Μία ζωή χωρίς γλουτένη

Η πάθηση κοιλιοκάκη και η αντιμετώπισή της.
Η κοιλιοκάκη ή εντεροπάθεια από γλουτένη είναι μία χρόνια πάθηση που επηρεάζει την πέψη και απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών της τροφής. Η νόσος εμφανίζεται σε άτομα με γενετική προδιάθεση και οφείλεται σε δυσανεξία στη γλουτένη. Η γλουτένη είναι μία πρωτεΐνη που υπάρχει κυρίως στα δημητριακά (σιτάρι, κριθάρι, σίκαλη και πιο σπάνια στη βρώμη). Η κατανάλωση τροφών που περιέχουν γλουτένη προκαλεί «αλλεργική» αντίδραση που οδηγεί σε βλάβη του τοιχώματος του λεπτού εντέρου. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα διαταραχή στην απορρόφηση βασικών θρεπτικών συστατικών με τελικό αποτέλεσμα υποθρεψία και εμφάνιση συμπτωμάτων κυρίως από το πεπτικό σύστημα.

Η νόσος δεν είναι σπάνια (προσβάλλει περισσότερους από 1 στους 1.000 Ευρωπαίους) και εμφανίζεται τόσο σε παιδιά, όσο και σε ενήλικες. Οι εκδηλώσεις της κοιλιοκάκης ποικίλλουν ανάλογα με την ηλικία και διακρίνονται σε γαστρεντερικές και εξωεντερικές. Στα παιδιά παρατηρείται κυρίως βαριά, επίμονη διάρροια καθώς και καθυστέρηση στην ανάπτυξη. Σε πιο μεγάλες ηλικίες, εκτός από διάρροια, μπορεί να δούμε λίπος στα κόπρανα, κοιλιακό πόνο και φούσκωμα με αυξημένα αέρια, ανορεξία αλλά και εύκολη κόπωση, πόνους στα οστά, κνησμό και επώδυνο δερματικό εξάνθημα. Ορισμένες φορές τα μόνα ευρήματα μπορεί να είναι σιδηροπενική αναιμία, οστεοπόρωση ή αυξημένα ηπατικά ένζυμα.

Παρουσία των παραπάνω συμπτωμάτων ή ευρημάτων πρέπει να οδηγεί σε πιο ειδικό έλεγχο. Η διάγνωση της κοιλιοκάκης χρειάζεται δύο διαφορετικές εξετάσεις. Αρχικά, γίνεται έλεγχος αίματος για ανίχνευση ειδικών αντισωμάτων (αντισώματα έναντι της ιστικής τρανσγλουταμινάσης και του ενδομυσίου). Εάν η εξέταση αίματος δείξει παρουσία των αντισωμάτων αυτών, τότε πρέπει να γίνει και γαστροσκόπηση με βιοψίες λεπτού εντέρου, που θα δείξει εάν υπάρχουν οι χαρακτηριστικές για την πάθηση βλάβες στο τοίχωμα του εντέρου (όπως είναι η ατροφία των εντερικών λαχνών). Η ανεύρεση των αλλοιώσεων στο λεπτό έντερο σε συνδυασμό με την ανταπόκριση των συμπτωμάτων στην ειδική δίαιτα θέτουν την οριστική διάγνωση της νόσου.

Η κοιλιοκάκη αντιμετωπίζεται με ειδική δίαιτα χωρίς γλουτένη εφ’ όρου ζωής, ώστε να σταματήσει η αντίδραση του οργανισμού στην ουσία αυτή και να υποχωρήσει η εντερική βλάβη. Δυστυχώς, η τήρηση της δίαιτας παρουσιάζει σημαντικές δυσκολίες, αφού η γλουτένη δεν περιέχεται μόνο στα δημητριακά και τα προϊόντα τους, αλλά προστίθεται συχνά στη βιομηχανία τροφίμων και σε άλλες τυποποιημένες τροφές. Ακόμη και ορισμένα φαρμακευτικά σκευάσματα και βιταμίνες είναι δυνατό να περιέχουν ίχνη γλουτένης. Είναι ιδιαίτερα σημαντική, λοιπόν, η στενή συνεργασία του ιατρού και του διαιτολόγου, όχι μόνο με τον ασθενή, αλλά και την οικογένειά του.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση αναγνωρίζοντας τη σημασία της κοιλιοκάκης έχει περάσει ειδική νομοθεσία από το 2009 με την οποία η αναγραφή για ύπαρξη γλουτένης είναι υποχρεωτική στις συσκευασίες των τροφίμων. Επίσης, τα τρόφιμα που είναι ελεύθερα γλουτένης (gluten free) φέρουν ειδικό διεθνές σύμβολο αναγνώρισης, ώστε να μπορούν να τα βρίσκουν οι ασθενείς. Υπάρχουν εξειδικευμένες εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην παραγωγή ειδικών προϊόντων με στόχο την παροχή μίας πλήρους σε θρεπτικά συστατικά και με ικανοποιητική γεύση, διατροφής χωρίς γλουτένη. Έτσι, σήμερα οι διατροφικές επιλογές και η ευαισθητοποίηση σχετικά με το νόσημα είναι πολύ βελτιωμένες σε σχέση με το παρελθόν. Γι’ αυτό, οι ασθενείς με κοιλιοκάκη έχουν τη δυνατότητα, ακολουθώντας με συνέπεια την κατάλληλη δίαιτα, να απαλλαγούν από τα ενοχλήματα τους και να απολαμβάνουν μία κατά τα άλλα φυσιολογική ζωή.

