Ένα ακέφαλο σώμα θα μεταφέρεται σε ένα κεφάλι.
Η πρώτη επιτυχής μεταμόσχευση ανθρωπίνου κεφαλιού σε ένα σώμα μπορεί να γίνει πραγματικότητα μέσα στην επόμενη διετία. Αν το δει κανείς από την αντίστροφη οπτική γωνία, θα πρόκειται για την πρώτη μεταμόσχευση ενός ολόκληρου ακέφαλου σώματος σε ένα κεφάλι. Αυτό είναι το τολμηρό σχέδιο του ιταλού χειρούργου Σέρτζιο Καναβέρο, ο οποίος ήδη προγραμματίζει να πάρει το κεφάλι ενός ζωντανού ανθρώπου και να το τοποθετήσει στο σώμα ενός δωρητή.
Ο γιατρός από το Τορίνο ισχυρίζεται ότι, από τεχνικής πλευράς, οι δυνατότητες για μια τέτοια επέμβαση σχεδόν υπάρχουν. Ο ίδιος σκοπεύει να δημιουργήσει μια ερευνητική ομάδα, ξεκινώντας από το ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Ακαδημίας Νευροχειρουργών στις ΗΠΑ τον Ιούνιο, σύμφωνα με το "New Scientist" και τις βρετανικές «Ιντιπέντεντ» και «Γκάρντιαν».
Ο Σέρτζιο Καναβέρο εδώ και χρόνια έχει δηλώσει ότι θέλει να προχωρήσει σε μια τέτοια θεαματική μεταμόσχευση, αλλά πολλοί συνάδελφοί του βλέπουν τις ιδέες του με δυσπιστία, αν όχι τρόμο. Ο ίδιος όμως επιμένει και φαίνεται αποφασισμένος να βάλει τις ιδέες του σε εφαρμογή.
Ο στόχος του είναι ηθικός, όπως λέει, καθώς αποσκοπεί στο να χαρίσει τη ζωή σε ανθρώπους που είναι καταδικασμένοι να πεθάνουν λόγω κάποιας ασθένειας όπως ο καρκίνος ή που είναι παράλυτοι από τον λαιμό και κάτω. Στην περίπτωσή τους, το κεφάλι του ασθενούς θα μπορούσε να αποκοπεί και να προσκολληθεί στο νεκρό (αλλά κατά άλλα υγιές) σώμα κάποιου άλλου δότη.
«Αν η κοινωνία δεν θέλει κάτι τέτοιο, δεν θα το κάνω. Αλλά, αν οι άνθρωποι δεν το θέλουν στην Ευρώπη ή στις ΗΠΑ, αυτό δεν σημαίνει πως δεν θα γίνει κάπου αλλού. Προσπαθώ να το κάνω με τον σωστό τρόπο, αλλά προτού πας στο φεγγάρι, θέλεις να σιγουρευτείς ότι οι άνθρωποι θα σε ακολουθήσουν», δήλωσε ο Σέρτζιο Καναβέρο.
Πέρα από τις όχι αμελητέες δυσκολίες να διατηρηθεί σώος ο εγκέφαλος σε ένα αποκομμένο κεφάλι, το οποίο μετά θα πρέπει να «συναρμολογηθεί» σωστά σε ένα ξένο σώμα, ανακύπτουν ουκ ολίγα ζητήματα βιοηθικής. Είναι πολύ αμφίβολο, κατ’ αρχήν, αν θα δινόταν ποτέ η άδεια να γίνουν τέτοια πειράματα με κομμένα κεφάλια σε πιθήκους (πολύ περισσότερο σε ανθρώπους...)
Επίσης, αποτελεί ασφαλώς αχαρτογράφητη περιοχή από ψυχολογική πλευρά, το πώς θα μπορούσε να νιώσει ένας άνθρωπος, όταν ξυπνήσει από την αναισθησία του χειρουργείου και δει το κεφάλι του πάνω σε ένα άγνωστο σώμα.
