Οι «στεγνοί» πετυχαίνουν χαμηλότερους βαθμούς.
Πιο αποτελεσματικοί φαίνεται πως είναι οι υποψήφιοι εξετάσεων που κατά την ώρα των διαγωνισμάτων καταναλώνουν νερό σύμφωνα με βρετανούς ερευνητές.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα έρευνας που πραγματοποίησαν από κοινού τα πανεπιστήμια Ιστ Λόντον και Ουέστμινστερ, οι διαγωνιζόμενοι που καταναλώνουν νερό την ώρα των εξετάσεων πετυχαίνουν υψηλότερη βαθμολογία από εκείνους που διαγωνίζονται «στεγνοί» περίπου 5% κατά μέσον όρο.
Συνήθως οι φοιτητές μεγαλύτερου έτους προσέρχονται στις εξετάσεις με ένα μπουκαλάκι νερό σε σχέση με τους πρωτοετείς που δεν έχουν τέτοια συνήθεια.
Στην έρευνα μπήκαν στο μικροσκόπιο 447 φοιτητές του τμήματος Ψυχολογίας του πανεπιστημίου του Ιστ Λόντον. Οι 71 από αυτούς φοιτούσαν στο προπαρασκευαστικό έτος, οι 225 στο πρώτο και οι 151 στο δεύτερο.
Μόλις το 25% από αυτούς προσήλθε στις εξετάσεις με νερό (31% στους δευτεροετείς φοιτητές και 21% στους πρωτοετείς και στους φοιτητές του προπαρασκευαστικού). Από τους τελευταίους, αυτοί που έπιναν νερό την ώρα των εξετάσεων πέτυχαν κατά 10% μεγαλύτερους βαθμούς. Η βελτίωση ήταν της τάξης του 5% για τους «πότες» πρωτοετείς και 2% για τους φοιτητές του προπαρασκευαστικού έτους.
Η κατανάλωση νερού ενυδατώνει τον οργανισμό και βελτιώνει τις πνευματικές επιδόσεις, ενώ είναι πιθανό να επιδρά και ψυχολογικά στη λειτουργία της σκέψης. Ρίχνει επίσης τα επίπεδα του στρες, το οποίο, εμποδίζει την καθαρή λετιουργία του μυαλού.
Πώς θα ελαχιστοποιηθεί η «συμβίωση» με τα μικρόβια.
Το σπίτι δεν μπορεί ποτέ να γίνει ένα αποστειρωμένο εργαστήριο όπου τα μικρόβια θα είναι «είδος προς εξαφάνιση». Ωστόσο ακολουθώντας κάποιους βασικούς κανόνες υγιεινής τα μικρόβια θα περιοριστούν βάζοντας σε μικρότερο κίνδυνο τα παιδιά καθώς και ευπαθή άτομα που ζουν κάτω από την ίδια στέγη.
Ακολουθούν ορισμένοι απλοί τρόποι που θα κάνουν το σπίτι λιγότερο φιλόξενο για τους παθογόνους μικροοργανισμούς…
Αρχικά, πρέπει να γνωρίζουμε ποια σημεία του σπιτιού αποτελούν τις καλύτερες εστίες μικροβίων ώστε αφενός να φροντίζουμε σχολαστικότερα για την απολύμανσή τους και αφετέρου για να επιστήσουμε την προσοχή των παιδιών να είναι προσεκτικά.
Σε αυτά περιλαμβάνονται η κουζίνα και πιο συγκεκριμένα όπου μαγειρεύουμε, το δάπεδο του μπάνιου και άλλα σημεία του, τα πληκτρολόγια των υπολογιστών, το τηλέφωνο και γενικά αντικείμενα που χρησιμοποιούνται συχνά ακόμη και από ανθρώπους εκτός σπιτιού.
Όσο αφορά τον καθαρισμό των παραπάνω σημείων αλλά και γενικότερα του σπιτιού, αυτός πρέπει να γίνεται συχνά με προϊόντα που όχι μόνο λευκαίνουν αλλά και απολυμαίνουν. Μπορεί να είναι είτε σε σπρέι είτε σε υγρή μορφή.
