ΔΕΙΤΕ: Το πρώτο στον κόσμο που «ακολουθεί» τις κινήσεις του σώματος.
Ο 19χρονος David Jonsson έχασε το δεξί του τμήμα του ποδιού πάνω από το γόνατο και κάτω εξαιτίας καρκίνου των οστών.
Χάρη σε ένα πρωτοποριακό μηχανικό πρόσθετο μπορεί να περπατάει και να επιδίδεται σε κάποιες από τις παλιές του συνήθειες σχεδόν σαν μην είχε χάσει ποτέ το πόδι του. Η ιδιαιτερότητα αυτού πρόσθετου μέλος είναι ότι «σκέφτεται» και «αισθάνεται» μέρος του σώματος οπότε κινείται από μόνο του δίχως να απαιτείται από τον ασθενή να το κινεί ο ίδιος.
Χρησιμοποιώντας βιονική τεχνολογία αιχμής, καθώς και επαναφορτιζόμενη μπαταρία, το βιονικό άκρο προσαρμόζεται στην κίνηση, την ταχύτητα, μέχρι και στο τύπο εδάφους που περπατάει ο χρήστης.
Οι δότες ομφαλιοπλακουντιακού αίματος προτιμούν τις ιδιωτικές τράπεζες.
Απογοητευτικά είναι τα στοιχεία ως προς την αποθήκευση ομφαλιοπλακουντιακού αίματος σε δημόσιες τράπεζες στη χώρα μας, καθώς υπάρχουν μόνο δύο, ενώ αντίθετα καταγράφεται εντυπωσιακά υψηλός αριθμός αποθήκευσης στις ιδιωτικές τράπεζες, «χωρίς καμία επιστημονική βάση για τη σημασία της αποθήκευσης για ιδία χρήση, με απουσία ελέγχου λειτουργίας του μεγάλου αριθμού των ιδιωτικών τραπεζών και παραπλανητική πληροφόρηση από τις ιδιωτικές τράπεζες αναφορικά με τη μελλοντική χρησιμότητα της αυτόλογης κατάθεσης». Αυτό τόνισε, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, ο πρόεδρος Εθελοντισμού της Ελληνικής Αιματολογικής Εταιρείας, Στέλιος Γραφάκος.
«Είναι αυτονόητο ότι το αποθηκευμένο ομφαλοπλακουντιακό αίμα θα πρέπει να έχει αποθηκευθεί σε δημόσια και όχι σε ιδιωτική τράπεζα», είπε ο κ. Γραφάκος και πρόσθεσε ότι δυστυχώς απογοητευτικά είναι τα στοιχεία και ως προς την ύπαρξη μη συγγενών δοτών, καθώς ο αριθμός των καταγεγραμμένων δοτών είναι ελάχιστος. Μόνο 20.000 δότες υπάρχουν στην Ελλάδα, ενώ στην Κύπρο με πληθυσμό 700.000, έχουμε 110.000 δότες.
Ο κ. Γραφάκος ανέφερε ότι υπάρχει βραδύτητα στην εξέταση της συμβατότητας των δειγμάτων και στην ανάρτηση των αποτελεσμάτων στις κατάλληλες ιστοσελίδες, ενώ σχετικά συχνή είναι η άρνηση των εθελοντών δοτών να δεχτούν όταν αυτό τους ζητηθεί. Ο κ. Γραφάκος έκανε έκκληση να αυξηθούν οι δότες και αναφέρθηκε στην εκστρατεία ενημέρωσης που κάνει η Ελληνική Αιματολογική Εταιρεία από 21 έως 28 Ιουνίου στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου της Αθήνας, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Εβδομάδας Λευχαιμίας και Λεμφώματος.
Αισιόδοξα μηνύματα έρχονται όμως από τον τομέα της θεραπείας. Μιλώντας κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου, ο πρόεδρος της Ελληνικής Αιματολογικής Εταιρείας, Νικόλαος Χαρχαλάκης, αναφέρθηκε στις νέες πιο αποτελεσματικές στοχευόμενες θεραπείες. Μία ακόμη μάχη στο μακροχρόνιο πόλεμο κατά του καρκίνου κέρδισε τα τελευταία χρόνια η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα, είπε ο κ. Χαρχαλάκης, καθώς τα αποτελέσματα ελέγχου της νόσου στη χρόνια μυελογενή λευχαιμία ξεπερνούν το 90%.
