Η Ένωση απέστειλε οδηγία για τον προληπτικό εμβολιασμό κατά του ιού HPV.
Ιδιαίτερα χαμηλή απήχηση φαίνεται πως έχει, για την ώρα, το προληπτικό εμβόλιο κατά του ιού των ανθρώπινων κονδυλωμάτων, που θεωρείται υπεύθυνος για την εμφάνιση καρκίνου της μήτρας.
Παρ΄ ότι, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Ασθενειών (ECDC), σε 19 από τις 29 χώρες της Ε.Ε. το εμβόλιο είναι διαθέσιμο μόλις το 17% των κοριτσιών νεαρής ηλικίας το έχει κάνει.
Η Ένωση, μάλιστα, εξέδωσε οδηγία καλώντας τους γονείς να προχωρήσουν στον εμβολιασμό των παιδιών τους αφού -όπως αναφέρεται- τα οφέλη του εμβολίου στην πρόληψη του καρκίνου είναι σημαντικά.
Να σημειωθεί ότι το εμβόλιο απευθύνεται σε κορίτσια και νεαρές γυναίκες μέχρι 26 ετών, ανεξαρτήτως αν είναι σεξουαλικά ενεργά.
Τα γονίδια του άσχημου τρωκτικού μπορούν να αποκαλύψουν το μυστικό για να ζούμε περισσότερο.
Το μυστικό της μακροζωίας είναι πιθανό να κρύβεται στα γονίδια ενός ιδιαίτερα άσχημου τρωκτικού, όπως πιστεύουν οι επιστήμονες.
Τα τρωκτικά αυτά είναι ένα είδος τυφλοπόντικα που ζει στην ανατολική Αφρική και παρουσιάζει εξαιρετική «αντοχή» στο γήρας.
Οι «καραφλοί» αυτοί τυφλοπόντικες μπορούν να ζήσουν για 30 χρόνια, ενώ παρουσιάζουν αναπαραγωγικές ικανότητες μέχρι και το τέλος της ζωής τους. Μάλιστα, ζουν μέχρι και 10 φορές περισσότερο απ’ ότι άλλα τρωκτικά.
Επιπλέον, τα σημάδια του χρόνου δεν φαίνονται πάνω τους, παρουσιάζοντας μικρή μείωση της εγκεφαλικής δραστηριότητας και αντοχή των οστών τους, όσο γερνούν.
Οι παραπάνω λόγοι, έχουν κάνει τους επιστήμονες να πιστεύουν ότι οι αιτίες της μακροζωίας χωρίς προβλήματα υγείας, κρύβεται στα γονίδια τους και το «μόνο» που έχουμε να κάνουμε είναι να «ξεκλειδώσουμε» το μυστικό!
«Η γήρανση δεν είναι κάτι σταθερό. Δεν υπάρχουν αυστηρά ορισμένα όρια στο πόσο μπορούμε να ζήσουμε. Το γεγονός ότι οι άνθρωποι πεθαίνουν στα 80 ή τα 90 δεν είναι κάτι δεδομένο», λέει ο καθηγητής του πανεπιστημίου της Οξφόρδης Jonathan Flint, ειδικός στην ανθρώπινη γενετική.
Και εξηγεί: «Θεωρητικά, μπορούμε να φτάσουμε τα 200 χρόνια, εάν καταλάβουμε τα βιολογικά μονοπάτια και τα μεταβάλλουμε με κάποιο τρόπο».
Οι συγκεκριμένοι τυφλοπόντικες έχουν προσαρμοστεί άψογα στο περιβάλλον τους και τρέφονται με δηλητηριώδη φυτά, συνεργάζονται τέλεια μεταξύ τους και έχουν εμφανίσει αξιοσημείωτη αντοχή στον καρκίνο.
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Οι απαντήσεις στα πιο συνηθισμένα ερωτήματα των νέων μαμάδων.