Το ενθαρρυντικό είναι ότι η συμμόρφωση με τη δίαιτα είναι εξαιρετικά αποτελεσματική, προκαλώντας γρήγορη ανταπόκριση (ήδη στις 2 εβδομάδες από την έναρξή της) των ενοχλημάτων της πάθησης. Το τοίχωμα του λεπτού εντέρου αποκαθίσταται στη φυσιολογική του μορφή σε 6 με 12 μήνες και η πρόγνωση των ασθενών σε βάθος χρόνου είναι πολύ καλή.

Συνοψίζοντας,

- Η κοιλιοκάκη είναι μία πάθηση που συναντάται πιο συχνά απ' ό,τι νομίζουμε.
- Η διάγνωση της κοιλιοκάκης χρειάζεται ειδικές εξετάσεις.
- Η μεγαλύτερη πρόκληση για τον ασθενή με κοιλιοκάκη είναι να μάθει να τρέφεται με εντελώς διαφορετικό τρόπο για όλη του τη ζωή.

Σπύρος Σιακαβέλλας, Γεώργιος Παπαθεοδωρίδης
Πανεπιστημιακή Γαστρεντερολογική Κλινική, Γενικό Νοσοκομείο «Λαϊκό»

Πηγή: http://www.newsbeast.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Τι είναι το σύνδρομο υπερδιέγερσης των ωοθηκών

Οι επικίνδυνες επιπλοκές του.
Τη σημασία της ασφάλειας κατά τη διέγερση των ωοθηκών για εξωσωματική γονιμοποίηση ανέδειξε πρόσφατη Επιστημονική Συνάντηση στο Νοσοκομείο Παπαγεωργίου, στη Θεσσαλονίκη. Στη συνάντηση συζητήθηκαν οι τρόποι εξάλειψης του συνδρόμου υπερδιέγερσης των ωοθηκών, που αποτελεί μια από τις πιο τις σοβαρές επιπλοκές.

Το σοβαρό αυτό σύνδρομο εκδηλώνεται μετά από την ωοληψία και απαιτεί πολυήμερη νοσηλεία της γυναίκας, ενώ είναι δυνατόν να οδηγήσει σε επικίνδυνες επιπλοκές, οι οποίες, δυστυχώς, μπορεί να απειλήσουν ακόμα και την ίδια τη ζωή της.

Η ανάγκη εξάλειψης του εν λόγω συνδρόμου είναι, κατά τους ειδικούς, προφανής. Δεν είναι, πλέον, αποδεκτό μια υγιής γυναίκα, που επιθυμεί να αποκτήσει παιδί με εξωσωματική γονιμοποίηση, να καταλήγει στο νοσοκομείο με κίνδυνο για την υγεία της, μέχρις ότου το σύνδρομο υπερδιέγερσης ωοθηκών να υποχωρήσει.

Στην εκδήλωση οι Έλληνες και οι ξένοι ομιλητές συζήτησαν εκτενώς την επαγωγή της τελικής ωρίμανσης των ωαρίων, με αγωνιστή της εκλυτικής ορμόνης των γοναδοτροπινών, που ουσιαστικά καθιστά το σύνδρομο υπερδιέγερσης των ωοθηκών μια επιπλοκή του παρελθόντος.

Οι ερευνητές αντιπαρατέθηκαν πάνω στον βέλτιστο τρόπο χρήσης της μεθόδου αυτής, ώστε να επιτευχθεί η μέγιστη ασφάλεια, αλλά και να διατηρηθεί στο ακέραιο η πιθανότητα επίτευξης εγκυμοσύνης.

