Ένας μαιευτήρας-γυναικολόγος συνελήφθη σήμερα το πρωί σε δημόσιο νοσοκομείο της Αθήνας γιατί απαίτησε από ασθενή χρηματικό ποσό για γυναικολογική επέμβαση.
Σήμερα, μετά την ολοκλήρωση της επέμβασης, η καταγγέλλουσα παρέδωσε στον γυναικολόγο το προσημειωμένο χρηματικό ποσό των 250 ευρώ, το οποίο βρέθηκε στην κατοχή του και κατασχέθηκε, κατά την έρευνα που ακολούθησε από τους αστυνομικούς της Διεύθυνσης Εσωτερικών Υποθέσεων, οι οποίοι στη συνέχεια συνέλαβαν τον 65χρονο γιατρό.
Την υπόθεση, μετά την καταγγελία της γυναίκας, ανέλαβε η Διεύθυνση Εσωτερικών Υποθέσεων, ενώ σχηματίστηκε ποινική δικογραφία, αυτόφωρης διαδικασίας, σε βάρος του 65χρονου γιατρού μαιευτήρα χειρουργού - γυναικολόγου, ο οποίος κατηγορείται για δωροληψία υπαλλήλου.
Ο συλληφθείς θα οδηγηθεί αύριο στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών.
Πηγή: http://www.enikos.gr
Γιατί οι περισσότερες ασθένειες "προτιμούν" να εκδηλωθούν τις νυχτερινές ώρες; Τι γίνεται κι ο πυρετός φουντώνει τις νύχτες; Γιατί ο βήχας επιδεινώνεται τα βράδια όπως και τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης;
Σύμφωνα με τον Ρίτσαρντ Μάρτιν, καθηγητή Πνευμονολογίας και επικεκεφαλής του ιατρικού τομέα του Νοσηλευτικού Ομίλου National Jewish Health στο Κολοράντο, η επιδείνωση του βήχα κατά τη διάρκεια των νυχτερινών ωρών οφείλεται στην προσωρινή στένωση των βρόγχων, η οποία εμποδίζει την αναπνοή.
Όπως συμβαίνει με την σωματική θερμοκρασία, η οποία είναι χαμηλότερη πολύ νωρίς το πρωί και υψηλότερη αργά το απόγευμα έτσι και ο πυρετός έχει την τάση να φτάνει στα υψηλότερα επίπεδά του στο τέλος της ημέρας.
Ακριβώς όμως εξαιτίας αυτής της διακύμανσης, ακόμα και αν ένας ασθενής είναι απύρετος το πρωί, οι γιατροί περιμένουν έως το απόγευμα της ίδιας μέρας για να αποφασίσουν εάν έχει υποχωρήσει ο πυρετός του τελείως ή όχι.
Ο δρ Φίλιπ Κόναχαν, καθηγητής Μυοσκελετικής Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Ληντς και εκπρόσωπος του οργανισμού Arthritis Research UK, εξηγεί πως ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των περισσότερων μορφών αρθρίτιδας είναι η επιδείνωση του πόνου έπειτα από περιόδους παρατεταμένης ακινησίας όπως είναι ο ύπνος.
Αυτό συμβαίνει γιατί όταν οι αρθρώσεις είναι ακίνητες για πολλές ώρες, γεμίζουν τα τοιχώματά τους με έξτρα υγρό με συνέπεια πολλοί ασθενείς να ξυπνούν με πόνο και δυσκαμψία, κατά τον δρα Κόναχαν.
Ένα από τα πιο συχνότερα συμπτώματα της κλιμακτηρίου είναι το να ξυπνήσει μια γυναίκα μούσκεμα στον ιδρώτα. Όπως επισημαίνει ο δρα Έντουαρντ Μόρις, μαιευτήρας-γυναικολόγος στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Νόρφολκ & του Νόργουϊτ ο λόγος για τον οποίο συμβαίνει αυτό δεν είναι ακόμη γνωστός αλλά υπάρχει η υποψία ότι η μείωση των επιπέδων των οιστρογόνων κατά την εμμηνόπαυση παίζει καθοριστικό ρόλο.
Τα οιστρογόνα, που είναι η ορμόνη του γυναικείου φύλου, φαίνεται ότι διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην λειτουργία του υποθαλάμου (είναι η δομή του εγκεφάλου που ρυθμίζει την σωματική θερμοκρασία), εξηγεί ο δρ Μόρις.
