Μπορούν να έχουν θέση σε ένα ισορροπημένο διαιτολόγιο.
Βρίσκονται μέσα σε αγαπημένα μας προϊόντα και προσδίδουν τη γλύκα τους. Και μέσα στον τεράστιο όγκο πληροφοριών που υπάρχουν διαθέσιμες, ο σύγχρονος άνθρωπος έρχεται σχεδόν καθημερινά αντιμέτωπος με πληροφορίες και δημοσιεύματα που δημιουργούν αμφιβολίες σχετικά με την κατανάλωσή τους.
Τα πρόσθετα σάκχαρα αποτελούν εδώ και αιώνες μέρος της διατροφής διαφορετικών πληθυσμών ανά τον κόσμο. Μπορούν να έχουν θέση σε ένα ισορροπημένο διαιτολόγιο ή πρέπει να τα εξορίσουμε «στο πυρ το εξώτερον»;
Πού βρίσκονται τα πρόσθετα σάκχαρα
Τα σάκχαρα περιέχονται φυσικά σε πολυάριθμα τρόφιμα όπως τα φρούτα και οι χυμοί τους, το γάλα, το μέλι, ή προστίθενται για να χαρίσουν τη γλυκιά γεύση σε κάθε είδους γλυκίσματα, κέικ, παγωτά, μπισκότα, μαρμελάδες, δημητριακά πρωινού, αναψυκτικά κ.λ.π. Συχνά, ανάλογα με την προέλευσή τους, τα διαχωρίζουμε σε «φυσικά» και «πρόσθετα».
Ως «φυσικά» χαρακτηρίζουμε τα σάκχαρα που περιέχονται σε φρούτα και λαχανικά (σακχαρόζη, γλυκόζη, φρουκτόζη), στα γαλακτοκομικά προϊόντα (λακτόζη, γαλακτόζη), ενώ υπάρχουν σε μικρότερο βαθμό και στα δημητριακά (μαλτόζη).
Ως «πρόσθετα» χαρακτηρίζουμε αυτά που απομονώνονται ή παράγονται από τις φυσικές πηγές σακχάρων, όπως τα ζαχαρότευτλα και τα ζαχαροκάλαμα, και στη συνέχεια προστίθενται στα τρόφιμα και τα ροφήματα.
Πρόσθετα εναντίον φυσικών σακχάρων
Όλα τα σάκχαρα, ανεξάρτητα από την προέλευσή τους, είναι ίδια από πλευράς δομής. Η σακχαρόζη των φρούτων και η ζάχαρη που προσθέτουμε στον καφέ αποτελούνται από ένα μόριο γλυκόζης και ένα μόριο φρουκτόζης, το σιρόπι καλαμποκιού υψηλής περιεκτικότητας σε φρουκτόζη (HSCF) που παράγεται από το άμυλο καλαμποκιού αποτελείται από μόρια γλυκόζης και φρουκτόζης (σε αναλογίες, συνήθως, 58%-42% και 55%-45%) και η ζάχαρη που προέρχεται από τα ζαχαρότευτλα και τα ζαχαροκάλαμα αποτελείται επίσης από γλυκόζη και φρουκτόζη (σε αναλογία 50%-50%).
Έτσι, κατά την πέψη τους από το ανθρώπινο σώμα η σακχαρόζη των φρούτων, η σακχαρόζη του καφέ και το HFCS του ψωμιού του τοστ διασπώνται στα ίδια μόρια γλυκόζης και φρουκτόζης, ο οργανισμός δεν μπορεί να διακρίνει από πού προήλθαν και τα διαχειρίζεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο.
Σε τι διαφέρουν
Τα φυσικά και τα πρόσθετα σάκχαρα διαφέρουν ως προς τα συστατικά που τα συνοδεύουν. Συχνά, τα τρόφιμα και τα ροφήματα που περιέχουν τα φυσικά σάκχαρα έρχονται «πακεταρισμένα» με βιταμίνες, μέταλλα, ιχνοστοιχεία, φυτικές ίνες.
Τα τρόφιμα και ροφήματα στα οποία προσθέτουμε σάκχαρα συνήθως περιέχουν λιγότερα θρεπτικά συστατικά, ενώ άλλες φορές συνοδεύονται από συστατικά που συστήνεται να αποφεύγουμε όπως τα κορεσμένα λιπαρά. Όμως αυτό σίγουρα δεν ισχύει πάντα, όπως στην περίπτωση πολλών δημητριακών πρωινού ή του ψωμιού κ.α.