Το ιδανικό είναι να καθαρίζουμε κάθε μέρα, αλλά μιας και αυτό είναι δύσκολο για τους περισσότερους, το ελάχιστο είναι 1 φορά την εβδομάδα. Φυσικά, όταν κάποιο μέλος της οικογένειας είναι άρρωστο, πρέπει να γίνεται συχνότερα η διαδικασία του καθαρισμού.
Φυσικά προϊόντα με αντιμικροβιακή δράση είναι το ξύδι και το λεμόνι. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν προκείμενου να αποφύγουμε χημικά που περιέχουν τα καθαριστικά σκευάσματα του εμπορίου.
Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε να πλένουμε συχνά τα χέρια ειδικά όταν επιστρέφουμε σπίτι.
Δεν είναι μία, αλλά δέκα διαφορετικές ασθένειες μαζί.Σε ένα νέο μοριακό «χάρτη» του καρκίνου του μαστού κατέληξαν βρετανοί και καναδοί ερευνητές, αντιμετωπίζοντας το συγκεκριμένο είδος πλέον όχι ως μία, αλλά ως δέκα διαφορετικές παθήσεις από άποψη γονιδίων. Η μελέτη έρχεται να δείξει ότι κάθε διαφορετικός όγκος στον μαστό απαιτεί και διαφορετικό είδος θεραπείας.
Οι βρετανοί και καναδοί ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Κάρλος Κάλντας του Κέμπριτζ, ανέφεραν ότι η νέα αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού θα βελτιώσει τη θεραπεία του, καθώς θα επιτρέψει την εξατομικευμένη χορήγηση φαρμάκων για την ιδιαίτερη περίπτωση κάθε ασθενούς, πράγμα που θα επιτρέψει και την καλύτερη πρόγνωση της εξέλιξης της νόσου.
Οι επιστήμονες ανέλυσαν, σύμφωνα με το ΑΠΕ, όγκους του μαστού από 2.000 γυναίκες και, κάνοντας τις αναγκαίες συγκρίσεις, κατέληξαν σε ένα νέο μοριακό «χάρτη» της συγκεκριμένης μορφής καρκίνου. Για πρώτη φορά ανέλυσαν με μεγάλη λεπτομέρεια τη γενετική σύσταση των καρκινικών κυττάρων από τα δείγματα που πήραν, διαπιστώνοντας ποια γονίδια ήτν υπερ-ενεργοποιημένα και ποια βρίσκονταν σε «καταστολή». Τελικά μπόρεσαν να ομαδοποιήσουν όλες αυτές τις γενετικές διαφορές σε δέκα διακριτές ομάδες καρκινικών όγκων.
Μέχρι σήμερα τα ανά τον κόσμο νοσοκομεία κάνουν γενικής φύσης τεστ για τον καρκίνο του μαστού, που χωρίζουν τους ασθενείς σε «ηπείρους». Μετά τη νέα γενετική έρευνα, προκύπτει ένας νέος πιο αναλυτικός «χάρτης» που επιτρέπει πλέον τον διαχωρισμό των καρκινοπαθών σε «χώρες», όμως θα χρειαστούν τρία έως πέντε χρόνια, μέχρι η νέα προσέγγιση να εφαρμοστεί στην πράξη στα ογκολογικά νοσοκομεία.
Το προσδόκιμο επιβίωσης διαφέρει σημαντικά ανάμεσα στις δέκα διαφορετικές κατηγορίες καρκίνου του μαστού. Για παράδειγμα, οι γενετικοί τύποι 2 και 5 της νόσου φαίνεται να έχουν μέση πιθανότητα 40% για 15ετή επιβίωση, ενώ οι τύποι 3 και 4 έχουν πιθανότητα 75% για την ίδια χρονική περίοδο.
