέπονται, πολλά αλλάζουν. Το επισφαλές οικονομικό περιβάλλον, απόρροια της κρίσης αυξάνει δραματικά το καθημερινό άγχος για επιβίωση.
Τι ακριβώς σημαίνει η έννοια άγχος;
Πρόκειται για μία κατάσταση που εκδηλώνει ο οργανισμός, ως αντίδραση σε εσωτερικούς (π.χ σκέψεις) ή εξωγενείς στρεσογόνους παράγοντες (εργασιακό περιβάλλον).
Ενεργοποιείται δε, κυρίως από το συναίσθημα του φόβου ως μια κατάσταση αμυντικής εγρήγορσης του οργανισμού απέναντι σε μία απειλή. Όταν για παράδειγμα ζούμε με το συνεχή φόβο στη καθημερινότητα μας, ότι είναι πιθανό να χάσουμε τη δουλειά μας (ταυτισμένη με τη ζωή μας) ανά πάσα στιγμή, άρα και την οικονομική μας ασφάλεια, το μυαλό και το σώμα μας αυτόματα και μη συνειδητά εισέρχονται σε μιαψυχοσωματική κατάσταση εγρήγορσης (συναγερμού) όπως ακριβώς αν βρισκόμασταν αντιμέτωποι με ένα επικίνδυνο θηρίο.
Το παρατεταμένο μάλιστα άγχος για μεγάλο χρονικό διάστημα, μπορεί να επιφέρει εξωγενή κατάθλιψη- ψυχοσωματικά συμπτώματα, παθητικότητα και απομόνωση.
Στη σημερινή ωστόσο εποχή της οικονομικής κρίσης το ανθρώπινο μυαλό δεν μπορεί να βρει την ορατή διέξοδο-λύση απέναντι στο πρόβλημα δρώντας μόνο του, ατομικά. Το άτομο νιώθει ευάλωτο, αδύναμο και ανήμπορο να εντοπίσει και να χειριστεί τους παράγοντες που απειλούν την επιβίωση του, σε αντίθεση με μια «ορατή» επικίνδυνη κατάσταση (π.χ. θηρίο) όπου ο τρόπος άμυνας είναι εμφανής και η αντίδραση άμεση.
Το συναίσθημα του φόβου επηρεάζει τη λογική σκέψη οδηγώντας σε μια μεγέθυνση του αόρατου «εχθρού» (οικονομική κρίση) και της αδυναμίας του ατόμου απέναντι της. Οι ενστικτώδεις μάλιστα λειτουργίες όπως, η σεξουαλική διάθεση , έρωτας επηρεάζονται αναπόφευκτα βιολογικά λόγω της επίδρασης του άγχους και της μελαγχολίας.
Περιβάλλον και σεξουαλική διάθεση…
Σε αντίθεση με τις αναπτυσσόμενες χώρες όπου το βιοτικό επίπεδο ήταν για χρόνια σταθερά χαμηλό, η απότομη πτώση του βιοτικού επίπεδου της σύγχρονης Ελληνίδας επέφερε μια κατάσταση σοκ (σαστίσματος) επηρεάζοντας σημαντικά τη ψυχολογική της διάθεση με αποτέλεσμα να σταματήσει η καθημερινή της ζωή και δράση. Παρότι δεν δείχνει λογικό, οι απολαύσεις της ζωής της παραμερίζονται προκειμένου να ανταπεξέλθει στις οικονομικές υποχρεώσεις. Διαισθάνεται όμως ότι αυτές οι υποχρεώσεις δεν δείχνουν να έχουν τέλος και νιώθει ως ένας ‘’οικονομικός σκλάβος’’. Γιατί το κάνει ενώ δεν δείχνει λογικό; Διότι όπως αναφέραμε το άγχος και ο φόβος παραλύουν την λογική σκέψη και την αποστασιοποιημένη οπτική μιας κατάστασης.