Σε κάθε περίπτωση, οι άνθρωποι αναζητούμε και αγαπούμε τη γλυκιά γεύση και μπορούμε να την απολαμβάνουμε αρκεί να μην υπερβαίνουμε το μέτρο. Άλλωστε, τα σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα δεν υποστηρίζουν ότι η πρόσληψη πρόσθετων σακχάρων με μέτρο και στα πλαίσια ενός ισορροπημένου διαιτολογίου συνδέεται με προβλήματα υγείας.
Πόσα πρόσθετα σάκχαρα μπορούμε να καταναλώσουμε
Οι φορείς υγείας, όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, συνιστούν η ημερήσια πρόσληψη προστιθέμενων σακχάρων να μην ξεπερνά το 10% των ημερήσιων θερμίδων (δηλαδή 200 θερμίδες σε μία μέση δίαιτα 2.000 θερμίδων).
Σήμερα, τα περισσότερα συσκευασμένα τρόφιμα και ροφήματα (μπισκότα, δημητριακά, επιδόρπια, αναψυκτικά κ.α.) αναφέρουν ξεκάθαρα πόσα σάκχαρα περιέχονται ανά μερίδα προϊόντος, καθώς και σε τι ποσοστό αναλογούν με βάση μια δίαιτα των 2.000 θερμίδων (διαθρεπτική επισήμανση GDA’s).
Ωστόσο, όπως ισχύει και με οποιοδήποτε συστατικό της δίαιτάς μας, καλό θα είναι να καταναλώνουμε τα σάκχαρα με μέτρο, φροντίζοντας πάνω από όλα να διατηρούμε την ισορροπία στη διατροφή μας.
Πηγή: http://www.nutrimed.gr
Έρευνα μελέτησε τις επιπτώσεις που είχε ο εμβολιασμός στην υγεία του παιδιού.
Επιστήμονες από το πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, την Ιατρική Σχολή του San Diego και το πανεπιστήμιο της Βοστόνης, σε συνεργασία με την Αμερικανική Ακαδημία για τις αλλεργίες, το άσθμα και την ανοσολογία βρήκαν στοιχεία σχετικά με την ασφάλεια του εμβολιασμού για τον ιό H1N1 κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
Τα ευρήματα της έρευνας, η οποία ξεκίνησε λίγο μετά την έκρηξη της γρίπης από τον ιό Η1Ν1 το 2009, δημοσιεύτηκαν στο έντυπο «Vaccine».
«Πιστεύουμε ότι τα ευρήματα της έρευνάς μας μπορούν να βοηθήσουν τις γυναίκες και τους γιατρούς τους να ενημερωθούν καλύτερα σχετικά με τα οφέλη και τους κινδύνους από το εμβόλιο της γρίπης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης», λέει η επικεφαλής της έρευνας, δρ. Christina Chambers.
Παρ’ όλες τις συστάσεις των αρχών για τον εμβολιασμό κατά της γρίπης όλων των εγκύων, υπολογίζεται ότι λιγότερες από τις μισές γυναίκες ακολουθούν αυτήν τη συμβουλή, κυρίως επειδή ανησυχούν για τις επιπτώσεις που θα μπορούσε να έχει ο εμβολιασμός στο αγέννητο μωρό τους.
Η επιστημονική ομάδα παρακολούθησε 1.032 εγκύους από τις ΗΠΑ και τον Καναδά μεταξύ των ετών 2009-2012, οι οποίες είτε επέλεξαν να κάνουν το εμβόλιο της γρίπης, είτε δεν εμβολιάστηκαν.
Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι γυναίκες που εμβολιάστηκαν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους δεν είχαν περισσότερες πιθανότητες να αποβάλλουν, να γεννήσουν ένα παιδί με συγγενείς ανωμαλίες ή ένα λιποβαρές μωρό συγκριτικά με όσες δεν εμβολιάστηκαν.
Παρόλο που οι γυναίκες που έκαναν το εμβόλιο ήταν πιο πιθανό να γεννήσουν πρόωρα, κατά μέσο όρο τα βρέφη αυτά γεννιόντουσαν μόλις τρεις μέρες νωρίτερα από τα μωρά των γυναικών που δεν είχαν εμβολιαστεί.
Πηγή: http://www.vita.gr
Οι άντρες με την πάθηση ελέγχουν καλύτερα τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα.
Οι άνδρες και οι γυναίκες διαφέρουν σε πολλούς τομείς και όπως υποστηρίζει έρευνα, που παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας για τη Μελέτη του Διαβήτη στη Βαρκελώνη, φαίνεται να διαφέρουν και στο γλυκαιμικό τους προφίλ.
