H ομοιότητα επιβεβαιώνεται για πρώτη φορά.
Οι σύζυγοι μοιράζονται κοινά γονίδια σε μεγαλύτερο βαθμό από ό,τι οποιαδήποτε ζευγάρια τυχαίων ανθρώπων που δεν είναι σύζυγοι, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα. Είναι η πρώτη φορά που επιβεβαιώνεται ότι δύο άνθρωποι με συζυγικό δεσμό έχουν κατά μέσο όρο μεγαλύτερη ομοιότητα μεταξύ τους, όσον αφορά το DNA τους.
Στο παρελθόν προηγούμενες έρευνες είχαν δείξει ότι οι άνθρωποι, άνδρες και γυναίκες, τείνουν να διαλέγουν σύζυγο με παρόμοιο μορφωτικό επίπεδο. Τώρα, αποκαλύπτεται ότι ενστικτωδώς επιλέγουν επίσης σύντροφο που τους μοιάζει και γενετικά.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Μπένζαμιν Ντομίνγκε του Ινστιτούτου Επιστήμης της Συμπεριφοράς του Πανεπιστημίου του Κολοράντο, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, συνέκριναν τα γονιδιώματα 825 ετεροφυλόφιλων παντρεμένων ζευγαριών λευκών Αμερικανών (γεννημένων μεταξύ 1930-1950), με έναν αντίστοιχο αριθμό τυχαία επιλεγμένων ζευγαριών ανθρώπων. Η ανάλυση έδειξε τη συγκριτικά μεγαλύτερη γενετική ομοιότητα των συζύγων.
Όμως, όπως διαπιστώθηκε η συσχέτιση ανάμεσα στη γενετική ομοιότητα και στην επιλογή συζύγου είναι μικρότερη (μόνο το ένα τρίτο) έναντι της συσχέτισης ανάμεσα στο μορφωτικό επίπεδο και στην επιλογή συζύγου. Δηλαδή, οι επίκτητοι-κοινωνικοί παράγοντες (εκπαίδευση) παίζουν σαφώς μεγαλύτερο ρόλο στην επιλογή συντρόφου από ό,τι οι γενετικοί.
Σύμφωνα με τον Ντομίνγκε, οι άνθρωποι συνήθως επιλέγουν σύζυγο λαμβάνοντας υπόψη τους διάφορα πράγματα, όπως τη φυλή, τη θρησκεία, την ηλικία, το εισόδημα, τον σωματότυπο (π.χ. ύψος), τη γενικότερη εξωτερική εμφάνιση και άλλους παράγοντες - στον κατάλογο πρέπει πλέον να προστεθεί και η γενετική ομοιότητα. Όπως είπε ο Αμερικανός ερευνητής, στον βαθμό π.χ. που μία ψηλή γυναίκα τείνει να παντρεύεται έναν ψηλό άνδρα, αυτό οδηγεί σε μεγαλύτερη γενετική ομοιότητα μεταξύ των συζύγων. Αλλά, όπως επεσήμανε, «είναι δύσκολο να ξέρουμε αν τελικά το ύψος ή τα γονίδια καθοδηγούν την απόφαση των συζύγων».
Από την άλλη, πάντως, οι διάφοροι κοινωνικοί φραγμοί που επηρεάζουν την επιλογή συζύγου (όπως η διαφορά εισοδήματος), δεν φαίνεται να επιδρούν αρνητικά, δηλαδή να αναιρούν τον βαθμό γενετικής ομοιότητας μεταξύ των συζύγων.
Οι ερευνητές τόνισαν ότι είναι ανάγκη να διερευνηθεί περαιτέρω το ζήτημα σε μια μεγαλύτερη ποικιλία ζευγαριών με συζύγους διαφορετικής φυλής, ίδιου φύλου κ.α.
Βρετανοί αναζητούν τις επιπτώσεις.
