Η κατάθλιψη στην παιδική ηλικία

Υπάρχει περίπτωση τα παιδιά να εμφανίσουν κατάθλιψη; Η απάντηση είναι, δυστυχώς, ναι.

Η παιδική κατάθλιψη θα πρέπει να διαχωρίζεται από την κακοδιαθεσία και τις καθημερινές ανησυχίες που μπορεί να εμφανίσει ένα παιδί καθώς μεγαλώνει. Αν, όμως, τα παραπάνω συμπτώματα επιμένουν, τότε το παιδί ίσως να υποφέρει από την ασθένεια.

Πώς μπορώ να καταλάβω αν το παιδί μου έχει κατάθλιψη;

Τα βασικά συμπτώματα της κατάθλιψης είναι η μελαγχολία, ένα αίσθημα απελπισίας και οι απότομες αλλαγές της διάθεσης.

Άλλα συμπτώματα της κατάθλιψης:
1.Εκνευρισμός και θυμός
2.Ακατάπαυστη λύπη και απελπισία
3.Κοινωνική απομόνωση
4.Αυξανόμενη ευαισθησία στην απόρριψη
5.Αλλαγές στις διατροφικές συνήθειες, υπερφαγία ή ανορεξία
6.Μεταβολές στον ύπνο, υπερυπνίες ή αϋπνίες
7.Λεκτικά ξεσπάσματα ή κλάματα
8.Δυσκολία στην συγκέντρωση
9.Κόπωση και μειωμένη ενεργητικότητα
10.Ενοχλήσεις, όπως πονοκέφαλοι ή στομαχόπονοι, που δεν θεραπεύονται με φάρμακα
11.Μειωμένες κοινωνικές δεξιότητες κατά τη διάρκεια δραστηριοτήτων στο σπίτι ή με φίλους, στο σχολείο,
σε εξωσχολικές δραστηριότητες, χόμπι
12.Αισθήματα αναξιότητας και ενοχής
13.Διαταραχή στη μνήμη και στη συγκέντρωση
14.Σκέψεις θανάτου και αυτοκτονικός ιδεασμός

Αντιμετώπιση της κατάθλιψης
α) Ψυχοθεραπευτικές παρεμβάσεις. Η αντιμετώπιση και η θεραπεία της παιδικής κατάθλιψης σε γενικές γραμμές περιλαμβάνει συμπεριφοριστική και γνωσιακή θεραπεία. Η παρέμβαση στα παιδιά με κατάθλιψη περιλαμβάνει εκπαίδευση των παιδιών στην επίλυση προβλημάτων και βελτίωση των ικανοτήτων συνεργασίας. Επίσης, προσανατολίζεται στο να βοηθήσει το παιδί να ανεβάσει το επίπεδο δραστηριοτήτων του και να συμμετέχει σε ευχάριστα γεγονότα. Παράλληλα, τα παιδιά με κατάθλιψη μπορούν να ωφεληθούν με εκπαίδευση σε κοινωνικές δεξιότητες.

β) Ψυχοπαιδαγωγική αντιμετώπιση: Ο ρόλος και οι δυνατότητες του σχολείου

Το σχολείο πρέπει να διευκολύνει την πρόληψη, την αναγνώριση και την αντιμετώπιση της παιδικής κατάθλιψης. Η αποτελεσματική παρέμβαση θα πρέπει να περιλαμβάνει συνεργασία μεταξύ σχολείου και φορέων, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι συνθήκες που προκαλούν σύγχυση, απάθεια, αποξένωση και απελπισία, καταστάσεις τις οποίες βιώνουν πολλά παιδιά.

Πηγή: http://www.zougla.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Ευεργετικό για τον καρκίνο του προστάτη το πράσινο τσάι

Σύμφωνα με την επιθεώρηση «Cancer Ρrevention Research», μια χημική ουσία που περιέχεται στο πράσινο τσάι φαίνεται ότι επιβραδύνει την εξέλιξη του καρκίνου του προστάτη.