Η καθηγήτρια Sarah Wild από το πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου και συνάδελφοί της από τη Διεθνή Ομάδα για την Ποιότητα της Φροντίδας των ασθενών με διαβήτη τύπου 1 αξιολόγησαν δεδομένα συνολικά 142.260 παιδιών και ενηλίκων ασθενών από 12 χώρες, και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι άνδρες με διαβήτη τύπου 1 φαίνεται να ελέγχουν καλύτερα τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα σε σύγκριση με τις γυναίκες. Ωστόσο, μεταξύ αγοριών και κοριτσιών δεν υπάρχει σημαντική διαφορά στο συγκεκριμένο τομέα.
Πιο συγκεκριμένα, οι γυναίκες ηλικίας 15-29 ετών είχαν 8% περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη (HbA1c) μεγαλύτερη ή ίση με 7,5% σε σχέση με τους άνδρες ίδιας ηλικίας και οι γυναίκες άνω των 30 ετών είχαν 6% περισσότερες πιθανότητες να ξεπεράσουν το όριο αυτό.
Η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη στην ουσία αντικατοπτρίζει το μέσο όρο των τιμών του σακχάρου το τελευταίο τρίμηνο και στόχος είναι τα επίπεδά της να διατηρούνται στο 7% ή χαμηλότερα, καθώς τα υψηλά επίπεδα αυξάνουν τον κίνδυνο επιπλοκών.
Όπως δήλωσε η Sarah Wild «Η ανάλυση των δεδομένων δείχνει διαφορές στο γλυκαιμικό προφίλ ανδρών και γυναικών. Μια εξήγηση θα μπορούσε να είναι ότι οι γυναίκες τείνουν να έχουν χαμηλότερα επίπεδα αιμοσφαιρίνης από τους άνδρες. Ωστόσο, απαιτείται περαιτέρω έρευνα προκειμένου να επιβεβαιωθεί η εξήγηση αυτή ή να βρεθεί κάποια άλλη».
Πηγή: http://www.vita.gr
Δεν υπάρχει ακόμα σαφής απόδειξη της αλληλεπίδρασής τους.
Αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη αντιμετωπίζουν όσοι παίρνουν αντικαταθλιπτικά φάρμακα, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα.
Οι ερευνητές του πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον, με επικεφαλής τον καθηγητή Ρίτσαρντ Χολτ, που έκαναν τη δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα διαβήτη «Diabetes Care», σύμφωνα με το BBC, αξιολόγησαν συγκριτικά 22 δημοσιευμένες μελέτες πάνω στο ζήτημα και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι υπάρχει σχέση ανάμεσα στα αντικαταθλιπτικά και στο διαβήτη τύπου 2, αν και τόνισαν ότι δεν υπάρχει απόδειξη πως τα πρώτα προκαλούν άμεσα τον δεύτερο.
Όπως είπαν, είναι πιθανό πως όσοι παίρνουν αντικαταθλιπτικά, βάζουν παραπάνω κιλά και το αυξημένο βάρος, με τη σειρά του, αυξάνει τον κίνδυνο για διαβήτη, χωρίς πάντως να αποκλείουν ότι τα ίδια τα ψυχοφάρμακα παρεμβαίνουν και διαταράσσουν τον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα. Οι ερευνητές είπαν ότι δεν επιδρούν όλα τα αντικαταθλιπτικά με τον ίδιο τρόπο, αλλά δεν ξεχώρισαν κάποια συγκεκριμένη κατηγορία αντικαταθλιπτικών ή ασθενών ως υψηλότερου κινδύνου.
Οι βρετανοί επιστήμονες ανέφεραν πως χρειάζεται περαιτέρω μελέτη του θέματος και κάλεσαν τους γιατρούς που συνταγογραφούν αντικαταθλιπτικά, να έχουν το νου τους μήπως οι ασθενείς τους εμφανίσουν προειδοποιητικά συμπτώματα διαβήτη.
Ο διαβήτης μπορεί να διαγνωστεί με τεστ αίματος και να αποφευχθεί με την κατάλληλη διατροφή, τον έλεγχο του βάρους και τη σωματική άσκηση. Η χρήση των αντικαταθλιπτικών έχει σημειώσει σημαντική άνοδο διεθνώς τα τελευταία χρόνια.
Ο «διανοητικός χώρος εργασίας» του εγκεφάλου.
Κοιτάξτε για μερικά δευτερόλεπτα αυτά τα σχήματα. Μετά κλείστε τα μάτια σας και προσπαθείστε να φανταστείτε πώς είναι. Προσπαθείστε να πάρετε τη διανοητική εικόνα ενός από αυτά και να το σπάσετε σε κομμάτια με το μυαλό σας, ή να το συνδυάσετε με κάποιο άλλο για να φτιάξετε ένα νέο σχήμα.