Το κεντρικό μήνυμα αυτής της διεθνούς επιστημονικής συνάντησης ήταν ότι τα ζευγάρια που επιθυμούν να αποκτήσουν παιδί με εξωσωματική γονιμοποίηση θα πρέπει να απολαμβάνουν συνθήκες μηδενικού κινδύνου εμφάνισης του συνδρόμου υπερδιέγερσης. Οτιδήποτε λιγότερο, είναι φανερό ότι δεν πρέπει να είναι αποδεκτό από την πλευρά των ζευγαριών, πολύ, δε, περισσότερο, από την πλευρά των γιατρών.


Πηγή: http://www.neadiatrofis.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Ορατός ο κίνδυνος του «τέλους των αντιβιοτικών»

Αλόγιστη χρήση των σκευασμάτων που δεν θεραπεύουν ούτε προλαμβάνουν τις ιώσεις.
Η ανθεκτικότητα στα αντιβιοτικά εξακολουθεί να παραμένει ένα μείζον ευρωπαϊκό και παγκόσμιο πρόβλημα της δημόσιας υγείας και οφείλεται κατά κύριο λόγο στην κατάχρηση τους. Τα στοιχεία του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου Λοιμώξεων δείχνουν ότι κατά τα τελευταία τέσσερα χρόνια υπήρξε μια σημαντική τάση αύξησης της αντοχής των ιών που προκαλούν τις λοιμώξεις σε περισσότερο από το ένα τρίτο των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επισημαίνει η Ελληνική Εταιρεία Έρευνας και Εκπαίδευσης στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας με αφορμή την Ευρωπαϊκή Ημέρα κατά των αντιβιοτικών, που και φέτος εορτάζεται με την ευγενική χορηγία των Strepsils.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η χώρα μας είναι σήμερα πρώτη στην ΕΕ στην αλόγιστη χρήση αντιβιοτικών , ενώ την ίδια ώρα, ολόκληρη η Ευρώπη αντιμετωπίζει το φαινόμενο του «τέλους των αντιβιοτικών».

Τα αντιβιοτικά όπως όλη η ιατρική κοινότητα επισημαίνει είναι αποκλειστικά για τη θεραπεία λοιμώξεων που προκαλούνται από μικρόβια και όχι από ιούς. Υπάρχουν δυστυχώς περισσότερα από 250 είδη ιών που προκαλούν τα ίδια συμπτώματα, δηλαδή καταρροή, βήχα, συνάχι, πονόλαιμο, δακρύρροια και χαμηλό πυρετό (κάτω από 38 βαθμούς). Οι περισσότερες όμως από τις λοιμώξεις που μας συμβαίνουν, θεραπεύονται από μόνες τους μέσα σε διάστημα μικρότερο ή μεγαλύτερο των τριών ημερών.

Σε τέτοιες περιπτώσεις το κεντρικό σύνθημα είναι «βήχας- πονόλαιμος-συνάχι, ιός είναι θα περάσει».

Όπως επισημαίνει ο κος Στάθης Σκληρός, γενικός ιατρός και πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Έρευνας και Εκπαίδευσης στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας καθώς και οι ειδικοί της Ελληνικής Εταιρείας Έρευνας - Μελέτης & Εκπαίδευσης στις Λοιμώξεις, «από τη στιγμή που ο βήχας και ο πονόλαιμος δεν οφείλονται σε κάποια βακτηριακή λοίμωξη, θα κάνουν το κύκλο τους και θα υποχωρήσουν, χωρίς να χρειαστεί να καταφύγετε σε αντιβίωση». Για την ανακούφιση των συμπτωμάτων αρκεί είτε μια απλή αντισηψία της στοματοφαρυγγικής κοιλότητας με κάποια από τα γνωστά προϊόντα σε μορφή παστίλιας π.χ. Strepsils, που περιέχουν αντιμικροβιακά / αντισηπτικά συστατικά ή αν υπάρχει φλεγμονή ένα αντιφλεγμονώδες πάλι σε παστίλια πχ. STREPFEN, που καταπραΰνουν τον λαιμό.

Τα προϊόντα σαν το Strepsils καταπολεμούν ένα ευρύ φάσμα ιών (όπως το ιό της γρίπης Α, τον RSV, τον SARS-CoV5) και βακτηρίων.