Ειδικότερα η Ελληνίδα που ανήκει στη κατηγορία της λεγόμενης παραγωγικής ηλικίας, μέχρι πρότινος ιδιαίτερα δραστήρια, ενεργητική, κοινωνική και οικονομικά αυτόνομη χάνει τον έλεγχο προγραμματισμού της ζωής της. Έχοντας «επενδύσει» στην εργασίας της, από επιλογή ή λόγω ανάγκης στήριξης των οικονομικών της οικογένειας βιώνει πλέον, επισφαλή δεδομένα όσον αφορά την επιβίωση της.
Βιολογικά ένστικτα, όπως, σεξουαλικότητα-συντροφικότητα, μητρότητα βρίσκονται πλέον λόγω οικονομικής κρίσης σε κατάσταση «αναστολής», (έρχονται δεύτερα ως προτεραιότητα) . Το γεγονός μάλιστα ότι εν μέρει συνειδητοποιεί «το χάσιμο χρόνου» για να πραγματοποιήσει τις παραπάνω ανάγκες της, αυξάνουν ολοένα και περισσότερο το επίπεδο του άγχους που "τρέχει στο πίσω μέρος του μυαλού της", με κύριες επιπτώσεις, πέρα από τη μελαγχολία και κατάθλιψη, την αδράνεια και κοινωνική απομόνωση (από φίλους, από την αναζήτηση συντρόφου, το ενδιαφέρον για κοινωνικές δραστηριότητες).
Συντροφικότητα-Οικογένεια
Τα κριτήρια της σύγχρονης Ελληνίδας όσον αφορά την επιλογή συντρόφου έχουν επηρεαστεί άμεσα από την οικονομική κατάσταση. Ενστικτώδες και ασυνείδητο κριτήριο επιλογής συντρόφου για τη γυναίκα, είναι η επιθυμία να φέρει στο κόσμο μια νέα ζωή (νεογνά) τα οποία και θα αναπτυχθούν σε υγιές και κυρίως ασφαλές περιβάλλον .
Τα συναισθήματα άλλωστε της ασφάλειας, σιγουριάς, προστασίας συνδέονται άμεσα με τη γυναικεία φύση. Τα επισφαλή οικονομικά δεδομένα που βιώνει τόσο η ίδια όσο και ο άνδρας, υποψήφιος σύντροφος-σύζυγος έχουν ως αποτέλεσμα συνειδητά ή μη, να την ωθούν στο να «παγώσει» και να τηρεί στάση αναμονής αναφορικά με τα θέματα όπως η μητρότητα και απόκτηση οικογένειας. Μια αναμονή χωρίς το φως της ελπίδας όμως στον ορίζοντα, με βάση το περιβάλλον σήμερα, είναι δραματικά διαβρωτική για την ψυχική της διάθεση.
Οι ανησυχίες της λόγω της οικονομικής κατάστασης, αναπόφευκτα διαφοροποιούνται με αποτέλεσμα να επικεντρώνεται κυρίως σε θέματα βιοπορισμού. Φοβάται να επιβαρυνθεί τα άγχη, ενδεχόμενα προβλήματα του ανδρικού φύλου που πλέον όσο ποτέ άλλοτε έχει πληγεί και αυτό με τη σειρά του από την οικονομική κρίση. Η Ελληνίδα γυναίκα δεν αναλαμβάνει πλέον με την ίδια ψυχική άνεση το λεγόμενο «ρίσκο» να «επενδύσει» στη συντροφικότητα και τη δημιουργία οικογένειας. Αναπόφευκτα αυτό έχει ως συνέπεια τη πτώση της ψυχικής της διάθεσης, καθώς στερείται τη βασική ανάγκη της συντροφικότητας.