Και προσθέτει πως μολονότι η νυχτερινή εφίδρωση είναι παρόμοια με τις εξάψεις που είθισται να εκδηλώνουν την ημέρα οι εμμηνοπαυσικές γυναίκες, κατά κανόνα είναι χειρότερη - ίσως διότι με το βραδινό... κουκούλωμα, εμποδίζεται η αποβολή θερμότητας από τον οργανισμό.
Σύμφωνα με τις διευκρίνήσεις του δρα Μάρτιν Κάουϊ, καθηγητή Καρδιολογίας στο Imperial Collegeτου Λονδίνου, έχει διαπιστωθεί ότι τα εμφράγματα είναι τρεις φορές πιο πιθανό να εκδηλωθούν τα ξημερώματα απ’ ό,τι να εκδηλωθούν απόγευμα.
Αυτό ενδεχομένως οφείλεται σε συνδυασμό παραγόντων, όπως οι διακυμάνσεις στα επίπεδα των ορμονών (το βράδυ μειώνονται και όταν ξυπνήσουμε αυξάνονται), η αύξηση της αρτηριακής πιέσεως και του καρδιακού παλμού κατά τον τελευταίο υπνικό κύκλο (όταν και αρχίζουν οι διαδικασίες για να ξυπνήσει το σώμα), η πρωινή «δυσκαμψία» των αρτηριών εξαιτίας της ολονύχτιας ακινησίας και - για όσους παίρνουν καρδιολογικά φάρμακα - το ότι περνάει πια η επήρεια των φαρμάκων για την καρδιά.
Γιατί έχει μεγάλη σημασία να παίρνουμε τα αντιβιοτικά ακριβώς όπως τα έχει συστήσει ο γιατρός και να μην τα διακόπτουμε όταν αισθανθούμε καλύτερα;
Υπάρχουν αρκετοί λόγοι, αλλά ο σημαντικότερος είναι η προστασία από τα ανθεκτικά μικρόβια, απαντά η δρ Κάρλα Μπούτιν-Φόστερ, αναπληρώτρια καθηγήτρια Δημόσιας Υγείας στο Ιατρικό Κολέγιο Weill Cornell της Νέας Υόρκης.
Οπως εξηγεί, τα αντιβιοτικά χρειάζονται συγκεκριμένη δοσολογία και συγκεκριμένο χρονικό διάστημα για να εξολοθρεύσουν όλα τα βακτήρια από τον οργανισμό, επομένως όταν παραλείπουμε κάποια δόση ή αν διακόψουμε πρόωρα τη θεραπεία δεν θα έχουμε απαλλαγεί από αυτά και θα βρουν την ευκαιρία να αρχίσουν πάλι να αναπτύσσονται ελεύθερα.
Αυτό μπορεί να έχει ως συνέπεια αναζωπύρωση της λοίμωξης και εξάπλωσή της σε άλλα τμήματα του σώματος. Μπορεί επίσης να προσβάλουν το ανοσοποιητικό σύστημα, οδηγώντας σε προβλήματα όπως ο ρευματικός πυρετός, προσθέτει η δρ Μπούτιν-Φόστερ.
Το πιο σοβαρό όμως είναι ότι τα μικρόβια μεταχειρίζονται διάφορους εξελικτικούς μηχανισμούς που διαθέτουν για να αποκρούσουν τις επιθέσεις των αντιβιοτικών και να επιβιώσουν – και αν η πρόωρη διακοπή του αντιβιοτικού αφήσει ανέπαφα κάποια ανθεκτικά βακτήρια, αυτά θα πολλαπλασιασθούν και θα εξαπλωθούν.
Τα ανθεκτικά βακτήρια μπορεί να προκαλέσουν σοβαρές λοιμώξεις, που γρήγορα μεταδίδονται σε άλλα άτομα, επομένως χρειάζονται άμεση αντιμετώπιση με νέα αντιβιοτική θεραπεία. Αν όμως αυτή δεν αποδώσει, οι συνέπειες μπορεί να είναι τραγικές.
Ένα άλλο πρόβλημα που εγείρεται είναι ότι αν ξαφνικά παρουσιάσει επιδείνωση ένας ασθενής που είχε αρχίσει να γίνεται καλά, οι γιατροί δεν θα μπορούν να ξέρουν αν αυτό οφείλεται στο ότι διέκοψε πρόωρα τη θεραπεία ή στο ότι έχει εκδηλώσει νέα λοίμωξη.
Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί λέμε «ωχ» ή φωνάζουμε «αααχ» όταν πονάμε; Την απάντηση δίνει μία νέα μελέτη που καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι ήχοι που χρησιμοποιούμε μάς βοηθούν να αντέχουμε τον πόνο.
Η λεκτική έκφραση του πόνου είναι κοινή σε όλους τους λαούς και οι ήχοι της παραπλήσιοι. Οι Άγγλοι, λ.χ., φωνάζουν «άου» ή «άουτς», οι Νοτιοαφρικανοί «έια», οι Ιταλοί «άια» και οι Κινέζοι «άιο».
«Κοινός μεταξύ τους είναι ο τρόπος παραγωγής του ήχου, κατά τον οποίο το στόμα απλώς ανοίγει, η γλώσσα παραμένει επίπεδη και τα χείλη δεν στρογγυλεύουν», γράφουν στην επιθεώρηση «Journal of Pain» επιστήμονες από τα Τμήματα Ψυχολογίας και Νευροβιολογίας του Πανεπιστημίου της Σιγκαπούρης.
«Είναι ένας απλός ήχος ο οποίος απαιτεί μικρό έλεγχο της άρθρωσης του λόγου, που με τη σειρά του επιτρέπει να αυξηθεί στο μέγιστο η ένταση του παραγόμενου ήχου.
»Με αυτά τα χαρακτηριστικά μπορεί πολύ εύκολα και αποτελεσματικά να χρησιμοποιηθεί όταν πονάμε».
Η νέα μελέτη διεξήχθη σε ομάδα 56 εθελοντών, οι οποίοι έπρεπε να κρατήσουν τα χέρια τους μέσα σε κατεψυγμένο νερό όσο περισσότερο μπορούσαν.
Το πείραμα επαναλήφθηκε πέντε φορές. Στην πρώτη, οι εθελοντές μπορούσαν να φωνάξουν όταν ένιωθαν πόνο, ενώ στις υπόλοιπες έπρεπε να εκφράσουν τον πόνο τους δίχως να πουν λέξη.
Ειδικότερα, στο δεύτερο πείραμα έπρεπε απλώς να βγάλουν τα χέρια τους από το νερό όταν δεν άντεχαν άλλο, στο τρίτο να πιέσουν ένα κουμπί μόλις ένιωθαν πόνο, στο τέταρτο να ακούσουν μία ηχογράφηση του εαυτού τους να λέει «άου» και στο πέμπτο να ακούσουν την ηχογράφηση ενός άλλου ατόμου.
Τα αποτελέσματα έδειξαν πως όταν οι εθελοντές μπορούσαν να φωνάζουν κατά το δοκούν, άντεχαν επί περισσότερη ώρα την έκθεση στο παγωμένο νερό. Κατά μέσον όρο άντεξαν τον πόνο επί 30 δευτερόλεπτα - πέντε περισσότερα απ’ ό,τι όταν δεν έλεγαν λέξη.
«Παρατηρήσαμε υψηλότερη αντοχή στον πόνο όταν οι εθελοντές έλεγαν “άου” απ’ ό,τι όταν παρέμεναν σιωπηλοί», γράφουν οι ερευνητές στο άρθρο τους. «Αυτό υποδηλώνει ότι η λεκτική έκφραση ενδεχομένως δρα αναλγητικά, επιτρέποντας στο άτομο να αντέχει περισσότερο τον πόνο».
Οι ερευνητές δεν ξέρουν πως ακριβώς λειτουργούν τα επιφωνήματα του πόνου, αλλά πιστεύουν ότι τα αυτόματα μηνύματα που μεταδίδονται προς το κέντρο της ομιλίας στον εγκέφαλο, επεμβαίνουν στη μετάδοση των μηνυμάτων του πόνου.
Με άλλα λόγια, λένε, αντέχουμε περισσότερο τον πόνο, διότι έστω και στιγμιαία αποσπάται η προσοχή του εγκεφάλου από αυτόν.
Την απάντηση στο σύνηθες ερώτημα πολλών γονέων «πως θα κάνω τα παιδιά μου να φάνε λαχανικά;» έδωσε μελέτη της Nestlé. Αφήστε τα μικρά σας να βοηθήσουν στην προετοιμασία του γεύματος.