Μια μπανιέρα, ένα απαλό σαπούνι κι ένα σφουγγάρι. Αρκούν άραγε για να φροντίσετε την υγιεινή του μωρού σας; Για να είναι το μικρό σας φρέσκο, καθαρό και πανέμορφο;
Εν μέρει ναι, φτάνουν τα παραπάνω για όσες μαμάδες ξέρουν πώς να μεταμορφώνουν το «τελετουργικό» του μπάνιου σε στιγμές ευτυχίας!
Όμως τι γίνεται αν η ροδαλή και λεπτεπίλεπτη επιδερμίδα του μωρού σας κοκκινίσει, σκάσει ή βγάλει σπυράκια; Ή αν για παράδειγμα σπάνε τα νύχια του; Ή όταν εμφανίσει κοκκινίλες γύρω από το στόμα του;
Ας δούμε, λοιπόν, παρακάτω, μερικά από τα πιο συνηθισμένα ερωτήματα των νέων μαμάδων καθώς και τις απαντήσεις των ειδικών.
Πότε πρέπει να λούζει κανείς ένα μωρό και με ποια συχνότητα;
Όποτε κάνετε μπάνιο στο μωρό σας, μπορείτε να πλένετε και το κεφάλι του με το ίδιο νερό του μπάνιου και μετά να ξεπλένετε πολύ καλά.
Όταν, όμως, εμφανισθούν τ’ αληθινά μαλλιά, τότε αυτά πρέπει να πλένονται μια-δυο φορές την εβδομάδα με παιδικό σαμπουάν σε ισοδακρυικό pH, που ξεπλένεται εύκολα και περιέχει τασιενεργά φυσικής προέλευσης.
Πότε πρέπει να βάζουμε υδατική κρέμα στο πρόσωπό του και ποιας κατηγορίας;
Μπορείτε να ξεκινήσετε να βάζετε στο πρόσωπο του παιδιού σας μια υδατική κρέμα από τους πρώτους κιόλας μήνες της ζωής του. Πρέπει όμως να είναι πολύ απλής κατασκευής και να χρησιμοποιείται με φειδώ.
Δεν πρέπει επίσης να περιέχει αρωματικές ύλες ούτε και ηλιακά φίλτρα, χημικού τύπου. Σε περίπτωση αμφιβολίας για την ποιότητα της κρέμας, αρκούν και λίγες σταγόνες από αμυγδαλέλαιο.
Πώς καθαρίζονται τ’ αφτιά και τα μάτια τους;
Δεν πρέπει ποτέ να καθαρίζετε το εσωτερικό μέρος του ακουστικού πόρου, αλλά μόνο το εξωτερικό με την ειδική μπατονέτα, ποτέ στεγνή, αλλά πάντοτε μουσκεμένη με νερό.
Μπορείτε επίσης να καταφύγετε και στην παλιά αλλά πάντα αποτελεσματική μέθοδο του μαντιλιού με τη στριφωμένη γωνιά.
Όσο για τα μάτια, μόλις που τα χαϊδεύετε με δυο πανάκια ή γαζούλες βρεγμένες, από την εσωτερική γωνιά προς τους κροτάφους.
Αν σπάνε τα νύχια του παιδιού πρέπει ν’ ανησυχούμε;
Όχι, γιατί τα νύχια των παιδιών, όπως και το δέρμα και τα μαλλιά τους, είναι πιο εύθραυστα. Εν πάση περιπτώσει, ο παιδίατρος μπορεί να συστήσει μεταλλικά άλατα στη διατροφή τους και αύξηση των πρωτεϊνών (με κρέας και ψάρια).
Πώς αντιμετωπίζονται τυχόν ερυθρές κηλίδες και στίγματα που εμφανίζονται γύρω από το στόμα του παιδιού κυρίως μετά το φαγητό;
Για την πρόληψή τους, πριν από το φαγητό αλείψτε γύρω από το στόμα του λίγη προστατευτική κρέμα με βάση το οξείδιο ψευδαργύρου.