Αξίζει να σημειωθεί πως σε μια μεταβατική εποχή όπου το βιοτικό επίπεδο αλλάζει συνεχώς η Ελληνίδα αναζητά την ασφάλεια. Η επιλογή συντρόφου λοιπόν βασίζεται σε αυτή ακριβώς την ανάγκη της. Περνά φάση προβληματισμού αλλά και αναζήτησης του ιδανικού-τέλειου συντρόφου. Και εδώ ακριβώς επέρχεται η σύγκρουση ανάμεσα σε καταπιεσμένες ενστικτώδεις ανάγκες και κοινωνικο-οικονομικό περιβάλλον.
Σε συντροφική σχέση ως έγγαμη ή μη, βιώνει επίσης τους οικονομικούς προβληματισμούς, την επηρεάζουν εξίσου αλλά με διαφορετικό τρόπο. Καλείται ως σύντροφος να δοκιμάσει συνειδητά ή ασυνείδητα τη ψυχική φθορά που πιθανόν να επιφέρουν στη σχέση και τη καθημερινότητα με το σύντροφο της, οι οικονομικές συνθήκες. Συνθήκες που πλέον επηρεάζουν τη σχέση και την οικογένεια αν υπάρχει. Ειδικότερα καλείται να αντιμετωπίσει στη καθημερινότητα έγγαμου ή συντροφικού βίου την ενδεχόμενη αρνητική διάθεση ή στη χειρότερη περίπτωση την απώλεια εργασίας του συντρόφου της.
Ως σύγχρονη Ελληνίδα όντας μαθημένη σε ένα μέχρι πρότινος υψηλό βιοτικό επίπεδο στο οποίο συμμετείχε ενεργά και η ίδια ως εργαζόμενη είναι πιθανόν έμμεσα, να αποδώσει τη κακή οικονομική κατάσταση όχι στο γενικότερο επισφαλές κλίμα αλλά ασυνείδητα ως «ευθύνη» του συντρόφου της. Και εκεί ακριβώς επέρχεται η σύγκρουση, διαμάχη και φθορά στη σχέση.
Οι τρόποι αντίδρασης και αντιμετώπισης μιας κακής οικονομικής κατάστασης στο συντροφικό ή οικογενειακό βίο από πλευρά της γυναίκας ποικίλουν και είναι συνδεδεμένοι και με την ανατροφή της ιδίας από την οικογένεια της. Οικογενειακά βιώματα, πρότυπο πατέρα επηρεάζουν σημαντικά τη στάση που θα κρατήσει απέναντι στο σύντροφο της, ελαστικότητα, ενθάρρυνση, κοινό μέτωπο αντιμετώπισης του προβλήματος ή επιθετικότητα.
Η ψυχολογία του άντρα από την άλλη πλευρά επηρεάζεται άμεσα από την οικονομική κρίση καθώς έχει συνδέσει και ο ίδιος την αυτοεικόνα του με το επάγγελμα και την οικονομική του δύναμη. Λόγω αυτής της χαμηλή αυτοεικόνας νιώθει λιγότερο δυναμικός για να διεκδικήσει μια σχέση και μια σύντροφο, ακόμη και να φλερτάρει. Και εκεί ακριβώς έχει ανάγκη την ενθάρρυνση από τη γυναίκα.
Από την άλλη πλευρά σε μια οικογένεια με παιδιά είναι πιθανόν να επέλθουν φθορά και τριγμοί στην ισορροπία της σχέσης ωστόσο το παιδί μπορεί να λειτουργήσει ως προστατευτική «ασπίδα» απέναντι στο κίνδυνο διάλυσης της.
Τα παιδιά αποτελούν «στόχο», κίνητρο ενάντια στο άγχος και τη θλίψη ενεργοποιώντας το ζευγάρι-γονείς να παλέψουν για κάτι που θεωρούν σημαντικότερο από τους ίδιους και τη ζωή τους.
Η ψυχική ικανοποίηση που εισπράττουν από ένα παιδί δρα μάλιστα αγχολυτικά απέναντι στην αρνητική ψυχική διάθεση.