Βρετανοί ερευνητές αρχίζουν τη μεγαλύτερη έρευνα στον κόσμο για να διαπιστώσουν αν η χρήση των κινητών τηλεφώνων και άλλων ασύρματων ηλεκτρονικών συσκευών μπορεί να επηρεάζει την ανάπτυξη του εγκεφάλου των παιδιών.
Περισσότερα από 160 Λύκεια των προαστίων του Λονδίνου θα λάβουν αυτές τις ημέρες πρόσκληση να εγγράψουν τους μαθητές τους ώστε να συμμετάσχουν στην έρευνα, ανακοίνωσε το υπουργείο Υγείας.
Πρόκειται για μια «υψηλής σημασίας μελέτη, τη μεγαλύτερη που έχει πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα» σε παιδιά για τις επιπτώσεις από τη χρήση των κινητών τηλεφώνων, δήλωσε σήμερα ο καθηγητής Πάτρικ Χάγκαρντ που είναι υπεύθυνος για την έρευνα.
Από το Σεπτέμβριο και για τρία χρόνια, 2.500 παιδιά ηλικίας από 11 ως 12 ετών θα παρακολουθηθούν από τους υπεύθυνους της Έρευνας για τη Γνωστική Λειτουργία, τους Εφήβους και τα Κινητά Τηλέφωνα (Study of cognition, adolescents and mobile phones, SCAMP) καθώς και από ερευνητές του Αυτοκρατορικού Κολεγίου του Λονδίνου (Imperial College London).
Αυτή η ηλικιακή ομάδα είναι ιδιαίτερα σημαντική διότι αντιστοιχεί στην είσοδο των παιδιών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Το ποσοστό τους που κατέχει κινητό τηλέφωνο στην ηλικία αυτή φθάνει το 70%. Το ποσοστό αυτό ανεβαίνει στο 90% στην ηλικία των 14 ετών.
Ενώ η σχέση ανάμεσα στον καρκίνο του εγκεφάλου και τη χρήση του κινητού παραμένει ως τώρα υπό συζήτηση ανά τον κόσμο, οι διάφορες έρευνες έχουν μελετήσει τα αποτελέσματα του κινητού τηλεφώνου στους ενηλίκους.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι συνέπειες αυτών των νέων τεχνολογιών στα παιδιά «είναι πολύ λίγο γνωστές».
Οι βρετανοί επιστήμονες θα προσπαθήσουν να διαπιστώσουν αν ο «εγκέφαλος των παιδιών είναι πιο ευαίσθητος στα κύματα, καθώς βρίσκεται ακόμη σε ανάπτυξη», εξήγησε ο καθηγητής Πάτρικ Χάγκαρντ.
Οι ερευνητές θα επικεντρώσουν την εργασία τους στις γνωστικές λειτουργίες του εγκεφάλου, όπως η μνήμη ή ακόμη η συγκέντρωση.
Θα θέσουν επίσης ερωτήματα σε γονείς και παιδιά σχετικά με τον τρόπο που χρησιμοποιούν τα κινητά τηλέφωνα και άλλες ασύρματες ηλεκτρονικές συσκευές, όπως τις ταμπλέτες, και θα αναλύσουν τα δεδομένα εταιρειών κινητής τηλεφωνίας.
«Τα επιστημονικά στοιχεία που είναι διαθέσιμα ως τώρα είναι καθησυχαστικά και δεν δείχνουν κάποια σχέση ανάμεσα στην έκθεση σε κύματα ραδιοσυχνοτήτων από τη χρήση των κινητών τηλεφώνων και τον καρκίνο του εγκεφάλου σε ανηλίκους βραχυπρόθεσμα – δηλαδή με χρήση λιγότερο από 10 χρόνια», λέει ο Πολ Έλιοτ, διευθυντής του Κέντρου για το Περιβάλλον και την Υγεία του Αυτοκρατορικού Κολεγίου του Λονδίνου, ο οποίος είναι επίσης υπεύθυνος για την έρευνα.
«Όμως τα στοιχεία που είναι διαθέσιμα σχετικά με την μακροπρόθεσμη εντατική χρήση και τη χρήση από παιδιά είναι περιορισμένα και λιγότερο σαφή», προσθέτει.