Όμως, ο τολμηρός (αν αυτή είναι η σωστή λέξη) ιταλός γιατρός επιδιώκει να πυροδοτήσει ένα δημόσιο διάλογο πάνω στην πρότασή του, επισημαίνοντας πως «το πραγματικό εμπόδιο είναι ηθικής φύσης».
Ένα σχετικό πείραμα είχε αποτολμηθεί από τον Ρόμπερτ Γουάιτ το 1970, στο Πανεπιστήμιο Case Western Reserve του Κλίβελαντ των ΗΠΑ, όπου είχε επιχειρηθεί η μεταμόσχευση του κεφαλιού μιας μαϊμούς στο σώμα μιας άλλης. Όμως η προσπάθεια είχε μείνει ημιτελής, καθώς δεν κατέστη δυνατή η μεταφορά του νωτιαίου μυελού, με συνέπεια το άτυχο πειραματόζωο να μην μπορεί να κινήσει το σώμα του. Σε εννέα ημέρες το ζώο πέθανε, καθώς το κεφάλι απορρίφθηκε από το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος.
Πέρυσι, εξάλλου, ερευνητές στο Ιατρικό Πανεπιστήμιο Χαρμπίν της Κίνας άρχισαν παρόμοια πειράματα με ποντίκια, με την ελπίδα, όπως είπαν, να τελειοποιήσουν τη διαδικασία «για να σώσουν εκατομμύρια ανθρώπους».
Όμως, πολλοί νευροεπιστήμονες θεωρούν ότι υπάρχουν αξεπέραστες δυσκολίες, προς το παρόν τουλάχιστον, για να γίνει επιτυχής μεταμόσχευση κεφαλιού ή ολόκληρου σώματος. Το κυριότερο εμπόδιο είναι ότι κανείς δεν ξέρει ακόμη πως να συνδέσει σωστά τα νεύρα της σπονδυλικής στήλης με το κεφάλι, ώστε να λειτουργούν κανονικά. Ο Σέρτζιο Καναβέρο πάντως αισιοδοξεί ότι τίποτε δεν είναι αδύνατο.
Όσοι κοιμούνται πάνω από 8 ώρες κινδυνεύουν με εγκεφαλικό.
Οι άνθρωποι που συστηματικά κοιμούνται πολύ, περισσότερες από οκτώ ώρες κάθε βράδυ, μπορεί να αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα. Συνήθως οι επιστήμονες προειδοποιούν για τα πιθανά προβλήματα από την αϋπνία, αλλά η νέα μελέτη αναδεικνύει τον κίνδυνο από τον πολύ ύπνο.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής την Γιούε Λενγκ του Τμήματος Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Κέμπριτζ, που έκαναν τη δημοσίευση στο περιοδικό «Neurology» της Αμερικανικής Ακαδημίας Νευρολογίας, μελέτησαν στοιχεία για περίπου 9.700 άτομα με μέση ηλικία 62 ετών, που δεν είχαν ποτέ πάθει εγκεφαλικό.
Οι επιστήμονες κατέγραψαν τις συνήθειες ύπνου των συμμετεχόντων στη διάρκεια της έρευνας, που διήρκεσε σχεδόν δέκα χρόνια και στη διάρκεια της οποίας 346 άνθρωποι έπαθαν εγκεφαλικό (θανατηφόρο ή όχι). Σχεδόν επτά στους δέκα ανθρώπους κοιμούνταν έξι έως οκτώ ώρες, ενώ ένας στους δέκα πάνω από οκτώ. Αυτοί που κοιμούνται πάνω από οκτώ ώρες ή κάτω από έξι, είναι κυρίως ηλικιωμένοι, γυναίκες και άτομα όχι δραστήρια σωματικά.
Η ανάλυση έδειξε ότι όσοι κοιμούνταν πάνω από οκτώ ώρες, είχαν κατά μέσο όρο 46% μεγαλύτερη πιθανότητα να πάθουν εγκεφαλικό, σε σχέση με τους ανθρώπους που κοιμούνταν έξι έως οκτώ ώρες (που θεωρείται η μέση διάρκεια ύπνου).
