«Ζωντανεύει» τη μνήμη, βελτιώνει τη διάθεση και ενισχύει την εγρήγορση.
Μπορεί η μεσημεριανή σιέστα πια να ανήκει στο παρελθόν -τουλάχιστον για τους εργαζόμενους- καθώς οι ρυθμοί της ζωής έχουν αυξηθεί σε τέτοιο βαθμό, που να μην τολμά να διανοηθεί κανείς ότι μπορεί να ξεκουράσει το σώμα, το μυαλό και τα μάτια του έστω και για ένα μισάωρο, κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Κι όμως, πολυάριθμες μελέτες έχουν αποδείξει ότι ένας μικρός υπνάκος μπορεί να αποβεί περισσότερο ωφέλιμος, ως προς την αποδοτικότητα και την παραγωγικότητα, αναφέρει δημοσίευμα του Mother Nature Network.
1. Ενισχύει την εγρήγορση του μυαλού
Σύμφωνα με μελέτες που διεξήγαγε η NASA σε στρατιωτικούς πιλότους και αστροναύτες, ένας υπνάκος 40 λεπτών βελτίωνε την απόδοση κατά 34% και την εγρήγορση του εγκεφάλου κατά 100%.
2. Βοηθά στη χαλάρωση και ξεκούραση του οργανισμού
Η μεσημεριανή σιέστα ή τα συχνά διαλλείματα από τη δουλειά, μπορεί να είναι πιο αποτελεσματικά για να φέρει κανείς πέρας τις εργασιακές του υποχρεώσεις και καθήκοντα.
3. Αναζωογονεί και μειώνει το αίσθημα κόπωσης
Μια μελέτη που έγινε το 2009 σε νυσταγμένους ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας της βραδινής βάρδιας, βρήκε ότι ένας ύπνος διάρκειας 40 λεπτών (από τα οποία τα 19 λεπτά κοιμόντουσαν πραγματικά) αναζωογονούσε τους ελεγκτές και ήταν σε μεγαλύτερη εγρήγορση.
4. Βελτιώνει τη διάθεση
Αυτό ισχύει τόσο από τους πολύ μικρούς μέχρι τους πολύ μεγάλους. Ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί ότι όταν νιώθει πολύ κουρασμένος… δεν «πετάει» στα ύψη από τη χαρά του. Ωστόσο, ένας υπνάκος μπορεί αμέσως να εκτοξεύσει τη διάθεσή του!
5. Βελτιώνει τη μνήμη
Στο βιβλίο του «Healthy Sleep Habits, Happy Child» ο Dr. Marc Weissbluth υποστηρίζει ότι όταν ένα παιδί κοιμάται, ο εγκέφαλός του επεξεργάζεται όσα έχει μάθει νωρίτερα. «Ο ύπνος θρέφει τον εγκέφαλο, όπως η προπόνηση ενισχύει τους μύες» γράφει ο ίδιος. Πολλές ακόμη μελέτες τις τελευταίες δεκαετίες έχουν δείξει ότι ο ύπνος κατά τη διάρκεια της ημέρας μπορεί να βελτιώσει τη μνήμη και τις δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων.
Τι δείχνουν τα αποτελέσματα σχετικής έρευνας.
Η έλλειψη συμμετοχής στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπως το Facebook, ακόμη κι αν είναι παροδική, μπορεί να κάνει τους ανθρώπους να αισθάνονται λιγότερο σημαντικοί.
Μάλιστα, όσο λιγότερη ανταπόκριση λαμβάνουν στις διάφορες αναρτήσεις τους, τόσο πιο αποκλεισμένοι και αόρατοι αισθάνονται.
Η απομόνωση από τα social media μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε χαμηλή αυτοεκτίμηση και σε αίσθηση απώλειας του ελέγχου.
Τα ευρήματα αυτά έφερε στο φως μια έρευνα, που μελέτησε πώς το Facebook επηρεάζει τα αισθήματα κοινωνικής ένταξης, την προοπτική στη ζωή, τη μοναξιά και την αυτό-αξία του ατόμου.