Η βρετανική Υπηρεσία Δημόσιας Υγείας (NHS) συμβουλεύει τα παιδιά κάτω των 16 ετών να μην χρησιμοποιούν κινητό τηλέφωνο παρά μόνο σε περιπτώσεις πραγματικής ανάγκης και να έχουν ένα κιτ «χαντς φρι».
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), οι έρευνες στον τομέα αυτό είναι «υψηλής προτεραιότητας».
Για το ενδεχόμενο να μεταδίδεται από την «επαφή» μέσω λοίμωξης «μιλάει» νέα έρευνα.
Μια σεξουαλικά μεταδιδόμενη νόσο μπορεί να αποτελεί ο καρκίνος του προστάτη, που οφείλεται σε μια συχνή, αλλά συνήθως «σιωπηλή» λοίμωξη από μικροοργανισμό (το παράσιτο των τριχομονάδων) στη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής.
Αυτή είναι η εκτίμηση Αμερικανών ερευνητών, αν και άλλοι ειδικοί επισήμαναν πως προς το παρόν δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι πράγματι κάτι τέτοιο ισχύει. Αν και έχουν ανακαλυφθεί αρκετοί καρκίνοι που προκαλούνται από παθογόνους μικροοργανισμούς, θεωρείται ακόμη πρόωρο να ενταχθεί και ο καρκίνος του προστάτη σε αυτή την κατηγορία.
Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, με επικεφαλής την καθηγήτρια Πατρίτσια Τζόνσον, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), σύμφωνα με το BBC, μελέτησαν στο εργαστήριο κύτταρα του ανθρώπινου προστατικού αδένα και διαπίστωσαν ότι η παρουσία του παρασίτου των κολπικών τριχομονάδων (που προκαλούν λοίμωξη στον άνδρα κατά τη σεξουαλική επαφή) βοηθά στην ανάπτυξη καρκίνου.
Οι συγκεκριμένοι μικροοργανισμοί απελευθερώνουν μια πρωτεΐνη που προκαλεί φλεγμονή και αυξημένη ανάπτυξη τόσο των καλοήθων, όσο και των καρκινικών προστατικών κυττάρων. Οι Αμερικανοί ερευνητές ανέφεραν ότι νέες έρευνες πρέπει να γίνουν για να μελετηθεί περισσότερο το ζήτημα, με δεδομένο ότι ουσιαστικά δεν είναι γνωστό ακόμη τι προκαλεί τον καρκίνο του προστάτη.
Η λοίμωξη από κολπικές τριχομονάδες (Trichomonas vaginalis) εκτιμάται ότι μολύνει περίπου 275 εκατ. άτομα παγκοσμίως και θεωρείται η πιο συνηθισμένη σεξουαλικά μεταδιδόμενη νόσος που δεν προκαλείται από ιό, αλλά από παράσιτο. Συχνά η γυναίκα ή ο άνδρας δεν έχουν συμπτώματα και δεν γνωρίζουν καν ότι έχουν μολυνθεί. Οι άνδρες μπορεί να νιώθουν φαγούρα ή ερεθισμό στο γεννητικό όργανό τους, αίσθημα καψίματος κατά την ούρηση ή την εκσπερμάτιση ή να δουν μια λευκού χρώματος έκκριση από το πέος τους. Οι γυναίκες με κολπίτιδα λόγω τριχομονάδων, μπορεί να αισθάνονται επίσης φαγούρα στον κόλπο τους, δυσφορία κατά την ούρηση ή να έχουν παρεμφερείς κολπικές εκκρίσεις.
Μια παλαιότερη έρευνα του 2009 είχε βρει ότι το ένα τέταρτο των ανδρών με καρκίνο του προστάτη εμφανίζουν σημάδια λοίμωξης από τριχομονάδες και αυτοί ακριβώς οι άνδρες είναι πιθανότερο να έχουν πιο εξελιγμένους προστατικούς όγκους. Η νέα μελέτη επιβεβαιώνει ότι πιθανότατα οι τριχομονάδες καθιστούν τους άνδρες πιο ευάλωτους στον καρκίνο του προστάτη, χωρίς πάντως ακόμη να υπάρχει η οριστική απόδειξη, καθώς η νέα έρευνα περιορίστηκε στο εργαστήριο.