Όσοι, με το πέρασμα του χρόνου, άλλαξαν συνήθειες και ενώ αρχικά κοιμούνταν λιγότερες από έξι ώρες, στη συνέχεια κοιμούνταν πάνω από οκτώ ώρες, ήταν αυτοί που εμφάνιζαν τον μεγαλύτερο κίνδυνο εγκεφαλικού, σχεδόν τετραπλάσιο σε σχέση με τους ανθρώπους που συνήθως κοιμούνταν έξι έως οκτώ ώρες.
Ο απόλυτος κίνδυνος εγκεφαλικού εκτιμήθηκε σε 5,3% για όσους κοιμούνται πάνω από οκτώ ώρες, 4,1% για όσους κοιμούνται κάτω από έξι ώρες και 3,1% για όσους κοιμούνται έξι έως οκτώ ώρες.
Η έλλειψη ύπνου έχει συσχετιστεί με διαταραγμένο μεταβολισμό και αυξημένα επίπεδα της ορμόνης του στρες κορτιζόλης, παράγοντες που τείνουν να αυξάνουν την αρτηριακή πίεση και συνεπώς τον κίνδυνο εγκεφαλικού.
Όμως, η νέα έρευνα δείχνει ότι η σχέση ανάμεσα στη διάρκεια του ύπνου και στον κίνδυνο εγκεφαλικού είναι ανεξάρτητη από τους συνήθεις παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο. Παράγοντες, όπως η υψηλή χοληστερίνη, η υψηλή αρτηριακή πίεση, το βάρος και η σωματική δραστηριότητα δεν φαίνεται να αλλάζουν τη σχέση ανάμεσα στον πολύ ύπνο και στον αυξημένο κίνδυνο εγκεφαλικού.
«Δεν ξέρουμε ακόμη αν ο πολύς ύπνος αποτελεί την αιτία, τη συνέπεια (σύμπτωμα) ή μία πρώιμη ένδειξη για κακή υγεία», δήλωσε η Γιούε Λενγκ και επεσήμανε πως χρειάζεται περαιτέρω μελέτη για να φωτίσει τη σχέση ανάμεσα στον πολύ ύπνο και τα εγκεφαλικά.
Πάντως μια πρώτη μεταανάλυση -11 έως τώρα δημοσιευμένων μελετών πάνω στο ζήτημα που αφορούσαν συνολικά 560.000 άτομα σε επτά χώρες- την οποία έκαναν η επικεφαλής του Τμήματος Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Κέμπριτζ και οι συνεργάτες της, επιβεβαιώνει ότι όντως υπάρχει σχέση ανάμεσα στη μεγάλη διάρκεια του ύπνου και στον κίνδυνο εγκεφαλικού.
Πάνω από 10 τσιγάρα την ημέρα διπλασιάζουν τον κίνδυνο θανάτου.
Δύο στους τρεις Αυστραλούς καπνιστές θα πεθάνουν από ασθένειες που προκαλεί το κάπνισμα. Σε αυτό το συμπέρασμα κατάληξε μια πρόσφατη μεγάλη έρευνα που έγινε μεταξύ 200.000 καπνιστών, που δημοσιεύτηκε πρόσφατα από το έντυπο BMC Medicine. Την έρευνα μεταξύ καπνιστών άνω των 45 ετών, διεξήγε το Ινστιτούτο SAX του Σίδνεϊ, σε συνεργασία με το πανεπιστήμιο της Μελβούρνης.
Η επικεφαλής της έρευνας καθηγήτρια Έμιλι Μπανκς είπε ότι το κάπνισμα είναι μεγάλη εξάρτηση, προσθέτοντας ότι ελπίζει τα στοιχεία της έρευνας να βοηθήσουν πολλούς καπνιστές να απαλλαγούν από το πάθος τους. Η ίδια επισήμανε ότι παρά το γεγονός ότι η μεγάλη αντικαπνιστική εκστρατεία σημείωσε επιτυχία και βοήθησε αρκετούς να σταματήσουν το τσιγάρο, πάνω από 2,7 εκατομμύρια Αυστραλοί συνεχίζουν να καπνίζουν. Από το σύνολο των καπνιστών, 1,7 εκατομμύρια άτομα θα πεθάνουν από την εξάρτησή τους, αν δεν κόψουν το κάπνισμα. Οι καπνιστές πεθάνουν, κυρίως, από καρδιακά νοσήματα, καρκίνο και από χρόνιες ασθένειες των πνευμόνων.