Μετά το φαγητό, καθαρίζετε καλά το πρόσωπο του παιδιού με λίγη παιδική λοσιόν και ξαναβάζετε την προστατευτική κρέμα.
Πρέπει να ανησυχεί κανείς αν μια ελιά που έχει το παιδί μεγαλώνει; Είναι σκόπιμο να καταφεύγει σε ειδικό;
Αν υπάρχουν αμφιβολίες ή αν στην οικογένεια υπάρχουν άτομα με διασκορπισμένες μεγάλες κρεατοελιές, καλό είναι να απευθυνθεί κανείς σε παιδίατρο δερματολόγο.
Οι συγγενείς κρεατοελιές (εκ γενετής), απεναντίας, πρέπει να αφαιρούνται χειρουργικά στα χρόνια της εφηβείας.
Τι πρέπει να έχουμε στο σπίτι για τραυματισμούς με αιχμηρά αντικείμενα και γδαρσίματα;
Να έχετε ένα κουτί με έτοιμες αποστειρωμένες γάζες, μπεταντίν και φυσιολογικό ορό. Για μώλωπες, κρέμα άρνικας περιεκτικότητας 10%. Αν πρόκειται για εκτεταμένες επιφάνειες συμβουλευτείτε γιατρό.
Σε έναν τραυματισμό με αιχμηρό αντικείμενο ή σε περίπτωση γδαρσίματος, φροντίζετε το τραύμα –όχι όμως πάνω από τρεις μέρες- πλένοντάς το με φυσιολογικό ορό και βάζοντάς του, στη συνέχεια, λίγο μπεταντίν.
Για τα εγκαύματα τι πρέπει να κάνουμε;
Βασική αρχή είναι να τα προλαμβάνουμε. Πώς; Μην αφήνοντας ποτέ τα παιδιά μόνα τους στην κουζίνα, ιδιαίτερα όταν είναι αναμμένα τα μάτια ή ο φούρνος της ηλεκτρικής συσκευής.
Παρόλα αυτά, αν το παιδί καεί και το έγκαυμα είναι μικρό, πρέπει να το πλύνετε αμέσως με φυσιολογικό ορό και μπεταντίν. Αν το έγκαυμα είναι πιο εκτεταμένο, αφού το πλύνετε με φυσιολογικό ορό και μπεταντίν, ενημερώστε το γιατρό σας.
Ποτέ τα εγκαύματα δεν πρέπει να καλύπτονται με βαμβάκι.
Πηγή: http://www.belife.gr
Πόσο συχνά πρέπει να εξετάζονται τα μάτια.
Αμέσως μετά τη γέννηση η όραση είναι πολύ χαμηλή και φτάνει μόλις το 1/20 (5%) της φυσιολογικής! Στο τέλος του 3ου μήνα είναι περίπου 2/10 (20%).
Στους επόμενους 3 μήνες αναπτύσσεται ταχύτερα και στο τέλος του 6ου μήνα έχει φτάσει σχεδόν στα φυσιολογικά επίπεδα, 7-10/10 (70%-100%).
Πόσο συχνά πρέπει να εξετάζονται τα μάτια;
Η πρώτη αδρή εξέταση θα γίνει αμέσως μετά τη γέννηση από τον Οφθαλμίατρο του Μαιευτηρίου, για τυχόν ανατομικές ανωμαλίες στα βλέφαρα, θολερότητες στον κερατοειδή ή το φακό κλπ.
Οι επόμενες αδρές εκτιμήσεις της κατάστασης και της λειτουργικότητας των ματιών (κινητικότητα, παρακολούθηση αντικειμένων, στραβισμός κλπ.), θα γίνεται από τον οικογενειακό Παιδίατρο στις περιοδικές εξετάσεις του βρέφους και σε περίπτωση υποψίας οφθαλμικού προβλήματος θα παραπέμπεται αμέσως σε Οφθαλμίατρο.