Ο καρκίνος του προστάτη είναι μία από τις συχνότερες μορφές καρκίνου στους άνδρες και η συχνότητά του αυξάνεται με την ηλικία, ιδίως άνω των 70 ετών. Φαίνεται πως υπάρχει και μια κληρονομική τάση στη νόσο, αφού συχνά εμφανίζεται σε ολόκληρες οικογένειες.
Η τεχνολογία στη μάχη εναντίον της επάρατης νόσου.
Ερευνητές από το Ινστιτούτο Φωτονικών Επιστημών (Institute of Photonic Sciences-ICFO) ανέπτυξαν ένα προηγμένο τσιπ το οποίο μπορεί να ανιχνεύει πρωτεϊνικούς, καρκινικούς δείκτες σε μια σταγόνα αίματος. Με τον τρόπο αυτό, μπορεί να λειτουργήσει σαν ένα πρώιμο σύστημα ανίχνευσης του καρκίνου.
Η συσκευή μπορεί να ανιχνεύει πολύ χαμηλές συγκεντρώσεις δεικτών και είναι αξιόπιστη, φτηνή, ενώ μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε απομονωμένες περιοχές του κόσμου, μιας και είναι φορητή.
Η ανίχνευση του καρκίνου σε πρώιμο στάδιο είναι ζωτική σημασίας για την επιτυχημένη θεραπεία του, αλλά μέχρι τώρα, πολλά είδη καρκίνου μπορούν να ανιχνευτούν αργά όταν η ασθένεια έχει ήδη επεκταθεί σε εκατομμύρια κύτταρα.
Ωστόσο, αυτό μπορεί να αλλάξει χάρη στην έρευνα με επικεφαλής τον καθηγητή Romain Quidant, ο οποίος μαζί με την ομάδα του ανέπτυξαν τη νέα μικρή συσκευή.
«Το πιο συναρπαστικό εύρημα είναι ότι είμαστε σε θέση να ανιχνεύσουμε εξαιρετικά μικρές συγκεντρώσεις της πρωτεΐνης αυτής σε λίγα λεπτά, κάτι που καθιστά τη συγκεκριμένη συσκευή ένα πανίσχυρο, επίτευγμα της τεχνολογίας, εργαλείο με υψηλή ευαισθησία, που θα συμβάλει στην έγκαιρη διάγνωση και την παρακολούθηση της θεραπείας του καρκίνου», δήλωσε ο Quidant.
Έχει μήκος 2 χιλ. και επαναφορτίζεται ασύρματα.
Οι ογκώδεις βηματοδότες με μπαταρίες και σύρματα φαίνεται πως θα… εξαφανιστούν στο μέλλον, καθώς ερευνητές -μηχανικοί και γιατροί- στις ΗΠΑ κατάφεραν να δημιουργήσουν έναν καινοτομικό βηματοδότη, που όχι μόνο είναι πολύ πιο μικρός σε μέγεθος -μικρότερος και από έναν κόκκο ρυζιού- αλλά επιπλέον φορτίζεται και επαναφορτίζεται ασύρματα.
Είναι η πρώτη φορά που επιτυγχάνεται ασύρματη φόρτιση μέσα σε ένα ζωντανό σώμα. Η συσκευή εμφυτεύτηκε σε ένα κουνέλι και λειτουργεί μια χαρά, ενώ σχεδιάζεται και η ανάλογη κλινική δοκιμή σε ανθρώπους.