Προς το παρόν υπάρχει στοχευμένη θεραπεία (με το φάρμακο Herceptin) μόνο για μία από τις μορφές του καρκίνου του μαστού. Οι άλλες εννέα κατηγορίες της νόσου πρέπει να αρκεστούν στις γενικού τύπου θεραπείες, όπως η χημειοθεραπεία και η ακτινοθεραπεία. Ελπίζεται όμως ότι, μετά την ταυτοποίηση των δέκα ξεχωριστών ειδών της νόσου, οι επιστήμονες θα καταφέρουν να βρουν ξεχωριστά φάρμακα για καθένα από αυτά.
Προς το παρόν οι καρκίνοι του μαστού διακρίνονται ανάλογα με την εμφάνισή τους στο μικροσκόπιο και τις βιοψίες των όγκων με βάση κάποιους βιοδείκτες. Η μεγάλη πλειονότητα των όγκων (πάνω από 70%) ανταποκρίνονται στις ορμονοθεραπείες όπως το φάρμακο tamoxiphen, με ποικίλα όμως ποσοστά επιτυχίας ανάλογα με την περίπτωση (μερικές ασθενείς τα πηγαίνουν καλά, ενώ άλλες όχι).
Ο καρκίνος του μαστού είναι η πιο συνηθισμένη μορφή καρκίνου μεταξύ των γυναικών παγκοσμίως, αποτελώντας το 16% των συνολικών περιπτώσεων γυναικείων καρκίνων, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Τα διαγνωσμένα περιστατικά καρκίνου του μαστού διεθνώς έχουν υπερδιπλασιαστεί μέσα στις τρεις τελευταίες δεκαετίες, από 641.000 το 1980 σε 1,6 εκατ. το 2010.
Η οικονομική κρίση «τρέλανε» το ανοσοποιητικό μας.
Αύξηση των κρουσμάτων ψωρίασης κατά 32% διαπιστώνουν οι επιστήμονες αποδίδοντας το φαινόμενο στην πίεση, στο άγχος και στα οικονομικά προβλήματα. Σε πολλές περιπτώσεις η ψωρίαση εκδηλώνεται μετά από καταστάσεις έντονου άγχους. Η υπερβολική ψυχολογική πίεση που οφείλεται κατά βάση στην οικονομική πίεση των ημερών μας, έχουν πυροδοτήσει την εκδήλωση ψωρίασης και έχουν αυξήσει τα περιστατικά υποτροπών.
Επιπλέον, η ίδια η παθολογική κατάσταση προκαλεί ψυχολογική πίεση, καθώς το δέρμα παίζει ουσιαστικό ρόλο στις διαπροσωπικές σχέσεις. Οι ορατές βλάβες, ιδιαίτερα στα χέρια και το πρόσωπο, μπορούν να βλάψουν την εικόνα που έχει ένα άτομο για τον εαυτό του και να το οδηγήσουν στο άγχος και την κατάθλιψη. Τότε ξεκινά ένας φαύλος κύκλος, καθώς η ψυχολογική πίεση μπορεί με τη σειρά της να προκαλέσει εξάρσεις της ασθένειας. Η πρώτη αναφορά της ψωρίασης γίνεται από τον Ιπποκράτη, που χρησιμοποίησε τον όρο ψώρα και λέπρα, για περιπτώσεις που θεωρούνται και αναγνωρίζονται σαν ψωρίαση.
H συχνότητα στο γενικό πληθυσμό είναι 1-3%. Στην Ελλάδα έχουμε περίπου διακόσιες πενήντα χιλιάδες ανθρώπους, περίπου, που πάσχουν από ψωρίαση και αντιμετωπίζουν μια σειρά από προβλήματα. Κυρίαρχο πρόβλημα είναι το γεγονός ότι οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν ότι η ψωρίαση δεν είναι μεταδοτική με αποτέλεσμα οι πάσχοντες να υφίστανται σημαντική ψυχοκοινωνική επιβάρυνση. Περισσότερες από 7.000.000 και σε όλο τον κόσμο πάνω από 120.000.000. Η συχνότητά της είναι ίση μεταξύ των δύο φύλων.