«Πράγματι, μπορούμε να μιλάμε για μια θεραπευτική επανάσταση, καθώς η πρόοδος της μοριακής βιολογίας έχει ενισχύσει τη θεραπευτική μας φαρέτρα με νέες πιο αποτελεσματικές στοχευόμενες θεραπείες», ανέφερε ο κ. Χαρχαλάκης και πρόσθεσε ότι τα εντυπωσιακά αποτελέσματα οφείλονται στη χρησιμοποίηση των αναστολέων κατά του ενζύμου που προκαλεί τη συγκεκριμένη μορφή λευχαιμίας.
Η μόνη θεραπεία που υπήρχε για τη μυελογενή λευχαιμία μέχρι πρόσφατα ήταν η μεταμόσχευση, θεραπεία, όμως, που είχε θνητότητα από 10%-40%.
Οι αναστολείς δεύτερης γενιάς είναι πιο δραστικοί, το αποτέλεσμα επιτυγχάνεται ταχύτερα και οι παρενέργειες από τη χρήση τους διαφέρουν από τις παρενέργειες του αναστολέα πρώτης γενιάς.
«Η επιτυχία στη θεραπεία της χρόνιας μυελογενούς λευχαιμίας με την προαναφερθείσα στοχευμένη θεραπεία άνοιξε πραγματικά νέους δρόμους στη θεραπεία των νεοπλασματικών νοσημάτων», τόνισε από την πλευρά του ο αντιπρόεδρος της Ελληνικής Αιματολογικής Εταιρείας, Δημήτριος Καρακάσης, και κατέληξε πως «Οι ελπίδες είναι οι θεραπείες αυτού του τύπου να επεκταθούν και σε άλλα νεοπλάσματα».
Σύμφωνα με τα επιστημονικά στοιχεία που παρουσίασε η γ.γ της Αιματολογικής Εταιρείας, Ελισάβετ Γρουζή, οι λευχαιμίες και τα λεμφώματα είναι μια κατηγορία κακοήθων νοσημάτων, δηλαδή καρκίνων. Οι λευχαιμίες ξεκινούν κατά κανόνα από το μυελό των οστών, ενώ τα λεμφώματα ξεκινούν συχνά από τους λεμφαδένες.
Σε αντίθεση με τους άλλους καρκίνους, τα νοσήματα αυτά εμφανίζουν συχνά μεγάλη ευαισθησία στη χημειοθεραπεία, στην ακτινοθεραπεία, καθώς και στην ανοσοθεραπεία και για το λόγο αυτό υπάρχει δυνατότητα ίασης ακόμη και στις περιπτώσεις που η προσβολή του οργανισμού είναι εκτεταμένη.
Στη χώρα μας, ανέφερε η κ. Γρουζή, έχουμε κάθε χρόνο περίπου 1.400 νέες περιπτώσεις λευχαιμίας και περίπου 2.000 περιπτώσεις λεμφωμάτων. Τόσο οι λευχαιμίες όσο και τα λεμφώματα προσβάλλουν συχνότερα τους άνδρες σε σχέση με τις γυναίκες. Ακόμη, τα νοσήματα αυτά προσβάλλουν περισσότερο άτομα μεγαλύτερης ηλικίας.
«Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει σημαντικότατα βήματα τόσο ως προς την κατανόηση της βιολογίας αυτών των νοσημάτων όσο και ως προς τη θεραπεία τους», ανέφερε ο αναπληρωτής καθηγητής και ταμίας της Αιματολογικής Εταιρείας, Παναγιώτης Παναγιωτίδης.
«Σήμερα βρισκόμαστε στην ευχάριστη θέση να μπορούμε να θεραπεύουμε σημαντικό αριθμό ασθενών, κυρίως νεαρότερων ηλικιών, και το ζητούμενο να είναι το πώς αυτό θα επιτευχθεί με τη λιγότερη δυνατή θεραπεία», κατέληξε ο κ. Παναγιωτίδης.
Τι δεν πρέπει να κάνετε.
Αν θέλετε η άσκηση που κάνετε να έχει αποτέλεσμα και το σώμα σας να μεταμορφωθεί πρέπει να εξασκήστε με το σωστό τρόπο. Στη γυμναστική υπάρχουν κάποια λάθη που αν τα αποφύγετε θα έχετε πιο άμεσα αποτελέσματα και χωρίς πολύ κόπο.