Το 1ο μήνα τα μάτια δεν συνεργάζονται, οπότε το βρέφος μπορεί να δίνει την ψευδή εντύπωση ότι στραβίζει. Στο τέλος του 2ου μήνα μπορεί και παρακολουθεί τις οριζόντιες κινήσεις, ενώ στο τέλος του 3ου παρακολουθεί και τις κάθετες.
Από τον 3ο χρόνο, η εξέταση θα γίνεται ανά έτος από το γενικό Οφθαλμίατρο και μόνο αν υπάρξει πολύ εξειδικευμένο πρόβλημα θα παραπέμπεται σε ειδικό. Θα ελέγχεται κυρίως η οπτική οξύτητα, η ύπαρξη στραβισμού, νυσταγμού, θολερότητες στο φακό ή τον κερατοειδή κλπ.
Κατά τη διάρκεια της σχολικής ηλικίας και εφ’ όσον δεν έχει διαγνωσθεί κάποιο πρόβλημα, οι εξετάσεις θα εξακολουθούν να γίνονται ανά έτος. Αν όμως διαπιστωθεί πρόβλημα, τότε ανάλογα ίσως χρειαστεί το παιδί να εξετάζεται κάθε 3-6 μήνες αρχικά και αργότερα, όταν το πρόβλημα τεθεί υπό έλεγχο, ανά έτος.
Σε περίπτωση που ένα παιδί γεννηθεί πρόωρα και μπει σε θερμοκοιτίδα, τότε ίσως χρειαστεί τακτικότερος έλεγχος από Οφθαλμίατρο .
Οφθαλμικά προβλήματα της παιδικής ηλικίας:
Τα σοβαρότερα προβλήματα στη παιδική ηλικία είναι:
1. Προωρότητα: Πρόκειται για βρέφη που έχουν γεννηθεί νωρίτερα από την 32η εβδομάδα κυήσεως ή έχουν βάρος κατά τη γέννηση μικρότερο των 1250 gr ή έχουν μπει για μεγάλο διάστημα σε θερμοκοιτίδα. Τα βρέφη αυτά θα πρέπει να εξετάζονται από Οφθαλμίατρο στο τέλος του 1ου μήνα και μετά τον 6ο , το 12ο και τον 18ο μήνα και εφ’ όσον διαπιστωθεί κάποιο πρόβλημα, να γίνουν οι απαραίτητες θεραπευτικές ενέργειες. Τα πρόωρα μπορεί να εμφανίσουν ποικίλα οφθαλμικά προβλήματα όπως διαθλαστικές ανωμαλίες, στραβισμό και αμβλυωπία, με σοβαρότερο όμως την αμφιβληστροειδοπάθεια της προωρότητας. Αυτή είναι μία σοβαρή πάθηση του αμφιβληστροειδή χιτώνα, η οποία αν δεν αντιμετωπισθεί έγκαιρα μπορεί να προκαλέσει αποκόλληση και να καταλήξει ακόμα και σε τύφλωση.
2. Διαθλαστικές ανωμαλίες: Μυωπία-υπερμετρωπία-αστιγματισμός. Είναι προβλήματα που συχνά ξεκινούν από την παιδική, τη νηπιακή ή ακόμα και τη βρεφική ηλικία και χρειάζονται εγκαιρη αντιμετώπιση (βλ. Οφθαλμικές Παθήσεις).
3. Στραβισμός-Αμβλυωπία: Η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία προφυλάσσει από την μόνιμη μείωση της όρασης (βλ. Οφθαλμικές Παθήσεις).