Και φυσικά, ο τρόπος με τον οποίο οι χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης μπορούν να αποφύγουν τέτοιου είδους συναισθήματα είναι να παραμένουν ενεργοί και να συμμετέχουν σε αυτά.
Η εν λόγω έρευνα δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Social Influence. Επικεφαλής της ήταν η Dr Stephanie Tobin από το τμήμα ψυχολογίας του πανεπιστημίου του Κουήνσλαντ.
Σύμφωνα με τα συμπεράσματα αυτής, η αποχή ακόμη και δύο ημερών από το Facebook είχε αρνητική επίδραση στην προσωπική ευημερία του ατόμου, αναφέρει δημοσίευμα του Science Daily.
Επιπλέον, όταν οι εθελοντές δεν ελάμβαναν καμία ανταπόκριση στις αναρτήσεις τους ένιωθαν αποκλεισμένοι, αόρατοι και λιγότερο σημαντικοί σε σχέση με τους υπόλοιπους.
Με πάνω από 1,1 δισεκατομμύριο χρήστες το μήνα κατά μέσο όρο, το Facebook έχει γίνει ένα παγκόσμιο φαινόμενο που προσφέρει συνεχή και άμεση επικοινωνία ανάμεσα στους χρήστες του. Όμως, σύμφωνα με τους ερευνητές μας καθορίζει κοινωνικά και επηρεάζει την προσωπική μας ευημερία.
Οι αβάσιμες πεποιθήσεις γύρω από την πιο κοινή ψυχική διαταραχή.
Η κατάθλιψη θεωρείται η πιο κοινή ψυχική διαταραχή, καθώς επικρατεί στις ζωές μας όλο και συχνότερα, ενώ επηρεάζει κυριολεκτικά κάθε πτυχή της ατομικής και κοινωνικής μας ζωής. Παρά τη συνεχή ενημέρωση και ευαισθητοποίηση γύρω από τις ψυχικές ασθένειες, συνεχίζουν να επικρατούν ορισμένες λανθασμένες και αβάσιμες πεποιθήσεις σχετικά με την κατάθλιψη και τη θεραπεία της, οι οποίες αποπροσανατολίζουν από την επιστημονική εγκυρότητα της διαταραχής.
Μάλιστα, ορισμένες φορές οδηγούν σε τέτοιες παρερμηνείες, που αποτρέπουν το άτομο να αναζητήσει τη σωστή θεραπεία και να ζήσει μια λειτουργική ζωή. Ας δούμε με προσοχή ποιοι είναι οι συνηθέστεροι μύθοι που μπορεί να συναντήσετε σχετικά με τη διαταραχή της κατάθλιψης, τη θεραπεία και την αντιμετώπισή της.
Μύθος: Η κατάθλιψη δεν αποτελεί μια πραγματική ασθένεια και για αυτό δεν μπορεί να θεραπευτεί
Αλήθεια: Η κατάθλιψη είναι ασθένεια σύμφωνα με την παγκόσμια ιατρική και ψυχιατρική επιστημονική κοινότητα, η οποία προκαλεί αλλαγές τόσο στη διάθεση και συναισθηματική κατάσταση όσο και στις σωματικές λειτουργίες του ατόμου (π.σ. ύπνος, όρεξη, μεταβολή βάρους κ.ά.). Η σύγχρονη έρευνα καταδεικνύει ότι η κατάθλιψη έχει γενετικά, βιολογικά, περιβαλλοντικά και ψυχολογικά αίτια.
Μύθος: Η κατάθλιψη αποτελεί μια σωματική, ιατρική αρρώστια με κύρια θεραπεία τη λήψη φαρμάκων
Αλήθεια: Ενώ κάποια διαφημιστική προπαγάνδα προερχόμενη από τις φαρμακευτικές εταιρίες απλοποιεί την κατάθλιψη παρουσιάζοντας την ως ιατρική νόσο, η κατάθλιψη δεν αποτελεί- σύμφωνα με τα σύγχρονα ερευνητικά επιστημονικά δεδομένα- απλά μια ιατρική κατάσταση, όπως για παράδειγμα ο διαβήτης. Είναι μια σύνθετη ψυχική διαταραχή πολυπαραγοντικής αιτιολογίας. Παρά τη νευροβιολογική πλευρά της, δεν είναι περισσότερο «ιατρική» κατάσταση απ’ όλες τις άλλες ψυχικές διαταραχές. Η απλή αντιμετώπιση μέσω φαρμακοθεραπείας είναι πολύ πιθανό να αποτύχει αν δεν συνοδεύεται από αλλαγή στους ψυχολογικούς μηχανισμούς που προκαλούν και διατηρούν τις καταθλιπτικές δομές.