Στο περπάτημα:
Μην είστε υπερβολικοί στις κινήσεις σας.
Το μόνο που θα καταφέρετε είναι να κουραστείτε άσκοπα. Η κίνηση στα χέρια πρέπει να εναρμονίζεται με την αντίστοιχη των ποδιών γιατί σε αντίθετη περίπτωση επιβαρύνετε τα χέρια σας.
Στο τρέξιμο:
Μην καμπουριάζετε.
Όταν καμπουριάζετε έχετε ανάγκη από περισσότερες αναπνοές, επειδή μικραίνει ο αναπνευστικός χώρος στο σώμα σας με αποτέλεσμα να κουραζόσαστε πιο εύκολα και πιο γρήγορα. Φροντίστε, όταν τρέχετε, να κοιτάτε μπροστά. Αυτός είναι ένα απλός τρόπος να διατηρήσετε τη σωστή στάση του σώματός σας ενώ ασκείστε.
Στα βάρη:
Αυξήστε τα σταδιακά.
Επειδή οι μύες χτίζονται αργά και όχι από τη μια μέρα στην άλλη η αύξηση του βάρους πρέπει να γίνεται σταδιακά γιατί διαφορετικά υπάρχει κίνδυνος να δημιουργηθούν μυϊκές θλάσεις. Να θυμάστε ότι πρέπει να κάνετε αργές κινήσεις. Οι μύες δουλεύουν όχι με τη φόρα που θα σηκώσετε το βάρος αλλά με σωστές ελεγχόμενες κινήσεις. Ιδιαίτερη προσοχή δώστε και στις αναπνοές. Εκπνέετε όταν τραβάτε το βάρος και εισπνέετε όταν επανέρχεστε στην αρχική θέση.
Στο στατικό ποδήλατο:
Ρυθμίστε τη σέλα ανάλογα με το ύψος σας.
Αυτό θα σας προστατέψει από τους πόνους στα γόνατα. Όταν η σέλα είναι ψηλότερη από όσο πρέπει τεντώνετε περισσότερο τα γόνατα ενώ αν είναι χαμηλότερα τα λυγίζετε.
Στο κολύμπι:
Φροντίστε να χαλαρώνετε.
Όταν σφίγγεστε το μόνο που καταφέρνετε είναι να ζορίζετε τον εαυτό σας. Εάν κολυμπάτε σαν να θέλετε να επιμηκύνετε το σώμα σας κερδίζετε χρόνο αλλά εξασκείστε και με το σωστό τρόπο. Επίσης αναπνέετε όταν το κεφάλι είναι στο πλάι, συνήθως οι περισσότεροι παίρνουν αναπνοές κοιτώντας μπροστά όμως έτσι η μέση κάνει υπερέκταση και επιβαρύνεται άσκοπα.
Στο ελλειπτικό μηχάνημα:
Aποφύγετε τις υπερβολές.
Μην επιλέγετε μεγάλες ταχύτητες γιατί μπορεί να αποδειχθεί επικίνδυνο. Η σωστή ταχύτητα περιστροφής θα πρέπει να είναι γύρω στις 60 –80 περιστροφές στο λεπτό. Φροντίστε να μοιράζετε τη δύναμή σας αρμονικά στα χέρια και τα πόδια και να προσπαθείτε να κρατάτε ένα σταθερό ρυθμό.
Πηγή: http://www.omorfamistika.gr
Βρετανική έρευνα για την τρίτη ηλικία.
Μία παρενέργεια που εμφανίζουν πολλά ευρέως χρησιμοποιούμενα φάρμακα, το «μπλοκάρισμα» της ακετυλοχολίνης, μελέτησαν ερευνητές στη Βρετανία επιχειρώντας την πρώτη συστηματική αξιολόγηση της μακροπρόθεσμης επίδρασης της αντιχολινεργικής δραστηριότητας.
Διαπίσιτωσαν έτσι πως οι παρενέργειες που έχουν κοινά και ευρέως χρησιμοποιούμενα φάρμακα, όπως τα αντι-ισταμινικά κατά των αλλεργιών και τα αντικαταθλιπτικά, αυξάνουν τον κίνδυνο εγκεφαλικών δυσλειτουργιών αλλά και πρόωρου θανάτου για τα άτομα της τρίτης ηλικίας.