Σύμφωνα με την καθηγήτρια Μπανκς τα άτομα που καπνίζουν πάνω από 10 τσιγάρα την ημέρα διπλασιάζουν το κίνδυνο να πεθάνουν από κάποια ασθένεια που προκαλεί το πάθος τους, ενώ οι κίνδυνοι αυξάνονται όταν καπνίσουν καθημερινά περισσότερα τσιγάρα. Τέλος τόνισε ότι τα στοιχεία της έρευνας έδειξαν ότι πολλά άτομα που έλαβαν μέρος, είχαν υποτιμήσει τους κινδύνους από το κάπνισμα.
Οι μολυσματικές επιδημίες που ξεκλήρισαν ηπείρους.
Την ώρα που ακόμα και το κοινό κρυολόγημα δεν έχει ολοκληρωτική θεραπεία, σκεφτείτε τι γίνεται με τις μολυσματικές πανδημίες!
Οι ιοί που εμφανίστηκαν στην οικουμένη για να διεκδικήσουν βαρύτατο φόρο ανθρώπινου αίματος έκαναν ακριβώς αυτό: έφεραν όλεθρο και καταστροφή στις ζωές μας, με ένα καλό ποσοστό των ασθενών να χάνει τη ζωή του από επιπλοκές της νόσου.
Κι ενώ οι περισσότερες μολυσματικές νόσοι διαθέτουν πια σχεδόν αποτελεσματικούς εμβολιασμούς και άλλα αποτρεπτικά και προληπτικά μέσα θεραπείας, υπάρχουν ακόμα φονικοί ιοί με πολύ χαμηλά ποσοστά επιβίωσης.
Οι λοιμώδεις νόσοι της λίστας μας έχουν γίνει Νο 1 παράγοντες θανάτου στην ανθρώπινη ιστορία, με τα ποσοστά εξόντωσης να ξεπερνιούνται μόνο από τον αντίκτυπο που άφησαν στην ανθρωπότητα…
Ευλογιά
Ο ιός της ευλογιάς παίρνει πολλές μορφές και συνεχίζει να απαιτεί εμβολιασμό σε πολλές χώρες του πλανήτη. Στη χειρότερη εκδοχή της, την αιμορραγική ευλογιά, τα ποσοστά επιβίωσης πέφτουν κάτω από το 10%, με την εξανθηματική νόσο να έχει διεκδικήσει βαρύτατο φόρο σε ανθρώπινες ψυχές. Ευτυχώς, ο ιός έχει πλέον εξαφανιστεί εντελώς από τη φύση και είναι μεταδοτικός μόνο από άνθρωπο σε άνθρωπο…
Τύφος
Ο τυφοειδής πυρετός, μια βαριά λοιμώδης ασθένεια που παρουσιάζεται με διάφορες μορφές, με κοινά συμπτώματα τον υψηλό πυρετό και τη θόλωση των διανοητικών λειτουργιών, έχει σχετικά χαμηλό δείκτη θνησιμότητας, κάπου μεταξύ 10-30%. Όχι βέβαια ότι αυτό τον κάνει λιγότερο επικίνδυνο, καθώς παραμένει ένας από τους κύριους παράγοντες πανδημιών της οικουμένης…
Γρίπη
Ο πιο τρομακτικός ίσως ιός της λίστας μας παραμένει και ο πλέον κοινός, καθώς κανείς δεν είναι στο απυρόβλητο της γρίπης. Μπορεί βέβαια ο ιός να αναγνωρίζεται εύκολα και να αντιπαλεύεται σχετικά απλά στις περισσότερες χώρες, οι ευπαθείς ομάδες πληθυσμού ωστόσο παραμένουν στην επικράτεια του υψηλού κινδύνου. Κι αν στις μέρες μας στη Δύση κανείς επιδημιολόγος δεν ασχολείται πια σοβαρά με τη γρίπη, ας θυμηθούμε μία μόνο από τις φονικές εκδοχές της, την Ισπανική Γρίπη, που ξεκλήρισε το 2-5% του ανθρώπινου πληθυσμού το 1918-1919!