Αντίθετα τα σκευάσματα για το λαιμό που περιέχουν αντιβιοτικά (πχ. bacitracin, tyrothricin) είναι αναποτελεσματικά για να αντιμετωπίσουν τον πόνο και τη φλεγμονή του πονόλαιμου γιατί τα συμπτώματα αυτά είναι στη συντριπτική τους πλειοψηφία ιογενούς αιτιολογίας. Επιπλέον, ευνοούν την ανάπτυξη ανθεκτικών μικροβίων με πολύ δυσάρεστες συνέπειες. Για το λόγο αυτό οι Γαλλικές Υγειονομικές Υπηρεσίες στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού προγράμματος για την ορθή χρήση των αντιβιοτικών, διέταξαν την απόσυρση από την αγορά όλων των σκευασμάτων που περιέχουν αντιβιοτικά και προορίζονται για την αντιμετώπιση του πονόλαιμου.

Τα βασικά μηνύματα της Ευρωπαϊκής Ημέρας κατά των Αντιβιοτικών είναι:

1. Το αντιβιοτικό μπορεί να συνταγογραφείται μόνο από τον γιατρό που σας εξέτασε

Πολλές ιώσεις του χειμώνα μπορούν να προκαλούν τα ίδια συμπτώματα, αλλά μπορεί να μην απαιτούν την ίδια μεταχείριση. Εάν σας είχε συνταγογραφηθεί με άριστα αποτελέσματα, ένα αντιβιοτικό για μια προηγούμενη ίωση, είναι λογικό να θέλετε να χρησιμοποιήσετε το ίδιο αντιβιοτικό, εάν έχετε παρόμοια συμπτώματα. Ωστόσο, μόνο ο γιατρός που σας εξέτασε μπορεί να διαγνώσει εάν και σ’ αυτή την περίπτωση, χρειάζεται αντιβίωση ή όχι και ποια.

- Ποτέ μην κάνετε λήψη αντιβιοτικών χωρίς ιατρική συμβουλή ή συνταγή
- Ποτέ μην αποθηκεύετε τα αντιβιοτικά για μεταγενέστερη χρήση
- Ποτέ μην χρησιμοποιείτε αντιβιοτικά που έχουν απομείνει από προηγούμενες θεραπείες
- Ποτέ μην μοιράζεστε αντιβιοτικά, που έχουν απομείνει, με άλλους ανθρώπους.

2. Τα αντιβιοτικά δεν είναι παυσίπονα και δεν μπορούν να θεραπεύσουν κάθε ασθένεια

- Τα αντιβιοτικά δεν λειτουργούν σαν παυσίπονα και δεν μπορούν να ανακουφίσουν από πονοκεφάλους, πόνους ή πυρετό.

- Τα αντιβιοτικά είναι αποτελεσματικά μόνο κατά των βακτηριακών λοιμώξεων και δεν μπορούν να σας βοηθήσουν να αναρρώσετε από λοιμώξεις που προκαλούνται από ιούς, όπως το κοινό κρυολόγημα ή την γρίπη. Έως και το 80% των λοιμώξεων, που επηρεάζουν τη μύτη, τα αυτιά, το λαιμό και τους πνεύμονες είναι ιικής προέλευσης, και για τον λόγο αυτό, η λήψη αντιβιοτικών δεν θα σας κάνει να νιώσετε καλύτερα.

3. Η λήψη αντιβιοτικών για λάθος λόγους, όπως κατά του κρυολογήματος, της γρίπης και των ιώσεων δεν θα σας βοηθήσει να αναρρώσετε πιο γρήγορα, και μπορεί να προκαλέσει παρενέργειες

Η λήψη αντιβιοτικών για ένα κρυολόγημα , γρίπη ή ίωση δεν έχει κανένα όφελος για εσάς: τα αντιβιοτικά απλά δεν λειτουργούν κατά των ιογενών λοιμώξεων. Επιπλέον, τα αντιβιοτικά μπορεί να προκαλέσουν αρκετές δυσάρεστες παρενέργειες, όπως διάρροια, ναυτία ή δερματικά εξανθήματα. Εάν τα συμπτώματα επιμένουν ή αν έχετε οποιαδήποτε ανησυχία, είναι σημαντικό να συμβουλευτείτε το γιατρό σας. Επιπλέον, συμβουλευτείτε τον γιατρό έγκαιρα:

- αν είστε άνω των 65 ετών
- αν έχετε άσθμα ή διαβήτη
- εάν έχετε πνευμονοπάθεια (π.χ. χρόνια βρογχίτιδα, εμφύσημα, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια)
- αν έχετε καρδιακά προβλήματα (π.χ. προηγούμενη καρδιακή προσβολή, στηθάγχη, η χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια)
- αν έχετε ένα ιατρικό πρόβλημα, όπου το ανοσοποιητικό σας σύστημα καταστέλλεται ή
- εάν παίρνετε φάρμακα που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα (π.χ. στεροειδή, χημειοθεραπεία για τον καρκίνο, ή φάρμακα που χρησιμοποιούνται για να καταστείλουν τις λειτουργίες του θυρεοειδούς αδένα)