Παρατηρείται ότι οικογένειες με παιδιά αντιμετωπίζουν με μεγαλύτερο σθένος το άγχος της κρίσης καθώς «αναγκάζονται» να παραμερίσουν τις προσωπικές τους αγωνίες για το αύριο, αγωνιζόμενοι με οποιοδήποτε τρόπο για την επιβίωση του παιδιού τους. Οι γονείς από παθητικά άτομα «αναγκάζονται» να μετατραπούν σε μαχητές.
Υπάρχει τρόπος αντιμετώπισης;
Τρόπος αντιμετώπισης είναι να αντιληφθεί η σύγχρονη Ελληνίδα ότι δεν μπορεί να αναβάλει την πορεία της ζωής της περιμένοντας τα κοινωνικο-οικονομικά δεδομένα να αλλάξουν από μόνα τους καθώς αυτά αλλάζουν μόνο με συλλογική δράση των ατόμων προκειμένου να αντιμετωπίσουν το άγχος της επιβίωσης.
Η αναβολή αυτή επιβαρύνει δραματικά τη ψυχική της διάθεση και «κινδυνεύει» να στερηθεί τη συντροφικότητα μιας υγιούς σχέσης και το μοναδικό συναίσθημα της μητρότητας.
Καλείται λοιπόν να «ζυγίσει» το άγχος και τη δυσφορία της μοναξιάς, με το «ρίσκο» δημιουργίας και διατήρησης μιας σχέσης που πλέον, μπορεί να μην της προσφέρει τις ίδιες εγγυήσεις ασφάλειας σε οικονομικό επίπεδο, όπως προ κρίσης. Αποτελεί όμως ενστικτώδη και θεμελιώδη ανάγκη του ψυχισμού της, πολύ μεγαλύτερη από αυτήν της ασφάλειας στο βαθμό που την είχε δεδομένη προ κρίσης.
Αυτή τη περίοδο λοιπόν λαμβάνει χώρα ένας κοινωνικός μετασχηματισμός στις σχέσεις των δυο φύλων. Η γυναίκα σταδιακά προσαρμόζεται στα νέα οικονομικά δεδομένα και γίνεται πιο ελαστική όσον αφορά τα κριτήρια ασφάλειας που περιμένει από τον σύντροφο και πατέρα των παιδιών της. Είναι οξύμωρο πράγματι ότι για να αντιμετωπιστούν οι επιδράσεις της κρίσης στην ψυχική διάθεση, οι άνθρωποι χρειάζονται στήριξη και επαφή με άλλους ανθρώπους, την οποία λόγω μελαγχολίας, αδράνειας, παθητικότητας, απομόνωσης, δεν έχουν το σθένος να επιδιώξουν.
Το φλερτ λειτουργεί ως ένα φυσικό «αντικαταθλιπτικό» του μυαλού και ενεργοποιεί βιολογικά το άτομο, (ζωντάνια). Το μοίρασμα άλλωστε των προβλημάτων μειώνει το βαθμό που το άτομο νιώθει μόνο και αβοήθητο απέναντι στο «τέρας» του φόβου και του άγχους.
Και όμως ο φόβος και η κρίση τους εμποδίζουν να κάνουν τα πρώτα βήματα για να αρχίσουν να νιώθουν πιο δυνατοί. Δεν είναι καθόλου θεωρητική επομένως η φράση του Οδυσσέα Ελύτη, "ψαρεύοντας έρχεται η θάλασσα". Όπως κανείς άνθρωπος δεν ξεκίνησε να διαβάζει για το πανεπιστήμιο με την εγγύηση ότι θα πετύχει στις εξετάσεις, όλοι οι στόχοι ξεκινούν με ένα βήμα. Αυτό που κάνει πιο δύσκολο το θέμα της ψυχικής διάθεσης είναι ότι οι άνθρωποι επικεντρώνονται στα αρνητικά μιας σχέσης και όχι στα θετικά της, λόγω των απότομων αλλαγών που συνέβησαν στην ζωή μας. Αγωνίζονται να μην «χάσουν» τα κεκτημένα υλικά αγαθά στα οποία συνήθισαν, «χάνοντας» τις ανθρώπινες σχέσεις. Ο άνθρωπος όμως από την φύση του όπως παρατηρούμε και στο ζωικό βασίλειο δεν μπορεί να επιβιώσει ως μονάδα, βιολογικά και κυρίως ψυχικά. Η ανάγκη για συντροφικότητα, ψυχική επαφή με άλλους ανθρώπους είναι αυτή άλλωστε που οδήγησε και στο σχηματισμό κοινωνιών.