Τα παρακάτω συμπτώματα μπορεί να αποτελούν ενδείξεις οφθαλμικού προβλήματος:
Το βρέφος δεν στρέφει το βλέμμα του προς το φως όταν αναβοσβήνουμε ένα φανό στα πλάγια του προσώπου του(1ος μήνας)
Δεν παρακολουθεί τις κινήσεις αντικειμένου που κινείται εμπρός από τα μάτια του(4ος μήνας)
Δεν ψάχνει με το βλέμμα του ή στρέφοντας το κεφάλι, την μητέρα ή τον πατέρα του(7ος μήνας)
Δεν προσπαθεί να πιάσει διάφορα αντικείμενα που βρίσκονται εμπρός του
Το βρέφος αλληθωρίζει
Γέρνει το κεφάλι του πλάγια
Τρίβει συχνά τα μάτια του
Ακόμα και σε δυνατό φως οι κόρες των ματιών παραμένουν μεγάλες
Κινεί τα μάτια χωρίς να παρακολουθεί κάποιο αντικείμενο
Τα μάτια τρεμοπαίζουν
Υπάρχουν δυσμορφίες στα βλέφαρα, ο κερατοειδής είναι θολός ή οι κόρες έχουν χρώμα γκριζόλευκο
Εχει ασυνήθιστα μεγάλα μάτια
Τα μάτια του είναι συνεχώς κόκκινα και δακρυσμένα
Συχνά σκοντάφτει ή χτυπάει σε αντικείμενα που βρίσκονται εμπρός του
Όταν κοιτάζει μια ζωγραφιά, «κολλάει» το πρόσωπό του στο βιβλίο
Πώς πρέπει να είναι τα παιδικά γυαλιά
Θα πρέπει να είναι άθραυστα και ελαφριά
Το στήριγμα στη μύτη να είναι μαλακό
Οι βραχίονες να κυκλώνουν τα αυτιά, έτσι ώστε να μην γλιστράνε
Πώς θα τα συνηθίσει
Μερικά βρέφη ίσως χρειαστούν γυαλιά σχεδόν αμέσως μετά τη γέννηση τους! Έχει μεγάλη σημασία να βοηθήσουμε το βρέφος ή το νήπιο να συνηθίσει να φοράει τα γυαλιά. Στην αρχή το να τα φορέσει έστω και για λίγα λεπτά, είναι επιτυχία. Όσο όμως θα τα συνηθίζει, τόσο θα τα φοράει όλο και περισσότερο χρόνο.
Το πρώτο διάστημα, ίσως φανούν χρήσιμα κάποια τεχνάσματα, όπως το να προσπαθούμε να του φορέσουμε τα γυαλιά όταν ασχολείται με κάτι, παίζει ή όταν είμαστε έξω στο δρόμο, οπότε η προσοχή του είναι στραμμένη αλλού και δε δίνει σημασία στα γυαλιά. Αν στις αρχές τα τραβάει θέλοντας να τα βγάλει, δεν θα πρέπει να απογοητευόμαστε. Το ίδιο μπορεί να κάνει και με ένα καπέλο μέχρι να το συνηθίσει. Χρειάζεται υπομονή και επιμονή εκ μέρους μας.
Πηγή: http://www.iator.gr
Ο κόσμος που επισκέπτεται μια χώρα για να συνδυάσει τις τουριστικές υπηρεσίες και τις ιατρικές υπηρεσίες, πρέπει να έχει ευκολίες στην περίπτωση που είναι άτομα σε φάση αποκατάστασης ή ανάρρωσης από κάποια επέμβαση. Φυσικά πρέπει να υπάρχει πρόβλεψη για τα άτομα με αναπηρία (ΑμεΑ). Η προσβασιμότητα δεν νοείται μόνο ως διεύρυνση της χρηστικής δυνατότητας συγκεκριμένων δομημένων (δημόσιων ή όχι) χώρων, δε νοείται μόνο ως παράμετρος κατασκευαστικής αρτιότητας ενός κτηρίου ως προς τα δομικά του στοιχεία, ούτε ως δυνατότητα μετακίνησης μόνο.
Τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, ενώ αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι μιας τουριστικής δραστηριότητας, στην περίπτωση ΑμΕΑ αποτελούν φραγμό στην ομαλή διαμονή και μετακίνηση τους στα μεγάλα αστικά κέντρα της Ελλάδας, άλλα και στην επαρχία. Σαν αποτέλεσμα, πάρα πολύ λίγοι παρατετραπληγικοί μπορούν να κυκλοφορήσουν αφού ακόμα και αν προσπαθήσουν θα συναντήσουν τεράστια προβλήματα.
Η πόλη και συγκεκριμένα τα εμπορικά και δημόσια κτίρια, οι κοινωνικοί, αθλητικοί και θρησκευτικοί χώροι, τα Νοσοκομεία ,οι δρόμοι και όλοι οι δημόσιοι χώροι καθώς και οι χώροι πολιτιστικών εκδηλώσεων πρέπει να είναι προσπελάσιμοι και προσιτοί στα μειονεκτούντα και ανάπηρα άτομα.
Ενδεικτικά αναφέρεται ότι μετά από έρευνα επιτόπιας καταγραφής στην Αθήνα, η προσπελασιμότητα σε μουσεία είναι μέτρια έως πολύ κακή σε ποσοστό 83,3% (με το πολύ κακή να ανέρχεται στο 50%)
Εκτιμάται ότι πάνω από 40 εκατομμύρια Ευρωπαίοι πολίτες ακόμη δεν πηγαίνουν διακοπές. Για πολλούς από αυτούς η κάποια μορφή αναπηρίας τους θεωρείται το κυρίως εμπόδιο που παρακωλύει την πρόσβαση τους σε πολλές από τις υφιστάμενες προσφερόμενες τουριστικές υπηρεσίες. Ωστόσο, η ζήτηση για πρόσβαση σε
τουριστικές υπηρεσίες αυξάνεται σε τέτοιο βαθμό ώστε όλοι εκείνοι που εμπλέκονται στην τουριστική βιομηχανία αναγκάζονται να αναγνωρίσουν στους τουρίστες με αναπηρία ότι αντιπροσωπεύουν μια πολύ σημαντική ομάδα καταναλωτών που περιμένουν ακόμη για αύξηση διαθέσιμων, κατάλληλων ποιοτικών τουριστικών προσφορών και υπηρεσιών που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες και στις απαιτήσεις τους. Επιπλέον αξίζει να σημειωθεί ότι οι περισσότεροι τουρίστες με αναπηρία συνοδεύονται στα ταξίδια τους από τουλάχιστον άλλο ένα άτομο, οπότε και η εν λόγω ομάδα καταναλωτών είναι μεγαλύτερη, επομένως αξίζει σοβαρότερης εμπορικής προσοχής.
Ένα από τα κύρια εμπόδια που αντιμετωπίζουν τα άτομα με ειδικές ανάγκες είναι η αρνητική στάση και η προκατάληψη της κοινωνίας. Παρά την αξιοσημείωτη πρόοδο, οι αντιλήψεις για το τι σημαίνει να έχει ένα άτομο ειδικές ανάγκες παραμένουν βαθιά ριζωμένες στις εκπαιδευτικές, κοινωνικές και πολιτισμικές πρακτικές. Συνεπώς τα άτομα με ειδικές ανάγκες έχουν περιορισμένες ευκαιρίες για
εκπαίδευση, συμμετοχή στην κοινωνική ζωή, ενίσχυση της αυτοεκτίμησης και ανάπτυξη των προσόντων. Πρέπει συνεπώς να γίνουν πολλά για να αλλάξουν τα στερεότυπα για τα άτομα με ειδικές ανάγκες στην κοινωνία. Σε αντίθετη περίπτωση δεν θα αξιοποιηθούν οι δυνατότητες των ατόμων με ειδικές ανάγκες, ούτε η συμβολή τους στην κοινωνία.