Μύθος: Η κατάθλιψη είναι θέμα αδυναμίας χαρακτήρα, ενώ συνήθως αφορά τις γυναίκες τους ηλικιωμένους και τους… ηττημένους! Ένα άτομο με ισχυρό χαρακτήρα, νέο και δυναμικό, είτε δεν παθαίνει κατάθλιψη είτε την ξεπερνά από μόνο του
Αλήθεια: Η εκδήλωση και η θεραπεία της κατάθλιψης δεν εξαρτάται από την ισχυρή θέληση του ατόμου, το φύλο ή την εθνικότητα. Όπως ισχύει και για τις υπόλοιπες ψυχικές διαταραχές, το άτομο δεν γίνεται να θεραπευτεί από μόνο του με θετική σκέψη ή λόγω της δυνατής του προσωπικότητας. Έτσι και στην κατάθλιψη, δεν μπορεί να βασιστεί μόνο σ’ αυτά. Η δέσμευση σε ψυχοθεραπεία σε συνδυασμό με φαρμακοθεραπεία κάποιες φορές, αποτελούν την αποτελεσματικότερη θεραπεία αντιμετώπισης.
Μύθος: Τα αντικαταθλιπτικά είναι εθιστικά «ψυχοφάρμακα» και αλλάζουν την προσωπικότητα του ατόμου, ενώ του προσφέρουν ψεύτικη χαρά
Αλήθεια: Η σύγχρονη γενιά αντικαταθλιπτικών χαπιών δεν προκαλεί εθισμό ενώ σίγουρα δεν παρεμβαίνει στην προσωπικότητα του ατόμου. Μια ολοκληρωμένη νευροχημική περιγραφή είναι αρκετά περίπλοκη για να τη αναφέρουμε στο πλαίσιο ενός τέτοιου άρθρου. Ωστόσο, θα πρέπει να τονίσουμε πως τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα ενεργούν αυξάνοντας τη δραστηριότητα των τμημάτων του μονοαμινεργικού συστήματος που ελέγχουν τα θετικά συναισθήματα και μειώνοντας τη δραστηριότητα των περιοχών που ελέγχουν τα αρνητικά συναισθήματα, αποκαθιστώντας την προϋπάρχουσα βιοχημική ανισορροπία.
Πηγή: http://www.mednutrition.gr
Η πάθηση στενωτική τενοντίτις εκδηλώνεται με πόνο στη βάση του αντίχειρα, που εμποδίζει ορισμένες κινήσεις ιδιαίτερα όπως στο στύψιμο.
Διάγνωση
Πρόκειται για στένωση του ελύτρου του τένοντα που εκτείνει (τεντώνει) τον αντίχειρα.
Έλεγχος
Με την ψηλάφηση ανευρίσκεται ένα σημείο κοντά στη βάση του αντίχειρα που προκαλεί πόνο. Εάν τραβήξουμε τον αντίχειρα επίσης προκαλείται πόνος.
Θεραπεία
Η συνήθης θεραπεία είναι η χειρουργική διάνοιξη με τοπική αναισθησία.
Είναι μικρή επέμβαση, απόλυτα ασφαλής και χρειάζεται να κρατηθεί δεμένο το χέρι μόνο 24 ώρες.
Σε πρόσφατες τενοντίτιδες (λιγότερο από 1 ½ μήνα) μπορεί να δοκιμάσει ο γιατρός (ορθοπαιδικός) να αντιμετωπίσει το πρόβλημα με έγχυση κορτιζόνης με πιθανότητα επιτυχίας μεγαλύτερη από 70%
Σε έκτακτη περίπτωση (σε εκδρομή) βοηθάει η σχετική ακινητοποίηση του αντίχειρα με ελαστικό επίδεσμο.