Πηγή: http://www.boro.gr
Όλοι γνωρίζουμε το στερεότυπο: Οι άντρες, βαριούνται τους περιορισμούς της μονογαμίας και της οικογενειακής ζωής και κατ΄επέκταση απορρίπτουν άκαρδα τις συντρόφους τους ή εγκαταλείπουν τις συζύγους τους. Έτσι λοιπόν, ενώ οι άνδρες απολαμβάνουν τις ελευθερίες της εργένικης ζωής, οι πρώην γυναίκες τους ξεσπούν σε λυγμούς και σε μεγάλα μπωλ με σοκολάτα και παγωτό.Αλλά οι τελευταίες έρευνες έχουν δείξει ότι οι άνδρες επιθυμούν τις σχέσεις και το γάμο όσο και οι γυναίκες. Ακόμη περισσότερο, οι γυναίκες μπορεί να είναι εκείνες που θα χωρίσουν πρώτες τους άνδρες. Οι γυναίκες έχουν προχωρήσει σε περισσότερα διαζύγια από τους άνδρες και επίσης υπάρχει μικρή διαφορά μεταξύ των φύλων στην οποία ο/η σύζυγος έχει μια εξωσυζυγική σχέση που προηγείται του διαζυγίου. Επιπλέον, κατά μέσο όρο, οι γυναίκες μπορεί να υποφέρουν λιγότερο μετά το χωρισμό.
Ο γάμος συνδέεται στενά με τη συνολική ευτυχία και των δύο φύλων, εν μέρει επειδή ο γάμος σχετίζεται με την οικονομική ευημερία και καλύτερη υγεία. Αλλά δεν είναι μόνο η συζυγική ευτυχία υψηλότερη στους άνδρες από ό,τι για τις γυναίκες αλλά και η προστατευτική επίδραση στην υγεία του γάμου. Με άλλα λόγια, οι άνδρες μπορεί να είναι πιο ευτυχισμένοι στο γάμο τους από ό,τι οι γυναίκες και μπορούν να έχουν περισσότερα να χάσουν σε ένα διαζύγιο ή χωρισμό σε παράγοντες που σχετίζονται με την ευτυχία και την υγεία.
Κατά τα άλλα, το διαζύγιο συνδέεται με χειρότερη σωματική και ψυχική υγεία περισσότερο για τους άνδρες παρά για τις γυναίκες. Αυτές οι αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία δεν είναι ασήμαντες καθώς οι άνδρες έχουν περισσότερες πιθανότητες από τις γυναίκες να αναπτύξουν αυτοκτονικές τάσεις και μετά το χωρισμό. Οι γυναίκες απεναντίας μπορεί πραγματικά να έχουν ορισμένα οφέλη για την υγεία από το χωρισμό. Για παράδειγμα, όταν τα ετερόφυλα ζευγάρια καλούνται να κοιμηθούν χωριστά (όταν δεν μοιράζονται το ίδιο κρεβάτι ή το ίδιο δωμάτιο), η ποιότητα του ύπνου των γυναικών βελτιώνεται, ενώ η ποιότητα του ύπνου των ανδρών μειώνεται.