4. Πάρτε το χρόνο σας για να αναρρώσετε

Το να ανταποκριθείτε αποτελεσματικά στις καθημερινές σας υποχρεώσεις ενώ είστε άρρωστος μπορεί να είναι μια πηγή άγχους, ειδικά αν αντιμετωπίζετε ορισμένα συμπτώματα για πρώτη φορά. Το να βρείτε την κατάλληλη στιγμή για να επισκεφθείτε το γιατρό μπορεί να είναι δύσκολο, δαπανηρό και χρονοβόρο. Γνωρίζοντας πώς να διαχειριστείτε τα συμπτώματά σας μπορεί να σας βοηθήσει να αντιμετωπίσετε καλύτερα την ασθένειά σας. Μάθετε πώς μπορείτε να φροντίσετε τον εαυτό σας χωρίς αντιβιοτικά.

Για τις περισσότερες ιώσεις , η κατάσταση σας θα βελτιωθεί μετά από δύο εβδομάδες.

Λοίμωξη του ωτός	Έως 4 ημέρες
Πονόλαιμος	έως 1 εβδομάδα
Κοινό κρυολόγημα	έως 1 ½ εβδομάδες
Γρίπη	έως 2 εβδομάδες
Ρινική καταρροή ή συμφόρηση της μύτης	έως 1 ½ εβδομάδες
Βήχας (που κρατάει μετά από λοίμωξη – μεταλοιμώδης βήχας)	έως και 3 εβδομάδες

 


  5.Συμβουλευτείτε τον φαρμακοποιό σας: Φάρμακα ή σκευάσματα που δεν είναι αντιβιοτικά ή δεν περιέχουν αντιβιοτικά, μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων σας

Ο φαρμακοποιός σας μπορεί να σας συστήσει Μη-Συνταγογραφούμενα Φάρμακα για να ανακουφίσει τα συμπτώματα σας.

Επίσης θα πρέπει να συμβουλεύεστε πάντοτε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας, αν παίρνετε φάρμακα για κάποια άλλη ασθένεια.

- Τα αναλγητικά αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά τον πόνο και πυρετό
- Τα προϊόντα σε μορφή παστίλιας π.χ. Strepsils, που περιέχουν αντιμικροβιακά/αντισηπτικά συστατικά ή αν υπάρχει φλεγμονή ένα αντιφλεγμονώδες πάλι σε παστίλια πχ STREPFEN θα σας βοηθήσουν να καταπίνετε πιο εύκολα.
- Τα βλεννολυτικά διαλύουν αποτελεσματικά τις βλένες/ εκκρίσεις των αεραγωγών σας.
- Τα ρινικά σπρέι και τα αποσυμφορητικά θα σας βοηθήσουν να αναπνέετε πιο άνετα.
Πίνοντας άφθονα υγρά και κάνοντας χρήση αναρρωτικής άδειας , θα βελτιώσετε σημαντικά τον χρόνο ανάρρωσης σας.

Πηγή: http://www.newsbeast.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Οι ψεύτικες ελπίδες των διάσημων διαιτών

Τι κινδύνους κρύβουν.
Αποτελούν ένα παγκόσμιο φαινόμενο με συνεχώς αυξανόμενους οπαδούς και υποστηρικτές. Υπόσχονται καθεμιά με το δικό της τρόπο μαγικές απώλειες βάρους, χωρίς ιδιαίτερο κόπο και πάνω από όλα πολύ γρήγορα. Μιλάμε για, γνωστές και διάσημες δίαιτες, τις οποίες οι περισσότεροι έχουν μπει στον κόπο να δοκιμάσουν.