Λέξεις κλειδιά:
- τενοντίτις
- τενοντοελυτρίτις
- έλυτρο
Οι επιστήμονες συνιστούν την κάλυψη με πλαστική θήκη.
Μία φαγούρα, ένας ερεθισμός, μία φουσκάλα ή ένα μικρό πρήξιμο στα χέρια, τα αυτιά, το μάγουλο, το λαιμό ή το σαγόνι μπορεί να προέρχεται από αλλεργική αντίδραση στο μέταλλο του κινητού τηλεφώνου, σύμφωνα με μία νέα δανο-αμερικανική επιστημονική έρευνα.
Το νικέλιο, το κοβάλτιο και το χρώμιο των συσκευών μπορεί να προκαλέσουν αλλεργία, γι' αυτό οι επιστήμονες συνιστούν να καλύπτεται το τηλέφωνο με μία πλαστική θήκη.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής την Κλερ Ρίτσαρντσον της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Λόμα Λιντ της Καλιφόρνια και ο Γιάκομπ Τάισεν του Τμήματος Δερματολογίας και Αλλεργιολογίας του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Κοπεγχάγης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «Pediatric Allergy, Immunology and Pulmonology», σύμφωνα με τη Telegraph, αναφέρουν ότι έχουν διαπιστωθεί τουλάχιστον 37 περιστατικά αλλεργικής δερματίτιδας που οφείλονται στα μέταλλα των κινητών τηλεφώνων.
Οι περισσότερες αλλεργικές αντιδράσεις εμφανίζονται στο πρόσωπο, ιδίως αν γίνεται πολύ συχνή χρήση του κινητού σε επαφή με το δέρμα. Υπάρχουν όμως και σπανιότερες περιπτώσεις, όπως αυτή μιας 17χρονης Γαλλίδας που ερεθίστηκε στο στήθος της, επειδή στερέωνε το κινητό στο σουτιέν της.
Οι περισσότεροι άνθρωποι που ανέφεραν αλλεργικές αντιδράσεις στο δέρμα τους, είχαν χρησιμοποιήσει το τηλέφωνό τους συνεχόμενα για πάνω από μισή ώρα ή -με διακοπές- για πάνω από μία ώρα μέσα στη μέρα. Οι ερευνητές καλούν τους δερματολόγους να λαμβάνουν υπόψη τους την πιθανότητα μιας τέτοιας αλλεργίας στους ασθενείς τους, με δεδομένο ότι ορισμένα τηλέφωνα -αν και όχι όλα- έχουν μέταλλα όπως το νικέλιο ή το κοβάλτιο στο περίβλημά τους.
Τα παιδιά και οι έφηβοι θεωρείται ότι διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για αλλεργική αντίδραση, καθώς το δέρμα τους είναι πιο ευαίσθητο ιδίως απέναντι στο αλλεργιογόνο νικέλιο. Οι νέοι κάτω των 18 ετών αποτελούν το 41% των συνολικών περιστατικών μέχρι σήμερα.
«Με την διαρκώς αυξανόμενη χρήση των έξυπνων κινητών, τα οποία, εκτός από τις τυπικές λειτουργίες ενός τηλεφώνου, διαθέτουν δυνατότητες ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, σύνδεσης στο διαδίκτυο και ηλεκτρονικών παιγνιδιών, είναι πιθανό ότι όλο και μεγαλύτεροι αριθμοί νεαρών θα αναπτύσσουν τέτοια δερματίτιδα», δήλωσε η Ρίτσαρντσον.
Η χρησιμοποίηση πλαστικής θήκης, η χρήση της συσκευής μακριά από το πρόσωπο και γενικά από το δέρμα, καθώς και η απόκτηση ενός τηλεφώνου που δεν περιέχει μέταλλα, αποτελούν, κατά τους ερευνητές, τις ενδεδειγμένες λύσεις, κυρίως για όσους εμφανίζουν αλλεργικές αντιδράσεις.