Στη σχετική μελέτη συμμετείχαν 26 άνδρες, ηλικίας 41 έως 72 ετών, οι οποίοι είχαν διαγνωστεί με τη νόσο και επρόκειτο να υποβληθούν σε χειρουργική αφαίρεση του προστατικού αδένα (ριζική προστατεκτομή).

Οι ασθενείς ελάμβαναν πριν από την εγχείρηση δισκία μιας ουσίας του πράσινου τσαγιού που λέγεται πολυφαινόλη Ε, η οποία βάσει προγενέστερων μελετών ασκούσε προστατευτική δράση εναντίον του συγκεκριμένου καρκίνου.

Οι ερευνητές από το Κέντρο Καρκίνου «Feist Weiller» στη Φιλαδέλφεια των Η.Π.Α., αφού υπέβαλαν τους εθελοντές σε αιματολογικές εξετάσεις για να ελέγξουν διάφορους δείκτες της εξέλιξης του καρκίνου, διαπίστωσαν πως η μείωση του καρκίνου σε μερικούς εθελοντές ξεπερνούσε το 30%.

Αυτό υποδηλώνει, κατά τους ερευνητές, ότι η εξέλιξη της νόσου «αναχαιτίστηκε» με τη βοήθεια του πράσινου τσαγιού. Έτσι, το  εν λόγω τσάι θα μπορούσε να βρει θέση στην αγωγή που συνιστάται για την πρόληψη της εξέλιξης αλλά και της υποτροπής του καρκίνου του προστάτη.

Πόσο πράσινο τσάι πρέπει να πίνει κανείς;

Η ποσότητα που πρέπει να καταναλώνει κανείς δεν έχει προσδιοριστεί ακόμα με ακρίβεια (οι εθελοντές της μελέτης κατανάλωσαν την πολυφαινόλη Ε που περιέχεται σε περίπου 12 φλιτζάνια). Οπότε μια ερώτηση στον θεράποντα ογκολόγο μπορεί να λύσει την απορία.

Πηγή: http://www.zougla.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Όλα όσα πρέπει να ξέρουμε για την αμυγδαλίτιδα

Η αμυγδαλίτιδα είναι μια ασθένεια που προκαλείται από φλεγμονή στις αμυγδαλές. Οι αμυγδαλές μάς προστατεύουν από τα βακτήρια, γι’ αυτό συνήθως μετά την ηλικία των 10 ετών, όταν ο οργανισμός έχει πια ενδυναμωθεί, η αμυγδαλίτιδα εκδηλώνεται πιο σπάνια.

Η αμυγδαλίτιδα μπορεί να είναι οξεία ή χρόνια: αυτό σημαίνει ότι μπορεί να εκδηλώνεται ξαφνικά ή να υποτροπιάζει συνεχώς. 

Τα συμπτώματα της αμυγδαλίτιδας (οξείας και χρόνιας) είναι:

* Πονόλαιμος που δυσκολεύει την κατάποση
* Κόκκινες και πρησμένες αμυγδαλές, οι οποίες ορισμένες φορές καλύπτονται από κίτρινες κηλίδες
* Πυρετός
* Πρησμένοι αδένες στον λαιμό
* Αναπνοή από το στόμα, ροχαλητό και έρρινη φωνή
* Δυσάρεστη αναπνοή.

Πού οφείλεται;
Η αμυγδαλίτιδα, που σημειωτέον είναι μεταδοτική, εκδηλώνεται όταν οι αμυγδαλές και τα κρεατάκια (αδενοειδείς εκβλαστήσεις) εκτίθενται σε λοιμογόνα μικρόβια.

Πώς θεραπεύεται;

Αντιμετωπίζεται με τη λήψη αντιβιοτικών και σε περιπτώσεις που εκδηλώνεται εκ νέου, με χειρουργική αφαίρεση των αμυγδαλών.