Ας τις γνωρίσουμε και ας δούμε τι κινδύνους κρύβουν:

Η δίαιτα χωρίς γλουτένη

Αποτελεί την τελευταία λέξη της μόδας αλλά και μια εντελώς ατεκμηρίωτη μέθοδο απώλειας βάρους. Μια μόδα που ξεκίνησε από την Αμερική, τη μητέρα των προϊόντων χωρίς γλουτένης, προϊόντα τα οποία αρχικά απευθύνονταν σε άτομα με κοιλιοκάκη. Η κοιλιοκάκη ή αλλιώς εντεροπάθεια λόγω γλουτένης ή δυσανεξία στη γλουτένη είναι μια παθολογική κατάσταση του λεπτού εντέρου. Προκαλείται στον ανθρώπινο οργανισμό από την ανοσολογική απάντηση μετά από την κατανάλωση μιας πρωτεΐνης των δημητριακών, η οποία ονομάζεται γλουτένη. Και βρίσκεται σε δημητριακά όπως το σιτάρι, η σίκαλη, το κριθάρι, η βρώμη και προϊόντα αυτών και σε άτομα με κοιλιοκάκη οδηγεί στην καταστροφή του βλεννογόνου του εντέρου και κατά συνέπεια δυσχεραίνει την ολοκλήρωση της σωστής πέψης και της απορρόφησης των θρεπτικών συστατικών από τον οργανισμό. Οι υποστηρικτές αυτής της δίαιτας απαγορεύουν την κατανάλωση τροφών όπως σιτάρι, κριθάρι, σίκαλη και προϊόντα τους όπου αυτά βρίσκονται (αλεύρι, ψωμί, δημητριακά, ζυμαρικά, ζύμες, μπισκότα, κρουασάν, κέικ. Αντίθετα επιτρέπουν την κατανάλωση τροφών όπως προϊόντα ελεύθερα γλουτένης, ρύζι, πατάτα, καλαμπόκι.

Σχολιασμός

Δεν υπάρχει κανένας λόγος άτομα που δεν πάσχουν από κοιλιοκάκη να αποφεύγουν τη γλουτένη. Ούτε υπάρχει καμία επιστημονική τεκμηρίωση της σχέσης ανάμεσα στην αποφυγή κατανάλωσης γλουτένης και την απώλεια βάρους. Η αποφυγή της γλουτένης ούτε επηρεάζει το μεταβολισμό ούτε προάγει την απώλεια βάρους. Η όποια απώλεια κιλών ακολουθώντας το εν λόγω ανορθόδοξο διατροφικό σχήμα μπορεί να οφείλεται μόνο στη μείωση κατανάλωσης επεξεργασμένων τροφών, όπως μπισκότα αρτοσκευάσματα κ.α. με υψηλό ενεργειακό περιεχόμενο. Τελευταίες μάλιστα επιστημονικές αναφορές κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για αρνητικές συνέπειες για την υγεία από την εφαρμογή μιας δίαιτας ελεύθερης γλουτένης από υγιή άτομα.

Η δίαιτα Dukan

Εφευρέθηκε από το Γάλλο ιατρό Pier Dukan. Διακρίνετε σε τέσσερεις φάσεις.
Στην πρώτη φάση αυτή της επίθεσης, για ένα διάστημα περίπου ενός μήνα συνιστάται η κατανάλωση αποκλειστικά πρωτεϊνούχων τροφίμων, όπως γαλοπούλα, κοτόπουλο, ζαμπόν, αυγά, τις μπριζόλες, θαλασσινά, ψάρια, χωρίς καν λαχανικά. Επίσης συστήνει την κατανάλωση άπαχων ή ημίπαχων γαλακτοκομικών, καθώς και την πόση άφθονου νερού. Στη δεύτερη φάση συνεχίζεται η κατανάλωση πρωτεϊνών, αλλά σταδιακά εντάσσονται και τα λαχανικά.. Στην τρίτη φάση σταδιακά προστίθενται στη διατροφή οι υδατάνθρακες (ψωμί, ζυμαρικά, δημητριακά), τα λιπαρά και το αλκοόλ. Μάλιστα προβλέπονται 2 ελεύθερα γεύματα την εβδομάδα (με αλκοόλ, βούτυρο, ψωμί, σοκολάτα κλπ.). Στο τελευταίο στάδιο της δίαιτας μπορεί κανείς να τρώει ότι θέλει, αρκεί να τηρούμε τον κανόνα «μόνο πρωτεΐνες» για μια μέρα της εβδομάδας.

Σχολιασμός

Το συγκεκριμένο διατροφικό σχήμα είναι ανορθόδοξο και θέλει ιδιαίτερη προσοχή. Η φιλοσοφία των υπερπρωτεινικών διαιτών στηρίζεται στη γρήγορη απώλεια βάρους, αλλά ο αποκλεισμός ομάδων τροφίμων και συστατικών όπως οι υδατάνθρακες και πολλές βιταμίνες, μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα, ιδιαιτέρως όταν εφαρμόζονται για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Το γεγονός ότι επιτρέπει την ελεύθερη κατανάλωση κόκκινου κρέατος, μπορεί επίσης να οδηγήσει στην αυξημένη πρόσληψη κορεσμένου λίπους, που σχετίζεται με σημαντικά νοσήματα φθοράς.