«Τα παιδιά που μαγειρεύουν τρώνε περισσότερα λαχανικά», αυτό είναι το συμπέρασμα νέας έρευνας της Nestlé, που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Appetite.
Μάλιστα, οι μικροί που βοηθούν στην προετοιμασία του γεύματος καταναλώνουν περισσότερα λαχανικά σε σύγκριση με παιδιά που απέχουν πλήρως από τη η διαδικασία του μαγειρέματος. Η έρευνα, που πραγματοποιήθηκε από το Ερευνητικό Κέντρο της Nestlé στη Λωζάνη, συνέκρινε τις διατροφικές επιλογές των παιδιών που συμμετέχουν στην προετοιμασία του γεύματός τους με αυτά που επιλέγουν όταν δεν έχουν κάποια συμμετοχή.
«Διαπιστώσαμε ότι τα παιδιά που ήταν στην κουζίνα και μαγείρευαν μαζί με τον γονιό τους έτρωγαν μεγαλύτερη ποσότητα από το φαγητό τους και σημαντικά μεγαλύτερη ποσότητα λαχανικών», αναφέρει ο διατροφολόγος Dr. Klazine van der Horst, επικεφαλής της ομάδας των επιστημόνων που πραγματοποίησαν τη μελέτη.
«Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η συμμετοχή των παιδιών στην προετοιμασία του φαγητού θα μπορούσε να τα βοηθήσει να αναπτύξουν υγιεινές διατροφικές συνήθειες και να καταναλώνουν περισσότερα λαχανικά», πρόσθεσε.
Η έρευνα
Σαράντα επτά γονείς μαζί με τα παιδιά τους, ηλικίας έξι έως δέκα ετών, ανέλαβαν να ετοιμάσουν ένα γεύμα με ποικιλία υλικών, όπως στήθος κοτόπουλο, σαλάτα, κουνουπίδι και ζυμαρικά.
Τα μισά από τα παιδιά που συμμετείχαν στο πείραμα βοήθησαν στην προετοιμασία του φαγητού, ετοιμάζοντας τη σαλάτα και βοηθώντας τους γονείς τους να πανάρουν το κοτόπουλο. Τα υπόλοιπα παιδιά έπαιζαν, όσο οι γονείς τους ετοίμαζαν το γεύμα μόνοι τους.
Τα παιδιά που μαγείρευαν μαζί με τους γονείς τους έφαγαν σχεδόν 76% περισσότερη σαλάτα και 27% περισσότερο κοτόπουλο, καταναλώνοντας συνολικά 25% περισσότερες θερμίδες.
Επίσης, η έρευνα έδειξε ότι η συμμετοχή στην προετοιμασία του γεύματος βελτιώνει την αυτοπεποίθηση των παιδιών, καθώς εκείνα που μαγείρεψαν αισθάνθηκαν περισσότερα θετικά συναισθήματα, μεταξύ αυτών και υπερηφάνεια για τον εαυτό τους.
Οι διατροφολόγοι, που συμμετείχαν στη μελέτη, δήλωσαν ότι μπορεί να είναι ωφέλιμο για τους γονείς αλλά και για τα παιδιά να μαγειρεύουν μαζί, όχι μόνο λόγω των αποτελεσμάτων στο διατροφικό κομμάτι, αλλά και επειδή επιτρέπει να περνούν ποιοτικό χρόνο μαζί.
Υπήρξε επίσης μια συσχέτιση μεταξύ του συνολικού χρόνου που δαπανήθηκε για την προετοιμασία του γεύματος και του χρόνου που δαπανήθηκε για τη κατανάλωσή του, καθώς και το επίπεδο απόλαυσης που εξέφρασαν οι συμμετέχοντες, γεγονός που υποδηλώνει ότι τα παιδιά που περνούν χρόνο στην κουζίνα, θα περάσουν περισσότερο χρόνο και στο τραπέζι και θα το απολαύσουν και περισσότερο.
Μια άλλη πρόσφατη έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το Πανεπιστήμιο ETH της Ζυρίχης και τη Nestlé και δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Public Health Nutrition, έδειξε ότι τα παιδιά σχολικής ηλικίας που έχουν στη διάθεσή τους μεγαλύτερη ποικιλία λαχανικών, καταναλώνουν και μεγαλύτερη ποσότητα.