Γνωστικοί επιστήμονες υποθέτουν ότι η ικανότητά μας να φανταζόμαστε, να φέρνουμε διανοητικές εικόνες στο μυαλό μας και να δημιουργούμε νέες ιδέες, είναι το αποτέλεσμα αυτού που αποκαλείται «διανοητικός χώρος εργασίας», ένα δίκτυο νευρώνων που συντονίζει τη δραστηριότητα σε πολλές περιοχές του εγκεφάλου.
Ομάδα ερευνητών από το πανεπιστήμιο του Dartmouth έδωσαν μια πληρέστερη εικόνα αυτού του «διανοητικού χώρου εργασίας», χρωματίζοντας εκείνες τις περιοχές του εγκεφάλου που εμπλέκονται στο διανοητικό χειρισμό των εικόνων, όπως τα σχήματα στις συγκεκριμένες εικόνες.
Όπως δήλωσε ο διδακτορικός φοιτητής του πανεπιστημίου και επικεφαλής της μελέτης, Alex Schlegel, «μπορούμε να μάθουμε καινούρια πράγματα, να σκεφτούμε νέες ιδέες, βλέποντας τα πράγματα από διαφορετικές οπτικές. Πολλά από αυτά σχετίζονται με αυτό το χώρο, που είναι σαν ένας σπουδαίος χώρος “διανοητικής παιδικής χαράς”».
Ο Shlegel και οι συνάδελφοί του ζήτησαν από 15 εθελοντές να κοιτάξουν εικόνες από αφηρημένα σχήματα και στη συνέχεια να προσπαθήσουν να επαναφέρουν τα σχήματα αυτά στη φαντασία τους, ενώ παρακολουθούσαν τον εγκέφαλό τους με fMRI scan.
Κάποιοι προσπαθούσαν να επαναφέρουν τα σχήματα όπως ακριβώς τα είχαν δει, ενώ από άλλους ζήτησαν να αλλάξουν τις εικόνες στο μυαλό τους, είτε αποδομώντας τα σχήματα σε ξεχωριστά κομμάτια, ή συνδυάζοντάς τα με άλλα για να δημιουργήσουν καινούρια.
Οι ερευνητές περίμεναν ότι η διανοητική δραστηριότητα αυτή θα γινόταν στον οπτικό φλοιό, το τμήμα αυτό του εγκεφάλου που επεξεργάζεται τις εικόνες.
Παρατηρώντας τη δραστηριότητα του οπτικού φλοιού, οι επιστήμονες τα τελευταία χρόνια έχουν καταφέρει να αποκωδικοποιήσουν τις εικόνες που ένα άτομο φαντάζεται, κάτι σαν «διάβασμα του μυαλού», αναφέρει δημοσίευμα του PopSci.
Όμως οι ερευνητές από το πανεπιστήμιο του Dartmouth διαπίστωσαν ότι στη διαδικασία δεν εμπλέκονταν μόνο ο οπτικός φλοιός. Βρήκαν ακόμη δώδεκα «περιοχές ενδιαφέροντος» που φαίνεται ότι συμμετείχαν στο χειρισμό των φανταστικών σχημάτων.
Παρότι η μελέτη τους δεν ήταν εκτεταμένη και αφορούσε μόνο σχήματα, ωστόσο υποστηρίζει αυτά που έχουν ισχυριστεί και άλλοι επιστήμονες, ότι δηλαδή υπάρχουν κι άλλα δίκτυα νευρώνων που σχετίζονται με τη φαντασία, τα οποία δεν έχουν δει σε δράση ποτέ πριν.
Περαιτέρω μελέτες ενδεχομένως να πρέπει να συνεχίσουν να ανακαλύπτουν τη λειτουργία αυτών των νευρικών συστημάτων, ωστόσο οι ερευνητές υποδηλώνουν ότι αυτός ο «διανοητικός χώρος εργασίας» ίσως είναι αναπόσπαστο κομμάτι των γνωστικών ικανοτήτων των ανθρώπων.
«Αυτό που αρχίσει να φαίνεται είναι ότι όταν εξετάζουμε τις πολύπλοκες γνωστικές συμπεριφορές, δεν πρέπει να ψάχνουμε μόνο σε απομονωμένες περιοχές» λέει ο Shlegel και καταλήγει ότι πρέπει κανείς να εξετάζει πώς δρα ο εγκέφαλος σαν σύνολο.
Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο Proceedings of the National Academy of Sciences.