Οι διακυμάνσεις αποδίδονται σε φυλετικούς, περιβαλλοντικούς και γεωγραφικούς παράγοντες. Από πλευράς κληρονομικότητας φαίνεται ότι, από τις σχετικές μελέτες, πρέπει να δεχθούμε ότι αυτή υφίσταται και αφορά περισσότερα από ένα γονίδια. Περιβαλλοντολογικοί παράγοντες μπορεί να ξυπνούν και διεγείρουν την εμφάνιση ή υποτροπή του νοσήματος στους ψωριασικούς. Σ' αυτούς συγκαταλέγονται: οι λοιμώξεις, το στρες, φάρμακα, κλιματολογικοί παράγοντες, τραυματισμοί. Η ψωρίαση, εκτός του δέρματος, μπορεί να προσβάλλει και το αρθριτικό σύστημα. Στην περίπτωση αυτή, εφόσον εκδηλωθεί σε βαριά μορφή, μπορεί να προκαλέσει λειτουργικές και ανατομικές, των πασχουσών αρθρώσεων, όπως και η ρευματοειδής αρθρίτιδα.
Πρωτοεμφανίζεται συνήθως μεταξύ 18 έως 25 ετών, αν και μπορεί να παρουσιασθεί σε οποιαδήποτε ηλικία. Στατιστικά, πάντως, η εμφάνιση κάτω από την ηλικία των 10 ετών είναι εξαιρετικά σπάνια.
Η ψωρίαση είναι μια δερματική πάθηση με αυτοάνοσο χαρακτήρα που προσβάλει τα εμφανή σημεία του ανθρώπου όπως είναι τα χέρια , το πρόσωπο καθώς επίσης και τις ευαίσθητες περιοχές όπως τα γεννητικά όργανα
Είναι μια χρόνια φλεγμονώδης δερματοπάθεια που δεν οφείλεται σε κάποιο μικρόβιο κι επομένως δεν είναι μεταδοτική. Χαρακτηρίζεται κυρίως απο ερυθηματώδεις πλάκες που καλύπτονται από αργυρόχροα λέπια. Στις περισσότερες περιπτώσεις η νόσος εξελίσσεται με εναλλαγή εξάρσεων και υφέσεων.
Εμφανίζεται όταν τα κύτταρα στην εξωτερική στοιβάδα του δέρματος αναπαράγονται πιο γρήγορα από το κανονικό και συσσωρεύονται στην επιφάνεια του δέρματος. Τα νέα κύτταρα, μη βρίσκοντας χώρο, επικάθονται το ένα στο άλλο, δημιουργώντας κηλίδες στο δέρμα, χρώματος κόκκινου σκεπασμένου από λεπτές πλάκες λεπιδώδους υφής, χρώματος ασημί ή λευκού. Το ερύθημα από μόνο του δεν είναι κνηφώδες, αλλά η πληγείσα περιοχή μπορεί να ματώνει, αν ξύνεται.
Πηγή: http://www.ygeianews.gr
Έρευνα συνδέει την κατανάλωση νερού στις εξετάσεις με αυξημένες επιδόσεις.
Ένα μόνο μπουκάλι νερό την ώρα των εξετάσεων μπορεί να βελτιώσει τους βαθμούς των φοιτητών, σύμφωνα με έρευνα των πανεπιστήμων East London και Westminster.
Όπως ανακάλυψαν οι ερευνητές, η βελτίωση των βαθμών των «διψασμένων» φοιτητών άγγιζε το 4,8%. Το πόρισμα αυτό προέκυψε από την παρατήρηση 447 φοιτητών ψυχολογίας, από τους οποίους το 25% έμπαινε στην αίθουσα εξετάσεων κρατώντας ένα μπουκάλι νερό.
Η βελτίωση που παρουσίαζαν οι βαθμοί των πρωτοετών φοιτητών έφτανε το 5%, των δευτεροετών το 2% ενώ για όλη την ομάδα το 4,8%.
Σύμφωνα με τον Chris Pawson η κατανάλωση νερού μπορεί να έχει επίδραση στις νοητικές λειτουργίες κάτι που οδηγεί σε αυξημένη απόδοση κατά τη διάρκεια των εξετάσεων. Επιπλέον, μπορεί να συμβάλει στη μείωση του άγχους.