Πανούκλα
Η πανώλη σκοτώνει το 70% των θυμάτων της σε μια περίοδο 4-7 ημερών. Η γνωστότερη και πιο τρομακτική μορφή της ήταν η βουβωνική πανούκλα, ο Μαύρος Θάνατος του Μεσαίωνα, που αφάνισε κυριολεκτικά ένα καλό ποσοστό του ευρωπαϊκού πληθυσμού, πριν χτυπήσει και τον υπόλοιπο κόσμο: κάπου 25 εκατομμύρια θύματα στην Ευρώπη και άλλα 50 εκατομμύρια στον υπόλοιπο πλανήτη…
Χολέρα
Η χολέρα μεταπηδά στον άνθρωπο από την κατανάλωση μολυσμένης τροφής ή νερού και αν μείνει χωρίς αγωγή, η νόσος καταλήγει σε θάνατο μέσα σε 18 ώρες (ή μερικές μέρες). Ευτυχώς, υπάρχουν σήμερα δραστικές θεραπείες για την ήπιας μορφής χολέρα, καθώς στην επιθετική εκδοχή της το θύμα μπορεί να πεθάνει ακόμα και μέσα σε 3 ώρες…
Άνθρακας
Την ώρα που ο άνθρακας έχει χρησιμοποιηθεί ακόμα και σε όπλα βιολογικού πολέμου, είναι το φονικό του βακτήριο που παραμένει ακραία επικίνδυνο, με τον θάνατο να καραδοκεί από 2 μέρες μέχρι και έναν μήνα. Κι αν η βαριά φαρμακευτική αγωγή φαίνεται να είναι πια αποτελεσματική για την καταπολέμηση της νόσου, ο βάκιλος του άνθρακα μεταλλάσσεται συνεχώς και γίνεται ολοένα και πιο ανθεκτικός στις παραδοσιακές θεραπείες.
Ελονοσία
Η λοιμώδης ενδημική νόσος παραμένει ακραία τοξική και θανάσιμη, με τις επιδημίες της να πιστοποιούνται κάθε τόσο από τα μέσα ενημέρωσης: τα πλασμώδια της ελονοσίας προσβάλλουν 500 εκατ. ανθρώπους τον χρόνο, με τους θανάτους να αγγίζουν ακόμα και σήμερα τα 1-3 εκατομμύρια σε ετήσια βάση. Βέβαια, υπάρχουν πια δραστικές θεραπείες και αποτελεσματικές στρατηγικές πρόληψης, αν και συνήθως η νόσος χτυπά στις αναπτυσσόμενες χώρες, εκεί όπου τα συστήματα υγείας δεν μπορούν να εγγυηθούν την ταχεία ανταπόκριση στην επιδημία. Κι αν παραμείνουμε στην επικράτεια της στατιστικής, οι θάνατοι από ελονοσία είναι υψηλότατοι, με μία απώλεια ανθρώπινης ζωής ανά 30 δευτερόλεπτα…
SARS
Το οξύ αναπνευστικό σύνδρομο μέτρησε μόλις μία επιδημία πριν από λίγα χρόνια στην Ασία, όπως όλοι θυμόμαστε, με τα ποσοστά θνησιμότητας να αγγίζουν το 70%, προσβάλλοντας ιδιαιτέρως τις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού. Το επίμονο του ιού κάνει μάλιστα όλες τις θεραπείες που έχουν κυκλοφορήσει να προκαλούν πολλά προβλήματα και παρενέργειες στον πάσχοντα. Ο SARS είναι μια από τις πανδημικές νόσους της σύγχρονης εποχής…
Έμπολα
Με την πανδημία του ιού να μαίνεται στην Αφρική τώρα που μιλάμε, ο Έμπολα εμφανίστηκε στις ζωές μας τα τελευταία 30 χρόνια, μετρώντας δείκτη θνησιμότητας που κυμαίνεται μεταξύ 50-89%. Καταστροφικός τόσο για τον άνθρωπο όσο και τα ζώα, ο Έμπολα φέρνει θάνατο σε μια-δυο βδομάδες, συνήθως από πολλαπλές οργανικές ανεπάρκειες. Δεν υπάρχει μάλιστα εγκεκριμένο φάρμακο για την καταπολέμηση του Έμπολα, καθώς η ανθρωπότητα είναι ακόμα στα πρώτα στάδια κατανόησης της φύσης του…
HIV/AIDS
Ο ιός HIV που καταλήγει στη νόσο του AIDS διαλύει το ανοσοποιητικό σύστημα του ανθρώπου. Το AIDS έχει περιληφθεί πλέον στις επιδημικές νόσους, αν και το προσδόκιμο ζωής του ασθενούς είναι πλέον υψηλότερο, παρά την έλλειψη εμβολιασμού ή οριστικής θεραπείας. Οι περισσότεροι ασθενείς του AIDS καταλήγουν μακροπρόθεσμα από παθήσεις που σχετίζονται με το καταπονημένο ανοσοποιητικό…
Τι υποστηρίζει ένας κλινικός ψυχολόγος.