Η δίαιτα της ζώνης

Έγινε της μόδας τη δεκαετία του ’90 και στις αρχές του 2000 μέχρι και σήμερα. Η ιδανική δίαιτα αδυνατίσματος σύμφωνα με το δημιουργό της το Barry Sears η οποία βασίζεται στα εξής :

- Είναι χαμηλή σε υδατάνθρακες, μέτρια σε λίπη και πρωτεΐνες .  Σε κάθε γεύμα και σνακ θα πρέπει η σύσταση υδατανθράκων: πρωτεϊνών:λιπών να είναι σταθερή και ίση με 40%:30%:30%

- Η αναλογία των συστατικών της βοηθάει στη συγκράτησης της ινσουλίνης σε επίπεδα που προάγουν την απώλεια βάρους και την καλή υγεία.

- Αποκλείει ομάδες τροφίμων, όπως το ψωμί, το ρύζι, τα μακαρόνια και άλλες πηγές αμύλου

- Δίνει σαφή σύσταση για συμπληρώματα ιχθυελαίων

Σχολιασμός

Αποτελεί μια περιοριστική δίαιτα, βασιζόμενη σε μαθηματικούς υπολογισμούς και είναι δύσκολη στην εφαρμογή της. Είναι αυστηρά υποθερμιδική και μη ισορροπημένη, με αποκλεισμό σημαντικών ομάδων τροφίμων. Στερείται επιστημονικής τεκμηρίωσης και δεν προάγει τη μακροπρόθεσμη διατήρηση του απολεσθέντος βάρους. Αμφισβητείται από όλους τους επιστημονικούς φορείς της Ευρώπης και της Αμερικής.

Η δίαιτα με βάση την ομάδα αίματος

Μια από τις ευρύτατα διαδεδομένες θεωρίες της οποίας βιβλία έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, είναι αυτή του Peter D’adamo, που πηγάζει από την ιστορία της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους και υποστηρίζει ότι οι διατροφικές μας απαιτήσεις, καθορίζονται σε μέγιστο βαθμό από την ομάδα αίματος μας. Υπό αυτό το πρίσμα:

Πάνω στα τρόφιμα υπάρχουν οι λεγόμενες λεκτίνες (κατηγορία πρωτεϊνών), οι οποίες αν δεν ληφθούν υπόψη προκαλούν τη συγκόλληση των ερυθρών αιμοσφαιρίων σε διάφορα όργανα ή συστήματα του σώματος.

Κάθε άτομο πρέπει να αποφεύγει τρόφιμα που περιέχουν συγκεκριμένες λεκτίνες, οι οποίες προκαλούν συγκόλληση ερυθροκυττάρων σε άτομα της δικής του ομάδας αίματος.

Ανάλογα με την ομάδα αίματος:

- Ομάδα 0 – κυνηγοί: ανάγκη για έντονη σωματική άσκηση και κατανάλωση κρέατος – περιορισμός σε ψωμί, σιτηρά, δημητριακά

- Ομάδα Α – καλλιεργητές: ανάγκη για φυτοφαγική δίαιτα, ώστε να γίνουν λεπτότεροι και πιο παραγωγικοί

- Ομάδα Β – νομάδες: ανάγκη για κατανάλωση γαλακτοκομικών και για διατροφή με ποικιλία

- Ομάδα ΑΒ – ανάμιξη της Α και της Β

Σχολιασμός

Η θεωρία αυτή παρόλο που βρήκε πολλούς υποστηρικτές, παρουσιάζει πολλά επιστημονικά κενά και ατεκμηρίωτες επισημάνσεις, οδηγώντας μας στο σημείο να συμπεράνουμε πως δεν πρέπει εύκολα και αβίαστα να αποδεχόμαστε κάθε καινούρια τακτική. Δεν αναφέρεται πουθενά στη βιβλιογραφία σύνδρομο δυσλειτουργίας ή ανεπάρκειας οργάνων λόγω θρομβώσεων προκαλούμενων από «λεκτίνες». Μπορεί να οδηγήσει σε στέρηση βασικών θρεπτικών συστατικών. Τέλος, δεν υπάρχει καμία βιβλιογραφική συσχέτιση της εν λόγω θεωρίας με την απώλεια βάρους και βασίζεται κυρίως στο ότι περιορίζεται σημαντικά η πρόσληψη τροφής και θερμίδων.