Όλοι όσοι έρχονται σε επαφή με άτομα με αναπηρία πρέπει να είναι σε θέση να τα εξυπηρετήσουν όσο το δυνατόν καλύτερα. Στις επαφές αυτές περιλαμβάνονται διαπροσωπικές συνομιλίες, μέσω τηλεφώνου, δια αλληλογραφίας ή μέσω ταξιδιωτικών γραφείων ή τρίτων.
Στις περισσότερες περιπτώσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται τα άτομα με αναπηρία κατά τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως και οποιονδήποτε άλλο πελάτη, με τη διαφορά ότι ίσως χρειάζεται λίγο παραπάνω χρόνο εάν υπάρχουν προβλήματα επικοινωνίας.
Οι τουρίστες με αναπηρία αποδέχονται σε γενικές γραμμές ότι τα επίπεδα προσβασιμότητας που παρέχονται από τα ξενοδοχεία κάθε άλλο παρά τέλεια μπορούν να θεωρηθούν, και ότι ο ρυθμός προόδου προκειμένου να επιτευχθεί πλήρης προσβασιμότητα δυσχεραίνεται από οικονομικά εμπόδια.
Πολλά από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα άτομα με αναπηρία δεν είναι προβλήματα υποδομής, αλλά συμπεριφοράς. Αναμφισβήτητα, η αρνητική συμπεριφορά θεωρείται το μεγαλύτερο εμπόδιο για άτομα με προβλήματα ψυχικής υγείας ή μαθησιακές δυσκολίες που επιθυμούν να ταξιδέψουν.
Η αλλαγή στη συμπεριφορά μπορεί να ενέχει ελάχιστο κόστος
Ο αριθμός των προσπελάσιμων ξενοδοχείων και των άλλων αντίστοιχων καταλυμάτων ανά την Ευρώπη είναι πολύ χαμηλός, ενώ ακόμα και εκείνα που θεωρούνται προσπελάσιμα πολύ σπάνια καλύπτουν απολύτως τις ανάγκες των φιλοξενούμενων με αναπηρία. Το 10-20% των Ευρωπαίων πολιτών έχει κάποιου είδους αναπηρία και τα ποσοστά αυτά αυξάνονται σταδιακά με τη γήρανση του πληθυσμού της Ευρώπης.
Στην Ελλάδα ο τουρισμός για άτομα με ειδικές ανάγκες δεν είναι ανεπτυγμένος όσο θα έπρεπε για μια ευρωπαϊκή πόλη. Αυτή η κατηγορία επισκεπτών στην Ελλάδα δεν είχε ποτέ προβλεφθεί τα προηγούμενα χρόνια για αυτό και δεν υπήρξε καμία υποδομή στα ξενοδοχεία. Τα τελευταία χρόνια γίνανε και γίνονται κάποιες προσπάθειες για την νέα αυτή κατηγορία καταλυμάτων αλλά θα πρέπει να είναι υποχρεωτικές οι υποδομές σε όλες τις κατηγορίες ξενοδοχείων και σε κάθε είδους καταλύματα, καθώς και να δοθούν ειδικά κίνητρα στους επιχειρηματίες έτσι ώστε ανεξαρτήτου κόστους οι επιχειρήσεις να προχωρήσουν σε αυτές τις υποδομές των μονάδων.
Αν θέλουμε ιατρικό τουρισμό, το κράτος , η πολιτεία , η κυβέρνηση , η αυτοδιοίκηση και όλοι οι αρμόδιοι φορείς, θα πρέπει επιτέλους, να δώσουν την κατάλληλη σημασία και την οριστική λύση στο θέμα των ΑΜΕΑ όχι μόνο στον τουριστικό τομέα αλλά και σε όλα τα δημόσια ή ιδιωτικά κτίρια που λειτουργούν για το κοινό, είτε είναι δημόσιες υπηρεσίες είτε ιδιωτικές επιχειρήσεις.