Πηγή: http://www.zougla.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Είναι λάθος να σταματάμε το φτέρνισμα

Το φτέρνισμα είναι μία λειτουργία του οργανισμού μέσω της οποίας καθαρίζονται οι αεραγωγοί της μύτης από σκόνη, βλέννα και ξένα επιβλαβή σωματίδια.

Το σταμάτημα, όμως, του φτερνίσματος μπορεί να μας δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα.

Πιο συγκεκριμένα, όταν φτερνιζόμαστε, κάποια σωματίδια φεύγουν από τα ρουθούνια μας με εκπληκτική ταχύτητα (ως και 150 χμ. την ώρα). Αν αυτή η δύναμη στραφεί προς τα μέσα, αυξάνεται η πίεση προς τις ρινικές κοιλότητες, την ευσταχιανή σάλπιγγα και άλλα σημεία του κεφαλιού.

Σε γενικές γραμμές, δεν αναφέρονται συχνά βλάβες από αυτό, ωστόσο δεν αποκλείεται να προκληθεί βούισμα στα αυτιά ή να σπάσουν μικρά αιμοφόρα αγγεία. Σε ακραίες περιπτώσεις, μπορεί να σπάσει όμως το τύμπανο ή ακόμη και να πάθουμε θρόμβωση στον εγκέφαλο.

Πηγή: http://www.zougla.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Λέμφωμα: Ο άγνωστος εχθρός

Η διόγκωση ενός ή περισσοτέρων λεμφαδένων σε μία ή περισσότερες περιοχές του σώματος αποτελεί το κύριο σύμπτωμα του λεμφώματος - του πέμπτου πιο συχνού καρκίνου στην Ευρώπη.

Σε πολλές περιπτώσεις, η διόγκωση συνοδεύεται από χαμηλή πυρετική κίνηση (37,4-38 βαθμούς Κελσίου) ή και γενικά συμπτώματα αδιαθεσίας, κούρασης, ανορεξίας και εφιδρώσεων.

Πανελλαδική έρευνα που διενήργησε το Κέντρο Μελετών Υπηρεσιών Υγείας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και το Ινστιτούτο Κοινωνικής και Προληπτικής Ιατρικής (ΙΚΠΙ), σε αντιπροσωπευτικό δείγμα 1.490 ατόμων, ηλικίας άνω των 18 χρόνων, έδειξε ότι μόνον ένας στους πέντε Έλληνες έχει κάποια εικόνα για τη συχνότητα εμφάνισης του λεμφώματος, τα συμπτώματα και τις δυνατότητες θεραπείας του.

Η ιατρική αντιμετώπιση του λεμφώματος γίνεται από αιματολόγους και σε ορισμένες περιπτώσεις από ογκολόγους γιατρούς. Στα συμβατικά «όπλα» αντιμετώπισης των λεμφωμάτων, όπως η χημειοθεραπεία και η ακτινοβολία, προστέθηκαν τα τελευταία χρόνια η χρήση μονοκλωνικών αντισωμάτων (ανοσοθεραπεία) και βιολογικών παραγόντων, καθώς και η ανοσοραδιοθεραπεία.

Ορισμένοι ασθενείς θεραπεύονται με τη μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων (μεταμόσχευση μυαλού των οστών), η οποία πραγματοποιείται σε ολοένα και περισσότερα νοσηλευτικά ιδρύματα στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Ολοκληρωμένη αντιμετώπιση όλων των τύπων λεμφωμάτων γίνεται σε Κέντρα που διαθέτουν εξειδικευμένο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, σύγχρονα ακτινοδιαγνωστικά και ακτινοθεραπευτικά τμήματα και τμήμα μεταμόσχευσης αιμοποιητικών κυττάρων.

Πηγή: http://www.zougla.gr

Διαβάστε περισσότερα...