Αν η τεχνική αποδειχτεί όντως επιτυχής και ασφαλής, ανοίγει ο δρόμος για μια νέα γενιά πολύ μικρότερων και ασφαλέστερων ασύρματων βηματοδοτών, καθώς και άλλων ιατρικών ηλεκτρονικών εμφυτευμάτων, που αναμένεται να κυκλοφορήσουν στην αγορά σε πέντε έως δέκα χρόνια. Επίσης, πρόκειται για άλλο ένα βήμα στο πλαίσιο μιας γενικότερης τάσης διάφορες ασθένειες πλέον να αντιμετωπίζονται όχι με φάρμακα, αλλά με την ηλεκτρονική τεχνολογία και ιδίως μέσω μικρο-εμφυτευμάτων.
Οι σημερινοί βηματοδότες, τα κοχλιακά εμφυτεύματα για τη βελτίωση της ακοής, τα εγκεφαλικά εμφυτεύματα (π.χ. για τη διέγερση των νευρώνων ασθενών με Πάρκινσον) και άλλες ανάλογες ιατρικές συσκευές που εισάγονται μέσα στο σώμα των ασθενών, απαιτούν μπαταρίες για να τροφοδοτούνται με ηλεκτρισμό. Αυτές οι μπαταρίες είτε ενσωματώνονται μέσα στην ίδια τη συσκευή (αυξάνοντας αναπόφευκτα το μέγεθός της), είτε μένουν εκτός της συσκευής και συνδέονται μαζί της με ένα λεπτό σύρμα. Τόσο για την εμφύτευση των συσκευών, αλλά επίσης κάθε φορά που οι μπαταρίες χρειάζονται αντικατάσταση ή που το σύρμα χαλάει, χρειάζεται χειρουργική επέμβαση - κάτι που δεν απαιτείται με τη νέα ασύρματη μέθοδο φόρτισης.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τους ηλεκτρολόγους μηχανικούς Αντα Πουν και Τζον Χο του Πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνια, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), σύμφωνα με το «Science» και το «New Scientist», ανακοίνωσαν ότι ο βηματοδότης τους έχει μήκος μόλις δύο χιλιοστών και διαθέτει ένα ενσωματωμένο ασύρματο δέκτη ενέργειας (χωρίς μπαταρίες).
Ο δέκτης τροφοδοτείται από έναν εξωτερικό πομπό ενέργειας, σε μέγεθος περίπου μιας πιστωτικής κάρτας, ο οποίος διαθέτει μια μπαταρία κινητού τηλεφώνου, λειτουργεί σε συχνότητα 1,6 Ghz και πρέπει να τοποθετείται λίγα εκατοστά πάνω από το σημείο του σώματος όπου έχει εμφυτευτεί η συσκευή (καρδιά, εγκέφαλος κ.α.).
Όπως έδειξαν οι δοκιμές, η εμφυτευμένη συσκευή ρυθμίζει σωστά τη λειτουργία της καρδιάς του πειραματόζωου, χωρίς το δέρμα του να καίγεται από την εισερχόμενη ασύρματη ενέργεια, καθώς η έκθεση σε ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία παραμένει σε ασφαλή επίπεδα.
Οι ερευνητές ήδη δημιούργησαν την εταιρεία Vivonda Medical για να αξιοποιήσουν μελλοντικά την τεχνολογία τους στους ανθρώπους. Παραμένει πάντως το ερώτημα κατά πόσο θα μπορεί να εμπιστευτεί κανείς έναν ασθενή (ιδίως όταν έχει βηματοδότη, που αποτελεί ζήτημα ζωής και θανάτου) ότι θα αντικαθιστά, όταν χρειάζεται, τις μπαταρίες του εξωτερικού ασύρματου πομπού ενέργειας ή ότι θα κρατά την εξωτερική συσκευή ακριβώς πάνω από το σημείο που πρέπει στο σώμα του, ώστε να γίνεται η ασύρματη φόρτιση του εμφυτεύματος. Ο ίδιος ενδοιασμός πάντως δεν υπάρχει με άλλες συσκευές, όπως ένα κοχλιακό εμφύτευμα, που δεν αποτελεί εξίσου ζωτικό ζήτημα.