Επομένως, γιατί οι χωρισμοί είναι πιο δύσκολοι για τους άνδρες;
Ένα μεγάλο μέρος των αρνητικών επιπτώσεων του διαζυγίου στην υγεία μπορεί να εξηγηθεί από αλλαγές στον τρόπο ζωής, όπως το κάπνισμα και η χρήση αλκοόλ. Οι γυναίκες σύζυγοι ενθαρρύνουν την υγιή συμπεριφορά των συζύγων. Χωρίς αυτή τη θετική επιρροή, οι διαζευγμένοι άνδρες μπορεί γρήγορα να πέσουν σε παλιές, ανθυγιεινές συνήθειες. Επιπλέον, οι άνδρες μπορεί να είναι πιο συναισθηματικά εξαρτώμενοι από τους ερωτικούς συντρόφους τους και έχουν λιγότερες εναλλακτικές πηγές υποστήριξης. Όταν ρωτήθηκαν οι σύζυγοι σε ποιούς θα στραφούν πρώτα αν νιώσουν κατάθλιψη, το 71% των ανδρών επέλεξαν τη σύζυγό τους, ενώ μόνο το 39% των γυναικών επέλεξαν το σύζυγό τους.
Οι παντρεμένες γυναίκες μπορούν να διατηρήσουν ένα πιο διαφοροποιημένο δίκτυο συναισθηματικής υποστήριξης από τους παντρεμένους άνδρες και αυτή η μη-συζυγική υποστήριξη είναι σημαντική κατά τη διάρκεια ενός χωρισμού. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι άνδρες δεν έχουν φίλους ή την οικογένεια τους, αλλά μπορεί να είναι λιγότερο εξοικειωμένοι με την αναζήτηση ή τη λήψη μη-συζυγικής συναισθηματικής υποστήριξης. Ακόμη, μερικοί ερευνητές έχουν υποστηρίξει ότι οι άνδρες έχουν νευροχημική προδιάθεση να βιώνουν τους χωρισμούς πιο δύσκολα από ό, τι οι γυναίκες και αντιστέκονται να ζητήσουν βοήθεια από φίλους και πολύ περισσότερο από ψυχολόγους.
Ανακάμπτοντας με νέο σύντροφο
Οι διαζευγμένες γυναίκες είναι λιγότερο πιθανό από ό,τι οι διαζευγμένοι άνδρες να ξαναπαντρευτούν, αλλά βραχυπρόθεσμα, μπορεί να είναι πιο δύσκολο για τους άνδρες από τις γυναίκες να βρουν ένα νέο σύντροφο. Οι ιστοσελίδες γνωριμιών, για παράδειγμα, κυριαρχούνται από ανδρικά προφίλ. Επιπλέον, δεν είναι σαφές αν το ποσοστό των φύλων που ξαναπαντρεύεται οφείλεται στις ευκαιρίες που έχουν (π.χ. οι γυναίκες μπορεί να βρίσκονται σε δυσχερέστη θέση για να ξαναπαντρευτούν) και πόσο οφείλεται στην επιθυμία (οι γυναίκες μπορεί να είναι λιγότερο πρόθυμες να ξαναπαντρευτούν).
Πολλές γυναίκες, ιδίως οι χήρες, αλλά και διαζευγμένες γυναίκες με παιδιά, δεν θέλουν ένα δεύτερο γάμο. Προηγουμένως, οι έγγαμες γυναίκες συχνά συνδέουν το γάμο με αυξημένες υποχρεώσεις φροντίδας και μειωμένη ελευθερία, ενώ οι άνδρες μπορεί να χάσουν την υλική και συναισθηματική φροντίδα που έλαβαν από τη σύζυγο. Κατά μέσο όρο, οι άνδρες μπορεί να είναι πιο συναισθηματικά εξαρτημένοι από τις συζύγους τους, κάτι που κάνει το νέο γάμο πιο επιθυμητό. Πράγματι, οι άνδρες με χαμηλότερα επίπεδα κοινωνικής στήριξης από τους φίλους, είναι εκείνοι που επιθυμούν περισσότερο να συνάψουν ένα νέο γάμο.