Η ακτυλοχολίνη είναι ουσία-κλειδί του εγκεφάλου. Όσοι άνθρωποι παίρνουν ταυτοχρόνως πολλά φάρμακα με αντιχολινεργική δράση κινδυνεύουν περισσότερο, σύμφωνα με τους ερευνητές, παρόλα αυτά οι ασθενείς δεν πρέπει να πανικοβληθούν και να σταματήσουν να τα παίρνουν χωρίς συνεννόηση με το γιατρό τους.
Όπως δείχνει η νέα έρευνα, είναι κρίσιμο οι γιατροί να επαναξιολογούν κατά τακτά χρονικά διαστήματα τα φάρμακα που συνταγογραφούν στους ηλικιωμένους, ώστε να διασφαλίσουν ότι οι σταδιακά συσσωρευόμενοι κίνδυνοι από τις διάφορες παρενέργειες δεν υπεραντισταθμίζουν τα οφέλη.
Οι ερευνητές δημιούργησαν μια κλίμακα «αντιχολινεργικού βάρους» για περίπου 80 φάρμακα (μερικά πουλιούνται στα φαρμακεία χωρίς συνταγή) και, με βάση αυτή, μελέτησαν τις επιπτώσεις σε περισσότερους από 13.000 άνδρες και γυναίκες άνω των 65 ετών, για περισσότερα από δύο χρόνια. Διαπίστωσαν ότι το 20% όσων έπαιρναν φάρμακα με το μεγαλύτερο αντιχολινεργικό βάρος, είχαν πεθάνει μέσα στην επόμενη διετία, έναντι μόλις 7% όσων δεν έπαιρναν καθόλου φάρμακα με αντιχολινεργική δράση. Για κάθε πρόσθετη μονάδα στην κλίμακα «αντιχολινεργικού βάρους», οι πιθανότητες πρόωρου θανάτου αυξάνουν κατά 26% κατά μέσο όρο.
Παράλληλα, όσοι ηλικιωμένοι έπαιρναν μεγάλες ποσότητες αντιχολινεργικών φαρμάκων, εμφάνιζαν μειωμένες επιδόσεις στα νοητικά-γνωστικά τεστ, μια ένδειξη που επιβεβαιώνει προηγούμενες μελέτες για την ύπαρξη σχέσης ανάμεσα στην αντιχολινεργική δράση και στην έκπτωση των εγκεφαλικών λειτουργιών, αυξάνοντας έτσι τον κίνδυνο για εκδήλωση άνοιας και Αλτσχάϊμερ.
Ωστόσο, πέρα από τη σχέση που διαπιστώθηκε, οι ερευνητές τόνισαν πως δεν αποδείχθηκε πως τα ίδια τα αντιχολινεργικά φάρμακα προκάλεσαν τον πρόωρο θάνατο ή τις εγκεφαλικές δυσλειτουργίες.
«Καμπανάκι» από τους επιστήμονες.
Στις 40.000 έως 50.000 ανέρχεται ο αριθμός έφηβων και ενήλικων που πάσχουν από συγγενείς καρδιοπάθειες, στη χώρα μας ενώ κάθε χρόνο γεννιούνται 1.000 παιδιά με καρδιολογικό πρόβλημα, το οποίο αν δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως ή εάν δεν παρακολουθείται εφ΄ όρου ζωής, μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στο μέλλον.
Δυστυχώς όμως, επισημαίνει ο καθηγητής Καρδιολογίας στο ΑΠΘ,Χαράλαμπος Καρβούνης επικαλούμενος στατιστικά στοιχεία, παγκοσμίως ένα πολύ μεγάλο ποσοστό ( 80%) των ασθενών, οι οποίοι χειρουργούνται σε παιδική ηλικία για συγγενή καρδιοπάθεια, με το πέρασμα του χρόνου παύουν να παρακολουθούνται, ούτε ενημερώνονται για τις εξελίξεις σχετικά με την ασθένειά τους. Στους ασθενείς αυτούς δημιουργούνται σοβαρές επιπλοκές όπως πνευμονική αρτηριακή υπέρταση.
Το γεγονός αυτό θεωρείται από τους ειδικούς ιδιαίτερα ανησυχητικό, διότι υπολογίζεται ότι οι μισοί από τους χειρουργημένους ασθενείς θα χρειαστούν νέα επέμβαση στο μέλλον ή θα εκδηλώσουν προβλήματα όπως αρρυθμίες ή καρδιακή ανεπάρκεια ή πνευμονική αρτηριακή υπέρταση.