Αντιλαμβάνεται κανείς εύκολα ότι η διαδικασία απώλειας βάρους απαιτεί σύνεση και υπομονή.. Είναι επιτακτική η ανάγκη το κοινό να καταφεύγει σε καταρτισμένους επιστήμονες για την ενημέρωση του και για την καθοδήγησή του. Να να μην μένει στα στενά πλαίσια της προσωρινής απώλειας μερικών γρήγορων κιλών. Θα πρέπει να είναι μια απολύτως προσωπική και εξατομικευμένη διαδικασία, η οποία να αποσκοπεί στη διαμόρφωση σωστής διατροφικής συμπεριφοράς και στην εγκαθίδρυση συνηθειών που θα διασφαλίζουν μια μακροπρόθεσμη διατήρηση της όποιας απώλειας, αλλά το κυριότερο μια εν γένει καλή υγεία του οργανισμού.


Πηγή: http://www.neadiatrofis.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Η ψυχολογία της «χαριτωμένης επιθετικότητας»

Τι κρύβεται πίσω από τη φράση: «Είσαι τόσο γλύκας που θέλω να σε φάω».
Οι ψυχολόγοι χαρακτηρίζουν ως «χαριτωμένη επιθετικότητα» (cute aggression) την παράξενη, καθαρά υποθετική, παρόρμηση/καταναγκασμό που νιώθει κανείς να… τσιμπήσει τα μάγουλα ενός βρέφους, να «φάει» ένα γλυκύτατο «παιδάκι» ή να σφίξει ένα χαριτωμένο σκυλάκι.

Η ίδια ομάδα ερευνητών που καθιέρωσε τον όρο αυτό πριν από περίπου ένα χρόνο, προχώρησε σε περαιτέρω μελέτη της ψυχολογίας πίσω από τη «χαριτωμένη επιθετικότητα» σε μια έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Psychological Science.

Όπως αναφέρει δημοσίευμα του βρετανικού Independent, οι ερευνητές εξηγούν το γιατί οι άνθρωποι νιώθουν τόσο παράδοξες, βίαιες ορμές για πράγματα που απολαμβάνουν.

Διατυπώνουν την άποψη, ότι το συναίσθημα αυτό είναι παρόμοιο με το νευρικό γέλιο ή τα δάκρυα χαράς, ότι είναι μια προσπάθεια να ρυθμίσει το άτομο τα συναισθήματά του πηγαίνοντας προς την αντίθετη κατεύθυνση, «επιστρέφοντας» με αυτόν τον τρόπο σε μια κανονική κατάσταση.

«Οι άνθρωποι που επιδεικνύουν δίμορφες εκφράσεις ως απόκριση σε χαριτωμένα ερεθίσματα, όπως τα μωρά ή τα κουτάβια, τείνουν να εμφανίζουν την ίδια συμπεριφορά και σε άλλες θετικές καταστάσεις και συναισθήματα, όπως το κλάμα κατά τη διάρκεια μιας ευτυχισμένης στιγμής σε μια ταινία» γράφουν οι συγγραφείς της μελέτης. «Αυτό υποδηλώνει, ότι οι δίμορφες εκφράσεις μπορεί να λειτουργούν ως ένας γενικός μηχανισμός έκφρασης, ο οποίος βοηθά στη ρύθμιση των θετικών συναισθημάτων».

«Οι συμμετέχοντες εμφάνισαν μεγαλύτερες εκφράσεις προστασίας και προσοχής στα μικρότερα βρέφη, λέγοντας ότι ήθελαν να τα προστατεύσουν και φροντίσουν. Ακόμη, παρουσίασαν υψηλότερες εκφράσεις επιθετικότητας ως προς αυτά, λέγοντας ότι ήθελαν να τους τσιμπήσουν τα μάγουλα και να τα ‘φάνε’» προσθέτουν.

Επιπλέον, σύμφωνα με την ίδια έρευνα, οι ερωτηθέντες που έδειξαν υψηλότερες εκφράσεις επιθετικότητας κοιτώντας τα μωρά, έτειναν να εμφανίζουν μεγαλύτερη πτώση στα θετικά συναισθήματα πέντε λεπτά μετά την προβολή των εικόνων.

Εκφράσεις του τύπου «θα μπορούσα να σε φάω ζωντανό» φαίνεται να μας βοηθούν να ξεπεράσουμε συναισθήματα, όπως το γέλιο κατά τη διάρκεια μιας στενάχωρης ταινίας μπορεί να μας βοηθήσει να συγκρατήσουμε τα δάκρυά μας.

Πηγή: http://www.newsbeast.gr

Διαβάστε περισσότερα...