Οι χωρισμοί είναι δύσκολοι για όλους
Το άρθρο αυτό δεν γράφηκε για να δηλώσει ότι οι χωρισμοί δεν είναι επίσης δύσκολοι και για τις γυναίκες. Είναι. Και οι δύο διαζευγμένοι, άνδρες και γυναίκες υποφέρουν με φτωχότερη σωματική και συναισθηματική υγεία. Αλλά οι βλαβερές συνέπειες ενδέχεται να είναι μεγαλύτερες για τους άνδρες και οι άνδρες ενδέχεται να λαμβάνουν λιγότερη υποστήριξη από τους φίλους ή την οικογένεια, εν μέρει επειδή οι άνδρες μπορεί να είναι λιγότερο πιθανό να αναζητήσουν αυτή την υποστήριξη. Εάν γνωρίζετε κάποιον που έχει πρόσφατα περάσει από έναν χωρισμό, μην υποθέσετε ότι το αντιμετωπίζει εύκολα. Προφανώς, είναι σημαντικό να δώσετε την ίδια βοήθεια στις γυναίκες, αλλά οι γυναίκες μπορούν με μεγαλύτερη ευκολία να αναζητήσουν έναν έμπιστο φίλο ή βοήθεια από ένα ψυχολόγο.
Έχουν περισσότερες πιθανότητες να επιβιώσουν μετά από θεραπεία.
Οι υπέρβαροι ασθενείς με καρκίνο έχουν περισσότερες πιθανότητες να επιβιώσουν μετά τη θεραπεία στα προχωρημένα στάδια της ασθένειας, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.
Επιστήμονες του Πανεπιστημίου Duke στη Βόρεια Καρολίνα εξέτασαν στοιχεία από 6.128 ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο του παχέος εντέρου τους, από 4 διαφορετικές μελέτες στις ΗΠΑ και την Ευρώπη. Ο μέσος Δείκτης Μάζας Σώματος των συμμετεχόντων κατά την έναρξη της θεραπείας για τον καρκίνο ήταν 25,3, που θεωρούνται ελαφρώς υπέρβαροι. Όλοι έλαβαν χημειοθεραπεία με το φάρμακο μπεβασιζουμάμπη, ως μέρος της θεραπείας τους.
Οι ερευνητές χώρισαν τους ασθενείς σε τέσσερις ομάδες ανάλογα με τον ΔΜΣ, και μέτρησαν τα ποσοστά επιβίωσης των συμμετεχόντων. Μέτρησαν επίσης το χρονικό διάστημα κατά το οποίο οι όγκοι των ασθενών σταμάτησαν να αυξάνονται.
Οι ασθενείς με το ΔΜΣ από 20 έως 24,9, το οποίο θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ένα υγιές βάρος, επέζησαν κατά μέσο όρο 21,1 μήνες μετά την έναρξη της θεραπείας τους.
Εκείνοι με ΔΜΣ 25-29, που θεωρούνται υπέρβαροι, επέζησε δυόμισι μήνες πλέον, όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, ενώ τα ποσοστά επιβίωσης ήταν ακόμα υψηλότερα για τους παχύσαρκους ασθενείς. Οι παχύσαρκοι ασθενείς με ΔΜΣ 30-35, επιβίωσαν κατά μέσο όρο 24 μήνες και εκείνοι με ΔΜΣ 35,1 και άνω, επέζησαν κατά μέσο όρο 23,7 μήνες.
Η μελέτη δεν δείχνει ότι η παχυσαρκία προστατεύει καθ 'οιονδήποτε τρόπο τους ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία κατά του καρκίνου, είπε ο επικεφαλής της μελέτης ο Δρ. Γιοσούφ Ζαφάρ.
«Αντ 'αυτού, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι θα μπορούσε να υπάρχει μια πτυχή της βιολογίας που δείχνει ότι οι ασθενείς που διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο θνησιμότητας από τη νόσο», προσέθεσε.
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