Πολλοί διάσημοι, όπως ο Will Young και ο David Duchovny, έχουν παραδεχτεί δημόσια ότι είναι εθισμένοι στο… πορνό. Υπάρχει άραγε τέτοιος εθισμός;
Ο Dr David Ley, κλινικός ψυχολόγος και εκτελεστικός διευθυντής του προγράμματος New Mexico Solution, που εξετάζει ζητήματα υγείας της συμπεριφοράς, έχει αντίθετη άποψη.
Σύμφωνα με την έρευνά του, όπως υποστηρίζει, δεν υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις, ικανές για να ισχυριστεί κανείς ότι κάποιος είναι εθισμένος στο πορνό.
Ο ίδιος μελέτησε πολλές προηγούμενες έρευνες που εξέταζαν το θέμα του εθισμού στην πορνογραφία. Βρήκε ότι μόνο το 37% των ερευνητικών άρθρων γύρω από την υπερβολική χρήση πορνογραφικού περιεχομένου, χαρακτήριζε τη συμπεριφορά αυτή ως «εθισμό». Παρατήρησε ακόμη ότι μόλις το 27% αυτών περιείχε πραγματικά δεδομένα.
Έτσι, όπως αναφέρει δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας Daily Mail, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα πειράματα και οι έρευνες που έχουν γίνει γύρω από το συγκεκριμένο ζήτημα δεν ήταν σε θέση να παρέχουν οποιαδήποτε ασφαλή συμπεράσματα, ή αποδείξεις.
Ο ίδιος υποστήριξε ακόμη ότι ο εθισμός στην πορνογραφία δεν περιλαμβάνεται καν στην τελευταία έκδοση του εγχειριδίου ψυχικών διαταραχών «Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders», ακριβώς λόγω της έλλειψης επιστημονικών δεδομένων.
Το εγχειρίδιο αυτό εκδίδεται από την Αμερικανική Ψυχιατρική Ένωση και θεωρείται η «βίβλος» των διαταραχών ψυχικής υγείας.
Ο Dr Ley ανακάλυψε ακόμη ότι δεν υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία, που να υποδηλώνουν ότι υπάρχουν αρνητικές επιδράσεις από την υπερβολική θέαση πορνογραφικού περιεχομένου.
Όπως ανέφερε ο ίδιος, δεν υπάρχουν σημάδια που να τη συνδέουν με στυτική δυσλειτουργία ή αλλαγές στον εγκέφαλο των χρηστών. Αντίθετα, λέει ακόμη ερευνητής, μπορεί να βελτιώσει τη συμπεριφορά απέναντι στη σεξουαλικότητα, την ποιότητα ζωής και να αυξήσει τη σεξουαλική απόλαυση στις μακροχρόνιες σχέσεις.
Το 2011 και η Cameron Diaz είχε ομολογήσει στην εκπομπή Jimmy Kimmel Live ότι «αγαπά το πορνό».
